The White Princess

Knipsel.JPGHoera ! Ik heb vandaag op ’t werk mogen trakteren met ijsjes ! Wat is daar nu zo leuk aan ? Wel, sinds vorig jaar hebben we een traditie in ons team en die traditie zegt dat iemand die voor twee weken (of meer) met vakantie gaat de rest van het team op een ijsje trakteert. En vandaag was het dus (eindelijk) mijn beurt. ’t Zal me deugd doen. Ik ben er zelfs in geslaagd om zo goed als alle to do’s af te werken.

Ook afgewerkt vandaag : The White Princess van Philippa Gregory. Het heeft me iets langer geduurd dan normaal om dit vijfde deel in de Cousins’ War series te lezen maar dat lag vooral aan de hitte in de trein die de afgelopen zomermaanden parten heeft gespeeld.

Het eerste boek in deze serie, The White Queen (De Rozenkoningin) vertelde het verhaal van Elizabeth Woodville, het “burgermeisje” dat trouwde met koning Edward IV. Het tweede boek, The Red Queen (De Roos van Lancaster) vertelde het verhaal van Lady Margaret Beaufort, moeder van Koning Henry VII, de eerste Tudor aan de macht. Het derde verhaal, The Lady of the Rivers (De witte Roos)  gaat dan even terug in de tijd om het verhaal van Jacquetta van Luxemburg, moeder van Elizabeth Woodville te vertellen. Vierde boek in de reeks is The Kingmaker’s Daughter en vertelt het verhaal van Isabel en Anne Neville, dochters van de Earl of Warwick.

Dat brengt me bij het vijfde en (voorlopig) laatste verhaal in deze cyclus rond de Rozenoorlog tussen het Huis van York en het Huis van Lancaster. De hoofdrol is weggelegd voor Elizabeth of York die, nadat haar geliefde Koning Richard III werd verslagen door Henry Tudor in de Slag om Bosworth, verplicht wordt te huwen met diezelfde Henry Tudor.

Het Koninkrijk van Henry VII wordt echter bedreigt door een pretender. In Vlaanderen  loopt immers een jongen rond die beweert Richard of Shrewsbury  te zijn. Richard is de broer van Elizabeth die samen met zijn oudere broertje verdwenen is (vermoedelijk vermoord) tijdens zijn gevangenschap in de Tower of London. Hij krijgt de steun van de Europese koningshuizen. Is hij de echte Richard of is hij een bedrieger ?

Hoewel het verhaal fictie is leest het als non-fictie en weet het van begin tot einde te boeien (tenminste als je geïnteresseerd bent in geschiedenis). Niemand weet exact wat er met de twee prinsjes gebeurd maar het idee dat er één is kunnen vluchten is wel intrigerend.

Voorlopig laten we het Engeland van de Tudors weer rusten en gaan we richting Scandinavië. Bovenaan de leeslijst staan de drie boeken van de Oslo-trilogie van Jo Nesbo : De Roodborst, Nemesis en Dodelijk Patroon. Het wordt een eerste kennismaking maar volgens mijn bookbuddies uit Peulis zijn het aanraders.

’t Is weer voorbij …

Knipsel.JPG… die mooie zomer !

Vandaag begint immers de weerkundige herfst. Maar vandaag eindigt ook de “grote vakantie”. Dat betekent helaas dat het vanaf morgen op de trein (en zeker op de weg) een pak drukker zal worden.

Als ik zo even terugkijk op de zomer dan kan ik hem indelen in drie delen. De maand juni stond vooral in het teken van mijn vakantie naar Ierland. Wat ik daar vooral van onthouden heb is dat ik niet meer zo lang mag wachten om er terug naartoe te gaan.

Juli was de muziekmaand met achtereenvolgens Graspop, Na Fir Bolg, TW Classic, Roger Waters en natuurlijk vier dagen Suikerrock. Veel muziek gezien en gehoord en de ene al beter dan de andere.

Augustus zou ik dan sportmaand noemen. In het vooruitzicht van de Great North Run moest er immers worden getraind. Met meer dan 120 km op 1 maand tijd durf ik wel te zeggen dat er genoeg gesport werd. Die afstand heeft me trouwens de 7.389ste plaats (van 252.837 deelnemers) opgeleverd in de Annette Fredskov Challenge op Endomondo.com. De bedoeling was om in de maand augustus zoveel mogelijk kilometers te lopen. De winnaar, een Deen, had trouwens 1.000 km op zijn teller staan!

Maar ’t zit er op, ’t is voorbij. Vanaf morgen hervallen de meeste mensen terug in hun dagelijkse routine. Op ’t werk zullen er velen terug uit vakantie komen en dat zal voor sommigen niet meevallen. De egoïst in mij is wel blij dat de zomervakantie voorbij is. Twee maanden aan een stuk hoor je op radio en TV niets anders dan vakantie hier en vakantie daar … Elke week zie je wel iemand op ’t werk op vakantie vertrekken, enkelen zelfs meerdere keren.

Nog even en het is aan mij ! Het belooft wel een drukke werkweek te worden want het werk dat er nog ligt en de tijd die ik nog heb voordat ik eindelijk nog eens op vakantie mag staan niet in de juiste verhouding met elkaar.