Heiligen en Zielen

Allerheiligen en Allerzielen … toch wel elk jaar een speciale periode niet?

Voor mij is dat bijvoorbeeld een traditioneel bezoek van familie uit Gent. Dit jaar een beetje meer speciaal omdat het WielerComité Vorselaar, waarvan mijn neef Jan één van de grote bezielers is, een “Buffet Oude Kempen à volonté” organiseerde om een beetje geld in kas te krijgen.

“Oude Kempen” was trouwens wel met een korreltje zout te nemen want groentelasagne of falafel of linzenpaté lijkt me niet echt typisch Kempen maar Frikadellen met Kriekenspijs, Bloedworst met Appelmoes, Gestoofde varkensribbetjes, Boerenbrood met spekvet en bruine suiker en Rijstpap zijn dat zeker wel. De braadworst “Lakkere Jakke” mag dan niet echt traditioneel zijn, ze is pas recentelijk ontsproten aan het brein van neef Jan, beenhouwer van opleiding, ze is wel heel smakelijk en gemaakt naar de beste tradities. We hebben daar toch een uur of twee het beste van onszelf gegeven. Een heel smakelijk buffet ook al waren de frikadellen niet zo goed als mijn eigengemaakte frikadellen ;-).

Na het eten hebben we dan nog een bezoekje aan het kerkhof gebracht. In druilerige regen maar toch was het er behoorlijk druk. En er hangt op zo’n kerkhof dan toch een speciale sfeer.

Morgen maken we van een brugdag voor mij en een verlofdag van Conny van de gelegenheid gebruikt om voor een weekend naar Tilburg te trekken. In eerste instantie om een concert van Luka Bloom bij te wonen, in tweede instantie om gewoon een leuk weekend te hebben.

IMG_3706IMG_3702

Kempen

De laatste twee dagen van mijn (korte) vakantie waren weer behoorlijk gevuld.

Gisteren begon met een bezoekje aan het AZ in Herentals. Niets ernstigs hoor, gewoon een MRI-scan laten nemen in de hoop zo uit te vinden waarom ik zo slecht hoor langs mijn rechterkant. Omdat ik nog een tegoedbon van 15 € voor Taverne Wolfstee in Herentals had leek het de prefecte aangelegenheid om aan het ziekenhuisbezoek een fikse wandeling te koppelen om de dag dan af te sluiten met een smakelijke hap.

Kort na 8 u stond Conny al voor de deur en even later vertrokken we naar de stad van Keizer Rik. Omstreeks half elf hadden we de wandelschoenen aangetrokken en vertrokken we richting Netepark waar onze knooppuntenwandeling begon.

Niet veel later stonden we aan de Toeristentoren, de houten toren midden op de Kempische Heuvelrug van waaruit je, bij helder weer, een mooi uitzicht hebt op de Kempen en naar verluid tot 30 km ver kunt zien. Of dat laatste helemaal klopt weet ik niet maar het uitzicht is er in ieder geval de moeite ook al gaat het beklimmen van dergelijke bouwwerken bij mij altijd gepaard met de nodige angsten vanwege mijn hoogtevrees. Eens ik boven ben is er geen enkel probleem maar het is het naar boven gaan en het afdalen dat niet altijd vlot.

De temperatuur viel al bij al nog mee omdat we vrij veel schaduw hadden en omdat er een aangename wind was. Minder aangenaam waren de insecten die mij zo’n lekker stuk vinden. Vooral dazen zijn grote fan van mij. En die bijten dan echt tot bloedens toe hè. Daarnaast vinden ook muggen mijn bloed best smakelijk.

Het zou niet zo erg zijn ware het niet dat Conny dus geen enkele beet heeft gehad.

Vandaag weer vroeg uit de veren om terug naar Ieper te rijden, weliswaar met een tussenstop in Harelbeke. Had ik dan vorige week niet alles gezien? Uiteraard niet maar ik ben vooral teruggereden omdat mijn moeder ook nog eens graag Ieper wilde zien (en onderweg nog even stoppen bij vrienden die ze in 10 jaar niet meer had gezien).

En zo eindigt mijn (korte) vakantie waar hij begonnen is … in de Kattenstad. Morgen terug aan het werk voor twee lange zomermaanden waarin ik zelf (op drie dagen na) geen vakantie heb en waarin ik alle collega’s op vakantie zie vertrekken (sommigen zelfs twee keer). Dat het maar rap september is.