Het weekend is nog maar pas begonnen of het is al voorbij.

Even kort samenvatten wat er is gebeurd ? Gisteren broer afgehaald van het station, terug van zijn reis naar Thailand, goed voor 5 blikjes die kunnen toegevoegd worden aan de collectie.

In de namiddag de wind getrotseerd om 4,60 km te gaan lopen. Niet goed getimed, laatste 400 m zeiknat geworden in een stortbui van jewelste. Het lopen op zich ging wel best goed.

Deze voormiddag had ik moeten werken maar om één of andere duistere reden lukte het me niet om op ons netwerk te geraken. Het internet werkte perfect want ik kon zonder problemen emails versturen en internetten op de thuispc maar werken is dus niet gelukt. Gelukkig zat collega G. ook thuis te testen en heeft hij voor mij enkele testen gedaan (die succesvol bleken te zijn).

En deze namiddag heb ik drie uur in de auto gezeten om een zwaarbeladen broer terug naar huis te doen. Even op en neer naar Ieper met Sporza op de radio … da’s eigenlijk wel genieten.

Dit weekend trouwens ook “Lamentation” van C.J. Sansom uitgelezen maar dat verslag volgt later.

Oef, het is weekend.

Als de eerste werkweek de maatstaf wordt voor de rest van het jaar dan staat me nog een heel druk jaar te wachten. Ook de NMBS heeft een paar steken laten vallen deze week. Ik denk dat ze bezuinigen door minder wagonnetjes aan hun treinen te hangen. Allemaal gezellig knus bij elkaar en we trekken ons uiteraard niets aan van de decibelwetgeving.

Gelukkig was het niet allemaal kommer en kwel. Gisteren hebben we onze ondertussen traditionele nieuwjaarslunch gehad met het PCM team. Een gelegenheid die ik meestal gebruik om te trakteren voor mijn verjaardag door de drank voor mijn rekening te nemen.

Dat heb ik gisteren niet gedaan. Het was immers een speciale verjaardag dus ik wou iets meer doen. Komt daar bij dat ik in 2015 mijn dertigjarig jubileum op de maatschappij vier en ook nog eens mijn tiende verjaardag binnen het team. Samen maakt dat 50-30-10, een vrij unieke combinatie.

Daarom had ik in december al besloten om deze keer de volledige kostprijs van het etentje op mij te nemen. Ik heb wel gewacht tot gisterenochtend om dat aan mijn collega’s mee te delen. Ik ken ze zo’n beetje en ze zouden er zeker “werk” van gemaakt hebben en daar ging het me niet om. Ze waren wel aangenaam verrast en hebben niet teveel tegengesparteld. Uiteraard weten ze ondertussen wel dat er tegen een Kempische Steenbok niet veel in te brengen valt eens hij iets in zijn gedachten heeft.

Het weekend werd, ondanks het rotweer, wel goed ingezet. Bij thuiskomst lag er immers een pakje uit Duitsland op me te wachten. In het pakje zat de nieuwste aanwinst voor mijn autocollectie, een model dat uit dezelfde reeks komt als de drie autootjes die ik onlangs bij een Franse Ebayer kocht.

 

 

Voorlopig gaat het goed het met sportieve voornemen van 2015. Het nieuwe jaar is 6 dagen oud en ik ben al 3 keer gaan joggen, dat is dus 50% hè.

Ok, toegegeven, op ’t einde van ’t jaar zal dat percentage “iets” gezakt zijn maar goed begonnen is toch half gewonnen.

En ik moet ook toegeven dat, wanneer het een halfuurtje later zou zijn beginnen regen, ik waarschijnlijk niet de verplaatsing naar Lier zou hebben gemaakt. Maar toen ik vertrok was het gewoon heel lichte smosregen. Toen we rond 19u30 aan ons klassieke winterrondje begonnen was het nog altijd smosregen. Maar een kwartiertje later viel er toch behoorlijk veel water uit de lucht.

We hebben het niet aan ons hart laten komen en hebben een gezellig kletsloopje van een half uur gehad.

Sommigen vragen zich misschien af wat de titel van deze post hier mee te maken heeft ? Wel, absoluut niets. Het is gewoon een test. De afgelopen maanden krijg ik soms reacties op mijn posts van Nederlandse bedrijven. Ik vermoed dat ze blogsites afspeuren op zoek naar sleutelwoorden en op die manier mensen lokken naar hun websites. Als hier binnenkort een reactie komt van een Nederlands gasbedrijf dan is dat ook weeral bewezen.

De kop is er af ! Het nieuwe jaar werd vanmiddag sportief ingezet met een 5km loopje en daarmee ben ik al goed begonnen met het volbrengen van mijn nieuwjaarsresoluties. Ik heb er namelijk maar één: in 2015 meer sporten dan in 2014.

De overgang van oud naar nieuw zelf verliep heel rustig: gezellig in de zetel voor de TV en naar jaarlijkse traditie kijken naar de Silvesterstadl op ARD.

Vóór ik het me gemakkelijk maakte heb ik nog wel even snel even een combiticketje voor Suikerrock 2015 besteld. Ik heb geen flauw idee wie er naar Tienen gaat komen tijdens het weekend van 31 juli tot 2 augustus maar één of twee grote namen en ik heb waar voor mijn geld.

Gelukkig Nieuwjaar trouwens.

 

Straks nemen we afscheid van 2014, een jaar dat weeral is voorbij gevlogen. Een jaar met hoogtepunten maar helaas ook dieptepunten.

Zo heb ik afscheid moeten nemen van Stef, Rudy en Karina. Geen familieleden maar wel mensen die je al zo lang kent (en vaker ziet) dat het familie zou kunnen zijn. Ik heb ook afscheid moeten nemen van mensen die me door de jaren heen veel leesplezier hebben gegeven. Er is Jozef Van Hove, alias POM, de geestelijke vader van Piet Pienter en Bert Bibber. Ook Sue Townsend, geestelijke moeder van Adrian Mole heeft ons verlaten. Gelukkig blijven ze verder leven in mijn herinneringen.

2014 was ook het jaar van mijn negende en helaas laatste deelname aan de Roparun. Eigenlijk dacht ik in 2012, toen mijn VIVIUM-team ophield te bestaan, al dat de Roparun voorbij was maar dankzij de ex-collega’s van ING Life heb ik er nog twee heel mooie edities aan kunnen vastknopen.

Er zijn gelukkig ook veel positieve zaken gebeurd afgelopen jaar. Ik heb 39 geslaagde optredens gezien. Ik heb een geweldige shortbreak in Oxfordshire gehad en een nog betere vakantie in Normandië. De middernachtmarathon bij volle maan was een unieke ervaring, ook al hebben we weinig van de volle maan gezien en heb ik een week kreupel gelopen.

Dankzij het WK Voetbal is het een buitengewoon succesvol jaar geweest voor de Coca Cola collectie. Meer dan 60 blikjes heb ik kunnen toevoegen aan de collectie. Via Ebay en via de Essen Motor Show heb ik ook een mooi aantal autootjes kunnen aanschaffen.

Kortom, een jaar met ups en downs. Op naar 2015 dat veelbelovend lijkt. 8 concerten en één festival staan al op de agenda. De shortbreak naar Jersey is gepland net als de vakantie naar Schotland. Ze moeten enkel nog worden geboekt. En ook in 2015 ga ik nog een nachtwandeling van 42 km maken.

Wordt vervolgd …

 

 

De afgelopen dagen op ’t werk zijn vrij eenzaam geweest. Het merendeel van de collega’s zijn immers met vakantie. Met slechts 2 of 3 van de 10 teamleden aanwezig is het bijzonder stil.

Je zou dan denken dat dit enkel voordelen kan hebben maar ik heb toch graag wat geroezemoes rondom me (geroezemoes, geen lawaai). Dan kan ik me beter afsluiten en lukt het me beter om me te concentreren. Bizar, ik weet het maar zo zit ik nu eenmaal ineen.

Ik had dan ook behoefte aan een opkikkertje. Vóór ik de trein naar huis nam ben ik dan maar even langs geweest bij Stripwinkel BEO aan de Oude Vaartplaats. Op de stripbeurs in Gent had ik immers gezien dat er enkele nieuwe afleveringen van de Fenix Collectie waren verschenen. Een reeks waarvan ik het me niet kan permitteren om één album niet te hebben. Er kunnen tenslotte maar een vijfhonderdtal mensen zijn die de volledige reeks hebben. Nummer 4 uit de reeks werd immers maar in een oplage van 500 gedrukt.

Vandaag heb ik me de nummers 99, 100 en 101 aangeschaft. Nog 2 bezoekjes en mijn klantenkaart is weeral vol.

 

 

Om het met de woorden van Erik Van Looy te zeggen : “’t is gebeurd”. Alweer een mijlpaal die is gepasseerd.

De eerste mijlpaal die je passeert lijkt me 6 jaar te zijn. Je gaat naar het eerste studiejaar en je mag voor de eerste keer ter communie gaan. Volgende mijlpaal is 12 jaar : je wordt gevormd en je gaat naar de grote school.

Dan bereik je de leeftijd van 16 jaar : je mag officieel een café binnengaan. En als je dan op internaat zit in Lier mag je op woensdagnamiddag van 14u tot 16u de stad in. Bovendien mag je op donderdagavond naar de cinema. Je mag ook met een brommer rijden (tenminste als dat mag van je ouders).

Ben je achttien dan kan je proberen om een rijbewijs te halen. En als het meezit ga je naar de hogeschool of de universiteit. Heb je echt geluk dan trek je voor 2 jaar naar het Provinciaal Hoger Handelsinstituut in Hasselt.

Vanaf 21 jaar ben je meerderjarig en heb je stemrecht (al is dat tegenwoordig wel teruggebracht naar 18 jaar).

Dan komen de ronde getallen … 30 jaar … 40 jaar … en, zoals het gisteren voor mij het geval was … 50 jaar. Een halve eeuw oud dus. Als je het zo leest lijkt dat wel echt oud te zijn. Gelukkig ben ik blijven “plakken” in de jaren ’80 (althans dat beweren mijn collega’s toch) en voel ik me zeker geen 50.

Om dat te bewijzen heb ik me gisteren een verjaardagscadeau aangeschaft : een combiticket voor Graspop Metal Meeting in Dessel. Toen bleek dat ticketjes voor vrijdag (met optreden van KISS) en zondag (met optreden van Within Temptation) maar 7 euro minder kosten dan een combiticket voor de drie dagen was de keuze snel gemaakt. Ik ga dus 3 dagen naar Graspop, al zullen het zeker geen volledige dagen zijn. Daar ben ik “te oud” voor geworden.

Vierden dit jaar trouwens ook hun vijftigste verjaardag:

• Nicolas Cage
• Bridget Fonda
• Elle MacPherson
• Russell Crowe
• Lenny Kravitz
• Courteney Cox
• Sandra Bullock
• Keanu Reeves
• Andrea Croonenberghs
• Anne De Baetzelier
• Linda De Mol
• Clive Owen
• Monica Bellucci
• Peter van den Begin
• Ann Tuts
• Stijn Meuris
• Teri Hatcher
• Stany Crets
• Kris Wauters
• Eddy Vedder
• Michelle Obama
• Yeardley Smith

 

 

Geen slecht gezelschap al zeg ik het zelf. Ook hadden we in 1964 het grootste sneeuwtapijt op Kerstdag in de 20^ste eeuw. Het beste uit 1964 blijft echter de Ford Mustang …

 

 

Met het oog op mijn tweede deelname aan de Nacht van de Maan in juli volgend jaar heb ik me voorgenomen om minstens één grote wandeling per maand te doen.

Vandaag organiseerde de lokale afdeling van de KWB hun Kerstwandelingen. Er kon worden gekozen uit drie afstanden ; 6km, 12km en 18km. Ik koos voor de 18 km.

Na een drietal kilometers werden we de wei in gestuurd, althans een heel klein paadje langs de wei. Niet echt eenvoudig om te overbruggen door de uitstekende boomwortels en stukjes boomstronk. Enkele keren ging ik bijna onderuit maar kon ik me nog rechthouden. Met nog 10 meter te gaan stak er weer zo’n wortel, verborgen onder de afgevallen bladeren, en deze keer moest ik eraan geloven. Smak, tegen de grond. Ik voelde wel een beetje waar ik de grond had geraakt maar ik wandelde zonder problemen verder.

Na een dikke acht kilometer kwamen we aan de kantine van V.K. Zegbroek waar de inwendige mens kon worden versterkt. Het is verbazingwekkend hoe smakelijk een eenvoudige boterham met kaas kan smaken.

 

 

Van het Zegbroek ging de wandeling verder naar en door de Lovenhoek, een 150ha groot beschermd natuurgebied. Via het Molenbos ging het dan terug naar Zaal Den Engel waar ik drie uur eerder was vertrokken. Op de teller stonden net geen 16km.

 

 

Van mijn val heb ik tijdens de wandeling geen last gehad maar toen ik na een welverdiende warme choco terug opstond om die laatste kilometer naar huis af te leggen wou mijn linkerbeen precies niet mee naar huis. Ondertussen gaat het dankzij Voltaren al beter. Ik ga het toch nog wel enkele dagen voelen vrees ik.

 

 

Gisteren stelde ik vast dat de holidaysheet 2015 (een mooi woord voor een excel-document waarin we onze vakantie plannen) beschikbaar was.

Omdat het net iets te vroeg was was om al naar huis te gaan en eigenlijk een beetje te laat om nog aan iets nieuws te beginnen ben ik maar met plannen begonnen. En dan kom je tot een vaststelling waarvoor ik me, eerlijk gezegd, een beetje schaam.

Enkele cijfertjes ? Er zijn 365 dagen in 2015. Daarvan zijn er 104 weekenddagen. Blijven dus 261 werkdagen. Zoals ik het nu heb ingepland zal ik van die 261 dagen 75 dagen niet gaan werken. Dat is goed voor bijna 30% !

Waar komen die 75 dagen vandaan ? Er zijn natuurlijk de wettelijke feestdagen, daarbij komt het wettelijk verlof, de ADV-dagen (arbeidsduurverkorting), de anciënniteitsdagen (en dat loopt op wanneer je al 30 jaar voor dezelfde baas werkt), de dagen die overblijven van dit jaar en die ik overdraag naar volgend jaar en natuurlijk ook nog een flink aantal “comfortdagen” (recupdagen).

En dan zeggen sommige mensen dat de mensen uit het onderwijs een zalige job hebben. Die moeten toch eens in de verzekeringssector komen kijken. Wij kunnen ons verlof bovendien nog nemen wanneer we willen en dat is in mijn geval altijd buiten het seizoen.

’t Wordt trouwens hoog tijd dat ik mijn vakanties voor 2015 eens ga vastleggen.