Mijn hoop van enkele dagen geleden is tevergeefs geweest. Er was heel veel te zien op de Motor Show in Essen maar daar waar ik andere jaren met een rugzakje vol met miniatuurauto’s terugkwam, viel er dit jaar wat dat betreft weinig te rapen.

Het was nog donker toen ik richting Duitsland vertrok. De GPS stond ingesteld op Messe Parkplatz 10. In België was het mistig, in Nederland nevelig maar eens ik Duitsland binnenreed was het stralend weer. Nog een geluk dat het daar helder weer was want anders had ik niet gezien dat parkplatz 10 gesloten was. Dan maar terug de Autobahn op en verder richting Essen waar ik uiteindelijk aanbelandde op parkplatz 5 op nog geen 100 meter van de ingang.

Omdat ik zo vroeg was kon ik de eerste hallen in alle rust bezoeken. Fantastisch mooie auto’s werden afgewisseld met soms lelijke gedrochten. Tuning kan een wagen mooier maken maar helaas kan het ook het tegengestelde effect hebben. Soms zetten ze er dan een bevallige dame op om het te camoufleren.

Maar wat modelauto’s betreft was het dus wel een tegenvaller. Slechts een viertal Coca Cola exemplaren gezien waarvan drie dan nog veel te duur. Voor het geld dat sommige van die verkopers voor één auto vragen kan ik er via Ebay een vijftal kopen en van Engeland naar hier laten sturen.

Al bij al toch een geslaagde dag die wel een beetje in mineur is geëindigd. Ik vrees namelijk dat ik in de kosten ga vallen met de Focus. Niet omdat ik een ongeval heb gehad in de dichte mist waar ik doorheen moest tussen Venlo en Turnhout maar wel omdat om een of andere reden de Focus niet meer wilde optrekken. Eens ik mijn snelheid had ging het wel maar het duurde een eeuwigheid om aan die snelheid te geraken. Ik hoop dat het maar een klein (en niet te duur) probleem is.

Dag 1 van de laatste vakantie van ’t jaar en die werd voor een deel doorgebracht bij de dokter.

Niet omdat het concert van Semino Rossi van gisteren me slecht bekomen was en evenmin omdat er iets ergs aan de hand is. Wel omdat het weer tijd was voor een check-up (waarvan de resultaten trouwens dik in orde waren ). Ik heb dan ook maar van de gelegenheid gebruik gemaakt om eens naar mijn enkel te laten zien.

Ook wat dat betreft is er goed nieuws. Het is zeker geen stressfractuur maar een lichte ontsteking aan een of andere pees (hij heeft de naam genoemd maar die kan ik zeker niet herhalen). Ik had er in ieder geval niet slecht aan gedaan om de afgelopen drie weken te rusten. Hij heeft me voor alle zekerheid toch maar een ontstekingsremmer voorgeschreven. En dan mag ik rustig aan terug beginnen met lopen. Icepacks na het lopen kunnen ook helpen. Oef …

Het concert van Semino Rossi gisteren was trouwens een verjaardagscadeau voor mijn moeder. Ik ga niet zeggen dat het slecht was maar op mijn eentje zou ik er toch niet naartoe gaan. De man is heel populair in Duitsland maar is van Argentijnse origine. Daarom zat er behoorlijk was salsa in zijn programma. Hij had zelfs iemand van de Buena Vista Social Club op bezoek. Dat was, met z’n 86 jaar, wel één van de jonkies van die Club.

Op zich viel het allemaal wel mee maar hij had wat meer mogen zingen en minder moeten praten. En bij de pauze was het ook wel duidelijk dat hij een latino is. De pauze van 20 minuten duurde al snel 45 minuten. Hij zal toch nog wat moeten werken aan zijn pünktlichkeit om Duitser te worden.

 

Onvoorstelbaar maar overmorgen beginnen we alweer aan de laatste maand van het jaar. Gelukkig betekent dat voor mij dat ik een weekje vakantie te goed heb.

Traditioneel neem ik immers de eerste week van december een weekje vakantie. De eerste week van december is immers ook de week van de MotorShow in Essen (Duitsland) en die pleeg ik altijd te vereren met een bezoekje, tenminste ald de weersomstandigheden het toelaten.

De Essen Motor Show is vooral een tuningbeurs maar is veel meer dan dat. Zo staan er dit jaar tentoonstellingen  over 30 DTM (met o.a. de Ford Sierra Cosworth van Klaus Ludwig), 100 jaar Maserati en Ford Hotrods op het programma.

En dan is er natuurlijk ook nog de hal waar tal van modelauto-verkopers staan. Elke keer dat ik er ben vind ik wel een paar betaalbare autootjes om aan mijn collectie toe te voegen.

Een voorproefje heb ik vandaag al vanuit Engeland ontvangen. De 3 autootjes die ik vorige week via Ebay heb aangekocht zijn vandaag toegekomen. Engeland is zowat het enige land waar er nog koopjes te doen zijn op dat gebied. Al geldt dat niet voor alles wat te koop wordt aangeboden. Persoonlijk vind ik 1.200 euro voor een model (schaal 1/43) namelijk net iets te veel. Maar dat zijn gelukkig uitzonderingen. Ik hoop in ieder geval volgende week in Essen een zestal stuks te kunnen kopen zodat het totaal aantal stuks in de collectie 400 bedraagt.

Ik heb vandaag trouwens nog een koopje gedaan ! Ik heb mijn combiticket voor Suikerrock 2014 dat doorgaat op 1, 2 en 3 augustus al gekocht. Deze tickets zijn momenteel immers in de aanbieding : slechts 75 euro voor drie dagen. Er is nog geen enkele naam bekend maar afgaande op mijn ervaringen van de afgelopen twee jaar wil ik dat risico wel lopen.

Wie ontdekte in 1492 Amerika terwijl hij dacht dat hij in Indië aankwam ? Iedereen zal hier Christoffel Columbus als antwoord geven.

Maar … wie was Columbus eigenlijk ? Er is niet veel geweten over Columbus. Zijn exacte geboortedatum is niet bekend. Er is ook onduidelijkheid over zijn geboorteplaats en nationaliteit. Was hij Italiaan, Spanjaard of Portugees ? Hoe zag hij er uit ? Het bekendste schilderij van Columbus is geschilderd in 1519, zo’n 13 jaar na zijn overlijden. Wat betekent die bizarre handtekening van Columbus ? Kortom, Columbus is omgeven door mysteries.

Steve Berry gebruikt dit alles in zijn boek dat de titel Het Columbus Mysterie meekreeg. Tom Sagan was een gevierd journalist, winnaar van een Pulitzerprijs en door iedereen in het vak gerespecteerd. Tot één van zijn reportages als leugen wordt aangemerkt en hij alles kwijtraakt: zijn job, zijn prijzen en zelfs zijn gezin …

Ondertussen zijn we acht jaar later en staat hij op het punt zelfmoord te plegen. De tijdige tussenkomst van Zachariah Simon voorkomt de zelfmoord. Hij beweert Tom te kunnen helpen met het vinden van de personen die hem “geflikt” hebben. In ruil vraagt hij enkele documenten die begraven werden samen met de vader van Tom.

De zoektocht brengt Tom van Wenen naar Praag en eindigt om Jamaica. Hij weet niet wie te vertrouwen, zelfs zijn eigen dochter niet. Er zit maar één ding op … ontrafelen wie Columbus eigenlijk was.

Het Columbus Mysterie is een thriller van de soort die ik heel graag lees: een spannend verhaal met historische achtergronden. Veel van de zaken die Berry vermeld zijn historische feiten, andere zaken zijn dan weer verzonnen maar zouden best waarheid kunnen zijn. Alles samen vormt het in ieder geval een spannend geheel.

Het volgende boek op de lijst wordt nog eens een zuiver historisch verhaal namelijk dat van de bekendste datum uit de Vlaamse geschiedenis: 11 juli 1302. Eendatum waar in de loop der eeuwen veel mythen over zijn ontstaan, mythen waaraan “De Leeuw van Vlaanderen” van Conscience zeker geen goed aan hebben gedaan. Dit boek zou het “echte” verhaal moeten vertellen.

Nu ik het toch over boeken heb wil ik nog eens een klacht indienen tegen Standaard Boekhandel. Ik kan er niet tegen dat ze, wanneer ik daar op bezoek kom om boeken te kopen als verjaardagscadeau, andere boeken in het volle zicht leggen die te goedkoop zijn om te laten liggen. Vandaag was het weer zover. Ik ging binnen om twee boeken kopen en kwam met een derde boek (Het Pantserhart van Jo Nesbø) dat ik eigenlijk niet wilde kopen.

Gelukkig had ik voor vandaag een dagje verlof gepland! Niet om de moord op John Fitzgerald Kennedy, vandaag exact 50 jaar geleden, te herdenken maar om te recupereren van gisteren.

Gisteren zijn we namelijk riet gaan bijeen rapen in de buurt van de kerncentrale van Doel. Op ’t werk loopt namelijk een actie “Helpende Handen”. De bedoeling is om in teamverband een “helpende hand” uit te steken bij verenigingen die gebruik maken van vrijwilligers.

Onze manager had (gelukkig) gekozen om Natuurpunt WAL een handje te gaan toesteken. Een andere optie was namelijk senioren begeleiden naar de Chris en Chris Show en dat zag ik helemaal niet zitten. Niet dat ik iets heb tegen senioren (ik hoop er zelf ook nog een te worden) maar ik zit nu eenmaal liever in de natuur.

Om 13u stonden we dus op de dijk, aan Schor Ouden Doel, te wachten op Kris Peeters van Nauurpunt WAL. Eerder deze week hadden andere vrijwilligers het riet op de oevers gemaaid en wij moesten het dan bij elkaar trekken en verzamelen.

Gelukkig liet het weer zich van zijn beste kant zien, al ben ik ervan overtuigd dat sommige collega’s het liefst een paar graden warmer hadden gezien. Maar ik denk dat iedereen zich uiteindelijk toch heeft geamuseerd ook al was het enorm vermoeiend, mede door de vettige modder waar we soms door moesten ploeteren. Na een smakelijke maaltijd in “De Mops” in Melsele was het dan tijd om naar huis te rijden.

Vandaag voel ik wel de gevolgen van gisteren. Hier en daar heb ik spiertjes ontdekt waarvan ik niet wist dat ik ze had. En voor mijn verkoudheid was het ook niet echt bevorderlijk. Veel verder dan de zetel ben ik vandaag dan ook niet geraakt. Het was de bedoeling om deze namiddag naar JFK van Oliver Stone te zien maar verder dan het eerste halfuur ben ik niet geraakt. Ik deed even de ogen dicht en toen ik ze terug open deed liep de aftiteling al over het scherm. Ik zal het vanavond nog maar eens proberen.

 

 

Collega Peter probeert al een paar weken om dit project van de grond te krijgen maar een doorbraak kwam er maar niet.

Omdat ik het niet langer kon aanzien heb ik gisteren besloten om dit project over te nemen en hoera … na 1 dag al succes.

Ik loop dus met een flinke verkoudheid rond.

Zo moeilijk is dat dus niet. Ik heb natuurlijk wel het voordeel dat ik geregeld gebruik maak van de verkoudheidverspreider nummer 1 : het openbaar vervoer. Zowel ’s morgens als ’s avonds, zowel op de trein als op de tram is het tegenwoordig een gesnotter en gehoest van jewelste.

Enfin, het is niet mijn eerste verkoudheid en het zal ook niet de laatste zijn. Gelukkig kan ze geen roet in het eten gooien wat het lopen betreft. Dat doet de enkel wel. Het gaat er al wel stukken beter mee maar echt weg is de pijn nog niet. Heel sporadisch laat hij nog voelen dat hij er nog is. En nu een warm eucalyptusbad en vroeg naar bed.

Voilà … de start van mijn negende Ropaseizoen is gegeven !

In plaats van recht naar huis te rijden na ’t werk ben ik eerst nog naar de Chirolokalen in Nijlen gereden om daar samen met enkele teamgenoten van Team 234 een hoop liters pompoensoep te maken.

Nu ja, eigenlijk maakt Kristel de soep en staan wij in voor het snijden van de groenten en de afwas.

Maar het aftellen naar Pinksteren 2014 kan dus beginnen en dan wordt het inderdaad de negende keer dat ik aan de start van de Roparun zal staan. Die start zal in 2014 trouwens terug in Parijs liggen. Team 234 ruilt de rust van Hamburg-Rotterdam terug in voor de (gezellige) drukte van Parijs-Rotterdam.

Roparun 2014 … here I come !

 

PAVLOV’S DOG … Elke keer wanneer ik dit antwoord gaf op de vraag naar welk concert ik gisteren ging in de Vooruit in Gent waren de reacties : “nooit van gehoord”, “ken ik niet”, “wie is dat”.

Nu ja, onbegrijpelijk is dat niet. Ik verwacht niet dat iemand al gehoord heeft van Pavlov’s dog tenzij het misschien over de wetenschapper met zijn honden gaat (je weet wel, telkens de honden eten kregen gebruikte de man een bel en na een tijdje waren die beesten zo geconditioneerd dat ze, telkens de bel ging, dachten dat ze eten kregen. ’t Zal misschien iets ingewikkelder in elkaar gezeten hebben maar in grote lijnen was dat het wel.

De honden van Pavlov die gisteren in de Vooruit het beste van zichzelf gaven hebben daar echter niets mee te maken. Pavlov’s Dog is een progrock groep uit het begin van de jaren 70. Halfweg die jaren 70 zijn ze ermee opgehouden.

Zelf heb ik ze pas in de jaren 80 ontdekt. Het was vooral het stemgeluid van frontman David Surkamp dat mijn aandacht trok. Zijn stem (en ook wel hun muziek) deed me denken aan Rush en hun album 2112 dat toen, en nu ook nog, vrij goed scoort in mijn lijst van favoriete albums.

Hoedanook, ik was blijkbaar niet de enige die de groep nog kende want de Vooruit was helemaal uitverkocht. En niemand heeft het zich beklaagd van te komen. Tweeënhalf uur hebben ze ons geëntertaind en het was puur genieten. In tegenstelling tot andere old timers was de stem van Surkamp nog dik in orde.

Na afloop heb ik zelfs nog een CD gekocht. Het derde album van de groep dat aanvankelijk in 1976/1977 op de markt had moeten komen (maar door de platenmaatschappij werd tegengehouden) is nu beschikbaar op CD. De andere twee albums heb ik nog op elpee (voor de jongere lezers : dat zijn grote ronde schijven uit vinyl waar je een naald moest opzetten waardoor er geluid uit de boxen kwam).

Er staan voor volgend jaar trouwens nog wel enkele concerten van oude knarren op het programma:

• 17-01-2014 : Suzanne Vega in het Kursaal Oostende
• 25-03-2014 : Status Quo in de Lotto Arena (in the “frantic four line-up) met naast Parfitt en Rossi ook Coghlan en Lancaster !!!)
• 25-05-2014 : The Eagles in het Sportpaleis

Ik hoop dan wel dat ik een parkeerplaats vind met iets meer plaats dan gisteren. Uitstappen en instappen langs de bestuurderszijde zat er niet in. Het werd dus klauteren over de passagiersstoel.

Ooit al eens afgevraagd hoe “Dagelijkse kost” van Jeroen Meus er zou uitgezien hebben anno 1901 ? Ik wel !

Onlangs hebben we thuis namelijk iets gevonden dat nog van vóór de Eerste Wereldoorlog dateert : een kookboekje van Tante Pauline. Eigenlijk is het een tante van mijn moeder dus mijn groottante maar ik heb ze enkel gekend als Tante Pauline.

In 1901 is zij als veertienjarig meisje gaan werken als huishoudster bij een “begoede” familie in Lier. De boekjes die we teruggevonden hebben geven niet enkel weer hoe een maaltijd moest worden bereid maar ook hoeveel het kostte (gemiddeld 1,50 frank per maaltijd).

Het moet toch wel een behoorlijk avontuur zijn geweest. Als veertienjarig meisje van de boerenbuiten gaan werken in de grote stad Lier, de familie en vrienden moeten achterlaten en waarschijnlijk slechts heel sporadisch eens terugkeren naar de familie in de Kempen. Tante Paulien is trouwens tot haar overlijden, op 101 jarige leeftijd, in Lier blijven wonen.

 

Mocht de foto onleesbaar zijn dan wordt het recept voor Tomattensoep hieronder nog eens herhaald :

Vorselaar, den 1 October 1901

Spijskaart voor ___ personen

 

Duur der Bereiding	Aanduiding der spijzen.   Benoodigdheden	Bedrag per
		Maal	Portie	Persoon
	Tomattensoep
¾ uur	3 liters water, een plant porei, zout 3 of 4 tomatten, eenige aardappelen 2 lepels rijst, een struikje selder, Brood Een klompje vet	0.05 0.05   0.08	0.25
	Witte koolen met melk gest.
¾ uur	Eene kleine witte kool ¼ lieter melk, een lepel bloem Een klompje vet, zout, peper, kruidnoot	0.10 0.06 0.12	0.28
	Carbonaden
Intusschen	½ kilogr.rundsvleesch Vet, zout, peper, kruidnoot Laurier	0.70   0.14	0.84
	Aardappelen
½ uur	2 kilogr: aardappelen	0.12	0.12	0.25
		1.50

 

Wijze van bereiden

Tomattensoep

De tomatten wasschen en doorbreken, de selder kuischen. Men et de tomatten, selder, rijst, gedroogd brood en zout op met 2 liters water, laat het koken totdat alles malsch is en plet de soep door, men doet er bet bij en laat ze nog eens doorkoken.

Witte koolen met melk gestoofd

Men zet water op met zout, als het kookt doet men er de schoongewaschte koolen in en laat ze malsch koken, dan giet men ze af, verkoelt ze met koud water en laat ze verlekken. Men doet in eenen pot, breekt er een lepel bloem in en mengt dit met zoete melk. Men doet er de koolen in en kruidt ze met peper, zout en kruidnoot en laat ze nog een weinig stoven.

Stoofcarbonaden

Men doet de carbonaden in eenen pot, voegt er vet, zout en laurierblad en kruidnoot bij. Dekt den pot, legt een natgemaakten (doek) op het deksel en laat braden totdat het malsch is.

Lieutenant Colonel John McCRae, MD (1872 – 1918) Canadian Army