walkingwithluc

Collega Peter probeert al een paar weken om dit project van de grond te krijgen maar een doorbraak kwam er maar niet.

Omdat ik het niet langer kon aanzien heb ik gisteren besloten om dit project over te nemen en hoera … na 1 dag al succes.

Ik loop dus met een flinke verkoudheid rond.

Zo moeilijk is dat dus niet. Ik heb natuurlijk wel het voordeel dat ik geregeld gebruik maak van de verkoudheidverspreider nummer 1 : het openbaar vervoer. Zowel ’s morgens als ’s avonds, zowel op de trein als op de tram is het tegenwoordig een gesnotter en gehoest van jewelste.

Enfin, het is niet mijn eerste verkoudheid en het zal ook niet de laatste zijn. Gelukkig kan ze geen roet in het eten gooien wat het lopen betreft. Dat doet de enkel wel. Het gaat er al wel stukken beter mee maar echt weg is de pijn nog niet. Heel sporadisch laat hij nog voelen dat hij er nog is. En nu een warm eucalyptusbad en vroeg naar bed.

Voilà … de start van mijn negende Ropaseizoen is gegeven !

In plaats van recht naar huis te rijden na ’t werk ben ik eerst nog naar de Chirolokalen in Nijlen gereden om daar samen met enkele teamgenoten van Team 234 een hoop liters pompoensoep te maken.

Nu ja, eigenlijk maakt Kristel de soep en staan wij in voor het snijden van de groenten en de afwas.

Maar het aftellen naar Pinksteren 2014 kan dus beginnen en dan wordt het inderdaad de negende keer dat ik aan de start van de Roparun zal staan. Die start zal in 2014 trouwens terug in Parijs liggen. Team 234 ruilt de rust van Hamburg-Rotterdam terug in voor de (gezellige) drukte van Parijs-Rotterdam.

Roparun 2014 … here I come !

 

PAVLOV’S DOG … Elke keer wanneer ik dit antwoord gaf op de vraag naar welk concert ik gisteren ging in de Vooruit in Gent waren de reacties : “nooit van gehoord”, “ken ik niet”, “wie is dat”.

Nu ja, onbegrijpelijk is dat niet. Ik verwacht niet dat iemand al gehoord heeft van Pavlov’s dog tenzij het misschien over de wetenschapper met zijn honden gaat (je weet wel, telkens de honden eten kregen gebruikte de man een bel en na een tijdje waren die beesten zo geconditioneerd dat ze, telkens de bel ging, dachten dat ze eten kregen. ’t Zal misschien iets ingewikkelder in elkaar gezeten hebben maar in grote lijnen was dat het wel.

De honden van Pavlov die gisteren in de Vooruit het beste van zichzelf gaven hebben daar echter niets mee te maken. Pavlov’s Dog is een progrock groep uit het begin van de jaren 70. Halfweg die jaren 70 zijn ze ermee opgehouden.

Zelf heb ik ze pas in de jaren 80 ontdekt. Het was vooral het stemgeluid van frontman David Surkamp dat mijn aandacht trok. Zijn stem (en ook wel hun muziek) deed me denken aan Rush en hun album 2112 dat toen, en nu ook nog, vrij goed scoort in mijn lijst van favoriete albums.

Hoedanook, ik was blijkbaar niet de enige die de groep nog kende want de Vooruit was helemaal uitverkocht. En niemand heeft het zich beklaagd van te komen. Tweeënhalf uur hebben ze ons geëntertaind en het was puur genieten. In tegenstelling tot andere old timers was de stem van Surkamp nog dik in orde.

Na afloop heb ik zelfs nog een CD gekocht. Het derde album van de groep dat aanvankelijk in 1976/1977 op de markt had moeten komen (maar door de platenmaatschappij werd tegengehouden) is nu beschikbaar op CD. De andere twee albums heb ik nog op elpee (voor de jongere lezers : dat zijn grote ronde schijven uit vinyl waar je een naald moest opzetten waardoor er geluid uit de boxen kwam).

Er staan voor volgend jaar trouwens nog wel enkele concerten van oude knarren op het programma:

• 17-01-2014 : Suzanne Vega in het Kursaal Oostende
• 25-03-2014 : Status Quo in de Lotto Arena (in the “frantic four line-up) met naast Parfitt en Rossi ook Coghlan en Lancaster !!!)
• 25-05-2014 : The Eagles in het Sportpaleis

Ik hoop dan wel dat ik een parkeerplaats vind met iets meer plaats dan gisteren. Uitstappen en instappen langs de bestuurderszijde zat er niet in. Het werd dus klauteren over de passagiersstoel.

Ooit al eens afgevraagd hoe “Dagelijkse kost” van Jeroen Meus er zou uitgezien hebben anno 1901 ? Ik wel !

Onlangs hebben we thuis namelijk iets gevonden dat nog van vóór de Eerste Wereldoorlog dateert : een kookboekje van Tante Pauline. Eigenlijk is het een tante van mijn moeder dus mijn groottante maar ik heb ze enkel gekend als Tante Pauline.

In 1901 is zij als veertienjarig meisje gaan werken als huishoudster bij een “begoede” familie in Lier. De boekjes die we teruggevonden hebben geven niet enkel weer hoe een maaltijd moest worden bereid maar ook hoeveel het kostte (gemiddeld 1,50 frank per maaltijd).

Het moet toch wel een behoorlijk avontuur zijn geweest. Als veertienjarig meisje van de boerenbuiten gaan werken in de grote stad Lier, de familie en vrienden moeten achterlaten en waarschijnlijk slechts heel sporadisch eens terugkeren naar de familie in de Kempen. Tante Paulien is trouwens tot haar overlijden, op 101 jarige leeftijd, in Lier blijven wonen.

 

Mocht de foto onleesbaar zijn dan wordt het recept voor Tomattensoep hieronder nog eens herhaald :

Vorselaar, den 1 October 1901

Spijskaart voor ___ personen

 

Duur der Bereiding	Aanduiding der spijzen.   Benoodigdheden	Bedrag per
		Maal	Portie	Persoon
	Tomattensoep
¾ uur	3 liters water, een plant porei, zout 3 of 4 tomatten, eenige aardappelen 2 lepels rijst, een struikje selder, Brood Een klompje vet	0.05 0.05   0.08	0.25
	Witte koolen met melk gest.
¾ uur	Eene kleine witte kool ¼ lieter melk, een lepel bloem Een klompje vet, zout, peper, kruidnoot	0.10 0.06 0.12	0.28
	Carbonaden
Intusschen	½ kilogr.rundsvleesch Vet, zout, peper, kruidnoot Laurier	0.70   0.14	0.84
	Aardappelen
½ uur	2 kilogr: aardappelen	0.12	0.12	0.25
		1.50

 

Wijze van bereiden

Tomattensoep

De tomatten wasschen en doorbreken, de selder kuischen. Men et de tomatten, selder, rijst, gedroogd brood en zout op met 2 liters water, laat het koken totdat alles malsch is en plet de soep door, men doet er bet bij en laat ze nog eens doorkoken.

Witte koolen met melk gestoofd

Men zet water op met zout, als het kookt doet men er de schoongewaschte koolen in en laat ze malsch koken, dan giet men ze af, verkoelt ze met koud water en laat ze verlekken. Men doet in eenen pot, breekt er een lepel bloem in en mengt dit met zoete melk. Men doet er de koolen in en kruidt ze met peper, zout en kruidnoot en laat ze nog een weinig stoven.

Stoofcarbonaden

Men doet de carbonaden in eenen pot, voegt er vet, zout en laurierblad en kruidnoot bij. Dekt den pot, legt een natgemaakten (doek) op het deksel en laat braden totdat het malsch is.

Lieutenant Colonel John McCRae, MD (1872 – 1918) Canadian Army

 

Omdat er door de pijnlijke enkel momenteel niet kan gelopen worden heb ik deze namiddag mijn fiets nog eens van de haakt genomen. Het weer zag er heel goed uit dus waarom niet ?

In mijn “jonge jaren” was ik nagenoeg elke zaterdag en zondag op pad, hetzij op mijn eentje, hetzij in clubverband maar sinds ik gestart ben met de start-to-run in 2007 is dat iets minder. De spieren die ik nodig heb om te lopen komen namelijk niet goed overeen met de spieren die nodig zijn om te fietsen. Hoe duatleten of triatleten dat doen is me een raadsel.

Mijn tochtje ging van Vorselaar naar Herentals, Bouwel, Herenthout, Gestel, Lier, Kessel, Nijlen en Grobbendonk terug Vorselaar. In totaal 51 km, goed voor 2 uurtjes fietsen. Het eerste deel viel het met momenten wel behoorlijk tegen aangezien er een behoorlijke portie tegenwind stond. Maar al bij al ben ik best tevreden. Als ik eerlijk ben ga ik wel liever lopen maar ik het toch maar weer gehad.

 

 

Nu ik de bovenstaande zin lees bedenk ik me net hoe het kan verkeren (om Bredero even te citeren). Pakweg 20 jaar geleden zou ik dat helemaal niet gezegd hebben. Lopen was toen iets dat andere mensen deden. Pas op, ik fiets nog wel altijd graag maar als je een half uur gaat lopen dan heb je echt een half uur gelopen. Als je daarentegen een half uur gaat fietsen heb je niet noodzakelijk een half uur gefietst.

Tijdens het fietsen kan je geregeld de benen stilhouden en recupereren en toch 25 km/u aanhouden. Als je tijdens het lopen de benen stilhoudt dan … sta je stil. Lopen is dus net iets intensiever. Hopelijk is het morgen of overmorgen ook nog goed weer zodat ik er nog eens op uit kan.

Wat de laatste 75 jaar echter niet veranderd is, is het feit dat veel mensen zich maar al te snel laten (mis)leiden door haat. Vandaag 75 jaar geleden organiseerden de Nazi’s de Kristallnacht en waren de Joden het slachtoffer. Tegenwoordig zijn er helaas nog altijd mensen die zich laten misleiden door fanatici met soms gruwelijke gevolgen. Eigenlijk zou geschiedenis op elke school een hoofdvak moeten zijn maar ja, die geschiedenis wordt maar al te veel verdraaid. Op Youtube vond ik onderstaand filmpje waar, op muziek van BAP, wordt getoond waartoe dit alles kan leiden.

Laat die winter maar komen ! Ik ben er klaar voor, allez, ’t is te zeggen mijnen auto is er klaar voor.

Sinds vandaag liggen de winterbandjes er op. Alle gevoelige elementen van de auto zijn ook nog eens gecontroleerd en daar waar nodig bijgesteld.

Het nadeel was wel dat ik weer met de auto naar ’t werk moest en dat was deze morgen zeker geen pretje. 75 minuten onderweg geweest om pakweg 35 km te overbruggen. Echt snel kan je dat niet noemen. Al zal het wel sneller geweest zijn dan de sukkelaars die gisteravond op de Ring richting Nederland/Hasselt stonden.

Hopelijk brengen die 33 maatregelen van de Vlaamse regering een oplossing al geloof ik daar niet echt in. Extra spitsstroken voor en na de Ring brengen volgens mijn weinig soelaas. Het probleem is namelijk dat de Ring geen Ring is maar wel een op- en afrittencomplex.

Ik denk daarom dat de oplossing vrij simpel is. Om te beginnen moeten ze een paar van die opritten sluiten. Die van de A12 en de E19 kan je moeilijk dichtgooien maar die van Berchem en die van Borgerhout wel.

Vooral het sluiten van die laatste oprit veroorzaakt nu immers veel problemen. De meeste auto’s die daar de Ring op rijden moeten immers naar Nederland en moeten dus het verkeer richting E313 kruisen. Die mensen moeten twee rijstroken overbruggen op een paar 100 meter en aangezien de Vlaming niet kan ritsen loopt het daar in ‘t honderd. Hetzelfde geldt trouwens voor de oprit in Berchem.

Voorwaarde is wel dat ze het verkeer op de Singel beter laten doorstromen. En dat kan door bruggen te plaatsen op de kruispunten aan Berchem Kerk, Berchem Station en de Plantin Moretuslei.

Dat dit kan werken is bewezen tijdens de grote werken aan de Ring enkele jaren terug. Toen was maar de helft van de Ring beschikbaar maar het verkeer heeft nooit vlotter gelopen.

Maar ja, dat zal misschien te simpel zijn ?

Zoals ik enkele dagen geleden al zei heb ik “Rebels and traitors” even opzij gelegd omdat het letterlijk en figuurlijk te zware kost was om te lezen op de trein. De vervanger van dienst, “De schuld van Roseboom” van Guido Eekhaut.Dat boek was betere treinlectuur en werd vandaag uitgelezen.

De Schuld van Roseboom is het derde verhaal met hoofdinspecteur Walter Eekhaut in de hoofdrol. Eekhaut werkt nog altijd voor de Nederlandse AIVD in Amsterdam maar het verhaal begint in Afrika. Journalist Pim Raspe onderzoekt een spoor van radioactief afval dat door de Nederlandse bedrijfsleider Jaap Rosenboom werd gedumpt in Afrika en dat daar zorgt voor veel sterfgevallen onder kinderen.

Jaap Rosenboom wordt echter vermoord door een professionele huurmoordenaar die snel andere slachtoffers maakt. Het AIVD onderzoekt de zaak maar Eekhaut wordt ook betrokken bij een andere zaak die hem terugbrengt naar de dood van zijn vrouw, 10 jaar eerder. Wat volgt is een spannende zaak waarin macht en corruptie hoogtij vieren.

Net als het eerste boek rond Walter Eekhaut (Absint) is ook dit boek een pageturner van niveau. Eigenlijk vertelt Eekhaut (de schrijver) verschillende verhalen naast elkaar die nauw met elkaar verbonden zijn. Nadeel is wel dat je sommige verhaallijnen mist wanneer je het tweede boek niet gelezen hebt. Dat tweede boek (Loutering) moet ik dan ook dringend op de kop tikken.

Volgende boek op de leeslijst is ook weer een thriller maar dan wel een historische thriller: Het Columbus Mysterie van Steve Berry.

 

Mijn verzameling miniatuurauto’s is sinds vandaag weer een bijzonder mooi exemplaar rijker.

Matchbox heeft een heel mooie reeks uitgebracht onder de naam “Models of Yesteryear”. Tot dusver had ik al 9 verschillende exemplaren uit deze top reeks en vandaag is daar een tiende exemplaar bijgekomen.

Tijdens het bieden op Ebay ben ik wel een paar euro’s over mijn vooropgestelde budget gegaan maar ik vond hem zo mooi en ze zijn niet eenvoudig te vinden dus zo erg is dat nu ook weer niet. Dan koop ik op het volgende boekenfestijn gewoon een boekje minder (tenzij ik dat daartegen uiteraard vergeten ben).

Ondertussen zitten er 391 auto’s van alle maten en gewichten in de collectie. Hopelijk is het binnen een maand behoorlijk weer zodat ik nog eens naar de Motorshow in Essen kan rijden en daar nog wat op de kop kan tikken. Of misschien kan het al vroeger wanneer de verkoper waar ik mijn laatste aanwinst heb gekocht enkele nieuwe exemplaren op Ebay zet.

 

’t Is hier weer een paar dagen stil geweest maar daar is een heel goede reden voor : er is hier ook weinig gebeurd dat het vernoemen waard is.

Het lopen is even “on hold” gezet. Vorige week dinsdag voelde ik bij het lopen af en toe een “pijntje” in de linker enkel. Woensdag waren dat al serieuze pijnscheuten. Donderdag was het niet veel beter. Het leek me dan ook een goed idee om even niet te lopen. Dat blijft zo minstens tot volgende zaterdag. Ondertussen laat ik de Voltaren zijn werk doen. Ik hoop wel dat het tegen 16/11 in orde is want dan beginnen de Natuurlopen van AC Lyra en die wil ik graag meelopen.

Ook “on hold” gezet is “Rebels and Traitors” van Lindsey Davis. Niet dat het een slecht boek is, in tegendeel, maar het is een vakantieboek en geen treinboek. Engelstalige boeken vragen sowieso al iets meer aandacht dan andere en het onderwerp (de Engelse Burgeroorlog) is evenmin luchtige lectuur. Daarom ben ik overgeschakeld op “De Schuld van Rosenboom” van Guido Eeckhaut. Dat leest iets vlotter. Ik zal de geschiedenis van Gideon Jukes en Julia Lovell wel terug opnemen wanneer ik volgend jaar de plas oversteek.