Donderdag maakte ik de “overgang” van Vorselaar naar Peulis en is er in Peulis nog een (cameraloze) wandeling van een vijftal kilometers gemaakt.
Gisteren is er niet gewandeld en heeft de fotocamera dus ook stilgelegen, behalve dat ene moment toen de buurt-buizerds (er zitten hier een zestal buizerds in de buurt) zich even kwamen laten zien boven de tuin. Met drie waren ze, majestueus zwevend, recht boven ons. Ik heb het al vaker gezien maar het blijft indrukwekkend.
Vandaag was het geen weer om een hond door te jagen, laat staan dat het weer was om te gaan wandelen. Ik heb dan maar de loopschoenen aangedaan en ben 5,5 km gaan joggen. Volledig droog ben ik niet gebleven maar kletsnat was ik evenmin.
Als je zoals ik een kind van de jaren ’60 bent dan ben je opgegroeid met de verhalen van de Heeren van Sichem, Pastoor Munte, Moeder Cent, de familie Coene en natuurlijk Lewie, de Witte van Sichem.
Als je dan bovendien lichtblond haar hebt dan heb je al snel de bijnaam “onze Witte”.
Vandaag ben ik gaan wandelen in het dorp dat aan de bron ligt van dat alles : Zichem, geboortedorp van de geestelijke vader van de Witte … Ernest Claes.
Zijn geboortehuis, dat nu een museum is, hebben we links laten liggen. Wij hebben de knooppunte gevolgd tot aan Testelt om daarna via de oevers van de Demer terug naar Zichem te wandelen. Een heel rustige en mooie wandeling.
Op deze tweede dag van mijn “vakantie-na-de-herfstvakantie” ben ik niet alleen mijn winterbanden gaan halen maar ben ik ook nog eens naar Bevel getrokken om een wandelingetje te maken.
Zonder Conny want die moet werken deze week maar mijn moeder was bereid om mee te gaan.
Vanop de parking van Kruiskensberg zaten we al snel op het knooppuntennetwerk. Met de knooppunten 2 – 60 – 77 – 77 – 81 – 78 – 5 – 2) hadden we een mooie wandeling door de herfstkleuren van het bos en een mooi stuk langs de Nete.
De wandeling afsluiten deden we in Taverne Cruysberg.
Ook vandaag kozen we voor een wandeling uit ons “archief” namelijk de Trage Wegen Wandeling in Wiekevorst.
Dat is een wandeling die we eens hebben gevonden op de website van Heist op den Berg.
De wandeling vertrekt aan de kerk en volgt voor een groot deel de knooppunten (70 – 39 – 38 – 36 – 74 – 73 – 72) maar vanaf dat laatste knooppunt is het even kaartlezen om terug aan de kerk te geraken. Ze is een kleine 6 km lang.
Eén van onze favoriete plekjes om te wandelen is de omgeving van de Pallieterhoeve in Booischot (net op de grens met Hulshout).
Met de Nete en het Domein Hof Ter Laken in de buurt kan je er verschillende kanten uit om te wandelen. Zeker in deze herfstperiode is het er aangenaam toeven.
Onze wandeling was net geen 9 km lang en werd afgesloten met een lekkere warme choco in de Pallieterhoeve.
Voor de vrijdagse wandeling met mijn moeder koos ik vandaag voor het Rivierenhof in Deurne. Daar ben ik uiteraard al vaker gaan wandelen maar nog niet zo vaak in de herfst. Bovendien kon die wandeling dan handig worden gecombineerd met een bezoekje aan de Makro.
Het Provinciaal Domein Rivierenhof is met zijn 132 ha het grootste park van Antwerpen.
De naam die ooit “’t Goed ter Rivieren” was, verwijst naar de aanwezigheid van de door het park meanderende rivier de Grote Schijn (dikwijls “het Groot Schijn” genoemd) en de vijvers die daardoor zijn ontstaan, alsmede naar de nabijgelegen Herentalse Vaart. Het domein werd in de 16e eeuw aangelegd als buitenverblijf. Van 1618 tot 1773 was het eigendom van de jezuïeten. Op het domein bevindt zich nog een gedenksteen hieraan uit 1735: de “jezuïetensteen”. Dit is een brokstuk van de vroegere Ignatiuskerk in Antwerpen (nu de St.-Carolus Borromeuskerk), die in 1718 door een bliksem werd getroffen en afbrandde. In 1773 werd de jezuïetenorde opgeheven.
In 1776 werd het domein openbaar verkocht en kwam het in handen van de bankier Jan Baptist Cogels die het oude kasteel van de Jezuïeten liet afbreken en vervangen door een toen modern kasteel. Twee jaar later, in 1778, kocht hij ook het kasteel Sterckshof, dat naast het domein lag. Nadien ging het domein over naar de zoon Albert Cogels en vervolgens naar diens zoon Georges Cogels. In 1889 werd het domein openbaar verkocht en toegewezen aan Louisa Bosschaert – Cogels.
In 1921 werd het domein onder impuls van provinciegriffier J. Schobbens gekocht door de Provincie Antwerpen, die het vanaf 1923 openstelde voor publiek. Als erkenning voor zijn inzet werd links naast de spiegelvijver voor kasteel Rivierenhof een borstbeeld van Schobbens geplaatst. (Bron : Wikipedia)
Nu is het een park waar je kan wandelen, joggen, voetballen, korfballen, tennissen en petanque kan spelen. Uiteraard kan je er ook naar concerten gaan in het Open Lucht Theater.
Oktober stond in het teken van de vierde Roze Mars, het initiatief van Think Pink om enerzijds geld in te zamelen voor het onderzoek naar borstkanker en anderzijds om borstkanker in de aandacht te brengen.
Doel van de mars is minstens 10.000 stappen per dag te doen en tegelijkertijd dus ook wat centjes in te zamelen. Met ruim 410.000 stappen op mijn teller en 101 ingezamelde euros heb ik mijn doel zeker bereikt. Ik zou op plaats 1.550 van 13.500 deelnemers zijn geëindigd.
Maar ik denk niet dat iedereen even eerlijk is. De eerste zou 31 dagen na elkaar ruim 30 km hebben gestapt. Elke dag dus hè … 30 km. Ik vind dat veel. Ik zeg niet dat het niet kan maar toch …
De tweede zit zo rond de 30 km, ook veel maar als ik de foto zie dan zou een een jongetje van een jaar of twaalf zijn?
Afin, ik heb flink gestapt en mooie wandelingen gemaakt en daar gaat het tenslotte om.
De laatste wandeling van oktober was er eentje door het kasteeldomein in Vorselaar waar de herfst zich nu echt laat zien. Helaas waren er ook herfstbuien bij en hebben we de wandeling, in gezelschap van onze Gentse familie die jaarlijks in deze periode terug naar hun roots keren, vroegtijdig moeten stopzetten.
Heel lang geleden, ergens in maart 2020 zouden we deelnemen aan de Urban Walk van Mechelen. We hadden die van Antwerpen al gedaan en ook in Brugge waren we al geweest. Mechelen moest dus wel volgen.
Maar toen kwam dat virus en werd de wandeling uitgesteld en nog eens uitgesteld en nog eens uitgesteld.
Maar uitstel is geen afstel en gisteren was het dan eindelijk zover. Wij zaten in Wave 4 met vertrek tussen 10u en 10u30.
Vertrokken op de markt en al direct door het Stadhuis en het Huis van de Mechelaar (via die glazen loopbrug waar wel al zo vaak hebben ondergelopen). We werden er al direct getrakteerd op een Mechels Maantje.
Volgende gebouw waar we mochten door lopen was de nieuwe cinema, Cinema Lumière, de oude feestzaal die heel mooi is gerestaureerd en nu enkele kleine box-cinema’s bevat.
Via het Hof van Busleyden en de Vleeshalle kwamen we aan in de Kruidtuin, waar we mochten kiezen uit een portie Alpro met granola en fruit of een pannekoekje gemaakt van Alpro Sojamelk.
Van de Kruidtuin ging het naar het Hof van Cortenbach waar de pianowinkel Quatre Mains is gevestigd. Via de Sintte Mettetuin en het Cultuurcentrum bereikten we Brouwerij Het Anker waar we een stuk peperkoek en een drankje kregen (een busje Alpro Sojamelk of een blikje Manenblusser, het Mechelse Stadsbier).
Met een bezoekje aan het Van der Valk Hotel aan het Rode Kruisplein bereikten we het Klein Begijnhof om na 8 kilometer onze Alpro-goodiebag te ontvangen.
Best leuke wandeling die we zo Coronaproofmogelijk hebben afgewerkt (lees : daar waar het druk was of waar we moesten aanschuiven gingen de mondmaskers op). Of we in de toekomst nog Urban Walks gaan doen? Zeer twijfelachtig. Prijs/kwaliteitgewijs scoren ze volgens mij niet goed genoeg.
Maar zeg nooit nooit. Als de stad en/of de gebouwen echt interessant zijn doen we het misschien nog wel.
De zware werkweek die donderdag werd afgesloten met een gezellige teambuilding (grandioos gewonnen door “mijn” team maar moeilijk was dat niet want het andere team heeft heel de namiddag op café gezeten 😉) heb ik gisteren verwerkt door een dagje ontspannen in de tuin (de gazon nog eens afgereden), in de keuken (een verse pot soep en ne goeie vol-au-vent met puree en “peekes en etjes” klaargemaakt) en in de living (aflevering van Lewis meegepikt).
Omdat alle klusjes gisteren al waren gedaan konden we vandaag gaan wandelen. We namen de fiets en reden naar Rijmenam om daar naar het Cassenbroek te wandelen. Een wandeling die we al vaker hebben gedaan maar die nooit teleurstelt.
Het Cassenbroek is een natuurgebied op het grondgebied van Rijmenam en Bonheiden. Duizenden jaren geleden stroomde hier de Demer. Op natuurlijke wijze werd een Demerarm afgesnoerd. Op de bodem van de aldus ontstane waterplas stapelde zich gedurende eeuwen een dikke laag dood plantaardig materiaal op, die een veenpakket vormde… een pareltje van biodiversiteit was geboren.
De droge stuifduinen die vroeger begroeid waren met heide, zijn nu voornamelijk beplant met dennen, essen- eikenbossen met fraaie voorjaarsbloeiers zoals bosanemoon en sleutelbloem. In de vochtigere stukken elzen- berkenbosjes zijn ze begroeid met een ondergroei van moerasviooltje en dotterbloem. We vinden hier ook nog enkele soortenrijke hooilandjes met pinksterbloem, melkeppe, egelboterbloem, bosbies en echte koekoeksbloemen …
Op de natste delen van het gebied vinden we nog haast ondoordringbare wilgenbroekbossen, afgewisseld met hooilandjes, vijvers en zelfs een voor Vlaanderen uiterst zeldzaam trilveen. ‘Een waterbed in de open natuur’, zo kan je een trilveen best omschrijven. Erop lopen is een hele ervaring. Een beetje griezelig, maar vooral zompig en best wel gevaarlijk. Voor je het weet, lig je in het water: onder het trilveen. Een trilveen ontstaat als open water onder specifieke omstandigheden geleidelijk dichtgroeit. Op de drijvende waterplanten groeit een volgende laag. Zo krijg je een heel dik tapijt, vastgehecht aan de oevers. Ook op Europees niveau zijn deze begroeiingen zeldzaam en bedreigd. Sinds 1993 vormt het Cassenbroek een beschermd landschap. (bron : Website Gemeente Bonheiden)
Onze Bike-Walk-Bike was alweer een succes! Hopelijk wordt de Urban Trail van morgen in Mechelen dat ook.
Als er één ding is dat geleden heeft onder de Corona-crisis dan is het wel mijn stripcollectie.
De stripspeciaalzaak bezoeken zat er een lange tijd niet in en stripbeurzen werden er al helemaal niet georganiseerd.
Uiteraard kon ik nog wel online bestellingen plaatsen bij mijn favoriete stripwinkel (den Beo in Antwerpen) en ik ben er ondertussen zelfs een paar keer op bezoek geweest.
Maar een stripbeurs bezoeken dat heeft moeten wachten tot afgelopen zondag. Er was immers een Cd-, Platen- en Stripbeurs in CC Klein Boom in Putte.
Het deed echt wel deugd om nog een beurs te bezoeken. Heel veel deelnemers of bezoekers waren er niet maar met 14 cd’s en 23 stripverhalen in de rugzak en nog geld over in mijn portefeuille was het wel een succes voor mij.
Ik had er wel gezien dat er vier nieuwe titels in de Fenix Collectie beschikbaar waren. Toevallig ook nog eens drie verhalen van enkele van mijn favoriete striphelden. Die heb ik ’s avonds online besteld bij mijn vast adres in Antwerpen.
Met deze toevoegingen zitten er op dit moment 4.300 stripverhalen in mijn collectie.
walkingwithluc 