walkingwithluc

Ik had het voorspeld en het is waarheid geworden : het is een enorm zware week geweest.

Die week is misschien best in telegramstijl samen te vatten.

Dinsdag : heel vroeg opgestaan – vroeg naar ’t werk gereden – 4,5 km gelopen – intervalletjes gedaan – laatste 500 meter aan gemiddelde snelheid van 10km/u gelopen (!) – chocolade ventjes verkocht voor het goede doel – hard gewerkt – na ’t werk gaan koken en eten in Mmmmh (verbroedering VIVIUM-VAN BREDA) – om middernacht thuis

Woensdag : “uitgeslapen” tot 6u (!) – naar ’t werk – chocolade ventjes verkocht voor het goede doel – iets langer blijven werken om het “verlies” van de ochtend goed te maken

Donderdag – terug iets vroeger opgestaan – vroeg naar ’t werk – 4,5 km gelopen – weer intervalletjes gedaan – laatste 500 meter aan gemiddelde snelheid van 9,8 km/u gelopen – voor de verandering eens langer blijven werken – weer vrij laat naar huis gereden

Vrijdag : iets later opgestaan – iets later naar ’t werk – GEEN chocolade ventjes verkocht vandaag – hard gewerkt om zo veel mogelijk gedaan te krijgen vóór mijn vakantie – naar huis – VAKANTIE !!!!!!!!

De eerste dag van wat ongetwijfeld een vermoeiende week zal worden is voorbij;

Wat maakt deze week zo vermoeiend ?

Om te beginnen de eerste inzamelactie van ons Roparunteam (http://team231.skynetblogs.be/archive/2011/11/21/eerste-actie.html) . Ik sta de volledige week in de “ochtendploeg”. Op zich is dat niet zo erg want ik ben sowieso altijd vroeg op ’t werk maar het komt er toch maar bij.

Ten tweede blijft het enorm druk op ’t werk en de uren die ik ’s morgensvroeg aan de Roparun besteed moet ik wel ergens anders inhalen. Dan moet er ook nog twee keer gelopen worden en mag ik bovendien morgenavond  op uitnodiging van een Account Manager samen met een aantal collega’s en een makelaarskantoor gaan koken ergens in de buurt van de Waalse Kaai.

Vandaag was in ieder geval al zeker vermoeiend. En dan moet je nog in de mist en in de file naar huis. Heel plezant hoor, zo van die mannen die zelfs in de file hun mistlichten laten branden. Dat verblindt helemaal niet.

Time flies when you’re having fun. De Engelsen zijn altijd al goed geweest in spreekwoorden want ook dit spreekwoord is een waarheid als een koe.

Dan begin je donderdagavond aan een driedaags weekend en voor je het weet is het alweer voorbij.

Topdag van het voorbije weekend was wel vrijdag. Toen mocht ik nog eens naar een “oude knar” uit de muziekgeschiedenis gaan luisteren : Peter Frampton, de man die waarschijnlijk één van de beste live elpees allertijden heeft gemaakt.

En het was net die dubbelelpee die hij kwam brengen in de Koningin Elisabethzaal in Antwerpen. En omdat het net in die zaal was had ik besloten om met de trein naar het concert te gaan, iets wat ik niet zo vaak doe.

Het concert zelf is in één woord samen te vatten : FANTASTISCH ! Ik heb al behoorlijk wat oude knarren aan het werk gezien. Vaak zijn ze muzikaal nog perfect maar laat de stem het wat afweten. Nog niet zo lang geleden ben ik zelfs nog gevlucht van Bob Dylan. Maar bij Frampton zat alles nog goed. Fantastische muzikant met een prima stem en een geweldige groep achter hem en dat gedurende bijna drie uur. Dit optreden komt zeker in mijn top 5.

Het probleem met het concert en vooral met mijn gekozen voertuig was wel dat ik rijkelijk laat thuis was en in bed lag. Vroeger kon ik daar zonder problemen tegen maar tegenwoordig gaat dat al veel minder. Ik zag het zaterdagvoormiddag dan ook helemaal niet zitten om te gaan lopen. En de rest van de dag was ook al volgeboekt.

Daarom ben ik maar vanochtend gaan lopen. Mijn schema zei dat er 10km moest gelopen worden. Ik had hetzelfde rondje van vorige week kunnen lopen (met een stukje er aan toegevoegd) maar ik besloot eens iets anders te proberen. Mijn toertje bracht me via Grobbendonk naar Pulle en van daar terug naar Vorselaar, samen goed voor 10,5 km.

De eerste 8 km gingen bijzonder vlot maar toen begon de natuur steeds luider te roepen, zelfs zo hard dat ik even later toch maar even de beschutting van het bos moest opzoeken. Na deze stop ging het iets moeilijker maar de 10 km werden wel uitgelopen.

Net als eergisteren weer extra vroeg naar Antwerpen gereden om vóór ik begon met werken nog eerst een toertje te gaan lopen.

En net als eergisteren was ik om 6u20 niet de eerste in de kleedkamer/douche. Ook vandaag was collega (en ex-Roparunner) Marc me weer voor. Hij komt geregeld naar ’t werk gelopen en loopt dan later ook terug naar huis.

Het toertje dat ik vandaag gelopen heb was 5km en die heb ik afgelegd in 33:20, goed voor een gemiddelde snelheid van 9 km/u. Dat begint zo stilaan toch terug een beetje op lopen te trekken. Ik was echter vooral tevreden over mijn laatste kilometer. Daar had ik maar 6:18 voor nodig en dat is toch 9,5km/u. En 9,5km/u komt al vrij dicht in de buurt van lopen in plaats van joggen.

Overmorgen zal het wel weer rustiger aan gaan. Ten eerste omdat ik morgenavond naar het optreden van Peter Frampton in de Elisabethzaal in Antwerpen en ten tweede wil ik niet naast mijn schoenen beginnen lopen want dan geraak je helemaal nergens meer.

Ik heb vandaag iets gedaan dat, voor zover ik me kan herinneren, nog nooit eerder heb gedaan.

Eerst heb ik de ruiten van mijn auto ijsvrij gemaakt, maar dat had ik al eerder gedaan. Toen ben ik naar het station van Herentals gereden en dat was evenmin de eerste keer. Zelfs de vertraging van een tiental minuten met de trein had ik al eerder meegemaakt.

Ik weet trouwens nog altijd niet waarom we die vertraging hebben opgelopen. De linkse monitor in het station gaf aan dat het om gestoorde overwegen tussen Herentals en Lier ging, de rechtse monitor vertelde ons dat er beschadigde sporen waren. Ik gok er op dat de sporen ter hoogte van een overweg beschadigd waren.

Tot dusver dus nog steeds niet dat ik nog niet eerder had gedaan of had meegemaakt. Die première kwam er op het stationsplein in Berchem. Daar heb ik namelijk een fietszadel ijsvrij moeten maken. Op het zadel van mijn “velo” lag namelijk een mooi laagje ijs. Ik zou daar uiteraard gewoon op kunnen gaan zitten maar ik had geen zin om daarna rond te lopen met een natte plek op mijn achterste. Dan beginnen de mensen zo van die rare dingen te denken hè ?

Morgen zal ik er geen last van hebben want dan ga ik met de auto werken. Er moet immers gelopen worden en dat doe ik nog altijd het liefst ’s morgens in de vroegte. Bovendien is het behoorlijk druk op ’t werk en dan kan ik me niet echt lange middagpauzes permitteren.

 

Het zou de titel kunnen zijn van een liedje van Zjef Vanuytsel maar dat is het niet (al vinden mijn collega’s het liedje van Zjef meer van toepassing op mij).

Nee, het was gewoon koud vanmorgen vroeg. Toen ik rond kwart voor zes vertrok naar Antwerpen gaf de thermometer 0°C aan. Vóór ik vertrok had ik dan ook wat werk gehad om de ruiten van de auto ijsvrij te krijgen. Twee uur later bleek het trouwens 2 graden kouder te zijn in de Kempen.

Tot mijn verbazing was er heel weinig verkeer op weg naar Antwerpen zodat ik om twintig over zes al kon beginnen aan mijn ochtendloop. En het werd een zalige loop. Een temperatuur van 2°C en nagenoeg geen wind. Bovendien heeft het zo vroeg gaan lopen in Antwerpen nog enkele voordelen. Er is nog niet zoveel verkeer zodat er nog weinig uitlaatgassen in de lucht hangen. En in tegenstelling tot de Kempen worden er in Antwerpen weinig gebouwen verwarmd met houtkachels. Dat geeft bij ons wel eens problemen, zeker bij koud weer met weinig wind. Wat er dan uit de schoorstenen komt pakt nog al eens op de adem.

Maar in Antwerpen in de buurt van de drie parken niets van dat alles. Bovendien ging het lopen op zich ook nog heel vlotjes : 6 km op 40:33. Daar was ik best tevreden mee, vooral omdat de zesde kilometer de snelste, of minst trage, was.

De rest van de dag is er trouwens ook veel “gelopen”. Van hier naar daar, van daar naar ginder en van ginder terug naar hier. Kortom, een drukke dag op ’t werk.

’t Viel weer niet mee vanmorgen … opstaan terwijl het nog donker was. Gelukkig heb ik nog maar één week vakantie te goed dit jaar.

De laatste drie dagen van de afgelopen week vakantie heb ik het heel rustig gedaan maar dan ook HEEL rustig. Vrijdag stond in het teken van de herdenking van het einde van Wereldoorlog 1. Ik heb het wel op mijn manier gedaan en rustig naar Blackadder IV gekeken. Wat mij betreft nog altijd de beste Blackadder reeks die wel heel sober eindigt.

Zaterdag heb ik buiten mijn”duurtraining” van 9km zo goed als niets gedaan, gewoon lekker niets gedaan. Over die training was ik wel heel tevreden al moet ik er toch eens aan denken om mijn route in tegenwijzerzin te lopen. Je zou het niet verwachten in de “vlakke” Kempen maar er zijn hier toch enkele stukken vals plat (of “gemeen” plat zoals ik ze soms pleeg te noemen).

En gisteren heb ik me dan bezig gehouden met enkele kleine ergernissen. Eerste ergernis had betrekking op het ongeval tijdens de Rally van de Condroz op zaterdag. Ik wist al zeker dat er nu ineens wel weer aandacht zou zijn voor de rallysport in de verschillende media. En ik wist ook dat er op de verschillende forums weer talloze reacties zouden komen van mensen die vinden dat de rallysport maar moet worden afgeschaft. Dat is uiteraard compleet idioot. Ee zijn sinds 1995 in België welgeteld 10 doden gevallen in de rallysport : 8 toeschouwers en 2 co-piloten. Dat is dus minder dan 1 dode per jaar. Uiteraard is elke dode er één teveel maar er vallen er in ons land gemiddeld 3 per dag in het gewone verkeer en ik hoor niemand roepen dat we het dagelijkse verkeer moeten afschaffen. En ik heb evenmin het gevoel dat men er voorzichtiger gaat voor rijden. Ongevallen gebeuren nu eenmaal overal. Het is erg maar het is nu eenmaal zo.

Tweede ergernis betrof de reclame op sommige TV zenders. Ik vind het ongehoord dat men die reclameblokken zo vaak onderbreekt voor TV-programma’s. Ik heb voor de grap eens CSI New York op VT4 getimed. In totaal duurt die uitzending 53 minuten. Na 4 minuten was er een eerste onderbreking van bijna 5 minuten. Dan volgde er weer 15 minuten van de aflevering gevolgd door 5 minuten reclame. Weer 12,5 minuten aflevering en 5 minuten reclame om tenslotte de laatste 7 minuten van de aflevering te krijgen. In totaal dus 15 minuten reclame op een uitzending van 53 minuten. Dat is dus bijna 30% ! Ik weet wel dat het commerciële zenders zijn maar zoals VDB placht te zeggen : “Trop is teveul en teveul is Trop”.

Om af te sluiten nog een stukske Blackadder (één van mijn favoriete stukjes)

Ik ben klaar voor de winter ! ’t Is te zeggen, mijn auto is klaar voor de winter. Vanmorgen (heel) vroeg de auto naar mijn garage gedaan om de “zomerschoentjes” te laten vervangen door “winterschoentjes”. Tegelijkertijd ook maar de ruitenwissers laten vervangen en alle vloeistoffen en dergelijke laten controleren.

Aanvankelijk was ik van plan om, terwijl mijn auto in de garage was, een dagje naar Brussel te trekken maar toen ik om 6u al hoorde dat er treinen waren afgeschaft heb ik dat risico niet genomen. Er was immers weer zo’n staking waarvan de reiziger “weinig of geen last zou hebben”. 61 afgeschafte treinen om 8u30 noem ik niet “weinig of geen last”. Trouwens een leuke reactie gelezen van “mijnheer” Jos Digneffe van de ACOD wat dat betreft : “voor de reiziger is dat toch dagelijkse kost dat er al eens een trein niet rijdt”. Het is duidelijk dat die mensen echt inzitten met de pendelaars.

Het werd dus geen dagje Brussel. Wat werd het dan wel ? Een dagje Antwerpen. Van de garage ben ik eerst naar ’t werk gegaan, heb me daar omgekleed en ben naar de parken gelopen. Eerst het park Den Brandt gedaan en dan het Nachtegalenpark. 40 minuten en 5,85km later stond ik terug voor de deur en kon ik gaan douchen. Heel even had ik de neiging om naar mijn bureau te gaan maar ik kon me nog net inhouden .

 

Toen ik onderweg was naar ’t centrum kreeg ik al een telefoontje dat mijn auto vanaf 11u zou kunnen worden afgehaald. Toch heb ik op mijn gemakske de Meir afgewandeld. Ik heb wel aan “window shopping” gedaan. De eindejaarsperiode is immers in aantocht en wordt er verwacht dat er een verlanglijstje wordt gemaakt. Wel … dat van mij is al mooi gevuld.

Nagenoeg de hele dag heeft in het teken van het lopen gestaan.

In de voormiddag heb ik mijn dinsdagtraining van 35minuten afgewerkt. Hoe het komt weet ik niet maar ik ben vandaag, op een “werkdag” meer joggers tegengekomen dan op een zaterdag voormiddag. Moet er dan niemand meer gaan werken ?

En in de namiddag ben ik dan naar RS Labs in Duffel gereden. Ik vond immers dat mijn loopschoenen aan vervanging toe waren. Ik ben de eerste om toe te geven dat er dit jaar nog niet echt veel mee gelopen is maar ze hebben wel het volledige jaar 2010 gediend.

Nu is loopschoenen kopen voor mij heel gemakkelijk. Ik kies toch altijd hetzelfde merk en hetzelfde model : de ASICS Gel Foundation. Deze keer is het “nummer 10” geworden. Als ik me niet vergis was het eerste paar dat ik kocht in 2007 “nummer 6”. Ik heb wel eens andere merken en modellen gepast en geprobeerd maar ze kunnen niet tippen aan de Gel Foundation. Dat zijn blijkbaar de enige loopschoenen die mijn hoge wreef aankunnen.

En om de dag af te sluiten ben ik naar mijn kapster geweest en wat is daar steevast het gespreksonderwerp : juist … lopen. Al moet ik er wel bij zeggen dat zij echt loopt en dat ik jog en dat is toch wel een verschil.

 

 

Ik heb getwijfeld maar ik heb het vanmiddag toch maar gedaan : ik ben gaan kijken naar The Adventures of Tintin : the Secret of the Unicorn.

Ik was er van overtuigd dat het wel de moeite waard zou zijn en dat het een onderhoudend mooi spektakel zou worden maar de vraag was of het wel de Kuifje zou zijn die ik ken.

Zoals elke zichzelf respecterende stripverzamelaar heb ik ook het oeuvre van Hergé in mijn collectie. Daarnaast heb ik ook de 21 tekenfilms die voor TV werden gemaakt in 1992, de langspeeltekenfilm “Kuifje en het Haaienmeer” uit 1972 en de twee speelfilms “Kuifje en het Geheim van het Gulden Vlies” (1961) en “Kuifje en de Blauwe Sinaasappels” (1964).

De TV-reeks vind ik persoonlijk best geslaagd omdat ze de stripverhalen getrouw volgen. De andere films zijn niet gebaseerd op één van de originele verhalen zodat een vergelijking niet mogelijk is.

Uit de verschillende artikels die ik over “the Unicorn” al had gelezen bleek dat de film niet alleen gebaseerd was op het dubbelverhaal “Het Geheim van de Eenhoorn/De Schat van Scharlaken Rackham” maar dat er ook delen van “De Krab met de Gulden Scharen” in verwerkt waren. Als ik zoiets lees dan begint het al lichtjes te kriebelen maar ik heb er wel een beetje begrip voor omdat Kuifje en Haddock in dat verhaal met elkaar kennis maken.

Verder blijft er van de strip nog heel weinig over in de film : de 3 miniatuurversies van de Eenhoorn, Molensloot, de zakkenroller en Sacharin ook al speelt die laatste in het stripverhaal een zeer kleine rol.

Er is echter geen spoor van de gebroeders Vogel en wie er zeker ontbreekt is Professor Zonnebloem. Want als er één ding belangrijk is in dit dubbelverhaal dan is het wel de komst van Professor Zonnebloem. Het is trouwens de professor die eigenlijk Kasteel Molensloot koopt en niet Haddock. En het is dankzij Zonnebloem en zijn duikboot dat ze het wrak van de Eenhoorn hebben ontdekt. Niets van dat alles in de film dus.

Maar ik ben een misschien een zeurpiet want het was wel genieten in de cinema. Het IS een goeie film en ongetwijfeld koop ik ook de DVD wanneer die uitkomt. Het zou zelfs kunnen dat ik binnenkort nog eens terug ga om de Nederlandstalige versie te zien. Vandaag zag ik namelijk de originele versie (digitaal, niet 3D). Ik heb er dus zeker geen spijt van dat ik naar Antwerpen ben gereden maar een echte Kuifje film heb ik niet gezien.