walkingwithluc

Ik ga goed slapen vannacht want ik heb vandaag (weer) een paar mensen gelukkig gemaakt.

Om te beginnen is er mijn loopmaatje Sally die maar al te blij is dat ik terug ben beginnen lopen. Zo kan ik terug één keer per week naar Lier rijden en kunnen we samen een halfuurtje lopen. En uiteraard maak ik mezelf er ook wel gelukkig mee.

We hebben er een rustig loopje van gemaakt : 4km op 28 minuten. Ik vond het wel zaaaaalig loopweer. Enkele graden boven nul, windstil en droog. Wat wil een mens nog meer ?

Op weg naar huis ben ik dan nog even bij een Roparunteamgenoot gestopt om een lading tombolaprijzen (of kwisprijzen) te droppen. Weeral mensen die gelukkig zijn.

 

Ik blijf toch bij mijn stelling dat een werkgever verplicht zou moeten zijn om de 1^ste dag na een vakantie, ook al duurde die maar een week, vrijaf zou moeten geven.

Toen de wekker vanochtend vroeg afliep had ik echt geen zin om op te staan en te gaan werken. Wie er evenmin zin had om te werken waren de vélokes van ’t stad. Het fietsstation in Berchem was “tijdelijk buitendienst”, net als de andere 4 stations die ik gepasseerd ben tussen Berchem en de Desguinlei.

Gelukkig werd het al iets beter toen ik aan mijn bureau kwam. Collega Ilse had vorige week namelijk een heel mooi Coca Cola flesje meegebracht. In mijn mailbox vond ik dan nog een tiental foto’s van een Coca Cola Christmas Tree die ze was tegengekomen in een shopping center.

En de Sint was me ook niet vergeten want in mijn bureau lag een grote Sinterklaas, een mandarijntje en een pakje speculoos. Ik zal het afgelopen jaar dan toch heel braaf zijn geweest. Hopelijk vind mijn manager dat overmorgen ook wanneer we mijn evaluatiegesprek hebben.

Toen ik ’s avonds ik Antwerpen-Centraal dan ook nog kerstblikje van Coca Cola voelde ik me uiteindelijk toch iets beter, al beloven het nog drie heel drukke weken te worden vóór het jaar voorbij is.

 

Na een maand van inactiviteit heb ik vandaag nog eens gedaan waar deze blog lang geleden om gestart werd : gelopen !

Op doktersadvies werd een rustige en niet te lange training : 3,5 km op 23 minuutjes. Veel is het niet maar het is wel meer dan de afgelopen weken en het deed deugd. Na het lopen dan, ook op doktersadvies, een icepackje op de enkel gelegd. Dat ga ik niet elke keer doen vanwege niet praktisch maar als het kan dan doe ik het wel.

En zo zit de vakantie er weeral op en moet er morgen weer gewerkt worden. Niet dat ik tegen mijn zin ga werken maar thuisblijven is toch plezanter.

 

Begin december betekent niet enkel een tripje naar het Duitse Essen maar meestal ook een bezoekje aan één van de twee Vorselaarse toneelgroepen : het Vorselaars Amateur Toneel, beter bekend als het VAT.

Op het programma stond deze keer “Ik ben Sinterklaas NIET”, een komedie in twee bedrijven van Franck Van Erven.

Het verhaal ? Etienne De Crem, premier van België anno 2042 ligt op de sofa te slapen wanneer hij wordt gewekt door minister Jean-Louis Schauvliege. Etienne blijkt de nacht te hebben doorgebracht in de “Candy Bar”, het beroemdste bordeel in Vlaanderen maar kan zich daar niets van herinneren. Hij herinnert zich evenmin dat hij escorte-girl Natasja De Beucker heeft meegenomen naar huis of dat hij een belangrijk contract heeft getekend met Dimitri Karazov van Gasprom. Deze laatste wil zijn getekend contract terug maar dat zit in de jas van Etienne en die heeft zijn jas weggeschonken aan een clochard die verkleed was als Sinterklaas.

Lopen ook nog binnen : Yvonne Martens, echtgenote van Etienne; Bruno Vanachtere, vriend van Jean-Louis, Ivan De Grootte, vriend van Natasja, Franca Chantermans, madam van de Candy Bar en Richard de Clochard.

Doorgaans zijn de voorstellingen van ’t VAT goed voor een avond pretentieloos amusement en dat was ook nu weer het geval. Geen diepgaande sociologische problemen maar onschuldig amusement. Dit jaar was het even afwachten omdat de hoofdrol door een debutant werd gespeeld maar Ronny De Cnodder heeft zijn taak meer dan naar behoren volbracht.

Kortom, een geslaagde avond en ik heb het lokale verenigingsleven een beetje gesteund. Nu is het afwachten tot februari wanneer onze tweede toneelgroep, OUD KLJ hun voorstelling brengen.

 

Sinds kort ben ik meer en meer gebruik aan ’t maken van Windows Live Movie Maker, een eenvoudige manier om filmpjes te maken. Ook de foto’s van afgelopen dinsdag zijn op die manier samengebracht :

Mijn hoop van enkele dagen geleden is tevergeefs geweest. Er was heel veel te zien op de Motor Show in Essen maar daar waar ik andere jaren met een rugzakje vol met miniatuurauto’s terugkwam, viel er dit jaar wat dat betreft weinig te rapen.

Het was nog donker toen ik richting Duitsland vertrok. De GPS stond ingesteld op Messe Parkplatz 10. In België was het mistig, in Nederland nevelig maar eens ik Duitsland binnenreed was het stralend weer. Nog een geluk dat het daar helder weer was want anders had ik niet gezien dat parkplatz 10 gesloten was. Dan maar terug de Autobahn op en verder richting Essen waar ik uiteindelijk aanbelandde op parkplatz 5 op nog geen 100 meter van de ingang.

Omdat ik zo vroeg was kon ik de eerste hallen in alle rust bezoeken. Fantastisch mooie auto’s werden afgewisseld met soms lelijke gedrochten. Tuning kan een wagen mooier maken maar helaas kan het ook het tegengestelde effect hebben. Soms zetten ze er dan een bevallige dame op om het te camoufleren.

Maar wat modelauto’s betreft was het dus wel een tegenvaller. Slechts een viertal Coca Cola exemplaren gezien waarvan drie dan nog veel te duur. Voor het geld dat sommige van die verkopers voor één auto vragen kan ik er via Ebay een vijftal kopen en van Engeland naar hier laten sturen.

Al bij al toch een geslaagde dag die wel een beetje in mineur is geëindigd. Ik vrees namelijk dat ik in de kosten ga vallen met de Focus. Niet omdat ik een ongeval heb gehad in de dichte mist waar ik doorheen moest tussen Venlo en Turnhout maar wel omdat om een of andere reden de Focus niet meer wilde optrekken. Eens ik mijn snelheid had ging het wel maar het duurde een eeuwigheid om aan die snelheid te geraken. Ik hoop dat het maar een klein (en niet te duur) probleem is.

Dag 1 van de laatste vakantie van ’t jaar en die werd voor een deel doorgebracht bij de dokter.

Niet omdat het concert van Semino Rossi van gisteren me slecht bekomen was en evenmin omdat er iets ergs aan de hand is. Wel omdat het weer tijd was voor een check-up (waarvan de resultaten trouwens dik in orde waren ). Ik heb dan ook maar van de gelegenheid gebruik gemaakt om eens naar mijn enkel te laten zien.

Ook wat dat betreft is er goed nieuws. Het is zeker geen stressfractuur maar een lichte ontsteking aan een of andere pees (hij heeft de naam genoemd maar die kan ik zeker niet herhalen). Ik had er in ieder geval niet slecht aan gedaan om de afgelopen drie weken te rusten. Hij heeft me voor alle zekerheid toch maar een ontstekingsremmer voorgeschreven. En dan mag ik rustig aan terug beginnen met lopen. Icepacks na het lopen kunnen ook helpen. Oef …

Het concert van Semino Rossi gisteren was trouwens een verjaardagscadeau voor mijn moeder. Ik ga niet zeggen dat het slecht was maar op mijn eentje zou ik er toch niet naartoe gaan. De man is heel populair in Duitsland maar is van Argentijnse origine. Daarom zat er behoorlijk was salsa in zijn programma. Hij had zelfs iemand van de Buena Vista Social Club op bezoek. Dat was, met z’n 86 jaar, wel één van de jonkies van die Club.

Op zich viel het allemaal wel mee maar hij had wat meer mogen zingen en minder moeten praten. En bij de pauze was het ook wel duidelijk dat hij een latino is. De pauze van 20 minuten duurde al snel 45 minuten. Hij zal toch nog wat moeten werken aan zijn pünktlichkeit om Duitser te worden.

 

Onvoorstelbaar maar overmorgen beginnen we alweer aan de laatste maand van het jaar. Gelukkig betekent dat voor mij dat ik een weekje vakantie te goed heb.

Traditioneel neem ik immers de eerste week van december een weekje vakantie. De eerste week van december is immers ook de week van de MotorShow in Essen (Duitsland) en die pleeg ik altijd te vereren met een bezoekje, tenminste ald de weersomstandigheden het toelaten.

De Essen Motor Show is vooral een tuningbeurs maar is veel meer dan dat. Zo staan er dit jaar tentoonstellingen  over 30 DTM (met o.a. de Ford Sierra Cosworth van Klaus Ludwig), 100 jaar Maserati en Ford Hotrods op het programma.

En dan is er natuurlijk ook nog de hal waar tal van modelauto-verkopers staan. Elke keer dat ik er ben vind ik wel een paar betaalbare autootjes om aan mijn collectie toe te voegen.

Een voorproefje heb ik vandaag al vanuit Engeland ontvangen. De 3 autootjes die ik vorige week via Ebay heb aangekocht zijn vandaag toegekomen. Engeland is zowat het enige land waar er nog koopjes te doen zijn op dat gebied. Al geldt dat niet voor alles wat te koop wordt aangeboden. Persoonlijk vind ik 1.200 euro voor een model (schaal 1/43) namelijk net iets te veel. Maar dat zijn gelukkig uitzonderingen. Ik hoop in ieder geval volgende week in Essen een zestal stuks te kunnen kopen zodat het totaal aantal stuks in de collectie 400 bedraagt.

Ik heb vandaag trouwens nog een koopje gedaan ! Ik heb mijn combiticket voor Suikerrock 2014 dat doorgaat op 1, 2 en 3 augustus al gekocht. Deze tickets zijn momenteel immers in de aanbieding : slechts 75 euro voor drie dagen. Er is nog geen enkele naam bekend maar afgaande op mijn ervaringen van de afgelopen twee jaar wil ik dat risico wel lopen.

Wie ontdekte in 1492 Amerika terwijl hij dacht dat hij in Indië aankwam ? Iedereen zal hier Christoffel Columbus als antwoord geven.

Maar … wie was Columbus eigenlijk ? Er is niet veel geweten over Columbus. Zijn exacte geboortedatum is niet bekend. Er is ook onduidelijkheid over zijn geboorteplaats en nationaliteit. Was hij Italiaan, Spanjaard of Portugees ? Hoe zag hij er uit ? Het bekendste schilderij van Columbus is geschilderd in 1519, zo’n 13 jaar na zijn overlijden. Wat betekent die bizarre handtekening van Columbus ? Kortom, Columbus is omgeven door mysteries.

Steve Berry gebruikt dit alles in zijn boek dat de titel Het Columbus Mysterie meekreeg. Tom Sagan was een gevierd journalist, winnaar van een Pulitzerprijs en door iedereen in het vak gerespecteerd. Tot één van zijn reportages als leugen wordt aangemerkt en hij alles kwijtraakt: zijn job, zijn prijzen en zelfs zijn gezin …

Ondertussen zijn we acht jaar later en staat hij op het punt zelfmoord te plegen. De tijdige tussenkomst van Zachariah Simon voorkomt de zelfmoord. Hij beweert Tom te kunnen helpen met het vinden van de personen die hem “geflikt” hebben. In ruil vraagt hij enkele documenten die begraven werden samen met de vader van Tom.

De zoektocht brengt Tom van Wenen naar Praag en eindigt om Jamaica. Hij weet niet wie te vertrouwen, zelfs zijn eigen dochter niet. Er zit maar één ding op … ontrafelen wie Columbus eigenlijk was.

Het Columbus Mysterie is een thriller van de soort die ik heel graag lees: een spannend verhaal met historische achtergronden. Veel van de zaken die Berry vermeld zijn historische feiten, andere zaken zijn dan weer verzonnen maar zouden best waarheid kunnen zijn. Alles samen vormt het in ieder geval een spannend geheel.

Het volgende boek op de lijst wordt nog eens een zuiver historisch verhaal namelijk dat van de bekendste datum uit de Vlaamse geschiedenis: 11 juli 1302. Eendatum waar in de loop der eeuwen veel mythen over zijn ontstaan, mythen waaraan “De Leeuw van Vlaanderen” van Conscience zeker geen goed aan hebben gedaan. Dit boek zou het “echte” verhaal moeten vertellen.

Nu ik het toch over boeken heb wil ik nog eens een klacht indienen tegen Standaard Boekhandel. Ik kan er niet tegen dat ze, wanneer ik daar op bezoek kom om boeken te kopen als verjaardagscadeau, andere boeken in het volle zicht leggen die te goedkoop zijn om te laten liggen. Vandaag was het weer zover. Ik ging binnen om twee boeken kopen en kwam met een derde boek (Het Pantserhart van Jo Nesbø) dat ik eigenlijk niet wilde kopen.

Gelukkig had ik voor vandaag een dagje verlof gepland! Niet om de moord op John Fitzgerald Kennedy, vandaag exact 50 jaar geleden, te herdenken maar om te recupereren van gisteren.

Gisteren zijn we namelijk riet gaan bijeen rapen in de buurt van de kerncentrale van Doel. Op ’t werk loopt namelijk een actie “Helpende Handen”. De bedoeling is om in teamverband een “helpende hand” uit te steken bij verenigingen die gebruik maken van vrijwilligers.

Onze manager had (gelukkig) gekozen om Natuurpunt WAL een handje te gaan toesteken. Een andere optie was namelijk senioren begeleiden naar de Chris en Chris Show en dat zag ik helemaal niet zitten. Niet dat ik iets heb tegen senioren (ik hoop er zelf ook nog een te worden) maar ik zit nu eenmaal liever in de natuur.

Om 13u stonden we dus op de dijk, aan Schor Ouden Doel, te wachten op Kris Peeters van Nauurpunt WAL. Eerder deze week hadden andere vrijwilligers het riet op de oevers gemaaid en wij moesten het dan bij elkaar trekken en verzamelen.

Gelukkig liet het weer zich van zijn beste kant zien, al ben ik ervan overtuigd dat sommige collega’s het liefst een paar graden warmer hadden gezien. Maar ik denk dat iedereen zich uiteindelijk toch heeft geamuseerd ook al was het enorm vermoeiend, mede door de vettige modder waar we soms door moesten ploeteren. Na een smakelijke maaltijd in “De Mops” in Melsele was het dan tijd om naar huis te rijden.

Vandaag voel ik wel de gevolgen van gisteren. Hier en daar heb ik spiertjes ontdekt waarvan ik niet wist dat ik ze had. En voor mijn verkoudheid was het ook niet echt bevorderlijk. Veel verder dan de zetel ben ik vandaag dan ook niet geraakt. Het was de bedoeling om deze namiddag naar JFK van Oliver Stone te zien maar verder dan het eerste halfuur ben ik niet geraakt. Ik deed even de ogen dicht en toen ik ze terug open deed liep de aftiteling al over het scherm. Ik zal het vanavond nog maar eens proberen.