Het tweede tochtje met mijn nieuwe fiets heeft deze keer geen week op zich laten wachten. Ik ben vandaag, net als vorige donderdag, immers met de fiets gaan werken. De heentocht zou ik, vanwege mijn vertrekuur dat “midden in de nacht” valt, solo maken. De terugtocht zou dan in het gezelschap van collega’s B. en T. worden afgewerkt.

Om naar Antwerpen te rijden heb ik de “klassieke” route gevolgd, met een kleine afwijking in Viersel waar ik niet het oncomfortabele fietspad naast de Herentalsebaan heb gevolgd maar wel het parallel gelegen Straateinde (een handige tip die ik gekregen heb van collega B.). Dat is een paar honderd meter extra maar wel aangenamer om te fietsen.

Omdat mijn collega’s om verschillende redenen mij niet zouden vergezellen op de terugweg dacht ik dat het misschien de gelegenheid was om nog eens een alternatieve route uit te proberen. Elke route die me niet doorheen Deurne Zuid, Ranst en Broechem brengt is namelijk het proberen waard.

De eerste 10 km van het alternatief (van de Desguinlei tot Wijnegem Centrum via Rivierenhof) het had ik al wel eerder geprobeerd. In Wijnegem heb ik echter niet gekozen voor het jaagpad naast het Albertkanaal. Daar wordt momenteel immers teveel gewerkt om rustig te kunnen fietsen. In plaats van de brug over het kanaal over te rijden ben ik rechts ervan gebleven om via Wommelgem en Oelegem naar Zandhoven te rijden.

In mijn jonge jaren als wielertoerist heb ik daar wel meer gefietst maar het is er wel enorm veranderd. Er ligt daar nu namelijk een breed, van de weg gescheiden, goed bollend fietspad. Zalig om over te fietsen. Met uitzondering van een klein stukje kassei in Oelegem en een kort stukje slecht fietspad in de buurt van de E34-afritten is het alternatief meer dan meegevallen. De route is weliswaar 2,5 km langer maar in tijd maakt het niet zoveel verschil. Ze is zeker voor herhaling vatbaar, hetzij in de ochtend, hetzij ’s avonds.

Ik hoop dan wel dat ik minder idioten met een auto tegenkom dan vandaag. Tot tweemaal toe heb ik iemand flagrant door het rood zien rijden. En ik ben zeker dat het rood was want ik groen licht op dat moment. Gelukkig zijn er ook wel heel sympathieke mensen in het verkeer. Verschillende heb ik auto’s aan een rond punt of aan een kruising ruim op tijd zien stoppen om mij vrije doorgang te verlenen. Dergelijke mensen krijgen van mij altijd een thumbs up.

Ik weet dat veel mensen blij zijn met het weer dat we de afgelopen dagen gehad hebben en ik weet ook dat die mensen er geen bezwaar zouden tegen hebben mocht dat weer nog weken en weken aanhouden maar ik ben er dus echt geen fan van.

Vanaf het moment dat de thermometer boven de 25°C uitkomt hoeft het voor mij niet meer. Even heb ik er aan gedacht om mijn loopafspraak van vanavond af te blazen maar afspraken zijn nu eenmaal afspraken. Daarom trok ik rond zeven uur toch maar naar Lier.

Ondanks het feit dat het daar dik 3°C “frisser” was dan bij ons (26° t.o.v. 29°) was het toch niet aangenaam om te lopen. We hebben ons dan ook beperkt tot de “gewone” vesten aan een heel rustig tempo (4,2 km o 30 minuten). Snel is het zeker niet maar het is beter dan niets.

 

Tussen al het lopen en muziek even de tijd maken om een update te doen. Lopen en muziek is namelijk het enige dat er dit weekend gebeurt.

Het lopen begon vrijdagavond met de deelname aan de Peulis Jogging in …Peulis, woonplaats van collega H. en haar buurvrouw C. (. Op weg naar daar zag ik het nog wel zitten maar eens ik in Peulis was aangekomen kwam de zon er door en toen we om 19u moesten starten was het warm, eigenlijk zelfs te warm. Het parcours ging deels door weiden, deels door bossen met op het einde van die kleine heuveltjes. Al bij al viel het toch nog mee met een eindtijd van 33:50 (89^ste van 93 bij de mannen en 137^ste van 155 algemeen) maar ik was toch blij dat het gedaan was.

Het was de bedoeling dat ik dan terug zou rijden naar Vorselaar om de eerste dag van Na Fir Bolg en vooral het optreden van De Nieuwe Snaar mee te nemen maar dan zit je zo gezellig te kletsen op het terras en voor je het beseft is het veel te laat om nog naar ’t Sassenhout te rijden.

Dat heb ik gisteren wel gedaan en daar heb ik geen spijt van gehad. Rond 13u kwam ik aan op het festivalterrein aan het Sassenhout. Even naar de speciale kassa voor inwoners van Vorselaar. Wij mogen namelijk binnen aan halve prijs en betalen derhalve maar 30 euro voor het hele weekend in plaats van 60 euro. Ik vind dat toch een heel mooie geste van de organisatie al zou ik even graag 60 euro betalen.

Want in de plaats krijg je immers een uniek en gezellig festival. Bovendien is het ook een goedkoop festival. 2 euro voor een pintje of een cola, 3 euro voor een trappist 6 euro voor een pint of Guinness. Dat alles wordt trouwens geserveerd in echte glazen!

De groepen die ik gisteren gezien heb zijn achtereenvolgens The Heavy Machinery, Buurman, Emjzés & Koadazer, Omnia en Mister & Mississippi. Foto’s en verslagen volgen later deze week wel.

Vanmorgen werd er dan weer gelopen. Gezien de temperaturen en het feit dat ik straks weer naar Na Fir Bolg trek (voor o.a. Johan Verminnen en Laïs), is er vrij vroeg gelopen. Iets over acht ben ik begonnen. Omdat het al 20°C was heb ik een route gezocht die me vooral door schaduwrijke bosstroken zou brengen. Ik zat vrij snel in een aangenaam ritme en voor ik het echt besefte had ik een uur gelopen en stonden er exact 9km op de teller. Ik was wel blij dat een flesje drinken had meegenomen.

Het heeft meer dan een week geduurd maar vandaag is het er toch van gekomen: het debuut van mijn Giant Defy.

Donderdag is in principe een loopdag maar omdat ik morgenavond ga starten in de Peulis Jogging kon er vandaag wel een fietstochtje af. Er was bovendien nog mooi weer voorspeld ook.

Om kwart voor zes vanochtend (of midden in de nacht volgens de collega’s) ben ik vertrokken richting Antwerpen. Vanaf de eerste trappen ging het heel vlot. De snelheid schommelde constant rond de 27 km/u. Om 7u reed ik de garage van de Kantoren De Hertoghe binnen en kon ik gaan douchen.

De terugweg zou ik niet alleen afleggen maar voor een groot deel in het gezelschap van collega Bart. En die terugweg ging even vlot, misschien zelfs vlotter. Zonder ook maar één trap teveel te moeten geven was ik na 1u15 fietsen terug thuis. Het feit dat de wind een (zijdelings) duwtje in de rug gaf hielp natuurlijk ook wel. Als ik ’s avonds met de fiets/trein/auto naar huis rij ben ik even lang onderweg.

Ik heb vandaag wel ondervonden hoe versleten mijn goeie oude Fondriest eigenlijk wel was. Beide tochtjes gingen sneller dan anders maar gingen toch ook vlotter en waren minder vermoeiend. Ik hoop dat het weer de komende weken meevalt en dat het fietsen geen nadelige gevolgen heeft voor het lopen zodat ik deze fietstochtjes naar het werk wekelijks kan herhalen.

Ofwel op Dinsdag, ofwel op Donderdag trek ik naar Lier voor een toertje rond de “grote” vesten met loopbuddy Sally. Deze week hadden we gekozen voor de Dinsdag, vandaag dus. En net zoals de andere keren is dat dan een gezellig babbelloopje van 5 km.

Door dit loopje heb ik wel het einde van de tenniswedstrijd van Kirsten Flipkens moeten missen. Toch wel weer een knappe prestatie van mijn gouwgenote. Na het prachtige weekend van die andere Kempenaar, Jan Bakelants, in de Ronde van Frankrijk alweer goed nieuws voor RTV, onze lokale zender.

Het is me tegenwoordig wat met die Belgische sportmannen en –vrouwen. De hockeyploegen die overal gaan winnen, de volleybalploegen die knappe prestaties neerzetten, Stoffel Vandoorne die hoge ogen gooit in de Formule 3.5 … Zelfs in het “spel” zijn we goed bezig want ook de Rode Duivels durven al eens te winnen. Misschien moeten ze het grondwater hier eens testen.

 

Het waterskiën heb ik gisteren maar gelaten voor wat het was maar naar Dessel ben ik wel geweest. Ik was eerst van plan om met de auto naar het station van Mol te rijden en vandaar met de fiets naar Dessel maar ik ben toch maar gewoon met de auto naar Dessel gereden (nadat Jan Bakelants de tweede rit in de Ronde van Frankrijk had gewonnen).

Zo laat vertrekken heeft behoorlijk wat voordelen. Er is helemaal geen file onderweg (op een halfuurtje was ik daar). En bovendien zijn er ook al mensen die vertrekken waardoor er enkele vrije parkeerplaatsjes zijn, heel dicht bij het festivalterrein. En aan de ingang moet je helemaal niet aanschuiven om je ticketje om te ruilen tegen een festivalbandje.

Ik heb maar drie optredens “meegenomen”. Om 19u stond In Flames op de main stage, goed voor een uurtje Zweedse death metal. Net iets te weinig melodie en iets te veel “f**k’s” naar mijn zin.

Daarna een bezoekje gebracht aan de Marquee 1 voor een stukje Epica en die konden me wel bekoren. Ze haalden niet het niveau van hun landgenoten Within Temptation maar ik hou wel van die gothic rock.

Om 21u was het dan de beurt aan Iron Maiden, de reden waarom ik dit jaar naar naar de Graspop Metal Meeting ben getrokken. Het eerste “echte” concert dat ik heb gezien was KISS tijdens hun Unmasked Tour in 1980 (op uitnodiging van mijn leraar Biologie notabene). En wie hadden zij bij als voorprogramma ? Juist, Iron Maiden. Ze waren begin 1980 wel eens in Kortrijk geweest maar ik moet dus wel één van de eerste Belgen zijn geweest die Iron Maiden aan het werk heb gezien.

En vanaf het begin vielen ze me in de smaak. In 1982 en 1988 ben ik nog eens terug geweest maar daarna is het er niet meer van gekomen. Na 25 jaar was het dan ook de hoogste tijd om te zien of ze “het” nog hadden. En ja hoor, ze kunnen het nog. Bijna twee uur hebben ze het beste van zich gegeven.

 

Het volgende nummer hebben ze gisteren niet gespeeld maar is wel één van die nummers waarmee ze op 21 september 1980 indruk op me hebben gemaakt.

 

Volgend weekend zal het weer totaal iets anders worden: Na Fir Bolg oftewel het festival van de ronde mannen. Daar staan onder andere De Nieuwe Snaar, Buurman, Shantalla, Johan Verminnen en Laïs op het programma.

 

 

Gisteren dus nog eens deelgenomen aan een officiële “wedstrijd” : de Kardinaalsjogging, een organisatie van K.W.B. Vorselaar. En net als bij mijn vorige deelnames hou ik er gemengde gevoelens aan over.

Over de organisatie valt niets negatiefs te zeggen. 5 € inschrijvingsgeld. 3 afstanden om uit te kiezen. Iedereen krijgt een attentie achteraf (in mijn geval een busje douchegel). En dan is er nog een gratis tombola aan de finish.

Het is vooral het parcours waar ik een haat-liefde verhouding heb. De Kardinaalsjogging is namelijk voornamelijk een bosloop doorheen de kasteeldreven en rond het kasteel. Het is eigenlijk wel een heel mooie omloop maar ik heb een hekel aan smalle bospaadjes en zeker aan boomwortels waarover je snel struikelt of uitschuift. Tot twee keer toe lag ik bijna op de grond. Een eerste keer had ik een boomwortel niet gezien en viel ik bijna plat voorover (ik weet nog altijd niet hoe ik recht ben gebleven) en een tweede keer schoof ik uit in een bocht maar kon ik nog net overeind blijven. Maar ik ben dus niet gevallen en ik heb de twee doelen die ik me altijd stel bij een jogging bereikt : aankomen en liefst niet als laatste. De 5 kilometer werden afgelegd in 33:44.

Vandaag zou ik dan mijn nieuwe koersfiets uitproberen maar in het begin van de namiddag zag het er echt niet uitnodigend uit om 2 uurtjes op een fiets te gaan zitten. Ik heb dan maar opnieuw de loopschoenen aangetrokken (voor de derde dag op rij) en ben terug naar het kasteel gelopen. 36 minuten en 5,40 km later was ik terug thuis.

Morgen hou ik rustdag al is dat dan weer een beetje overdreven. In de namiddag zou ik graag naar de Diamond Waterski in Viersel gaan kijken en ’s avonds ga ik naar Dessel om de laatste optredens van Graspop Metal Meeting mee te pikken.

Omdat ik eergisteren mijn loopbuddy moest teleurstellen was het vanzelfsprekend dat ik vandaag wel naar Lier zou rijden.

Vanmorgen was ik met de auto naar Antwerpen gereden en niet met de trein (op verzoek van de NMBS zelf maar achteraf gezien totaal onnodig). Daardoor moest ik ook met de auto naar huis en was ik een dik half uur vroeger thuis dan normaal. Altijd meegenomen wanneer je ’s avonds nog wil gaan lopen.

Over het lopen kan ik kort zijn. Een rustig babbelloopje van 4,90 km (de “grote” vesten) op iets minder dan 34 minuten. En dan bij thuiskomst niet het gevoel hebben dat je gelopen hebt. Ik heb het al anders geweten.

Morgen wordt er in principe weer gelopen maar dan een officiële jogging : de Kardinaalsjogging in mijn eigen Vorselaar. Niet onmiddellijk mijn favoriete omloop (een deel van het parcours gaat door het bos op smalle bospaadjes) maar je moet de lokale bewegingen steunen of niet ?

Waar o waar is dat vakantiegevoel naartoe ? Als iemand het gevonden heeft, gelieve het me dan terug te bezorgen.

’t Was een lange dag vandaag. Ik weet wel dat elke dag even lang is maar je weet wel wat ik bedoel. Omdat ik met de auto ging werken was ik nochtans een half uurtje later dan normaal vertrokken naar Antwerpen.

In de koffer lag mijn gestripte Fondriest. Na ’t werk zou ik die gaan vervangen door een nieuwe Giant (uiteraard mits bijstorting van een niet nader genoemd bedrag). De bedoeling was om rond vier uur te vertrekken in Antwerpen naar mijn fietswinkel in Westmalle, fiets ontvangen, naar huis rijden, snel wat eten en naar Lier rijden om een paar kilometer te lopen.

Het vertrek in Antwerpen werd echter al iets uitgesteld. Onderweg moest er nog een tussenstop worden gemaakt waardoor ik al snel een uur achterliep op schema. Bij aankomst in Westmalle was het duidelijk dat er nog één dag was vóór de vakantie van mijn fietsenmaker. Het was er enorm druk en de laatste aanpassingen aan mijn fiets moesten nog gebeuren.

Dan maar snel een berichtje naar Sally met de vraag of onze loopafspraak kon worden verplaatst naar donderdag (wat geen probleem was). Toen ik uiteindelijk thuis was ben ik nog wel snel een dikke 4km gaan lopen en die gingen ondanks de zware dag nog heel vlotjes.

 

Welke politicus zou volgend wetsvoorstel willen indien : de eerste dag na een drie weken durende vakantie wordt automatisch een dagje vrijaf gegeven ? Hij of zij die dat doet krijgt alvast mijn stem.

Nu moet ik wel zeggen dat het allemaal nogal meeviel. Omdat ik een vrij gevulde mailbox verwachtte was ik met de “vroege” trein vertrokken (al is mijn “late” trein voor mijn collega’s nog altijd een vroege trein maar dat even terzijde).

Tijdens mijn vakantie hadden ze echter een nieuwe PC geïnstalleerd (met Windows 7) en op die PC kleefde een post-it : “Luc, vóór je aanlogt moet eerst het paswoord “gereset” worden. Bel de Helpdes”. Spijtig genoeg begint de helpdesk pas om half acht te werken zodat mijn halfuurtje extra totaal de mist is ingegaan.

Uiteindelijk bleken er een kleine 100 mails klaar te staan om te worden gelezen, gelukkig waren de meeste vooral “ter info”. Desalniettemin was ik blij dat het kwart over vier was en ik naar huis kon. In mijn rugzakje zat trouwens één van de twee ontbrekende blikjes uit de “Share a Coke with” reeks : de “Share a Coke with Friends” van Coca Cola Zero (met dank aan de collega’s van IT). En laat me nu in de krantenwinkel in Antwerpen Centraal toch wel het laatste ontbrekende blikje te hebben gevonden zeker : de “Share a Coke with Me” van Coca Cola Light. De reeks van 15 is nu dus volledig.

Toch niet slecht voor een eerste werkdag.