Dublin Marathon – het verslag

Het verhaal van een marathon.

6u : de wekker loopt af. Een half uurtje later naar het restaurant. Het hotel heeft het ontbijt vandaag namelijk een half uur vervroegd, speciaal voor alle deelnemers aan de marathon die er verblijven. In het restaurant hangt dan ook een eigenaardige geur namelijk die van verse toast en massageolie.

7u30 : rustig naar de Merrion Square gewandeld. Mijn mooie witte Adidas Dublin Marathon zak afgegeven. Ik moet straks weliswaar maar een goeie 750 meter terugwandelen maar dat doe ik toch liever met een warme trui en windjack aan dan met een bezweet shirt. Het weer is zalig. Niet te warm, droog en nagenoeg geen wind.

8u50 : het Iers nationaal volkslied wordt gezongen (en door veel mensen rondom mij meegezongen).

9u : de start wordt gegeven

9u06 : ik loop over de startmat. Eigenlijk heb ik maar één echt doel namelijk aankomen. Stiekem hoop ik binnen 5u over de finish te lopen maar alles onder de zes uur is goed genoeg voor mij.

Rond 10u : ondertussen zijn we in Phoenix Park beland. Ik was gewaarschuwd dat het parcours niet echt vlak was en dat was in Phoenix Park zeker te voelen. Maar gelukkig kunnen we af en toe ook al eens bergaf lopen.

Rond 11u : dik twee uur onderweg en dat begint ne mens toch al te voelen. Het tempo begint te zakken maar dat is ook het geval bij de mensen rondom mij.

11u30 : twee en half uur onderweg en we zijn halfweg

13 u : 30 km bord gepasseerd. Stilaan beginnen mijn benen ruzie te maken met mijn hersenen. Die laatsten zeggen constant : “linkerbeen vooruit, rechterbeen vooruit, linkerbeen vooruit …”. De benen zijn het daarmee niet altijd eens. Het is constant haasje over spelen met de andere lopers in mijn buurt. Als ik even wandel lopen zij mij voorbij. Als zij wandelen loop ik hen voorbij.

14u30 : de finish is in zicht. Mijn Garmin zegt dat ik het 42,195 km punt al gepasseerd zijn maar toch moet ik nog een dikke 300 meter lopen. Alles doet ondertussen pijn maar toch slaag ik er in om lopend over de finishmat te lopen. Eerst krijg ik mijn medaille, dan mijn goody bag met onder andere dat heel mooie shirt en tenslotte mijn lunchbox van SPAR.

Terwijl ik mijn tas ga afhalen snel een berichtje sturen naar de familie, de collega’s, de loopbuddy en uiteraard ook de mental coach. Nog vóór ik dat heb kunnen verzenden komen er al felicitaties binnen van mijn broer. Blijkbaar heeft hij de marathon live gevolgd.

15u : terug in de hotelkamer. Eerst een lang bad genomen. Dan op bed gaan liggen en ook een stukje geslapen (want de tweede helft van Friends kwam niet overeen met de eerste helft).

18u : uitgebreide maaltijd genomen (soep, hoofdgerecht met frieten, ijskreem) want dat had ik wel verdiend.

Conclusie van de dag : Enerzijds was ik wel een beetje teleurgesteld omdat ik meer dan vijf uur nodig had maar anderzijds ben ik bijzonder gelukkig en ook wel trots dat ik de marathon heb uitgelopen. Akkoord, ik heb ook wel geregeld een stukje gewandeld maar als je me drie jaar geleden had verteld dat ik ooit een marathon zou lopen dan had ik je vierkant uitgelachen. En die tijd ? Er zijn minstens 9335 lopers die beter gedaan hebben maar er zijn er ook nog 1077 die minder goed hebben gedaan en nog veel meer mensen die het gewoon helemaal niet gedaan hebben. Officieus was ik dus 9336ste op 10413 finishers (terwijl er toch 12700 zouden moeten vertrokken zijn).

Komt er nog een volgende marathon ? Op dit moment zeg ik neen maar dat zei ik over het organiseren van de Roparun ook en hij was nog niet goed voorbij of ik was al aan het plannen voor volgend jaar. Dus ja, waarschijnlijk komt er nog wel een tweede en dan maakt de Loch Ness Marathon volgend jaar de meeste kans.

parcours groot

marathoncijfers

Er staan 43,41 kilometers op de teller omdat ik ergens tijdens mijn wandeling naar het hotel terug op de starttoets moet gedrukt hebben.

Een reactie op “Dublin Marathon – het verslag

  1. Ruthje oktober 27, 2009 / 9:47 am

    hele dikke proficiat Luc, je hebt het gedaan!!! zalig gevoel achteraf hé (op de pijnlijke spieren na, hihi).
    De LochNess marathon lijkt me ook wel een hele leuke om eens te doen…

    Like

Reacties zijn gesloten.