walkingwithluc

Ik weet niet hoe lang het geleden is maar vandaag heb ik in ieder geval nog eens “dubbele cijfers” gelopen.

Het schema zei immers dat ik vandaag 10km moest lopen en dat heb ik dan ook gedaan. Ik had naar Mol kunnen gaan om deel te nemen aan de Zilvermeerloop of ik kon gewoon thuis lopen. Ik heb maar gekozen voor de “thuisloop”.

Ik heb grotendeels dezelfde ronde als vorige week gelopen, alleen de laatste 4 kilometer weken lichtjes af. De laatste kilometer ging iets stroever maar dat was vorige week bij de 9,6km ook het geval. Uiteindelijk klokte ik af op 10,4 km. Volgend weekend mag ik er terug een kilometer af doen want dan staan er negen op het programma.

 

Eind oktober, begin november … dan is het in de Antwerp Expo altijd Boekenbeurs tijd. Er was een tijd dat ik daar naar uit keek, nu kijk ik vooral uit naar het einde van de beurs. Trams, bussen en treinen zitten immers overvol, zelfs tijdens de schoolvakantie. Naar de boekenbeurs zelf ga ik al enkele jaren niet meer, en zeker niet meer sinds ik het Boekenfestijn heb ontdekt.

Om te beginnen moet je op de BB 8 euro te betalen om alleen nog maar binnen te mogen. Op het BF, waar de inkom gratis is, heb ik voor dat geld al 2 boeken gekocht ! Ten tweede komen er veel te veel mensen naar de BB en is het er veel te druk. Het BF mag dan veel minder chique zijn, je kan er wel rustig rondkijken. Ten derde is er de kostprijs van de boeken. Op het BF betaal ik gemiddeld 5 euro per boek, op de BB zal de gemiddelde prijs wel 3 à 4 keer hoger liggen. En tenslotte is de kans dat ik op het BF mensen als Lanoye, Brusselmans of Hemmerechts tegen het lijf loop bijzonder klein … en niet te onderschatten voordeel.

Dat van de prijzen heb ik trouwens nooit begrepen. Op het autosalon, wat toch kan vergeleken worden met de BB, gooien ze met de kortingen naar je hoofd. En op de BB heb ik het gevoel dat ze de prijzen nog een beetje hoger zetten. Neen, die BB hoeft voor mij echt niet. Ik ga in december nog wel eens naar de Nekkerhal in Mechelen (1 tot 4) of naar Flander’s Expo in Gent (15 tot 18).

En nu ik toch over boeken bezig ben, vandaag heb ik er weer eentje uitgelezen. “Het Ware Kruis” van Jörg Kastner heb ik met veel plezier gelezen. Kastner slaagt er als geen ander in om een mystiek fictief verhaal op een historische achtergrond te brengen. De kruistochten in de 12^de eeuw, de verovering van Egypte door Napoleon in de 18^de eeuw, een jonge Franse tekenaar die beide veldtochten heeft meegemaakt, een geheimzinnige vrouw en een verloren gewaande Christelijke relikwie. Ik heb er van genoten.

Ook mijn volgende boek is gebaseerd op waargebeurde feiten. “De duivel in de witte stad” van Erik Larson speelt zich af in het Chicago van 1893. Tijdens de wereldtentoonstelling komen de levens van architect Daniel H. Burnham en seriemoordenaar H.H.Holmes samen. Hopelijk goed voor een kleine 400 bladzijden leesplezier.

Ik moet toch stilaan beginnen geloven in die fameuze opwarming van de aarde.

We zijn vandaag 3 november dus ongeveer halverwege de herfst. Het laatste dat je dan verwacht is dat je om half zeven ’s morgens kunt gaan lopen met een shirtje met korte mouwen aan. Ik had zelfs een beetje spijt dat ik voor een lange in plaats van voor een korte broek had gekozen.

Het was dan ook 15°C ! Dat is dus VIJFTIEN hè ! Het lijkt wel zomer

Aangezien het eergisteren niet echt heel vlot ging dacht ik vandaag me echt aan de 35 minuten te houden. Dat betekende ook dat ik niet mijn klassiek rondje van 6,15 km zou kunnen lopen.

Ik koos dan ook voor een ander rondje dat achteraf gezien inderdaad korter bleek te zijn. Wel een volle 30 meter. Na 41:30 en 6,12 km stond ik immers terug voor de deur en kon ik gaan douchen. En mijn douche begon het dan te regenen in Antwerpen. Daar was ik weer mooi aan ontsnapt.

Maar het was wel een vlotte training. Ik wijt de mindere dag van dinsdag dan ook aan de fietstocht van maandag. Zaterdag staan er 10 km op het programma. De vraag is alleen of ik ze thuis loop of in Mol tijdens de Zilvermeerloop.

Zoals ik al eerder heb gezegd is de herfst mijn favoriete seizoen. Dit seizoen heeft echter ook een donkere zijde : het is donker.

Wanneer ik ’s morgens vertrek naar mijn werk is het donker en wanneer ik ’s avonds thuis kom is het terug donker. Nog een geluk dat ik op ’t werk zelf aan het venster zit of ik zag zo goed als geen daglicht. En we moeten nog wachten tot 23 december vooraleer de dagen terug langer worden.

Nog een voordeel van de herfst (en de winter) zijn de verschillende stripbeurzen die er aan zitten te komen. En er natuurlijk ook nog Ebay want daar zijn ook wel koopjes te doen. De afgelopen dagen heb ik er in ieder geval een aantal gevonden : enkele OHEE verhalen (die je zelden op stripbeurzen tegenkomt). Het duurt waarschijnlijk nog wel een paar dagen eer ik alles ontvangen heb maar dat heb ik er wel voor over.

 

 

Na mijn fietstocht doorheen de Vorselaarse bossen gisteren ben ik vandaag door diezelfde bossen gaan lopen.

Uiteraard was de afstand met 6,4km iets korter dan de 40 km van gisteren maar het was toch weer genieten van die prachtige herfstkleuren. En zo ben ik de maand toch weer sportief begonnen.

Wat doe je op een brugdag terwijl er buiten een mooi herfstzonnetje schijnt en er volgens het trainingsschema niet moet gelopen worden ? Dan neem je een fiets en maak je een toertje doorheen je eigen dorp en zijn buurgemeenten.

Het is tenslotte ook mijn favoriete seizoen : de herfst met al zijn kleurenpracht. Uiteraard ging dan ook de fotocamera mee op tocht. Een kleine 40 km heb ik gefietst, af en toe onderbroken door een fotostop.

Soms vraag ik me wel af waarom we allemaal elk jaar zoveel uitgeven aan een vakantie in het buitenland wanneer je merkt dat het hier bij ons toch ook zo mooi kan zijn.

 

 

De tweede week van mijn schema is begonnen en vandaag moest (of mocht) er 9 km gelopen worden.

Om eens wat afwisseling te hebben ben ik vandaag eens de “andere” kant uitgelopen en dat noem ik dan mijn “heirbaan” route.

Het alarm van de Garmin stond aan zodat ik zeker niet te snel zou lopen. Het was bewolkt en niet te warm, ideale omstandigheden om te lopen dus.

Na ruim 3 kilometer zat ik op de Heirbaan en die heb ik dan gedurende nog eens 3 kilometer gevolgd. De Heirbaan loopt dan nog wel 2 kilometer door maar dat zou me vandaag te ver van huis hebben gebracht. Dat stuk zal dus nog een paar weken moeten wachten.

Uiteindelijk zijn er 9,6 km gelopen en dit op 1:07:23. Met een gemiddelde snelheid van 8,5km/u niet snel te noemen maar dat traag lopen bevalt me prima. Het maakt me dus niet uit of ik nu 6 of 7 minuten nodig heb om een kilometer af te leggen.

Na de middag ben ik dan samen met mijn moeder naar het kerkhof gereden om de graven van mijn grootouders (haar ouders dus) en mijn groottante (haar tante dus) te voorzien van chrysanten, een traditie die in Vorselaar nog behoorlijk leeft want het was er behoorlijk druk.

Net zoals afgelopen dinsdag is er vandaag weer gelopen en zelfs exact hetzelfde rondje van ruim 6km.

Toch waren er enkele verschillen. Om te beginnen het vertrekuur dat vandaag rond half zeven lag tegenover half twaalf eergisteren. En natuurlijk was ook het weer veel beter : enkele graden frisser en vooral een pak droger.

Het lopen zelf ging ook veel beter. Maar dat is ook eenvoudig te verklaren. Ik heb gewoon trager gelopen en dat gaat me duidelijk beter af. Het lukt me dan om een constanter tempo te lopen waardoor de overall tijd nagenoeg dezelfde is. En aangezien de notie “snelheid” me bij het lopen geen moer interesseert gaat vanaf nu het snelheidsalarm van de Garmin terug aan.

Morgen is weer rustdag en zaterdag staat er 9km op het programma. Waarschijnlijk loop ik die gewoon thuis al bestaat de kans dat ik naar Westerlo trek voor de Cross der Jongeren. Ik heb ook wel zin om zondag naar Zolder te gaan en mee te doen aan de jogging op het circuit.

Om af te sluiten nog eens een ergernis van mij, al is ergernis misschien overdreven. Het irriteert me in ieder geval. Op weg naar huis stopte ik nog even bij de bank. En toen ik wou vertrekken stopte onderstaande wagen voor me van iemand die even in de krantenwinkel moest zijn.

Zoals duidelijk te zien is was er een ruime officiële parkeerplaats. 50 meter verder was er ook nog een plaats. Maar waar stoppen ze dan ? Net tussen de twee parkeerplaatsen en voor meer dan de helft op het voetpad en op die manier zowel het verkeer als de voetgangers hinderend. Te lui om 5 meter meer te stappen. Behoorlijk irritant …

Dag 2 van mijn schema en ik heb al een voorsprong opgebouwd

Ik had voor mezelf een rondje van om en bij 6 kilometer uitgestippeld zodat ik zeker boven de 35 minuten zou uitkomen. Het weer zat echter niet mee. Vrij veel regen deze middag en de eerste 2 kilometer, die nagenoeg rechtdoor gaan, nog behoorlijk wat wind tegen ook.

Na vier kilometer heb ik dan nog eens een paar “versnellingen” geplaatst (al kan ik misschien beter zeggen dat het dan gewoon minder traag gaat ). De laatste kilometer ging dan aan een rustiger tempo terug naar ’t werk en naar een zalige douche. Hopelijk is het donderdag iets beter weer.

Er is vandaag ook weer een boek uitgelezen. De Florentijnse Vloek van Rolf Ackermann was vrij goed al viel het einde een beetje tegen. Maar het was dus wel spannend en vlot leesbaar. Ik wist dat er niet genoeg te lezen viel voor een treinreis heen en terug. Een tweede boek meenemen was dus geen overbodige luxe. En zo ben ik vandaag begonnen aan het volgende boek : Het Ware Kruis van Jörg Kastner. Deze historische thriller is het vijfde boek dat ik van Kastner lees en speelt zich af in Egypte van 1798 (en blijkbaar ook ten tijde van de kruistochten uit de Middeleeuwen maar zover ben ik nog niet). Als het even goed is als de andere boeken van hem dan wordt het weer genieten.

Jawel, dit is het duizendste berichtje dat op deze blog wordt geplaatst.

Het eerste berichtje werd geplaatst op 1 januari 2008. Aanvankelijk was het een loopblog. Iets minder dan een jaar daarvoor was ik namelijk begonnen met Start-to-run. In een “zotte bui” besliste ik dan om me kandidaat te stellen om als loper deel te nemen aan de Roparun 2008.

Via de blog was mijn voorbereiding te volgen en ik ben er zeker van dat ik mijn doel mede bereikt heb dankzij deze blog. Tenslotte waren het ook bloggers zoals Ruth, Julie en Marc die me gestimuleerd hebben om te beginnen met lopen.

Na de Roparun zou een marathon een volgend doel worden. In 2008 werd het nog een DNF in Eindhoven maar in 2009 werd de Dublin Marathon wel tot een goed einde gebracht.

Ondertussen werd er niet alleen over lopen geschreven maar kwamen mijn andere passies aan bod : mijn Coca-Cola collectie, mijn stripverzameling, mijn boeken en DVD’s, mijn liefde voor de Britse eilanden, amateurfotografie en natuurlijk de Roparun. Deze laatste passie heeft zelfs voor een tweede blog gezorgd.

Bedankt voor het lezen (en voor de vele reacties) en op naar de volgende duizend …