Bijna thuis

De vakantie zit er bijna op. Nog een halfuurtje met de trein en een tiental minuutjes met de auto.

Vandaag vooral bezig geweest met wachten. Wachten op mijn kamer op het uitchecken. Wachten op de bus naar de luchthaven. Wachten tot ik mijn valies kon inchecken. Wachten op het vliegtuig. Wachten op mijn valies. Wachten op mijn trein. Er liepen nog wel flink wat mensen met zo’n mooi grijs shirt rond (sommigen zelfs met hun medaille rond hun nek) dus er is nog wel wat verbroederd.

Met dat wachten heb je wel even de tijd om terug te kijken op de voorbije week. Die was geweldig met de marathon als hoogtepunt. Maar ik heb toch één klein minpuntje gevonden. Er was namelijk wel voldoende bevoorrading maar eigenlijk had ik daar wel graag een stukje banaan of appelsien bijgehad.

Gelukkig werd dat goedgemaakt door de Dubliners zelf (de inwoners van Dublin, niet de muziekgroep). Die stonden namelijk massaal snoepjes, stukken appelsien en banaan en zelfs nog drinken uit te delen.

Ik weet wel dat het muggeziften is maar toch …

Nu wordt er toch een paar dagen niet gelopen. Ik denk dat ik terug start op 7 november met de Zilvermeerloop in Mol. En dan begin ik met de voorbereiding op de Roparun die ik in 2010 terug wil meemaken als loper. Dat is namelijk veel minder zwaar dan als begeleider.