Worden we oud ?

Na een bijzonder korte nacht liep de wekker eigenlijk veel te vroeg af. De collega’s hadden wel een kleine maar fijne verrassing geprepareerd. Op mijn scherm kleefde namelijk een schermprintje met daarop mijn tijden van de marathon.

De drukke werkdag werd dan nog wel op een feestelijke manier beëindigd. Roparunner Eric zal volgende maand namelijk een kwarteeuw bij ons werken en hij vierde dat vandaag samen met zijn collega Luc die eerder deze maand zijn jubileum vierde.

Voor mij is het trouwens nog 5 maanden wachten en dan is het ook zover, dan vier ik mijn zilveren jubileum op de maatschappij. Het enige verschil met Eric en Luc is dat zij op verschillende afdelingen hebben gewerkt en dat ik al (bijna) 25 jaar op dezelfde afdeling zit al ben ik al eens van dienst verandert (van beheer naar uitkeringen naar productie terug naar beheer om dan uiteindelijk op “process & change management” te belanden).

Voor “de jeugd” op de afdeling en voor alle externe consultants waar ik al heb mee gewerkt is het onvoorstelbaar dat iemand zo lang op dezelfde maatschappij werkt, laat staan op dezelfde afdeling. Voor mij is dat echter de meest logische zaak ter wereld maar dat zal wel het verschil van generatie zijn zeker ? Ik heb tijdens mijn acht maanden durende wachtperiode honderden keren gesolliciteerd en ben evenveel keer afgewezen. De Vaderlandsche (zoals we toen heetten) was mijn eerste werkgever en ik veronderstel dat ik nog altijd dankbaar ben dat zij mij wel een kans hebben gegeven. En als ik heel eerlijk ben … ik ben nog geen enkele dag echt tegen mijn goesting gaan werken (al ga je de ene dag uiteraard wel liever werken dan de andere dag).

Om af te sluiten nog een paar foto’s die ik gisteren op Dublin Airport heb genomen.

Airport

airport2