Schavaai

walkingwithlucEen reactie plaatsen

Als ik niet ergens had gelezen dat “schavaai” het dialectwoord voor takkenbos is en dat het tevens de naam is van een uitloper van het machtige Meerdaalwoud dan zou ik gedacht hebben dat het stond voor modder.

Vandaag was de Schavaaiwandeling met vertrek aan de Sint-Hilariuskerk in Bierbeek ons doel. Via een kronkelpad naast een zijbeek van de Molenbeek bereikten we een pad dat ons naar het Bordingenhof leidde. Deze vierkantshoeve werd al in 1389 vermeld.

Het ging verder omhoog naar de Sint-Bernarduskapel. Op weg daar naartoe moesten we wel even door de velden kruipen want het wandelpad stond gewoon volledig onder water.

Tussen akkers ging het verder naar het Mollendaalbos, een uitloper van het Meerdaalwoud en zo verder terug naar de kerk van Bierbeek waar we na bijna 8 km ons schoofzakske konden verorberen.

Eén constante was er gedurende de hele wandeling … modder. Dat maakt zo’n wandeling dan toch een beetje lastiger.

Mijn gloednieuwe Meindl’s hebben een perfecte doop gehad 😉.

De knooppunten: 77 – 78 – 79 – 75 – 74 – 73 – 72 – 71 – 70 – 7 (de kerk in Bierbeek ligt tussen knooppunten 7 en 77)

Historisch Herentals

walkingwithlucEen reactie plaatsen

Als Diabetespatiënt met een zorgtraject moet je aan bepaalde voorwaarden voldoen om te bewijzen dat je echt wel je best doet om de ziekte zo goed mogelijk te bestrijden. Minstens 1 keer per jaar naar de Endocrinoloog, minstens één keer per jaar afspraak met de Diabetes-educator, geregeld op (bloed)controle bij de huisarts en natuurlijk ook je levensstijl aanpassen. Met veel bewegen heb ik geen moeite, het gewicht onder controle houden was moeilijker.

Daarom heb ik onlangs toch maar besloten om te rade te gaan bij een diëtiste en dat heeft geholpen. De afgelopen drie maanden zijn er verschillende kilo’s verdwenen. Niet door streng te diëten maar wel door anders te eten en vooral anders te snoepen.

Vandaag stond er weer een afspraak met de diëtiste op het programma en twee uur later een afspraak met de huisarts.

De tijd daartussen leek ons een perfecte gelegenheid om de historische stadswandeling van Herentals te doen.

Herentals is de historische hoofdstad van de Kempen. Al in 1150 werd de naam Herenthals vermeld. Het betekent “een heuvel waar hekelteer of haagbeuk groeit”. In 1209 kreeg de stad vrijheidsrechten. In de 14de eeuw verwierf de stad haar grootste welvaart toen de wol- en lakennijverheid een grote bloei kende.

De wandeling vertrekt op de Grote Markt en wordt aangegeven met koperen klinknagels op de grond.

Naast de Lakenhalle met de Belforttoren en het Boerenkrijgmonument zie je onderweg ook de Zandpoort, het Sint-Jozefscollege, de Sint-Waldetrudiskerk, de Bovenpoort, de Stadswallen, de vistrap, het Oude Gasthuis, Kasteel Le Paige, het Sint-Jozefsinstituut, het Begijnhof en de Infirmerie van het Augustijnenklooster. 

Een brochure kan je vinden op https://www.herentals.be/historische-stadswandeling.

De wandeling is 5 km lang.

En voor ik het vergeet … zowel de rapportcijfers van de diëtiste als van de huisarts waren bijzonder goed. Ik mag overgaan naar het volgende jaar 😉

Mechelen Muurt

walkingwithlucEen reactie plaatsen

De laatste vakantiedagen van het jaar worden deze week opgebruikt. Tijd genoeg om veel te bewegen dus.

Vrijdag viel er echt niet te wandelen. In Vorselaar heeft het nagenoeg heel de dag geregend. Niet altijd even hard maar wel altijd te hard om te gaan wandelen.

Zaterdag dan voor een paar dagen naar Peulis getrokken. Wandelen hebben we niet gedaan maar ik heb wel mijn afstandsrecord joggen scherper gesteld. Er is een tijd geweest dat ik vrij vlot 20 km kon lopen maar dat is ondertussen 10 jaar geleden. Sinds kort gaat het joggen echter terug beter en beter en dat heb ik zaterdag dus gevierd met een 6km loop (aan een tempo van 9 km/u) en daar ben ik best wel blij mee.

Gisteren zijn Conny en ik dan naar Mechelen getrokken. Niet voor de koopzondag maar wel voor de StreetArt-wandeling in het kader van het project Mechelen Muurt. Op 10 plekken in de stad kan je een muurschildering bewonderen. Nu ja, eigenlijk op meerdere plekken hebben we gemerkt maar enkel die 10 muren doen mee aan het project.

De wandelroute op zich is niet zo lang maar wij hebben er dan nog enkele stukjes aan toegevoegd zodat er op het einde toch meer dan 7km op onze teller stonden.

Het is zeker een aanrader. Je komt op plekjes in Mechelen waar je anders misschien niet zou komen.

De 10 deelnemende muren:

  • Imagine van Samuel Vanderveken
  • Pelikaan van Dzia
  • Mechels fruit van KreaShit
  • Elsewhere van Strook
  • Floral Skullball van Mark Goss
  • The Freeway van Sam Scarpulla
  • Onderwaterhond van Smates
  • Alicia Duermevan Milu Correch
  • 1 Mijl onder zee van Shamisa Debroey
  • The Gift van Gijs Vanhee

Enkele andere schilderingen die we gevonden hebben:

De wandelroute:

Alsberg en Walenbos

walkingwithlucEen reactie plaatsen

Na onze glibberpartij van gisteren leek het er op dat we vandaag iets minder zouden schuiven. 

Vandaag zouden we de Alsberg en omgeving verkennen. We zouden de Alsbergwandeling doen maar dan wel met een kleine uitbreiding zodat we een paar kilometer meer op de teller zouden hebben.

Het begin, de beklimming naar de Vlooybergtoren , was wel een beetje schuiven maar dat viel best mee. De zwevende trap is gemaakt uit roestvrij Cortenstaal, met een kleur die verwijst naar het ijzerzandsteenerfgoed. Hij is ruim 20 m lang en 11 m hoog. De uitkijktrap staat op één van de hoogst gelegen locaties, ongeveer 80 m, van het Hageland. Bij helder weer kan je vanop de toren in het westen de koeltorens van Electrabel zien in Vilvoorde en de schachten van de Limburgse koolmijnen in het oosten. Vandaag waren we al blij dat we de kerk van Tielt-Winge zagen 😉.

Daarna gingen we door de velden naar het Walenbos. Met 500 ha is dit natuurreservaat is een relatief jong reservaat, het gebied was tot het midden van de jaren 70 volledig eigendom van een groot aantal privé-eigenaars. Het grootste stuk van het Walenbos wordt beheerd door het Agentschap voor Natuur en Bos. Het bos herbergt het grootste elzenbroekbos van Vlaanderen. De naam van het bos zou verwijzen naar de zompige, natte ondergrond van het gebied en dus niet naar onze landgenoten van onder de taalgrens.

Zompig was het er zeker wel. Niet zo erg als gisteren maar soms voelde ik me wel Kevin Van der Perren.

Ondanks het grijze weer was het wel een heel mooie wandeling. Het grijze weer zorgde voor een speciale sfeer. We hebben trouwens ook veel maretakkenbollen gezien. Veel culturen kenden de maretak magische krachten toe. Iedereen kent wel “kiss beneath the mistletoe”. In de Keltische en Germaanse cultuur was de maretak zelfs een heilige plant. Groeide de maretak op een heilige eik dan werd dit gezien als een geschenk van God. En wat misschien nog belangrijker is … het is één van de ingrediënten die Panoramix gebruikt om de toverdrank van dat ene kleine Gallische dorp te maken.

De wandeling via knooppunten: 206 – 204 – 203 – 202 – 201 – 244 – 243 – 23 – 24 – 25 – 26 – 206

Silsombos

walkingwithlucEen reactie plaatsen

Eén van de voordelen van mijn weekends in Peulis door te brengen is dat je heel dicht bij Vlaams-Brabant zit. En dat je in Vlaams-Brabant kunt gaan wandelen op plekken die vanuit Vorselaar veel moeilijker bereikbaar zijn.

Zo trokken we vandaag naar het Silsombos.

Het Silsombos is een naar Vlaamse normen relatief groot natuur- en bosgebied (tussen 50 en 100 ha) in de Belgische gemeenten Kortenberg (Erps-Kwerps) en Kampenhout (Nederokkerzeel). Het Silsombos vormt het westelijke deel van een groot boscomplex dat zich ook uitstrekt over het grondgebied van de gemeente Herent. Het Silsombos is bekend voor zijn bosorchissen, maar daar hebben we in dit seizoen uiteraard weinig van gezien.

Het gebied straalt een mysterieus gevoel uit. Wandel maar eens door de Silsommoerassen en bossen in de sluier van ochtendlijke nevel, de avondschemer met een kreet van wateral of steenuil, het geblaf van een ree of vos op de achtergrond… en dan duikt tijdens de wandeling het beeld van de zwarte madam op. Tijd voor legenden en verhalen. De zwarte madam is een O.L.Vrouwbeeld op een hoge stenen sokkel, gelegen op de grens met Nederokkerzeel en Erps-Kwerps. Er bestaan diverse legenden omtrent dit beeld. Zo bestaat er het verhaal dat op deze plaats rond middernacht stemmen hoorbaar waren. Deze lokten de bezoekers de Molenbeek in, waar ze verdronken. Later richtten de eigenaars van het kasteel Balkemolen hier een Mariabeeld op.

Vandaag was het er bijzonder modderig en glibberig. Soms leken we meer aan ballet of kunstschaatsen te doen dan aan wandelen.

Na bijna anderhalf uur glijden stonden we terug aan de auto met 5,4 km op de teller.

De wandeling : vertrek Lelieboomgaardenstraat 60 in Kortenberg

Knooppunten : 86 – 108 – 109 – 87 – 88 – 89 – 85

Heggekapel

walkingwithlucEen reactie plaatsen

Op vrijdag durf ik al wel eens “op uitstap” gaan met mijn moeder. Aanvankelijk zouden we vandaag gaan wandelen onze gratis treinrit van december opgebruiken en naar Bokrijk gaan wandelen maar de weersvoorspellingen waren begin deze week niet al te best zodat we dat plan al hadden laten vallen.

We zijn dan maar een knooppuntenwandeling in Poederlee gaan doen. Daarvoor reden we naar de Heggekapel.

De Kapel van het Eerwaardig Heilig Sacrament of Heggekapel is het oudste gebouw in de gemeente Lille waar Poederlee deel van is. . Ze werd in opdracht van Jan van Vriesele, heer van Poederlee, gebouwd in 1442 om het grote mirakel dat hier plaats vond nooit te vergeten.

In januari 1412 werd uit de kerk van Wechelderzande een kelk met vijf gewijde hosties gestolen. De dief van de kelk verdwaalde in de omgeving van de ‘Hegge’ bij zijn terugkeer naar de herberg in Herentals waar hij verbleef. Volgens de misdadiger lag dit aan de gewijde hosties. Hij verstopte ze in een konijnenpijp en vond even later zijn weg terug. In de herberg wachtte de schout hem echter op en bij het doorzoeken van zijn kleren vond hij de kelk. De dief bekende zijn misdaad en verklaarde vijf gewijde hosties verborgen te hebben op een ongewijde plaats. Na acht dagen werden de hosties ongeschonden teruggevonden. De dief werd terechtgesteld. Zijn rechterhand werd met een bijl afgehouwen en verbrand, waarna de ongelukkige werd opgeknoopt.

Het werd een mooie wandeling en na afloop hadden we 5 km op de teller.

Sociale media

walkingwithluc1 reactie

Vandaag (voor de eerste keer) eens meegemaakt hoe een onschuldige opmerking op Facebook binnen de kortste keren kan escaleren.

Aanleiding was een opmerking van iemand in de Facebookgroep “Ge zijt van Veusseleir als”. Die had gehoord dat een verbindingsweg tussen Vorselaar en Pulderbos en verder naar Zoersel zou worden afgesloten met een bareel. Een soort tractorsluis dus maar dan met een bareel.

Dat zou vervelend zijn want veel mensen gebruiken die weg om “binnendoor” (zoals ze bij ons plegen te zeggen) naar de oprit van de E34 te rijden.

Nu is de weg in kwestie (Rommelzwaan) een baantje dat amper breed genoeg is voor één auto. Aan beide zijden is er dan een kiezelstrook van een halve meter breed zodat een tegenligger nog kan passeren. Het spreekt voor zich dat die kiezelstrook vol putten zit. Ik vind het persoonlijk een heel gevaarlijke weg en gebruik deze dan ook niet. Deze weg wordt immers ook veel gebruikt door fietsers en voor hen is het echt wel gevaarlijk, vooral omdat er vaak heel snel wordt gereden.

Ik maak dus de, onschuldige, opmerking dat het misschien geen slechte zaak is dat het sluipverkeer wordt gestopt en dat het de veiligheid van de fietsers ten goede komt.

Wel … dat had ik beter niet gedaan. Je hebt geen idee wat voor reacties daarop kwamen. Sommige echt vrij agressief. Als ik goed begreep dan was ik de egoïst en niet zij. Dat verkeer was geen sluipverkeer. Nu zou iedereen een uur vroeger moeten vertrekken en kilometers en kilometers moeten rondrijden. Argumenten dat het van kerk (Vorselaar) tot kerk (Zoersel) via de gewone weg (Grobbendonk-Pulle-Pulderbos-Zoersel) maar 200 meter verder was dan via hun shortcut gingen verloren want zij wonen niet aan de kerk.

Enfin, het merendeel van de reacties waren allemaal van hetzelfde niveau … onder nul dus. Sommigen leken te denken dat IK die beslissing had genomen (terwijl dat echt wel het provinciebestuur samen met 8 gemeentebesturen was in 2018 na een grote mobiliteitsstudie).

Ik ga er geen blijvend letsel aan overhouden maar één iemand stelde wel voor dat ik mijn adres zou doorgeven zodat ze allemaal eens door mijn straat konden rijden zodat ik aan den lijve zou kunnen voelen hoe het voelt om veel verkeer door mijn straat te krijgen.

Ik heb het gevoel dat hierover het laatste woord nog niet is gezegd in onze gemeente. In ieder geval heb ik vandaag weinig gemerkt van de actie die momenteel loopt onder de noemer “Samen2290 – 2290 Zorgt voor elkaar”. We willen dat misschien wel doen maar niet wanneer we 5 minuten moeten omrijden 😉

Enkele beelden van Google Streetview van de weg in kwestie zodat jullie zelf kunnen oordelen. Is dit een weg waar jullie veel autoverkeer zouden doorsturen?

Weerdse Kronkelpad

walkingwithlucEen reactie plaatsen

Na een zware werkweek voor ons beiden trokken Conny en ik vandaag naar Weerde om de Weerdse Kronkelpad wandeling te doen.

Deze 8 km lange wandeling begint aan de kerk van Weerde. Al snel zit je aan de Weerdse visvijver waar tal van watervogels te bewonderen zijn. Zoals zovele vijvers is deze vijver ontstaan door de zandwinning die nodig was voor de aanleg van de E19. Tijdens de wandeling hoor je deze autostrade enigszins maar niet zo erg dat het storend is.

De spoorlijn Antwerpen-Mechelen-Brussel stoort trouwens evenmin.

Naar het einde toe, aan de oevers van de Zenne, zie je dan een ruïne. Deze ruïne, midden een zee van groen, is van de sluistoren, in 1914 stuk geschoten en nooit meer heropgebouwd. De watermolen bleef gespaard, maar had, door de vervuiling van de Zenne, geen enkel nut meer.

De zoveelste mooie wandeling die we kunnen toevoegen aan ons palmares. En dat ze deugd gedaan heeft.

Cassenbroek en Estloopbeemden

walkingwithlucEen reactie plaatsen

Gisteren was een belangrijke dag voor mij. Sinds gisteren ben ik immers multifocaal. Bij mijn jaarlijkse controle bij de oogarts in september (in het kader van het Diabetes Zorgtraject) stelde de oogarts voor om over te schakelen naar een multifocale bril zodat ik niet steeds mijn bril moet afzetten wanneer ik even op de wandelgps of mijn telefoon wil kijken.

Nu, anderhalve dag later, gaat het al wel beter maar gisteren deed het toch heel vreemd aan hoor. Ik veronderstel dat het de komende dagen almaar beter wordt.

Ik kan in ieder geval mijn wandelgps probleemloos lezen met bril op. Dat heb ik vandaag uitgeprobeerd. Via Wandelknooppunt Pro hadden we een wandeling uitgestippeld met vertrek op het Stationsplein van Rijmenam.

Dat is een echte meevaller geworden. We passeerden immers de natuurgebieden Cassenbroek en Estloopbeemden. Het blijft toch verrassend hoe mooi het dichtbij huis kan zijn. Deze wandeling is er in ieder geval eentje die we nog gaan herhalen maar dan in een ander seizoen.

Brugge die scone (maar lege)

walkingwithluc1 reactie

Wat doe je wanneer je een vrije dag hebt en je moeder heeft deze maand haar gratis Corona-treinticket nog niet opgebruikt?

Dan offer je die vrije dag op en neem je met je moeder mee op een dagje uit naar Brugge. En om het helemaal compleet te maken neem je tante van naast de deur ook maar mee 😉.

In Berchem was het even spannend of we onze aansluiting wel zouden halen. Mijn gezelschap is niet meer van de jongste dus even snel de trappen af en terug op was geen optie. Maar we hebben het wel gehaald en rond de middag zaten we onze boterhammetjes op te eten op vesten in de buurt van Hendrik Pickery.

Ik had een wandeling van een kleine 6 km uitgestippeld. Aan de Poertoren ging het linksaf via het Minnewater naar het Begijnhof. Het Prinselijk Begijnhof Ten Wijngaerde is het enige nog bewaarde begijnhof in de stad Brugge. Er zijn geen begijnen meer, maar sinds 1927 woont er een kloostergemeenschap van benedictinessen, gesticht door kanunnik Rodolphe Hoornaert.

Door het Minnewaterpark gingen we terug naar de vesten en die bleven we volgen tot aan de Coupure. Onderweg passeerden we onder andere de Katelijnepoort, de Schietbaan en de Gentpoort.

Aan de Conzett Bridge sloegen we dus linksaf de Coupure op om verderop linksaf de Schaarstraat in te slaan. Door het Koningin Astridpark en de Freren Fonteinstraat bereikten we de Burg met het mooi stadhuis. Het was wel vreemd om hier bijna niemand te zien rondlopen. Normaal gezien krioelt het daar van de mensen. Nu was het extreem rustig.

Ook de Markt met het Belfort was akelig leeg. Via de Steenstraat en het Simon Stevinplein bereikten we de Mariastraat waar we een kort bezoekje brachten aan de Onze Lieve Vrouwekerk. De (praal) graven van Maria van Bourgondië en haar man Karel de Stoute hebben we niet bezocht. Ook de Madonna met Kind van Michelangelo hebben we deze keer niet gezien.

Daarna ging het terug naar het station waar nog even moesten wachten op de trein naar Antwerpen. In Antwerpen hadden we quasi onmiddellijk aansluiting naar Herentals.

Het was een mooie dag een leuke wandeling. Jammer dat je nergens een koffietje of zo kan gaan drinken maar daar tegenover staat wel dat er veel minder volk rondloopt en je dus alles beter kan zien, tenminste van de buitenkant want de binnenkant zit er meestal niet in.

Het belangrijkste is echter dat mijn gezelschap een leuke dag heeft gehad. Veel activiteiten zijn er in deze tijden niet voor hen dus alles is meegenomen.