Omdat er door de pijnlijke enkel momenteel niet kan gelopen worden heb ik deze namiddag mijn fiets nog eens van de haakt genomen. Het weer zag er heel goed uit dus waarom niet ?

In mijn “jonge jaren” was ik nagenoeg elke zaterdag en zondag op pad, hetzij op mijn eentje, hetzij in clubverband maar sinds ik gestart ben met de start-to-run in 2007 is dat iets minder. De spieren die ik nodig heb om te lopen komen namelijk niet goed overeen met de spieren die nodig zijn om te fietsen. Hoe duatleten of triatleten dat doen is me een raadsel.

Mijn tochtje ging van Vorselaar naar Herentals, Bouwel, Herenthout, Gestel, Lier, Kessel, Nijlen en Grobbendonk terug Vorselaar. In totaal 51 km, goed voor 2 uurtjes fietsen. Het eerste deel viel het met momenten wel behoorlijk tegen aangezien er een behoorlijke portie tegenwind stond. Maar al bij al ben ik best tevreden. Als ik eerlijk ben ga ik wel liever lopen maar ik het toch maar weer gehad.

 

 

Nu ik de bovenstaande zin lees bedenk ik me net hoe het kan verkeren (om Bredero even te citeren). Pakweg 20 jaar geleden zou ik dat helemaal niet gezegd hebben. Lopen was toen iets dat andere mensen deden. Pas op, ik fiets nog wel altijd graag maar als je een half uur gaat lopen dan heb je echt een half uur gelopen. Als je daarentegen een half uur gaat fietsen heb je niet noodzakelijk een half uur gefietst.

Tijdens het fietsen kan je geregeld de benen stilhouden en recupereren en toch 25 km/u aanhouden. Als je tijdens het lopen de benen stilhoudt dan … sta je stil. Lopen is dus net iets intensiever. Hopelijk is het morgen of overmorgen ook nog goed weer zodat ik er nog eens op uit kan.

Wat de laatste 75 jaar echter niet veranderd is, is het feit dat veel mensen zich maar al te snel laten (mis)leiden door haat. Vandaag 75 jaar geleden organiseerden de Nazi’s de Kristallnacht en waren de Joden het slachtoffer. Tegenwoordig zijn er helaas nog altijd mensen die zich laten misleiden door fanatici met soms gruwelijke gevolgen. Eigenlijk zou geschiedenis op elke school een hoofdvak moeten zijn maar ja, die geschiedenis wordt maar al te veel verdraaid. Op Youtube vond ik onderstaand filmpje waar, op muziek van BAP, wordt getoond waartoe dit alles kan leiden.

Laat die winter maar komen ! Ik ben er klaar voor, allez, ’t is te zeggen mijnen auto is er klaar voor.

Sinds vandaag liggen de winterbandjes er op. Alle gevoelige elementen van de auto zijn ook nog eens gecontroleerd en daar waar nodig bijgesteld.

Het nadeel was wel dat ik weer met de auto naar ’t werk moest en dat was deze morgen zeker geen pretje. 75 minuten onderweg geweest om pakweg 35 km te overbruggen. Echt snel kan je dat niet noemen. Al zal het wel sneller geweest zijn dan de sukkelaars die gisteravond op de Ring richting Nederland/Hasselt stonden.

Hopelijk brengen die 33 maatregelen van de Vlaamse regering een oplossing al geloof ik daar niet echt in. Extra spitsstroken voor en na de Ring brengen volgens mijn weinig soelaas. Het probleem is namelijk dat de Ring geen Ring is maar wel een op- en afrittencomplex.

Ik denk daarom dat de oplossing vrij simpel is. Om te beginnen moeten ze een paar van die opritten sluiten. Die van de A12 en de E19 kan je moeilijk dichtgooien maar die van Berchem en die van Borgerhout wel.

Vooral het sluiten van die laatste oprit veroorzaakt nu immers veel problemen. De meeste auto’s die daar de Ring op rijden moeten immers naar Nederland en moeten dus het verkeer richting E313 kruisen. Die mensen moeten twee rijstroken overbruggen op een paar 100 meter en aangezien de Vlaming niet kan ritsen loopt het daar in ‘t honderd. Hetzelfde geldt trouwens voor de oprit in Berchem.

Voorwaarde is wel dat ze het verkeer op de Singel beter laten doorstromen. En dat kan door bruggen te plaatsen op de kruispunten aan Berchem Kerk, Berchem Station en de Plantin Moretuslei.

Dat dit kan werken is bewezen tijdens de grote werken aan de Ring enkele jaren terug. Toen was maar de helft van de Ring beschikbaar maar het verkeer heeft nooit vlotter gelopen.

Maar ja, dat zal misschien te simpel zijn ?

Zoals ik enkele dagen geleden al zei heb ik “Rebels and traitors” even opzij gelegd omdat het letterlijk en figuurlijk te zware kost was om te lezen op de trein. De vervanger van dienst, “De schuld van Roseboom” van Guido Eekhaut.Dat boek was betere treinlectuur en werd vandaag uitgelezen.

De Schuld van Roseboom is het derde verhaal met hoofdinspecteur Walter Eekhaut in de hoofdrol. Eekhaut werkt nog altijd voor de Nederlandse AIVD in Amsterdam maar het verhaal begint in Afrika. Journalist Pim Raspe onderzoekt een spoor van radioactief afval dat door de Nederlandse bedrijfsleider Jaap Rosenboom werd gedumpt in Afrika en dat daar zorgt voor veel sterfgevallen onder kinderen.

Jaap Rosenboom wordt echter vermoord door een professionele huurmoordenaar die snel andere slachtoffers maakt. Het AIVD onderzoekt de zaak maar Eekhaut wordt ook betrokken bij een andere zaak die hem terugbrengt naar de dood van zijn vrouw, 10 jaar eerder. Wat volgt is een spannende zaak waarin macht en corruptie hoogtij vieren.

Net als het eerste boek rond Walter Eekhaut (Absint) is ook dit boek een pageturner van niveau. Eigenlijk vertelt Eekhaut (de schrijver) verschillende verhalen naast elkaar die nauw met elkaar verbonden zijn. Nadeel is wel dat je sommige verhaallijnen mist wanneer je het tweede boek niet gelezen hebt. Dat tweede boek (Loutering) moet ik dan ook dringend op de kop tikken.

Volgende boek op de leeslijst is ook weer een thriller maar dan wel een historische thriller: Het Columbus Mysterie van Steve Berry.

 

Mijn verzameling miniatuurauto’s is sinds vandaag weer een bijzonder mooi exemplaar rijker.

Matchbox heeft een heel mooie reeks uitgebracht onder de naam “Models of Yesteryear”. Tot dusver had ik al 9 verschillende exemplaren uit deze top reeks en vandaag is daar een tiende exemplaar bijgekomen.

Tijdens het bieden op Ebay ben ik wel een paar euro’s over mijn vooropgestelde budget gegaan maar ik vond hem zo mooi en ze zijn niet eenvoudig te vinden dus zo erg is dat nu ook weer niet. Dan koop ik op het volgende boekenfestijn gewoon een boekje minder (tenzij ik dat daartegen uiteraard vergeten ben).

Ondertussen zitten er 391 auto’s van alle maten en gewichten in de collectie. Hopelijk is het binnen een maand behoorlijk weer zodat ik nog eens naar de Motorshow in Essen kan rijden en daar nog wat op de kop kan tikken. Of misschien kan het al vroeger wanneer de verkoper waar ik mijn laatste aanwinst heb gekocht enkele nieuwe exemplaren op Ebay zet.

 

’t Is hier weer een paar dagen stil geweest maar daar is een heel goede reden voor : er is hier ook weinig gebeurd dat het vernoemen waard is.

Het lopen is even “on hold” gezet. Vorige week dinsdag voelde ik bij het lopen af en toe een “pijntje” in de linker enkel. Woensdag waren dat al serieuze pijnscheuten. Donderdag was het niet veel beter. Het leek me dan ook een goed idee om even niet te lopen. Dat blijft zo minstens tot volgende zaterdag. Ondertussen laat ik de Voltaren zijn werk doen. Ik hoop wel dat het tegen 16/11 in orde is want dan beginnen de Natuurlopen van AC Lyra en die wil ik graag meelopen.

Ook “on hold” gezet is “Rebels and Traitors” van Lindsey Davis. Niet dat het een slecht boek is, in tegendeel, maar het is een vakantieboek en geen treinboek. Engelstalige boeken vragen sowieso al iets meer aandacht dan andere en het onderwerp (de Engelse Burgeroorlog) is evenmin luchtige lectuur. Daarom ben ik overgeschakeld op “De Schuld van Rosenboom” van Guido Eeckhaut. Dat leest iets vlotter. Ik zal de geschiedenis van Gideon Jukes en Julia Lovell wel terug opnemen wanneer ik volgend jaar de plas oversteek.

Misschien wel een rare titel voor een blog want wat weegt er nu 155 gram ?

Het zou kunnen gaan over 150 gram salami of 150 gram kaas (“mag het iets meer zijn” weet je wel ?). Maar daar gaat het dus niet over. Het gaat wel over het gewicht van een fluo-hesje.

De meeste hesjes zullen zelfs minder wegen omdat er geen batterijen inzitten zoals in mijn hesje. En toch vinden de meeste mensen dat blijkbaar te zwaar om te dragen.

Toen vanavond terugkwam van mijn dinsdagloopje in Lier (4,37 km in 30 minuten) viel het me op hoe weinig fietsers en wandelaars de moeite doen om zich zichtbaar te maken. Je kan ze op één hand tellen.

Zelf draag ik bij duister of donker weer altijd fluo, zelfs wanneer ik maar 2km moet fietsen tussen het station van Berchem en De Hertoghe. Ik geef toe dat geen hesje zal aandoen wanneer ik diezelfde afstand te voet afleg maar dan loop ik wel op een goed verlicht voetpad. Ik ben vanavond weer voetgangers tegengekomen op wat wij hier “binnendoortjes” noemen en die waren hoegenaamd niet verlicht.

Ze mogen dan al “beschermd” zijn als zwakke weggebruiker, als je omver wordt gereden door een auto dan heb je niets aan die bescherming. Van mij mogen ze daar gerust GAS-boetes voor uitschrijven.

De werkweek werd helaas in mineur afgesloten. Na onze tweede plaats van vorig jaar zouden we dit jaar voor de overwinning gaan. Het lot en twee slechte rondes hebben er helaas anders over beslist.

In de eerste ronde werd ons gevraagd om de “nicknames” van de nationale sportploegen te geven en aangezien er nagenoeg enkel voetbalfans en wielerfans in ons team zaten en aangezien de Rode Duivels en de Blauwe Garde niet tot de antwoorden behoorden scoorden we slechts 2 op 10. Verder scoorden we vrij goed met een gemiddelde van 8 op 10 maar ronde 6 was ook niet aan ons besteed. Er werden ons 5 abdijbieren en 5 abdijkazen voorgeschoteld. Slechts 1 punt op 10. Uiteindelijk zijn we achtste geworden en hebben we veel plezier gehad maar het “steekt” toch een beetje. Als het op sport aankomt ben ik niet competitief maar bij een kwis ligt dat net iets anders.

Ik ben de frustratie gisteren dan maar gaan wegwandelen. Zin om te lopen had ik niet dus heb ik de Canon meegenomen en ben ik een achttal kilometer gaan wandelen langs de mooiste plekjes van Vorselaar. De dreven, het kasteel, de 14 kapelletjes … De bomen stonden eigenlijk nog te veel in ’t groen maar de paddenstoelen waren als paddenstoelen uit de grond gerezen. Daarom zijn het waarschijnlijk paddenstoelen.

Ik ben weer wel tot de vaststelling gekomen dat je niet ver van huis moet gaan om mooie dingen te zien.

Het is donderdag en zoals gewoonlijk ging ik met de auto werken. Niet om te lopen vandaag want ik voel dat ik een beetje rust moet inplannen.

Vanochtend viel het nog vrij goed mee. “Slechts” 50 minuten nodig gehad om de 30km naar Antwerpen te overbruggen.

Vanavond daarentegen … Omdat er in de loop van de namiddag een vrachtwagen gekanteld was op de E34 in Oelegem (zo’n 10 km van Antwerpen) stond er op de E313 een file van Antwerpen-Oost tot in Oelegem. Op zich is dat niet eigenaardig maar dat wordt het wel wanneer je weet dat het ongeval gebeurde RICHTING ANTWERPEN en dus niet richting Turnhout.

Ik dacht dat het wel zou meevallen aangezien ik eerst nog even een tussenstop moest maken in Deurne maar viel dat even tegen. De Singel zat nog vaster dan de Ring. 20 minuten heb ik nodig gehad om van de kerk van Berchem tot aan het Station van Berchem te geraken. 20 minuten om 1 km te overbruggen, dat is dus 3 km per uur. Het ene na het andere looprekje snelde me voorbij. Zelden heb ik het zo druk geweten. Als ik zo rondkeek was het niet alleen op de baan druk maar steeg in menig auto ook de bloeddruk. Uiteindelijk heeft het me een dik uur gekost om van De Hertoghe naar de Makro te rijden. En zelfs om half zeven was het nog uitermate druk op de E313/E34.

Na een moeizaam tochtje van 6 km naar buurdorp Grobbendonk afgelopen zaterdag (met net geen 40 minuten kan ik niet zeggen dat het echt slecht ging maar het leek me toch vrij moeilijk te gaan) vertrok ik om 19u naar Lier.

Onderweg naar Lier heb ik een zevental druppels geteld (het kunnen er ook acht zijn geweest). Toen we om half acht vertrokken aan ons rondje “Mallekot” begonnen er al meer druppels te vallen. Na een tiental minuten lopen regende het behoorlijk en toen we na 4,3 km en 29 minuten lopen terug aan onze plaats van vertrek waren, was ik wel nat maar niet doornat.

Veel langer hadden we echter niet mogen lopen want ik zat nog geen minuut in de auto en toen gingen in Lier de hemelsluizen open. In een ware stortvloed ben ik aan een gezapig tempo van 40 à 50 km/u terug naar huis gereden (of moet ik zeggen “gevaren” ?).

Man man man … lang geleden dat ik het nog zo hard heb zien regenen. Ik vond het wel fijn dat niemand zich ergerde aan mijn trage tempo. Iedereen reed voor een keer eens voorzichtig. Ik heb het al anders gezien.

En 100 % zeker ben ik niet maar even dacht ik onderstaande BB’er (Bekende Bijbelaar) te zijn tegengekomen onderweg, ergens ter hoogte van de Broechemsesteenweg in Nijlen.

 

Ik heb vandaag nog eens aan den lijve ondervonden waarom ik de laatste jaren liever met de trein ga werken en niet met de auto.

Terwijl er op dinsdag meestal een tripje naar Lier op het (loop)programma staat neem ik donderdag de auto om naar ’t werk te rijden om vóór ik aan mijn dagtaak begin enkele kilometers te lopen in Antwerpen.

Eergisteren werd er trouwens 4,31 km gelopen in 29:11. We zijn in de regen gestart maar zijn wel droog geëindigd. Terwijl we twee weken terug nog op het jaagpad langs het Netekanaal en de Nete konden lopen moesten we nu terugvallen op ons wintertoertje langs de Mallekotstraat.

En vandaag vertrok ik net als anders rond kwart voor zes naar Antwerpen zodat ik op mijn gemak een halfuurtje kon lopen, rustig douchen en rond half acht beginnen werken. Het ging allemaal volgens plan tot ik ter hoogte van de parking van Ranst op de E313 kwam en het verkeer tot stilstand kwam. Gevolg : ik was “pas” om kwart voor zeven in Antwerpen en kon pas om 7u effectief vertrekken. Ik heb toch nog 4km gelopen en had daar net geen 26 minuten voor nodig.

De oorzaak van de vertraging ? Een ongeval dat om 3u gebeurd was in Antwerpen-Zuid. Daarom stond ik 3u later dus bijna 10km aan te schuiven. Ook vanavond had ik ruim 50 minuten nodig om de 30 km naar huis af te leggen. Nu ja, de collega’s die richting Mechelen moesten zullen ongetwijfeld meer tijd nodig gehad hebben. Hopelijk zijn ze ondertussen thuis geraakt.

Nee, geef me dan toch maar de trein met al zijn ongemakken. Al vallen die op de lijn Herentals-Antwerpen naar mijn mening best mee. Meestal heel vriendelijke treinbegeleiders, meestal voldoende informatie (soms zelfs te veel) en vrij stipte treinen en dus niet vaak “te laat”. Ik vraag me wat dat betreft wel af of al die automobilisten nu ook klachtenbrieven gaan posten op al die forums om te klagen dat hun auto “te laat” was. Mijn treinen zijn nooit “te laat”. Ze zijn soms wel later dan voorzien maar dat is niet hetzelfde. Het hangt er maar van af hoe je het bekijkt. Voor mij betekent het meestal enkele bladzijden meer gelezen.