Tilburg 013 (vervolg)

Na een copieus ontbijt vertrokken we richting het station. Op het programma stond immers een uitstapje naar het Wandelbos 013 en het aangrenzende Warandepark. De eenvoudigste manier was, zo vertelde ze ons bij het VVV, om de trein te nemen. Vlakbij is immers de universiteit van Tilburg met een station.

Op zich lijkt het gek om 5,60 euro per persoon te betalen voor een retourbiljetje maar het was inderdaad wel gemakkelijk. En zo kon de auto blijven staan op de afgesloten parking.

We waren nog maar net in het bos aangekomen of Conny zag iets wat leek op een eekhoorntje wegstuiven. Het leek echter helemaal niet op onze gekende Rode Eekhoorn, zelfs niet op zijn Amerikaanse neef de Grijze Eekhoorn. Neen, dit diertje was veel kleiner en had een gestreepte pels. Een korte speurtocht op het wereldwijde web leerde ons dat het een Siberische Grondeekhoorn was.

Blijkbaar was er tot 1973 een dierenpark in Tilburg. Toen dat werd gesloten en de dieren werden verplaatst zou er een kist van de vrachtwagen zijn gevallen en vluchtte de inhoud in het nabijgelegen bos. Die “inhoud” waren dus die Siberische Grondeekhoorns. Er zouden er nog een honderdtal leven in Tilburg. Volgens “Europa” zouden ze als “exoten” moeten worden afgemaakt maar daar heb ben ze gelukkig een stokje kunnen voorsteken. Deze diertjes zijn, in tegenstelling tot de Grijze Eekhoorns, immers geen enkele bedreiging voor de Rode Eekhoorns. Later in de voormiddag zagen we nog een exemplaar maar deze keer net iets beter en lang genoeg om een (wazige) foto te nemen.

Na de middag namen we de trein terug naar het centrum van de stad. Er waren immers nog de Piushaven, de wijk Korvel en Oude Dijk die we nog graag bezochten. In de Piushaven zag Conny dan toevallig een restaurantje dat wel tof leek om ’s avonds te gaan eten. Ze had gelijk, een paar uur later hebben we heerlijk getafeld in Restaurant Harboury.

Zo kwam er weer veel te snel een einde aan een heerlijke dag. Zondag, na alweer een geweldig ontbijt hebben we afscheid genomen van René van B&B Hoe Maakt u Het en keerden we terug richting België. Onderweg nog een tussenstop gemaakt op het Kiel om de fototentoonstelling van Fotoklub72 te bezoeken (en om ex-collega Carine nog eens te zien).

Het aftellen naar het volgende weekend of uitstapje kan beginnen.

Tilburg 013

Als we al eens een concertje in het “buitenland” doen dan proberen we daar altijd net iets meer van te maken. In 2016 hebben we een concert van Nits gecombineerd met een weekendje ’s Hertogenbosch. In april van dit jaar hebben we een concert van, alweer, Nits gecombineerd met een midweek in Noord-Brabant.

En afgelopen weekend hebben we van een concert van Luka Bloom gebruik gemaakt om een verlengd weekend door te brengen in Tilburg waar we twee nachten te gast waren in Hoe maakt u het? , de B&B van René Donders in de Jan Aartestraat.

Onze eerste dag hebben we gevuld met een wandeling in de binnenstad. Daarvoor waren we eerst bij het VVV gepasseerd. Ik had immers gelezen op hun website dat ze een handige gids hadden met daarin een wegbeschrijving.

De wandeling was een voltreffer. Eigenlijk stonden er vier wandelingen in. Eén grote stadswandeling van 3,5 km en nog drie kleinere wandelingen die perfect konden worden gecombineerd. Wij vulden de Binnenstadswandeling aan met een rondje Veemarktkwartier in de buurt van onze B&B. Ik kan de wandeling aan iedereen aanraden. Je komt uiteraard op de drukke en bekendere plekken van Tilburg maar ook op plaatsen waar je nauwelijks of geen toeristen ziet. De informatie in de brochure maakt dat je nog één en ander bijleert ook.

Zo weet ik nu dat Tilburgers ook Kruikezeikers worden genoemd. Dit omdat ze vroeger urine gebruikten om wol te wassen. Door het hoge ammoniakgehalte was die daar immers perfect voor. En daarom namen de textielarbeiders hun urine mee in kruiken naar ’t werk.

Bucket

Bucketlists … Iedereen zal er wel eentje hebben of gehad hebben zeker?

Vaak staan daar spectaculaire zaken op zoals skydiven of de Mount Everest beklimmen of zo. Zo’n dingen staan er bij mij niet op. Er staan wel enkele namen op. Namen van artiesten die ik ooit nog eens live aan het werk wil zien of opnieuw aan het werk wil zien.

Voor sommige namen zoals bijvoorbeeld The Beatles, Thin Lizzy of Jimi Hendrix gaat dat nooit lukken om de eenvoudige redenen dat ze niet meer leven (of tenminste niet allemaal meer). Andere groepen zoals Abba en Rush zal ik ook nooit zien.

Maar af en toe kan ik nog eens iemand afvinken en dat is er wat er het afgelopen weekend is gebeurd. Ik ben er wel voor naar Tilburg moeten rijden want in België lukte het maar niet. Maar we hebben maar van de gelegenheid geprofiteerd om er een weekendje Tilburg van te maken. Dat verslag volgt een van de komende dagen wel maar ik kan al wel verklappen dat we een exotisch dier hebben gezien, een snel en schichtig diertje dat zich maar moeilijk laat fotograferen.

Over het optreden van Luka Bloom, want dat is de man die ons naar Tilburg heeft gekregen, kan ik heel kort zijn : fantastisch goed.

Luka Bloom werd in 1955 geboren als Barry Moore. In 1988 wijzigde hij zijn naam naar Luka Bloom, “Luka” naar de hit van Suzanne Vega en “Bloom” naar de achternaam van het hoofdpersonnage uit Ulysses van James Joyce. Toen hij eind de jaren 70 in Groningen woonde werd hij ziek waardoor hij de tokkeltechniek waarmee hij zijn gitaar bespeelde niet meer kon toepassen vond hij een nieuwe techniek uit. Het resultaat noemt men trouwens de Luka-sound. (bron : Wikipedia).

Hoe hij het ook deed … wij hebben twee uur mogen genieten van zijn geweldige gitaarspel, zijn mooie stem en vooral zijn heel mooie liederen. Tussendoor kregen we grappige bindteksten in een mengeling van Iers en Nederlands met een Iers accent.

Kortom … een geweldig concert waarvoor we elke keer opnieuw zo’n verplaatsing zouden willen doen.

Het verslag van de binnenstadswandeling, het rondje Korvel en Oude dijk, het rondje om de Piushaven, onze wandeling door het Wandelbos013 (en onze kennismaking met het Siberisch grondeekhoorntje) en het Warandepark lezen jullie later deze week wel.

Heiligen en Zielen

Allerheiligen en Allerzielen … toch wel elk jaar een speciale periode niet?

Voor mij is dat bijvoorbeeld een traditioneel bezoek van familie uit Gent. Dit jaar een beetje meer speciaal omdat het WielerComité Vorselaar, waarvan mijn neef Jan één van de grote bezielers is, een “Buffet Oude Kempen à volonté” organiseerde om een beetje geld in kas te krijgen.

“Oude Kempen” was trouwens wel met een korreltje zout te nemen want groentelasagne of falafel of linzenpaté lijkt me niet echt typisch Kempen maar Frikadellen met Kriekenspijs, Bloedworst met Appelmoes, Gestoofde varkensribbetjes, Boerenbrood met spekvet en bruine suiker en Rijstpap zijn dat zeker wel. De braadworst “Lakkere Jakke” mag dan niet echt traditioneel zijn, ze is pas recentelijk ontsproten aan het brein van neef Jan, beenhouwer van opleiding, ze is wel heel smakelijk en gemaakt naar de beste tradities. We hebben daar toch een uur of twee het beste van onszelf gegeven. Een heel smakelijk buffet ook al waren de frikadellen niet zo goed als mijn eigengemaakte frikadellen ;-).

Na het eten hebben we dan nog een bezoekje aan het kerkhof gebracht. In druilerige regen maar toch was het er behoorlijk druk. En er hangt op zo’n kerkhof dan toch een speciale sfeer.

Morgen maken we van een brugdag voor mij en een verlofdag van Conny van de gelegenheid gebruikt om voor een weekend naar Tilburg te trekken. In eerste instantie om een concert van Luka Bloom bij te wonen, in tweede instantie om gewoon een leuk weekend te hebben.

IMG_3706IMG_3702

Concerten

Na een, alweer, drukke werkweek ben ik eergisteren een halfuurtje vroeger dan normaal gestopt. Dat gaf me iets meer tijd om, ruim twee uur later, de trein terug naar Antwerpen te nemen. Na De Romeo’s vorige week stond er alweer een knaller van het Vlaamse lied op het programma : Christoff.

christoffxl

Zelf ben ik geen fan maar mijn moeder hoort de man wel graag zingen en dat is voldoende reden om op een vrijdagavond naar Antwerpen te sporen en een bezoekje te brengen aan de vernieuwde Elisabethzaal. Prachtige zaal trouwens. Zowel de foyer als de zaal zelf.

Over de show kan ik kort zijn. De man kan zeker zingen en hij weet hoe hij een show moet brengen. Alleen is het niet mijn favoriete muziek. Moeder heeft er wel van genoten en dat is het belangrijkste. De treinrit naar huis was er wegens een technisch defect in Berchem wel eentje met hindernissen maar we zijn thuis geraakt.

Gisteren was het nog eens concert waar ik wel vrijwillig voor gekozen had. Na een drukke namiddag waar enkele boodschappen moesten worden gedaan (waaronder een bezoek op zaterdagnamiddag aan de IKEA !!!) trokken Conny en ik naar Heist op den Berg.

In het Cultureel Centrum Zwaneberg traden immers Geert Verdickt (zang en gitaar), Koen Renders (piano) en Stijn Gevaert (gitaar) op. Ze zijn beter bekend als Buurman. Ze werden begeleid door Laurens Billiet op drums en Xavier Declercq op basgitaar. Dit was toch meer ons ding. Ruim anderhalf uur genieten van mooie muziek met sterke teksten.

buurman dans en dwaal

Volgende concert op de agenda is Luka Bloom. Daarvoor trekken we vrijdag naar Tilburg en maken we van de gelegenheid gebruik om er een weekendje tussenuit te zijn.

Thuiswedstrijd

Het was alweer een druk gevuld weekend.

Zaterdag een wandeling door mijn eigen Vorselaar, mooi Vorselaar al zeg ik het zelf. Dit was onze eerste wandeling die was uitgestippeld via de “pro-functie” van de Wandelknooppunten website. Sinds kort heb ik een abonnement genomen en dat biedt toch behoorlijk wat mogelijkheden. De kans dat we nog deelnemen aan georganiseerde wandelingen is een pak kleiner geworden.

Gisterenavond dan nog eens een concertje gedaan. In de Stadsschouwburg van Antwerpen vierden Gunther, Davy en Chris immers hun vijftiende verjaardag. Jawel … ik ben naar De Romeo’s geweest. Weliswaar zonder Conny maar wel met mijn moeder. Zij heeft ervan genoten en als ik heel eerlijk moet zijn … slecht waren ze zeker niet. Zingen kunnen ze zeker, een paar goede muzikanten hadden z ook bij en het was geen Schlagerfestival. Ze hebben zelfs enkele goeie covers gebracht. Openen met See Me, Feel Me van The Who … ik had het niet verwacht.

Deze namiddag dan nog een tweede wandeling gemaakt doorheen het nabijgelegen Molenbos. Daar heeft Natuurpunt een nieuwe wandeling uitgekapt en die wilden we wel eens proberen. Het is ook altijd fijn om Conny te laten kennismaken met de omgeving waar kleine Luc is groot geworden.

Pendelen

Het was een moeilijke week op pendelgebied.

Woensdag was mijn vaste trein afgeschaft. Op zich geen probleem want tien minuten later heb ik een andere maar die zit behoorlijk vol waardoor ik mijn ochtendrust kwijt was. In mijn vaste trein zit immers nauwelijks volk.

Donderdag waren er problemen met een wissel tussen Antwerpen-Centraal en Antwerpen Berchem waardoor nagenoeg alle treinen vertraging hadden. Nu kan dat ook een meevaller zijn. Zo had ik nog een vroegere trein (met minder tussenstops). Die vertrok weliswaar met nog wat extra vertraging vanwege een kapotte deur maar al bij al een meevaller.

Vandaag was er echter echt slecht nieuws. Net voor vier blijkt er in Nijlen iemand onder de trein te zijn terechtgekomen. Gevolg : geen enkele trein tussen Lier en Herentals. Aan het begin van de avondspits, net op vrijdag wanneer de kotstudenten met hun gigantische koffers ook op weg naar huis zijn.

Een  trein tot Lier was er wel. Daar zouden we de bus kunnen nemen … de “gewone” lijn 150 en ook extra bussen. Maar als er zo’n 1.000 man vóór het station staat, dan kom je niet ver met een paar bussen.

Dan maar terug de trein op maar dan naar Heist-op-den-Berg en daar de bus nemen naar Herentals. Dat ging heel vlot en uiteindelijk was ik maar een uurtje later thuis dan gewoon.

Waar ik me wel aan geërgerd heb was de reactie van vele treinreizigers in Lier. Ze waren behoorlijk kwaad omdat de treinen afgeschaft waren en omdat er niet genoeg bussen waren. Alsof je op een half uur genoeg bussen kan vinden om duizenden treinreizigers te vervoeren. Dat is gewoon onmogelijk. Respect voor het slachtoffer (en voor de treinbestuurder die voor het leven getekend is) was ook ver zoek. Erg hoor.

trein