Pasen 2021.
Wat zouden we doen? Om 9u15 de tv opzetten en me de rest van de dag ergeren aan individuen zoals Vannieuwkerke, Planckaert en vooral Wuyts?
Of na een copieus paasontbijt van Ziggy’s Poezenparadijs in de auto stappen en ergens een mooie wandeling doen?
Uiteraard kozen wij voor de tweede optie. Sinds de Michel de commentaar levert bij de wielerwedstrijden hoeven die voor mij niet meer.
Vandaag haalden we onze inspiratie uit het Groene Gordel & Hageland magazine dat Conny had aangevraagd bij Toerisme Vlaams Brabant.
Daar vonden we de Mene- en Jordaanwandeling in Meldert nabij Hoegaarden. We lieten de wagen achter aan de kerk en volgden de zeshoekige rode bordjes. Ik had de wandeling wel op voorhand nog op de GPS gezet want we hadden gelezen dat de bordjes op sommige plaatsen zouden weg zijn. Er zouden ook virtuele knooppunten zijn maar op de website van het wandelknooppuntennetwerk had ik die niet gevonden.
Het bleek allemaal niet nodig want de wandeling was perfect afgepijld.
Al snel kwamen we aan de Pallox uitkijktoren. Deze toren ziet er uit als enkele grote palloxen oftewel fruitkisten. Dit is een knipoog naar vroeger toen de fruitplukkers in ’t zwart werkten en op toren van palloxen speurden naar controleurs van de arbeidsinspectie.
Even verderop kwamen we aan in Hoksem waar we in de schaduw van de kerktoren onze lunch verorberden. De Romaanse toren van de kerk heeft een dubbele windhaan, ’t is te zeggen één windhaan en één windhen. Blijkbaar een unicum in België.
Via de Carolushoeve van Babelom ging het door de weiden terug naar Meldert waar we, net voor we terug aan de kerk kwamen nog de gerestaureerde Donjon, een woontoren uit de 13de of 14de eeuw konden bewonderen.
Terug aan de auto stonden er 9,2 km op onze teller.
Dit was toch wel één van de mooiste wandelingen van dit jaar. Mooie vergezichten in combinatie met heel veel bloesems en heel weinig volk … wat wil een mens nog meer?
walkingwithluc 