walkingwithluc

Al die Roparundrukte van de laatste weken (of zelfs maanden) heeft een nefaste invloed op mijn stripverzameling.

Oké, ik ga heel af en toe nog wel eens langs bij BEO Stripwinkel in Antwerpen maar Adhemar in Gent en Wonderland in Hasselt bezoeken zit er niet echt in. Zelfs voor stripbeurzen is er nagenoeg geen tijd.

Gelukkig is er nog Ebay waar ik af en toe nog wat koopjes kan doen. En er is nog Editions Atlas die me elke maand een exemplaar sturen van De Kuifje Archieven van Hergé.

Uiteraard heb ik alle verhalen van Kuifje al in mijn collectie maar deze uitgave is net weer iets specialer dan de andere. Elk verhaal wordt ingeleid met het nieuws uit de periode waarin het verhaal werd getekend. Dit wordt gevolgd door informatie over de bronnen van het verhaal, vergelijkingen tussen foto’s uit die tijd en de tekeningen van Hergé, meer info over de personages en meer tekeningen uit het archief van Hergé. Na het stripverhaal zelf volgt dan nog wat informatie over Hergé zelf.

Kortom, een heel interessante uitgave. En wat ook leuk is zijn de figuurtjes die bij elk verhaal worden geleverd.

 

Doodop ben ik.

Zo’n weekend vol Roparunactiviteiten valt niet te onderschatten.

Gisteren al vroeg onderweg naar Zele voor de Ronde van Zele en daar 34 km gefietst. Daarna naar Antwerpen om het parcours van onze eigen jogging af te pijlen (en een dikke 4km gewandeld).

’s Avonds dan nog de laatste zaken klaar gezet of afgedrukt en voor ik het wist was het zondagochtend half zes en liep de wekker af. Iets voor zeven was ik op weg naar Antwerpen. En neen, ik was niet de eerste daar ! Er zijn immers nog mensen die even zot zijn als ik als het op de Roparun aankomt.

De jogging bracht niet het resultaat dat we gehoopt hadden maar 200 à 250 euro moeten we toch kunnen toevoegen aan ons totaal.

Toen alles opgekuist was ben ik nog eens 4 km gaan wandelen om alle pijlen die we gisteren hadden aangebracht terug te verwijderen. En rond een uur of drie was ik thuis en kon ik geen pap meer zeggen. Gelukkig moet ik morgen niet gaan werken.  

Het was een korte werkweek maar wel een heel vermoeiende.

De oorzaak lag echter niet zozeer bij het werk, ook al heb ik de afgelopen dagen enkele “brandjes” moeten helpen blussen. Voor de niet ingewijden : “brandjes” zijn problemen die ervoor zorgen dat de dossierbeheerder zijn werk niet naar behoren kan uitvoeren. En dan is het aan ons om samen met de IT’ers uit te zoeken waar de fout zit en hoe ze kan opgelost worden. Dat lukt ons vrijwel altijd maar het probleem met die zaken is het feit dat je er enorm veel tijd insteekt.

Wat de week echter nog vermoeiender maakte is (natuurlijk) de Roparun. Overmorgen organiseren we immers onze Ontbijtjogging in het Antwerpse Nachtegalenpark. We dachten dat we alles on-line hadden geboekt en in orde gebracht maar blijkbaar was het in het Sportpark Astrid niet toegekomen. Dat moest dus dringend in orde gebracht worden. Bovendien bleek het huisje dat we vorig jaar ter beschikking kregen niet meer beschikbaar. Er moest dus dringend een alternatief gezocht worden. De jacht op de (betaalbare) tenten was ingezet. Gelukkig hebben we ook dat probleem gisteren nog kunnen oplossen. Alles is nu in orde maar het is toch niet zo goed voor mijn stressgehalte.

En zo sta ik voor een lang Roparunweekend. Morgen naar Zele waar de Kloddelopers hun Ronde van Zele organiseren. Daarna naar Antwerpen waar ik het parcours van onze jogging alvast ga afpijlen. Zondag is het dan ontbijtjogging dag.

Dat gaat maandagochtend nog een beetje verder. Maandag ga ik ook eens op zoek naar een geschikte plaats om tijdens de Roparun enkele uren een bivakplaats op te zetten. Ik heb al wel iets in gedachten maar ik ga toch eerst maar toestemming vragen.

Uitrusten zal er dit weekend alweer niet in zitten. Tijd om te lezen zal er ook niet veel zijn. Dat is uiteraard jammer, zeker nu ik bij ECI heb ingetekend op een nieuwe reeks van 12 Scandinavische misdaadromans. Het zijn boeken van Arne Dahl en Kjell Eriksson. Misschien is het maar goed dat heel mijn weekend al volgeboekt is. Dan kan in niet naar het Boekenfestijn in Mechelen.

 

De vrijdag mag dan goed zijn geweest.

Dat kan niet worden gezegd van de andere dagen van het verlengde Paasweekend.

Stille zaterdag was in ieder geval stil. Zondag begon ik dan aan mijn calvarietocht. Hoe later het werd, des te slechter voelde ik me. Het had ook zijn voordelen. Ik was namelijk niet in staat om naar TV te kijken dus het gekakel en gezwam van Michel W. kon me niet irriteren.

En ook gisteren was het een belabberde dag. Een goed Eucalyptusbad bracht gelukkig een beetje soelaas.

En vandaag was dan zo’n typische dag : je bent niet ziek genoeg om thuis te blijven maar eigenlijk ben je ook niet gezond genoeg om te gaan werken. De nacht was trouwens ook veel te kort geweest. Waarschijnlijk een gevolg van de Roparunstress.

Ondertussen gaat het wel wat beter maar ik zal vroeg onder de dekens liggen vandaag.

De vrijdag was inderdaad goed.

Ten eerste omdat hij het begin van driedaags weekend heeft ingeluid. En daar was ik wel aan toe. Het blijft natuurlijk druk op ’t werk en dan is er ook nog die Roparun die nog maar 50 dagen van ons verwijderd is.

Vooral dat laatste zorgt voor vermoeidheid. Dan lig je rustig te slapen en begin je te dromen over zaken die kunnen misgaan en dan lig je de rest van de nacht wakker.

Of je ligt aan van alles te denken zodat je niet kan inslapen en op het moment dat je net ingeslapen bent loopt die verdomde wekker af en moet je terug opstaan. En dat gaat zo waarschijnlijk nog 50 nachten duren.

Gelukkig lag er bij thuiskomst een pakje op me te wachten dat behoorlijk opbeurend werkte : de Ford Thunderbird die ik onlangs kocht op Ebay was toegekomen. In ’t echt ziet hij er nog mooier uit dan op de Ebay-foto.

Samen met de andere 11 modellen uit de “Models of Yesteryear” collectie van Matchbox ^© vormt hij toch het pronkstuk uit mijn collectie.

 

1	1912 Ford Model T
2	1920 Mack AC
3	1930 Ford Model A Pickup
4	1932 Ford AA Truck
5	1932 Mercedes Benz L5
6	1937 Dodge Airflow
7	1937 GMC Van
8	1948 GMC Cab
9	1953 Chevrolet Corvette
10	1955 Ford Thunderbird
12	1957 Chevrolet Bel-air Convertible
11	1957 Chevrolet Pick-Up Truck

 

’t Is hier twee dagen “radiostilte” geweest maar het was gedwongen.

Alles is begonnen met een plastic potje met bevroren peterselie. Toen ik die zaterdag met een aardappelmesje uit het potje probeerde te halen bleek het mesje scherper te zijn dan gedacht en ging het vlotjes door de bodem van het potje.

Op zich is dat geen probleem. Dat werd het wel toen het potje in mijn linkerhandpalm bleek te staan. Het mesje was namelijk ook scherper dan mijn handpalm.

Op het eerste zicht bleek het niet zo erg. Het bloedde wel flink maar verder had ik geen last. Naarmate de avond vorderde begon ik echter meer en meer last te krijgen van pijnlijke vingers, zelfs een flesje vasthouden ging amper.

Gisteren ging het al veel beter en bleef de pijn beperkt tot de ringvinger en middenvinger en vandaag voel ik nagenoeg niets meer (en kan er terug vlotjes met 10 vingers worden getypt). Maar ik ben toch even ongerust geweest. Was het mesje te diep gegaan en was er iets vitaals geraakt ? Gelukkig niet maar toch …

In het vervolg toch maar iets voorzichtiger zijn met bevroren spullen

De vakantieweek zit er weeral bijna op.

Ik was van plan om te rusten en de batterijen op te laden maar daar is niet veel van in huis gekomen.

Na de zware dinsdag en woensdag ben ik ook vandaag weer een hele dat in de weer geweest. Ik ga niet zeggen waarom maar het heeft wel iets te maken met het nakende Pinksterweekend.

Ik vermoed dat ik vandaag alleen al een kleine 300 km met de auto heb gedaan. De grootste verplaatsing ging naar Denderhoutem waar ik bij Jartazi de trainingspakken voor onze nieuwe Roparunteamleden ben gaan afhalen.

De rest van de kilometers zijn het gevolg van een bedeltocht langs verschillende drankencenters en lokale supermarkten. Die is wel vrij succesvol geweest want ik heb toch 99 liter drank bijeen kunnen verzamelen.

Het is wel een meevaller dat mijn zomerbanden er terug op liggen want dat scheelt toch al snel een halve tot een hele liter diesel per 100km.

Het rusten zal moeten wachten tot zondag want morgen wordt er ofwel gejogd ofwel gefietst.

Ik wordt oud want ik ben nog altijd niet bekomen van gisteren. Het was wel een lange en zware dag maar toch …

Iets over zessen was ik al op weg naar Antwerpen zodat ik tegen kwart over zeven de Roparun winkel kon openen. Een uurtje later was mijn vervanger daar. Dat gaf me de tijd om me om te kleden, mijn auto naar de garage te doen en dan, via een omweggetje, terug naar ’t werk te lopen. Na een verfrissende douche stond er een driehonderdtal appelen, peren, kiwi’s, sinaasappelen en bananen te wachten om in zakjes te worden gedaan. Dat was dus wel 300 stuks van elk hè ! Tegen de middag was dat klusje geklaard en kon ik aan mijn tweede verkoopsessie van de dag beginnen.

Om 2u kon ik dan mijn tweede douche nemen, mijn auto (terug met zijn fuel efficient zomerbanden) en naar ’t Sportpaleis rijden. Daar had ik geluk want ik vond onmiddellijk een heel goed plaatsje aan de Noordersingel. Nog even de binnenstad ingetrokken inclusief een bezoekje aan Stripwinkel BEO en McDonald’s (dat had ik wel verdiend na al die inspanningen vond ik) en dan terug naar het Sportpaleis voor een avondvullend concert van Sir Paul McCartney.

Wat kan ik zeggen over het concert ? Het was goed, het was heel goed maar het was niet fantastisch. De 40 nummers die hij gebracht heeft zijn ijzersterk, ook na al die jaren. Muzikaal was het nagenoeg perfect. Maar persoonlijk vond ik wel dat zijn stem hem af en toe in de steek liet. Waarschijnlijk de vermoeidheid van de tour ? Anderzijds moet je het hem wel bewonderen : een concert van 3u op “zijn leeftijd” … veel jonge snaken zouden ze niet aan durven beginnen.

Ik was wel “kapot” toen ik iets over middernacht terug thuis kwam dus veel is niet gebeurd en zal er ook niet meer gebeuren. Wat ik wel gedaan heb is een Combiticket besteld voor Suikerrock in Tienen. Ik ben nog nooit naar Suikerrock gegaan maar dit jaar kon ik het niet zomaar laten passeren. Op het programma staan namelijk Triggerfinger en ZZ Top op donderdag, Status Quo en Alice Cooper op vrijdag en Daan en Texas op zondag. Weer enkele “oude knarren” die ik kan toevoegen aan het lijstje. Voorlopig ziet het er wel naar uit dat de zaterdag aan me ga laten voorbij gaan maar dat beslis ik wel wanneer het programma volledig is. En zeg nu zelf : 100 euro voor de vier dagen … daar kunt ge niet voor thuisblijven ? De concertkalender wordt alleen een beetje drukker dan hij al was.

Het was al een druk jaar wat concerten betreft en het wordt er niet rustiger op.

Morgen staat Sir Paul McCartney op het programma. En het lijstje van volgende optredens (Scorpions, TW Classic met The Scabs, ’t Hof van Commerce, Amy McDonald, Kaiser Chiefs, Kreuners, Sting en Lenny Kravitz en in juli dan Madonna) is sinds vandaag uitgebreid met twee extra optredens : Paul Simons die op 17 juli zijn elpee Graceland komt brengen en The Cranberries die in november naar Antwerpen komen.

Vóór het zover is staat er nog wel een hele hoop andere zaken op het programma met bovenaan de lijst uiteraard de Roparun.

We zijn sinds gisteren begonnen met onze Paasactie en dat was dan ook de reden waarom ik vandaag naar Brussel ben getrokken. Ik heb weliswaar een weekje vakantie maar aangezien ik morgen toch naar Antwerpen moet (zomerbanden terug laten steken en Sir Paul in de avond) had ik voorgesteld om morgen de collega’s in Antwerpen een handje toe te steken.

De collega’s in Brussel verdienen uiteraard ook een beetje extra steun (misschien zelfs nog meer omdat onze “kern” daar veel kleiner is). En zo trok in vanochtend dus naar Brussel. Ik ben wel een uurtje vroeger dan voorzien vertrokken zodat collega H. niet op haar eentje naar onze hoofdstad moest.

Het nadeel was wel dat ik een uurtje meer tijd had om geld uit te geven in mijn favoriete Engelse bookshops in Brussel : Waterstone’s aan de Adolphe Maxlaan en Sterling Book’s aan de Wolvengracht. Het heeft me in ieder geval weer enkele interessante boeken en DVD’s opgeleverd.

Wat doet een mens op een vakantiedag in de lente ?

In de voormiddag rommelt hij wat in de garage zodat moeder iets vlotter in en uit de garage en de auto kan dan Eugène uit Man Bijt Hond.

http://youtu.be/uls1eQWoj3I

Hij gaat bijvoorbeeld op bedeltocht langs drankencentrales. Daar kunnen we tijdens de Roparun immers nooit genoeg van hebben. Een eerste bezoekje heeft toch al 24 liter water opgeleverd. Tegen het einde van de week moet daar zeker nog wat bijkomen.

En uiteraard neemt hij eens een kijkje op internet en daar koopt hij … een auto. En niet zomaar een auto. Neen, het is een Ford Thunderbird uit 1955.

En hij heeft me nog geen 40 euro gekost ! Spijtig genoeg is het niet bovenstaand exemplaar dat ik heb gekocht maar wel onderstaande miniatuurversie.

Hij zal in ieder geval heel goed passen bij de andere 11 exemplaren uit die reeks. Jammer genoeg heb ik nog niet kunnen terugvinden uit hoeveel exemplaren de reeks bestaat. Maar tijdens mijn zoektocht heb ik weer wel een nieuwe “interessante” website gevonden waar honderden en honderden miniatuurautootjes worden aangeboden. Het probleem met die “interessante” website is dat mijn portefeuille ze niet zo interessant vindt.