Veere

Het was alweer een maand geleden dat we, na twee lange zomermaanden, op vakantie waren geweest. Hoog tijd om nog eens te vertrekken.

Vanochtend op tijd in Peulis vertrokken, zonder één meter file op de Antwerpse Ring richting Bergen Op Zoom om dan naar Zeeland te rijden.

Op deze eerste dag was Veere onze bestemming.

Het dorpje zelf is niet bijzonder groot ook al telt de gemeente bijna 22.000 inwoners. De gemeente bestaat wel uit meerdere dorpen waaronder Mariekerke, Valkenisse, Westkapelle, Serooskerke, Vrouwenpolder en Domburg (waar ook het gemeentehuis is gevestigd).

De omgeving is echter bijzonder mooi om te wandelen. Kreken en bossen wisselen elkaar af. Je kan er zelfs via een heuse touwbrug het water oversteken (ook al gaat dat dan, zoals bij mij, met knikkende knieën).

Na ruim 11,5 km stappen waren we terug in het centrum van Veere.

Een heel geslaagde eerste dag.

Duur

In mei 2019 zullen The Eagles hun tour starten in het Sportpaleis. Ik kan daar bij zijn als ik wil, ik krijg zelfs voorrang op andere klanten omdat ik al eerder tickets voor hun concerten kocht. En ook al heeft Conny deze supergroep nog niet gezien … we gaan niet.

Enerzijds omdat The Eagles niet meer The Eagles zijn maar vooral omdat de tickets verschrikkelijk veel geld kosten. Van 73 euro tot 168 euro … en dan heb je niet eens comfortabele stoeltjes om op te zitten.

Neen hoor, dat hoeft niet voor ons. Dan gaan wij liever eens naar zaal Trix om nieuwe groepen te leren kennen. Dat hebben we gisteren nog eens gedaan.

Op het programma in Trix Bar stonden Drum Drum Dance Dance en The Sherlocks.

Drum Drum Dance Dance is een Antwerpse Indierock/Garagerock band. Het trio werd in 2017 geselecteerd voor De Nieuwe Lichting van Studio Brussel. Winnen deden ze niet (dat deden onder andere Tamino en The Lighthouse) maar ik vond het wel jammer dat ze maar een halfuurtje speelden. Dat had best wel wat langer mogen duren.

DDDD

The Sherlocks was eigenlijk de groep waarvoor we gingen. Die waren ons ook totaal onbekend maar voor 13 euro (jawel … DERTIEN euro) kan je wel een risico nemen. En het heeft geloond want zij waren nog beter dan DDDD. De groep bestaat uit tweemaal twee broers (en buurjongens): Kiaran Crook – Lead Vocals/Rhythm Guitar, Josh Davidson – Lead Guitar, Andy Davidson – Bass en Brandon Crook – Drums.

sherlocks

Ook dit optreden had best langer mogen duren maar het feit dat het om 10u gedaan was had ook zijn voordelen. Dan kan je immers vroeger gaan slapen. Het was vandaag tenslotte “werkendag”. Die 13 euro waren trouwens uitstekend besteed.

Radiostilte

’t Is hier een tijdje radiostilte geweest maar geen zorgen hoor … er is niets aan de hand.

Nu ja … eigenlijk toch wel. De vakantie is namelijk gedaan. Al een hele week zelfs. En die week is behoorlijk druk geweest.

We hebben de vakantie vorige week zaterdag trouwens afgesloten met het eerste concert van het najaar. In de Roma was het de Lage Landen Sessie van Radio 1 als afsluiter van de Lage Landenlijst die de hele dag op Radio 1 had gelopen.

Master of Ceremony Stijn Meuris had als gasten Tourist LeMC, Ertebrekers, Roosbeef, Yevgueni, Rick de Leeuw en Brihang uitgenodigd. Iedere artiest bracht eigen nummers maar ook een cover van een nummer uit de Lage Landen lijst. Als dit concert een waardemeter is voor de rest van het seizoen dan zitten we gebeiteld hoor. Het concert was eigenlijk veel te snel voorbij.

Maandag kwam er al snel een einde aan de vakantieroes. 200 mails in de mailbox. De meesten waar onbelangrijk maar er zaten toch een paar knallers bij. De afgelopen 5 dagen zijn dan ook voorbij gevlogen. De vakantie was ver weg.

Maar eigenlijk is hij ook dichtbij want nog één week werken en dan gaan we nog eens voor een midweekje naar onze Noorderburen. Trouwens niet voor de laatste keer dit jaar. Deze keer is Zeeland onze bestemming, in November gaan we nog een paar dagen naar Tilburg.

En volgend jaar zien ze ons ook nog wel. We hebben vandaag op de wandelbeurs immers een paar arrangementen gezien die ons best wel aanspreken. Eén van die arrangementen zou ons naar Gelderland brengen. Heel veel was er op de beurs in de Mechelse Nekker niet te zien maar we hebben het gecombineerd met een wandeling over het Dijlepad en dat is altijd de moeite.

Verborgen Parel

Soms vraag je jezelf toch af waarom we altijd maar zo ver mogelijk op vakantie willen gaan terwijl het ook dichtbij huis soms zo mooi kan zijn. Vandaag hebben we nog eens vastgesteld dat er ook (heel) dichtbij soms verborgen pareltjes liggen.

Het pareltje dat wij vandaag hebben ontdekt ligt in Wespelaar. In deze deelgemeente van Haacht ligt immers het Arboretum Wespelaar. Dit 20 ha groot domein telt meer dan 2.200 verschillende soorten en variëteiten. 198 daarvan staan op de Rode Lijst van bedreigde planten;

Ze staan vooral bekend voor hun verzameling van Magnolia, Rhododendron en Acer (en dat is dan niet het merk van laptops maar wel de Esdoornfamilie). De collectie werd in 1985 gestart door Philippe de Spoelberch en wordt nu beheerd door de Stichting Arboretum Wespelaar. Het domein is open op woensdag en zondag, van 1 april tot 15 november, telkens van 10 u tot 17u. Toegang kost slechts 5 euro al zijn wij wel van plan om een jaarabonnement te nemen want dit bezoek smaakt naar meer. We moeten dit immers minstens één keer per seizoen bezoeken.

Heksenwandeling

Een tijdje geleden zag ik in de Standaard Boekhandel een boekje liggen met als titel “Grensgevallen – wandelen op de taalgrens in de Vlaamse Ardennen”. In het boekje 5 knooppuntenwandelingen die de knooppunten van de Vlaamse Ardennen met die van het Pays des Collines met elkaar verbinden.

Eerst even Conny’s auto bij de garage gedropt en dan op weg naar Ronse meer bepaald naar het Muziekbos. Volgens de overlevering zou in dit bos in 1888 de naam Vlaamse Ardennen zijn bedacht door schrijver Omer Wattez en zijn vriend Pol De Mont.

Vertrekken deden we aan Bistro Boekzitting. Een koffietje vooraf was helaas niet mogelijk want de bistro was niet open. Dan maar verder richting taalgrens. Eenvoudig was dat niet. Een zwaar geaccidenteerd parcours met moeilijk begaanbare ondergrond. Je moest soms echt opletten om niet onderuit te gaan. Waarschijnlijk daarom dat we een paar pijltjes hebben gemist. Maar met mijn Garmin eTrex, de GoogleMaps van Conny en de (eerder onduidelijke) kaart in het boekje vonden we telkens het juiste pad terug.

Volgens het boekje zouden er in Ellezelles een massa aan cafés en restaurants zijn. Dat is ongetwijfeld waar maar probeer er op een maandag maar eens eentje te vinden dat open is. Gelukkig vonden we aan de kerk wel één café waar we iets konden drinken.

Ellezelles is trouwens bekend voor de jaarlijkse heksensabbat ter nagedachtenis van de heks Quintine de le Clisserie die daar in 1610 op de brandstapel is gezet. Het zou ook de plaats zijn waar op 1 april 1850 ene zeker Hercule Poirot werd geboren.

Via de Fiertel en Kapel Lorette die in 1676 in opdracht van Pastoor Christophe de la Tenre werd gebouwd wandelden we terug naar onze vertrekplaats in het Muziekbos. Bijna 15 km op de teller en ons terdege bewust van het feit dat het lang geleden was dat we nog een wandeling om te wandelen hebben gedaan.

De terugweg naar huis ging gelukkig behoorlijk vlot ondanks een passage over de Brusselse Ring tijdens de spits.

En daarmee is de kop van onze laatste week vakantie er ook af.

Harry

Twintig jaar. Zolang heeft het geduurd na het verschijnen van de Nederlandse vertaling van het eerste Harry Potter boek eer ik deze reeks heb gelezen.

Maar deze voormiddag in de wachtzaal van de oogarts heb ik de laatste bladzijden van De Relieken van de Dood gelezen. Gelukkig was er een beetje vertraging want anders had ik het misschien niet gehaald.

Het is me een raadsel waarom ik niet eerder aan die reeks ben begonnen want zoals Conny al van in het begin zei past ze inderdaad wel echt bij een Anglofiel als ik. Ik heb me wel voorgenomen om ze ook eens in het Engels te lezen. En de films moet ik uiteraard ook nog zien.

Ik zal de wereld van Harry, Ron, Hermelien en Zweinstein toch een beetje missen hoor.

potter7

Tim Burton

tim burtonTim Burton. Waarschijnlijk heeft iedereen al wel eens een film van hem gezien. Batman, Planet of the Apes, Charlie and the Chocolate Factory, Beetlejuice, Nightmare before Christmas of Edward Scissorhands om er maar enkele te noemen.

In Genk loopt momenteel de tentoonstelling The World of Tim Burton en daar zijn Conny en ik vandaag, op kosten van De Standaard, naar toe geweest. En of het de moeite was. Daar hadden we zelfs graag de entreeprijs voor betaald.

Servietjes, blaadjes uit kladschriften … je kan het zo gek niet bedenken of Burton heeft er wel één van zijn schepsels of gedachten op neergeklad. Soms grappig, soms ontroerend maar altijd in zijn eigen specifieke stijl. Jammer genoeg was fotograferen binnen niet toegelaten. Misschien hopen ze op die manier meer van die (veel te) dure boeken te verkopen in de shop maar die vond ik teveel kosten.

Na de tentoonstelling hebben we nog even rondgekuierd in en rond de oude mijn. We gaan daar zeker nog eens terug naar toe wanneer alles fotografeerbaar is. Volgend jaar ergens tijdens één of andere fiets- of wandelvakantie in Limburg.