fietsen

Fietsen, wandelen en smurfen

walkingwithlucEen reactie plaatsen

Het Nationale Feestdag weekend is een bijzonder actief weekend geworden.

Op de feestdag zelf zijn we met de fiets naar Leuven gereden. Daar was immers een “rommel- en brocantemarkt” op het Martelarenplein en een “boekenmarkt” in Museum M. De rommelmarkt viel niet tegen maar had gerust wat groter mogen zijn. Ik heb wel een paar CD’s voor een prikje kunnen kopen.

De boekenmarkt viel gewoon tegen. Maar die had dan weer wel als voordeel dat we gespaard bleven van de traditionele drache national. In Leuven heeft die wel maar een tiental minuutjes geduurd.

Wat wel enorm goed was meegevallen was de fietstocht zelf. Bijna 60 km maar het was best aangenaam weer en we hebben mooie zaken gezien.

Zaterdag was het dan tijd voor de volgende veldslag in de eeuwige oorlog tegen het onkruid. Bijna een hele dag op handen en voeten door het onkruid gewoeld maar het resultaat mag worden gezien. Deze veldslag weer gewonnen. Binnen een paar maanden is het waarschijnlijk re-match.

En vandaag waren de voorspellingen te grillig om ons aan een fietstocht te wagen dus trokken we de wandelschoenen nog eens aan. We trokken nog eens naar Itegem voor een wandeling die de afgelopen twee keer letterlijk in het water was gevallen … zo’n halve meter water ongeveer in de wei waar we de doorsteek naar de terugweg moesten maken.

Maar vandaag is het dan toch gelukt. Buiten wat motregen in het begin van de wandeling en wat zweet op het einde van de wandeling zijn we droog gebleven. We zijn onderweg wel smurfen tegengekomen en dat zie je ook niet elke dag 😉.

Knooppuntenwandeling : 50 – 19 – 98 – 99 – 17 – 53 – 51 – 52 – 49 – 50 (Itegem)

Back to reality

walkingwithlucEen reactie plaatsen

Het was vanmorgen behoorlijk lastig … de terugkeer naar de realiteit.

En dat niet alleen omdat het de afgelopen nacht net iets te warm was om goed te kunnen slapen. Het was zelfs zo erg dat ik domweg mijn paswoord vergeten was en dat ik na vijf pogingen “locked out” was. Op zich geen echt probleem want daar heb je de helpdesk voor, anderzijds wel een probleem omdat de helpdesk pas om half acht opent. Het uurtje extra dat ik wou meepikken door vroeg naar ’t werk te rijden was dus verloren.

We hebben onze vakantie gisteren afgesloten met een mooie fietstocht in het Rivierenland.

We vertrokken in het pittoreske Klein Willebroek. Vandaar ging het langs het Zeekanaal en de zeesluis van Wintam naar de Rupel. Daar namen we de veerpont van Wintam naar Schelle. In Niel stopten we voor een eerste drankpauze want het was behoorlijk warm.

Van Niel ging het dan terug naar het centrum van Schelle om via de oevers van de Schelde naar Hemiksem te fietsen. Door het Natuurgebied Het Cleydael ging het naar Aartselaar om dan via Boom terug in Klein Willebroek te eindigen waar we onze tocht afsloten met een zalige Eskimo Sinaas en een smakelijke Croque Monsieur.

Om onze vakantie “in stijl” af te sluiten trokken we ’s avonds nog naar Trattoria 2000 in Keerbergen. Een Italiaans restaurant waar je heel lekker kan eten maar toch was ik gisteren niet 100% tevreden. Was het omdat ik drie kwartier heb moeten wachten op de bruscetta? Ik bedoel maar … hoe lang kan het duren om 4 stukjes brood te roosteren en er wat tomaatjes op te leggen? Of was het omdat het hoofdgerecht nauwelijks 10 minuten na het hoofdgerecht werd gebracht? Of was het omdat de muziek plots 100 dB luider werd gezet? Ik weet het niet. Misschien was het gewoon de warmte die me even tot grumpy old man maakte 😉

Voor de volledigheid de knooppunten : 38 – 11 – 35 – 20 – 31 – 34 – 90 – 18 – 91 – 30 – 85 – 70 – 84 – 32 – 17 – 16 – 07 – 23 – 24 – 25 – 29 – 28 – 38

Enkele sfeerbeelden

De Waddenzee

walkingwithlucEen reactie plaatsen

Voor onze laatste dag in Friesland lieten we ons eens niet inspireren door www.friesland.nl maar stippelde ik zelf een fietsroute uit via de knooppunten (wat trouwens perfect lukt via www.fietsknooppunt.be).

Onze route begon in het centrum van het drie kilometer verder gelegen Anjum en zou ons naar de Waddenzee brengen.

De knooppunten: 46 – 45 – 04 – 44 – 35 – 34 – 33 – 28 – 18 – 19 – 26 – 27 – 29 – 32 – 40 – 39 – 38 – 42 – 47 – 46.

De Waddenzee vormt samen met de kwelders, de Noordzeekust, de bewoonde eilanden Texel, Vlieland, Terschelling, Ameland, Schiermonnikoog en de onbewoonde eilanden en zandplaten, zoals Richel, Griend en Rottumerplaat 1 geheel: het Waddengebied. De internationale Waddenzee loopt nog verder, via Duitsland naar Denemarken.

De Waddenzee staat op de UNESCO-werelderfgoedlijst(externe link), is een Natura 2000-gebied en werd door het Nederlandse publiek uitgeroepen tot het mooiste natuurgebied in Nederland. Daarnaast dient de Waddenzee ook als scheepvaartroute en voor visserij.

Het wad is altijd in beweging. Enorme hoeveelheden water persen zich tweemaal per dag met eb en vloed door de zeegaten tussen de Waddeneilanden. Met het water verplaatsen zand en slib (sediment) zich en worden geulen, platen, kwelders en de eilandkusten gevormd.

Grote delen van de slib- en zandbanken vallen met laagwater droog. Deze droogvallende wadplaten zijn rijk aan bodemleven en vogels vinden er veel voedsel en kunnen er rusten. Bij hoogwater lopen veel wadplaten weer onder en zijn ze juist een voedselbodem- en opgroeiplek voor vissen, krabben en garnalen.

Onze tocht bracht ons langs vissersdorpjes zoals Moddergat en Wierum. Enkele monumenten herdenken stormen waarbij zo goed als de volledige vissersvloot verdwenen is. Als je dan die namen leest en telkens de zelfde achternamen ziet staan dan kan je je nauwelijks voorstellen hoe zwaar dat voor zo’n kleine gemeenschap moet zijn geweest.

Na zo’n 25 km ging het terug landinwaarts en fietsten we via Holwert, Hantum, Hantumerútbuorren, Nijewier, Metslawier terug naar Anjum en verder naar Landal Esonstad en het Lauwersmeer waar we afklokten op 50km.

Alweer een mooie fietstocht die onder een grijs wolkendek en quasi windstilte begon maar die in de zon en met een fikse tegenwind eindigde.

En daarmee zit onze week in Friesland er weeral op. Morgen naar huis om dan nog een paar dagen tot rust te komen in de tuin. Nu ja … rust ? Jawel, rust … hagen snoeien, onkruid wieden, gras afrijden …

De route:

De foto’s:

De Alde Feanen – Eernewoude

walkingwithlucEen reactie plaatsen

Voor de eerste keer deze vakantie zag de lucht grijs toen we opstonden. Gelukkig was dat maar tijdelijk want nog voor we goed en wel op weg waren brak de zon door de wolken.

We hebben de fietsen op de auto gezet en zijn zo’n 35 km verder gereden om daar een fietstocht te starten. Die vertrok immers in Eernewoude. Al onze fietstochten heb ik trouwens gevonden op www.friesland.nl, een onuitputtelijke bron van informatie.

De fietstocht begon wel een beetje in mineur. Bleek immers dat ik de batterij van mijn Canon in ons huisje had laten liggen. Ik heb me dus moeten behelpen met mijn Samsung Galaxy M20.

Nationaal Park De Alde Feanen (betekenis: “De Oude Venen”, Fries: Nasjonaal Park De Alde Feanen) is een nationaal park in de Nederlandse provincie Friesland, gelegen rondom het dorp Earnewâld. Het nationaal park heeft een oppervlakte van bijna 4.000 ha. Het is hiermee het grootste aaneengesloten natuurgebied op het vasteland van de provincie Friesland. Het is een “natuurgebied met een rijke historie, een gebied ook van internationale betekenis. Vergelijkbare gebieden zijn buiten Nederland niet veel te vinden.

De Alde Feanen bestaat uit een gevarieerd laagveenmoeras met meren, veenplassen, petgaten, trilvenen, veenmosrietlanden, blauwgraslanden, rietlanden, dotterbloemhooilanden en moerasbossen. Er komen meer dan 500 soorten hogere planten voor, waaronder verschillende soorten zeggen en orchideeën. Er broeden meer dan honderd verschillende soorten vogels. In de winter pleisteren in het gebied grote aantallen ganzen, eenden en steltlopers. In het vroege voorjaar kunnen enkele tienduizenden steltlopers zoals kemphaan, grutto en wulp doortrekken.

Op 26 april 2006 werd het gebied door toenmalig minister Veerman van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit officieel aangewezen als twintigste Nationaal Park van Nederland. (Bron : Wikipedia)

De tocht is zeker een aanrader. Je fietst langs het water, door weilanden en je neemt geregeld een pontje om de rivier over te steken. Er was vandaag wel gevoelig minder wind. Iets aangenamer fietsen dus maar ook iets warmer.

De route van vandaag (vertrek aan het Bezoekerscentrum, Koaidyk 8, 9264 TP Eernewoude): 16 – 38 – 39 – 40 – 41 – 37 – 36 – 35 – 33 – 32 – 31 – 30 – 45 – 29 – 28 – 20 – 21 – 22 – 92 – 92 – 42 – 63 – 44 – 48 – 49 – 12 – 06 – 14 – 16

De foto’s (die dus van iets mindere kwaliteit zijn dan gewoonlijk):

Schiermonnikoog

walkingwithlucEen reactie plaatsen

Vandaag lieten we onze fietsen in de berging staan. Er stond wel een fietstochtje op het programma maar dat zouden we doen in Schiermonnikoog en op de veerboot die vertrekt vanuit Landal Esonstad mag je geen fietsen meenemen.

Op zich geen probleem want één van de hoofdactiviteiten op Schiermonnikoog is het verhuren van fietsen. Soepboer Fietsverhuur waar wij via de Landal Receptie twee e-bikes reserveerden heeft er een vierduizendtal staan. En dat is dan maar één van de vier verhuurbedrijven die er zijn.

Bon, wij dus het “marktplein” overgestoken en de boot naar de gemeente met de minste inwoners van Nederland. Op 31 januari van dit jaar waren er 982 inwoners.

Schiermonnikoog is vanuit het westen het vijfde bewoonde Waddeneiland. Het eiland wordt geprezen om zijn rust, die onder andere in stand wordt gehouden doordat bezoekers hun auto op de vaste wal in de haven van Lauwersoog moeten achterlaten.

In de middeleeuwen was Schiermonnikoog een uithof van het cisterciënzerklooster Claercamp uit Rinsumageest bij Dokkum, een van de kloosters in Friesland. De monniken van het klooster, die land indijkten, droegen grijze pijen. Zo ontstond de naam: schier betekent grijs, en oog betekent eiland (en is etymologisch hetzelfde als ei in eiland). De naam Schiermonnikoog wordt voor het eerst genoemd in 1440 in een akte (van Philips van Bourgondië). In 1580 werd Friesland protestants. Het klooster verloor alle bezittingen, en Schiermonnikoog werd onderdeel van het gewest Friesland.

Je kan er eindeloos wandelen (ook waddenlopen) maar wij kozen toch maar voor de fiets. Ik had de 18 km lange Trekvogelroute gevonden, een fietstocht die je langs enkele bezienswaardigheden voert zoals de Noordertoren, Bunker Wasserman en Begraafplaats Vredenhof.

Aanvankelijk werden aangespoelde drenkelingen op Schiermonnikoog begraven in de duinen. In de 19e eeuw werd dit verboden. In 1863 werden zeven bemanningsleden van een gestrand Zweeds schip begraven op de plek in de buurt van het latere Vredenhof. Ook later werd er nog een drenkeling in deze omgeving begraven. In 1917 namen enkele inwoners van Schiermonnikoog het initiatief voor de stichting van Vredenhof, een begraafplaats voor de aangespoelde drenkelingen tijdens de Eerste Wereldoorlog. Ook drenkelingen uit de Tweede Wereldoorlog liggen hier begraven. Het is dan ook een Commonwealth War Graves kerkhof. We vermoeden dat onze buren hier in het park daar ook geweest zijn of er nog moeten komen. Onze buren zijn immers Westvlamingen van de Commonwealth War Graves Commission. Ze zijn hier met drie busjes.

Op de terugweg hadden we nog het geluk van een zeehond te spotten. Die lag rustig te genieten van de zon op een zandbankje.

Het was weer een heel leuke zij het ook wel vermoeiende dag. Het was niet eenvoudig om een kleine selectie van foto’s te maken.

Onze tocht:

Via schilderachtige dorpjes naar Dokkum

walkingwithlucEen reactie plaatsen

Tweede fietsdag en ook vandaag lieten we ons inspireren door www.friesland.nl. Op die website kan je tal van wandel- en fietsroutes terugvinden.

Wij kozen vandaag voor Schilderachtige dorpjes en Elfstedenstad Dokkum, een tocht van 42 km (Knooppunten 13-48-49-82-11-73-01-30-79-29-32-40-39-38-42-43-47-46-13)

Dokkum is de meest noordelijk gelegen Elfstedenstad, ze ontstond nadat deze plek een bedevaartsoord werd na de moord op Bonifatius in 754.

Over de oorsprong van de naam Dokkum zijn verschillende verklaringen in omloop. Sommigen denken aan een combinatie en samentrekking van de Friese mansnaam ‘Docko’ die hier een erf of ‘heim/hiem’ zou hebben bezeten. Anderen associëren Dokkum met ‘Tockingen’, dat is een ‘nederzetting aan een tocht of stroom’. Schrijfwijzen voor de plaatsnaam waren onder meer ‘Dockinga’ en ‘Dockynchirica’. Sinds de middeleeuwen is in Dokkum een klooster waarin vanaf de 13e eeuw monniken van de Norbertijner orde zijn gevestigd. Olivier van Keulen predikte in 1214 in Dokkum de kruistocht, waaraan dan ook Dokkumers hebben meegedaan. Deze geschiedenis wordt door middel van een halve maan op het wapen van Dokkum in herinnering gebracht.

In 1298 kreeg Dokkum na Stavoren, Harlingen en IJlst als vierde stad van Friesland stadsrechten.

Dokkum is ook het “keerpunt” van de Elfstedentocht. De Elfstedentocht (Fries: Alvestêdetocht) wordt georganiseerd door de Koninklijke Vereniging De Friesche Elf Steden. Leeuwarden, de hoofdstad van Friesland, is vanouds de start- en aankomstplaats. De steden die worden aangedaan zijn Sneek, IJlst, Sloten, Stavoren, Hindeloopen, Workum, Bolsward, Harlingen, Franeker, Dokkum en tot slot weer Leeuwarden.

Voor de rest was het vandaag genieten van de wijde landschappen en het water dat die landschappen doorklieft. 

Het was ook weer vechten tegen de wind (windkracht 4 !!!). Maar dankzij het motortje van Dhr Bosch was het doenbaar, zeker wanneer we even overschakelden van tour naar sport. Anders had ik het systeem moeten toepassen dat Jo Planckaert gebruikte in de bergritten van de Ronde van Frankrijk : fietsen met de remmen op om niet achteruit te bollen 😉.

De tocht:

De foto’s :

Fietsknooppunten in de knoop

walkingwithlucEen reactie plaatsen

Omdat we ook wel eens graag iets anders doen dan wandelen kozen we vandaag voor de fiets.

Conny had een tochtje uitgestippeld dat ons naar Onze-Lieve-Vrouw-Waver en Koningshooikt zou brengen om dan via Beerzel en Putte terug naar Peulis te fietsen.

Het werd een moeizame start. Door werken in Waver moesten we een omleiding volgen maar helaas … ook op die omleiding waren er werken en enkel acrobaten met de fiets konden voorbij de bulldozer en kraan die in de weg stonden.

Uiteindelijk zijn we toch doorheen de werken geraakt maar de start had dus beter gekund. Ook in Waver zelf waren er nog even problemen omdat knooppunt 36 gewoon verdwenen was. Gelukkig is er dan de app die je kan helpen.

Verder was het een heel mooie fietstocht doorheen velden en serres. Af en toe vals tot gemeen plat, soms lekker bergaf maar het tweede deel vooral winderig. Op het einde toe was er ook nog verwarring over de te volgen route maar uiteindelijk waren we na 40 km fietsen terug thuis.

Na de fietstocht even gerust en toen heb ik de loopschoenen nog eens aangetrokken. Die hebben lang in de kast gestaan maar de laatste tijd worden ze meer en meer aangedaan en het gaat ook steeds beter. Vandaag zelfs een 4,5 km gelopen binnen het half uur. Dat was ook een tijdje geleden dat zoiets me nog lukte.

Hittegolf

walkingwithlucEen reactie plaatsen

Na een ontspannende week in Houffalize en een ontspannend weekend in Peulis ben ik zowel afgelopen maandag als afgelopen dinsdag naar kantoor in Antwerpen geweest.

De eerste dag omdat ik mijn paswoord moest wijzigen. Ik had dat zo’n dikke twee weken geleden thuis gewijzigd maar blijkbaar was dat geen goed idee. De vrijdag vóór mijn vakantie liep mijn laptop constant vast.

Dus … naar kantoor, de laptop laten “overnemen” door de collega’s van de helpdesk en na een halfuurtje was alles in orde.

Ook dinsdag trok ik naar daar omdat ik toen mijn functionneringsgesprek had met mijn baas en dat doe je toch best face to face. Gelukkig heeft ze me een goed tussentijds rapport gegeven 😉

Met die hoge temperaturen was het niet echt een opoffering om op kantoor te zitten. Zeker niet wanneer je de auto in de ondergrondse garage mag zetten. 

Gisteren hebben we dan van (de enige echte) Moederdag gebruik gemaakt om de 86ste verjaardag van moeder te vieren. Dat deden we in de Schranshoeve in Vorselaar. Gekend omdat dit het geboortehuis van Kardinaal van Roey is geweest maar tegenwoordig bekend omdat je er zo superlekker kan eten. Het was nog altijd warm en er viel al eens een bui maar we zaten binnen en dan is dat niet erg 😉.

Vandaag stond er een (korte) fietstocht op het programma : de Belpop Bonanza #2820 fietstocht. Een tocht van 16 km in Bonheiden en Rijmenam met onderweg 10 plaatsen waar je door middel van een QR-code een leuk en interessant verhaal kan horen van de heren Jan Delvaux en Jimmy Dewit (a.k.a. DJ Bobby Ewing).

De huizen waar Jo Lemaire en Rita Deneve hebben gewoond, het huis waar Bea Van der Maat nog altijd woont, de Quest4 Studio’s van de zoon van Jaak van Assche en het huis van Pieter Verlinden. Van wie denkt u? Van Pieter Verlinden. De naam zegt u ongetwijfeld niks maar dat is de man die verantwoordelijk is voor de begintune van De Collega’s en van het wereldberoemde Echo-filmpje van die werkmannen in Aarschot waarbij de warme stem van Louis Neefs zingt “als ik ooit eens 5 minuten tijd heb” … een klassieker.

Helaas hebben we onze fietstocht vervroegd moeten afbreken omwille een lekke band. Alhoewel … helaas? De rest van de namiddag was het weer niet echt al te best te noemen hè? Op een gegeven moment dacht ik dat ik een kolonne dieren “twee aan twee” op weg naar de Ark zou zien.

Toch was het een leuke fietstocht al was er iets dat me danig op de zenuwen werkte en me een beetje grumpy maakte. Het parcours was immers niet afgepijld. Helemaal niks hè.  Je moet het zelf maar uitzoeken op basis van het plannetje dat je op de website van Belpop Bonanza kunt downloaden.

Ik had dat via wandelknooppunt-account wel omgezet naar een gpx-file maar door die verdomde warmte schakelde mijn smartphone zich constant uit om oververhitting te voorkomen.

We zijn dan ook een paar keer op onze stappen (of trappen?) moeten terugkeren om de juiste weg te vinden. Daar zou het Gemeentebestuur van Bonheiden toch iets aan moeten doen.

Fietsknooppunten

walkingwithlucEen reactie plaatsen

Zolang ze de Coronamaatregelen niet verstrengen zullen we er maar van profiteren zeker?

Gisteren een mooie wandeling van 6km gemaakt in Vorselaar.

Vanochtend rond 10u30 vertrokken met de fiets in Peulis. We reden richting Bonheiden waar we aan Kasteel Zellaer inpikten op één van de tochten uit het Groot Fietsboek Vlaanderen van Knooppunter.com.

Daarin staan 50 fietsroutes die langs de tofste terrassen, al laten we die in deze tijden liever links liggen. We nemen onze drank zelf mee en eten onze boterhammetjes liever op waar het rustig is.

De fietstocht bracht ons via Sint-Katelijne-Waver en Koningshooikt naar Lier. Daar hadden we via het jaagpad langs de Nete naar Duffel moeten rijden maar aangezien ze dat hele stuk aan ’t heraanleggen zijn moesten we de minder leuke omleiding langs de N14 volgen.

Aan de fontein in Duffel hebben we dan ons lunchpakketje opgegeten om daarna onze route te vervolgen naar Ter Elst en Mechelen. Vandaar ging het via de langste fietsstraat van het land terug naar Peulis waar we konden nagenieten op een heel rustig terras in het gezelschap van tientallen vlinders en honderden bijtjes.

Knooppuntloos

walkingwithlucEen reactie plaatsen

Voor onze vijfde en laatste dag in Overijssel kozen we niet voor één van de fietstochten uit het boekje van VOS Travel maar wel voor een “Rondje Enschede”. Een tochtje van om en bij de 50 km dat niet via knooppunten ging en dat evenmin was afgepijld.

We hadden het gevonden op de fietskaart die we van VOS Travel hadden gekregen en gelukkig had ik ook een GPX versie gevonden op internet. Die versie was snel op de Garmin gezet en op die manier was het ook best te doen.

In tegenstelling tot de afgelopen dagen geen zon aan de azuurblauwe hemel toen we opstonden maar wel een grijze lucht en vrij veel wind. De grijze lucht zou verdwijnen en plaats maken voor een bewolkte hemel, de wind zou blijven.

De start van de tocht ligt in principe in hartje Enschede maar wij pikten aan in Boekelo. Via het Rutbeek en de Erve Zwartkate bereikten we Enschede waar ons “schoofzakske” hebben verorberd in de Roombeek wijk. Deze keer hebben we die wel van een andere kant bereikt.  Van daar ging het verder via Lonneken met haar karakteristieke molen en verder via de Universtiteitscampus en het dorpje Twekkelo terug naar Boekelo.

Hoewel we niet via het knooppuntennetwerk zijn gefietst was het toch een heel rustige fietstocht. In tegenstelling tot de afgelopen dagen hadden we wel veel minder stukken onverhard en dat deed toch ook wel eens deugd. Asfalt is nu eenmaal beter om te fietsen dan zand en stenen.

Hoewel het vandaag vaak dreigde hebben we, op 5 of 6 druppels na, geen regen gehad. Naar we vernemen was dat in België een beetje anders.

Daarmee zit onze vakantie er weeral op. Morgen moeten we helaas terug naar België maar dan kunnen we beginnen aftellen naar de volgende vakantie.