walkingwithluc

Waar men gaat langs Vlaamse wegen komt men niet alleen Mariakapelletjes tegen maar ook Roparunners, toch zeker wanneer die wegen in de buurt van loopwedstrijden liggen.

Ondanks het uur minder slaap was ik toch vrij vroeg wakker en was ik om 9u al onderweg naar Lier. De vesten heb ik er niet gelopen. Door de marathon waren mijn favoriete parkeerplaatsen immers volledig afgesloten. Ik heb dan maar gekozen voor het Netekanaal en de Nete om mijn klein halfuurtje te lopen.

Ik had net geen 4km op de teller staan en heb die afstand daarna nog eens herhaald om mijn flyers voor onze jogging te verdelen. Het was er trouwens behoorlijk druk. Svetlana heb ik niet gezien (maar wel gehoord). Ik wel enkele bekenden van Roparunteam Lotgenoten Vlaanderen gezien. Zij gingen de aflossingsmarathon lopen.

Mijn beweging heb ik deze voormiddag wel gehad. Dat gaf me een perfect excuus om deze namiddag niets te doen, behalve de TV op Sporza te zetten (uiteraard met de mute button ingedrukt) en te luisteren naar Sporza radio, de enige manier waarop ik nog een koers kan bekijken. Ik hoop dat M.W. nog kan genieten van een vervroegde uitstap.

Sportief dagje gehad.

Vanochtend naar Sint-NIklaas gereden voor de voorlaatste Roparungroepstraining van bijna 21km. Het was een gezellige training met een behoorlijk deelnemersveld. Dat was misschien wel te danken aan het feit dat de helft van ons team tegenwoordig uit het Waasland komt

Na een terrasje bij Pascal en een uitgebreide brunch bij Kurt trok iedereen huiswaarts maar ik ben onderweg nog even gestopt aan het Nachtegalenpark in Antwerpen.

Er moest immers nog gelopen worden ook vandaag. Bovendien gaf het me de gelegenheid om het parcours van onze ontbijtjogging te proberen. Er zijn namelijk werken bezig in het park en ze hebben hier en daar een paar poorten bijgeplaatst. Ik wil niet het risico lopen dat die poorten op zondagmorgen gesloten zijn. Daarom heb ik een nieuw parcours uitgetest en dat ziet er niet alleen goed uit, er is geen risico op gesloten poorten en het blijft toch nog 5km.

En het wordt zeker een afwisselend parcours : eerst een rondje over de piste, gevolgd door 2 km op asfalt, dan duiken we het bos in over een smal bospaadje (met een korte beklimming in) om dan verder over de wandelpaden terug naar de piste.

Morgen ga ik de vesten in Lier nog eens lopen. En dan kan ik daarna nog wat flyers onder ruitenwissers gaan steken. Er wordt immers een marathon en een 10 mijl gelopen dus allemaal kandidaat deelnemers voor onze jogging. Ik heb even overwogen om deel te nemen aan de kortste afstand : de kidsrun. Die mannekes krijgen hun medaille immers van Svetlana Bolshakova. Ik ga het uiteindelijk toch maar niet doen, ik kan die mannekes toch niet volgen.

Er lag toch wel een brief van de Nationale Loterij op me te wachten toen ik thuiskwam zeker !

Tiens, zou ik misschien het groot lot gewonnen hebben ? Of zouden ze nog wat geld op overschot hebben en mij willen bedanken voor mijn jarenlange sponsoring ?

Helaas, niets van dat. Een tijd geleden had ik via de website van de Lotto een aanvraag gedaan voor een sponsorpakket, uiteraard met de bedoeling om wat extra prijzen te hebben voor onze tombola.

En vandaag heb ik de bevestiging gekregen dat ik een pakketje mag gaan afhalen. Gelukkig kan ik dat aan de Grote Steenweg in Berchem doen, vlak bij ’t werk dus. Ik heb wel moeten beloven aan de Nationale Loterij dat alles wat ik krijg zal weggeven en niet persoonlijk zal gebruiken.

Jammer want het had wel een mooi begin geweest van mijn weekje verlof. Normaal is mijn eerste vakantie altijd in juni (de enkele dagen rond de Roparun tel ik niet mee want dat is 5 dagen hard werken). Ik zeg al een paar jaar dat ik in het voorjaar een week verlof ga nemen.want anders is het veel te zwaar maar het kwam er gewoon niet van.

Maar dit jaar dus wel. Een week tijd om de batterijen terug op te laden. Alhoewel, die batterijen gaan niet veel rust krijgen. Morgenvroeg naar Sint-Niklaas voor een Roparuntraining en waarschijnlijk op de weg naar huis een tussenstop in Antwerpen om het parcours van onze ontbijtjogging nog eens te verkennen (al lopend).

Zondagvoormiddag naar Lier om folders voor diezelfde jogging uit te delen tijdens de marathon van Lier. Dinsdag naar Brussel, onder andere om tijdens de middag paaseitjes te verkopen. Woensdag naar Antwerpen, onder andere om paaseitjes te verkopen (en ook wel om de winterbanden van mijn auto te laten vervangen en om ’s avonds naar Sir Paul McCartney te gaan kijken en luisteren).

Om maar te zeggen dat het weer een drukke week zal worden.

 

Inderdaad, ik heb een geslaagde dag gehad.

Die dag begon al heel vroeg met een ochtendloopje van 4,50 km. Het weer was goed, of beter, zalig. En ook het gevoel was goed. En over de tijd was ik ook heel tevreden : 30:39 wat neerkomt op een gemiddelde snelheid van 8,8 km/u. Dat ligt heel dicht bij mijn streefdoel van 9 km/u, sneller moet het voor mij niet gaan. Verder dan 4,50 km uiteraard wel maar dat komt wel in orde.

En voor de eerste keer deze week was ik eens op een “normaal” uur thuis. Er moesten immers geen paaseitjes meer worden ingepakt. Thuis lag er trouwens een mooi pakje op me te wachten : de nieuwste (althans in het Nederlands) van Philippa Gregory : De Witte Roos. De Witte Roos is het derde en laatste deel van de Rozenoorlog-trilogie, na De Rozenkoningin en De Roos van Lancaster. Als dit boek even sterk is als die twee andere, en daar twijfel ik niet aan, dan staan er mij weer vele uren aangenaam leesplezier te wachten. Zodra ik Winternacht van Indridason uit heb begin ik er aan. Ik zal nog maar even wachten met het lenen van andere boeken om te lezen en eerst die stapel van twee meter die hier nog ligt om gelezen te worden aanpakken.

 

De week is half en dat werd tijd.

Het zijn weer drie lange dagen geweest. Maandagavond na ’t werk nog anderhalf uurtje langer gebleven om paaseitjes in te pakken in gezelschap van Nicolas, Chris en Kim. Dinsdagavond anderhalf uurtje langer gebleven om paaseitjes in te pakken, deze keer in gezelschap van Inge, Carine en Tom. Een vandaag dan een uurtje langer gebleven om … paaseitjes in te pakken. Deze waren Waseem, Tom en Kim mijn lotgenoten. OP drie dagen tijd een goeie 150 kg paaseitjes ingepakt … heel flink gewerkt van ons al zeg ik het zelf.

Op zich is dat niet zo zwaar maar gisteren kwam daar dan nog een avondje in gezelschap van Heather (Nova) en Bryan (Adams). “Den Bryan” heb ik al verschillende keren gezien maar omdat hij nu Heather Nova in het voorprogramma had ik besloten om nog eens te gaan. Spijt heb ik er niet van gehad want het was een geslaagde avond.

Heather Nova had wel een halfuurtje vroeger mogen beginnen van mijn zodat we een uur van haar hadden kunnen genieten in plaats van een half uur. Als ze nog eens in de buurt komt voor een full-concert dan ga ik er zeker proberen bij te zijn.

En om halftien was het dan de beurt aan de Canadees. Zijn rocknummers blijven fantastisch maar ik zou toch willen dat hij zou ophouden met die lome ballads. Vooral van “Everything I Do …” krijg ik de kriebels. En ze breken altijd het tempo van het concert. Enfin, het overgrote deel van het meer dan twee uur durend concert was wel genieten.

 

Dat de ene natuurloop de andere niet is heb ik vandaag wel geleerd.

Nadat ik gisteren thuis al een halfuur had gelopen ben ik vandaag nog eens gaan lopen maar dan in Herenthout. Daar werd dus een “natuurloop” met vrij vertrek georganiseerd. Ik heb al wel andere natuurlopen gedaan, vooral die van Lier maar dit was toch even iets anders.

Na een goeie 500m doken we al een maïsveld in. Gelukkig was het droog want anders zou dat wel eens een modderige boel kunnen geweest zijn. En de laatste van de vijf kilometers ging dan over een smal bospaadje op en neer. Geen simpel parcours dus maar wel plezant.

Na aankomst ben ik mijn gratis consumptie en mijn geschenk (6 scharreleieren) gaan afhalen. En ik had al een bekertje water en een koek gekregen. Zo gaat dat vaak bij die kleine joggings, je betaalt een kleine deelnameprijs en je krijgt er veel voor terug, dit in tegenstelling tot die grote joggings waar je veel betaalt en relatief weinig terugkrijgt. Enkele tombolalootjes gekocht waarmee ik weer een gratis consumptie won.

Die laatste consumptie heb ik aan de lotjesverkoper gegeven. Ik had immers nog “werk” voor de boeg : briefjes onder ruitenwissers steken. De mensen die naar deze joggings komen zijn immers de doelgroep die we willen bereiken voor onze Roparunjogging op 15 april.  

Het lijkt bijna egoïstisch met al het trieste nieuws waarmee we worden overspoeld de laatste dagen maar toch heb ik een goede, zij het vermoeiende, week gehad.

Nadat mijn dokter me vorige week de keuze had gegeven (groeien of afvallen) heb ik het over een andere boeg gegooid : meer bewegen, minder (of helemaal niet meer) snoepen en anders eten.

De eerste week is het in ieder geval goed gelukt. Maandag 18 km gefietst, dinsdag 18km gefietst en 4,5 km gelopen, woensdag 18 km gefietst, donderdag 4,5km gelopen en vandaag weer 18 km gefietst. En dan elke dag een gezond slaatje en vooral geen snoep meer. Nu is het “gewoon” een kwestie van volhouden zeker ?

Het is ook wel een vermoeiende week geweest, vooral op ’t werk maar ook na ’t werk. De Roparun komt immers dichter en dichter en daar kruipt dan ook meer en meer werk in. Gelukkig heeft Inge, één van de teamleden, een zware taak van me overgenomen : het maken van de rollenschema’s. Dat is immers een behoorlijke klus. Er zijn de specifieke wensen van de lopers waarmee rekening moet worden gehouden (de ene beurt willen ze langere shifts en de andere beurt heel korte shifts). En als dat klaar is moet je gaan vergelijken met wat toegestaan is op het parcours. Je mag immers niet overal stoppen of rijden. Het is een hele klus en ik ben dan ook blij dat ik daar alvast van verlost ben.

En om de week goed af te sluiten is de line up voor TW Classic sinds deze week volledig. Ik heb mijn ticketje al een tijdje geleden gekocht, toen enkel de twee headliners, Sting en Lenny Kravitz, bekend waren. Later bleken De Kreuners op TW Classic hun voorlaatste concert te spelen. Toch wel een meevaller aangezien ik in 1979 één van hun allereerste concerten heb gezien.

Eerder deze week werd dan bekend dat de beste Belgische rockgroep allertijden – The Scabs – ook zouden optreden … een supermevaller.

En wat lees ik vandaag in de krant : de line-up wordt vervolledigd door Kaiser Chiefs, Amy McDonald en ’t Hof van Commerce. Van die laatsten lig ik niet direct wakker maar die twee anderen spreken me wel aan. Was het al maar 23 juni.

Vandaag kan je maar één ding zeggen : Rust Zacht kinderen.

Oscar Crucke zei het vroeger altijd en ook mijn dokter zegt het … en dan doen we dat maar zeker ?

Dus vanochtend niet met de auto naar het station maar met de fiets. Dat was wel genieten. ’t Was weliswaar nog donker maar dat deerde de vogels niet zodat onderweg naar een mooi concert mocht luisteren.

Op de trein zelf werd er ook bewogen. Een vijfentwintig bladzijden werden omgekeerd. Dan ging het weer met de fiets verder naar ’t werk. Tijdens de middagpauze ben ik dan een halfuurtje gaan lopen, goed voor 4,5 km.

En de weg terug naar huis was weer een geval van fiets-trein-fiets. De dokter zal tevreden zijn.

Chocolade is gevaarlijk voor honden en ook wel voor katten.

Deze ochtend was het echter ook gevaarlijk voor mij. In een auto stappen waarin een hele nacht 150kg chocolade eitjes hebben gezeten … niet echt een aanrader. Ik weet wel dat zo’n eitjes bijzonder goed kunnen smaken maar ze kunnen ook heel erg stinken. Ik ben dan ook blij dat ik er nu vanaf ben.

Volgende week zit ik er uiteraard wel terug midden in. Dan gaan immers die 150 kg eitjes verdelen over 750 zakjes. Al dat lekkers en er moeten afblijven … erg !