Vloek(en)

Er lijkt een vloek te rusten op de fietsdag voor werknemers.

Ik was er nochtans volledig klaar voor. Om 6u vanochtend vertrok ik volle moed met de koersfiets naar Antwerpen. Ik was echter nog maar net een kilometer ver of mijn tochtje werd abrupt gestopt door een luide knal. De achterband was er bijna afgevlogen. Ik had wel reserve binnenbandjes bij maar het scheurtje van 1 cm in de buitenband was niet te repareren. Vloeken dus.

08052012817.jpg

Ik dus terug te voet naar huis, andere schoenen aan gedaan en met de citybike opnieuw op weg naar Antwerpen. Deze keer ging het wel zonder problemen, dit in tegenstelling tot vorig jaar toen de trapas van diezelfde fiets plots een eigen leven ging leiden en me al in Deurne te voet stelde.

Door die perikelen was ik wel later dan gepland in Antwerpen en kon ik niet zo lang aan het ontbijt blijven. Om 9u moest ik immers fris gewassen naar een vergadering. Voor mezelf was dat “fris gewassen” niet echt een must maar ik dacht dat mijn medevergaderaars dat wel zouden appreciërenKnipogen.

Wat het weer betreft heb ik wel twee keer meeval gehad. Zowel vanochtend als deze avond op de terugreis ben ik geen regen gehad. Op de terugweg zat de wind wel wat tegen maar onoverkomelijk was dat niet. Ik ben wel de vriendelijkste vrachtwagenchauffeur ter wereld tegengekomen. Wie de baan van Wommelgem naar Broechem via Ranst kent weet dat het fietspad daar die naam helemaal niet waardig is. Een strookje van net een meter, dat bovendien vol kiezels ligt, zonder afscheiding van de drukke baan. Wel, die vrachtwagen bleef mooi achter mij rijden, tegen 25 km/u, tot er een moment was dat hij tussen mij en hemzelf minstens 2 meter kon tussen laten bij het voorbijsteken. Ik heb hem heel vriendelijk nagewuifd. Het was trouwens een Nederlander.