Piesporter Moselbogen

Onder het motto “niets moet, alles kan tijdens de vakantie” hebben we het boekje met de wandelingen van VOS Travel gelaten voor wat het was. Afgaande op hetgeen we gisteren hebben gezien zijn het ongetwijfeld heel mooie wandelingen maar we hebben het afgelopen jaar meer in de tuin gewerkt dan gewandeld en dat laat zich toch een beetje voelen.

Daarom trokken we vandaag naar Piesport, een twintigtal kilometer van Bernkastel, om daar de Moselbogen wandeling te doen. Deze wandeling vertrekt op het fietspad naast de Moezel en gaat dan de hoogte in doorheen de verschillende wijngaarden om verder op terug af te dalen naar de oevers van de Moezel.

Een iets gemakkelijkere wandeling maar wel eentje waarbij je constant prachtige vergezichten voorgeschoteld krijgt.

Omdat de wandeling iets korter was waren we ook vroeger terug in Bernkastel. De perfecte gelegenheid om eens het Wijnmuseum te bezoeken. Dat museum ligt in Kues en viel eerlijk gezegd een beetje tegen. Veel computerschermen met heel veel tekst. Ook Nederlandstalige tekst (met een Vlaams-Nederlandsvlaggetje) maar wel behoorlijk slecht vertaald. Maar er was wel een heel interessante film over de wijnbouw in de Moezelstreek, wijnbouw die er al was in de tijd van de Romeinen. In die film hebben we ook kunnen zien hoe de druiven op de bijzonder steile hellingen worden geoogst. Maar verder was er weinig te zien. Gelukkig hadden we een Gutschein gekregen van het hotel waardoor we niet moesten betalen om binnen te kunnen.

In Kues staan overigens ook heel mooie gebouwen uit het begin van de 20ste eeuw. Die hopen we morgen ook te zien in Traarbach, onze volgende uitstap.

Burg-Olymp-Tour

Eerste volledige dag aan de Moezel en ook eerste wandeldag.

Op het programma stond de Burg-Olymp-Tour, een wandeling die volgens de lokale wandelgids als “gemiddeld” op de moeilijkheidsgraad werd aangeduid. Bij ons leek het toch eerder een zwaardere wandeling.

Burg slaat op de Wilhelmhöhe. Wilhelm I zou meerdere malen in Bernkastel-Kues verbleven hebben. Hij kreeg de burcht van Bernkastel als geschenk.

Olymp slaat dan weer op het hoogste punt van de Hunsrück die met zijn 415 m hoogte mooie uitzichten biedt op de Moezel en de Eiffel. In de Griekse mythologie was de Olympus uiteraard de zetel van de Goden en ook zij hadden een mooi uitzicht.

Toen we vertrokken hing er nog een dikke laag nevel over de bergen maar die verdween snel. Het was een heel mooie wandeling doorheen het bos met soms wel heel steile stukken maar die werden goedgemaakt door de mooie uitzichten.

Ook mooi was de kruisweg naar de St. Anna kapel. De kapel op zich viel wel een beetje tegen.

Op het hoogste punt in de buurt, de Olymp, kregen we het gezelschap van een kleine bosmuis.

Na een bezoekje aan de Burg volgde nog een heel steile afdeling tussen de wijngaarden  (ook niet simpel om te doen). De wandeling sloten we af op een terrasje in het centrum van Bernkastel.

Bernkastel-Kues

Eindelijk is het aan ons. De “grote” vakantie is aangebroken. Nu ja, erg groot is hij niet maar na een weekje van doktersbezoeken (huisarts, endocrinoloog en oogarts die me allemaal goede punten hebben gegeven) en hard werken zijn we vanochtend vertrokken naar onze vakantiebestemming.

Deze keer zijn we naar onze Oosterburen getrokken, meer bepaald naar Bernkastel-Kues. Dit kleine stadje met zo’n 7.000 inwoners aan de oevers van de Moezel en omringd door wijngaarden is onze thuis voor de komende week.

Vandaag hebben we alvast vastgesteld dat vooral Bernkastel aan de Oostkant van de Moezel de toeristische trekpleister is.

Aan de overkant van de Moezel was er dan weer een FN-bijeenkomst. Enkele tientallen klassieke motors uit de tijd dat FN nog rollend materiaal maakte en niet enkele schietend materiaal.

Het was er in ieder geval aangenaam rondkuieren. Veel terrasjes waar liters en liters ijskreem werden verorberd. Wij hebben ons beperkt tot een Latte en een zwarte thee. Het leek wel alsof we een voorgevoel hadden en dat we ons moesten “sparen” voor ’s avonds.

Dat voorgevoel bleek trouwens terecht want het avondmaal was super lekker maar ook bijzonder veel.

Er waren blijkbaar maar twee koppels die gebruik maakten van de halfpension formule. Het andere koppel zijn ook Belgen. Sterker nog … het is mijn oude chef uit de tijd dat we nog ING Insurance waren. It’s a small world. Zij zijn hier echter om te fietsen, niet om te wandelen.

 

Wandelen in Geel

We hebben onze “grote” vakantie ingezet met een wandeling.

Daarvoor zijn we naar Geel getrokken waar we een 8 km lange knooppuntenwandeling hebben gedaan.

Het was wisselvallig weer en onderweg naar Geel hebben we een paar fikse buien gehad maar tijdens de wandeling zelf hebben we nagenoeg geen regen gehad (op een beetje “smos” in het begin).

Wat hebben we wel gehad? Heel dramatische wolken en een mooi stukje natuur (met ook de nodige dieren).

Het was ook een perfecte gelegenheid om mijn nieuwe Canon 70-300 mm telezoom uit te testen. Die test is trouwens heel geslaagd al zal ik voor panoramafoto’s ofwel een extra lens moeten meezeulen of mijn gewoon mijn kleinere camera ook altijd meenemen.

Wat ook zeker werkt is de B-grip waarmee ik mijn camera vast kan maken aan mijn rugzak. Dat stapt een stuk gemakkelijker.

Elburg

In tegenstelling tot gisteren is er vandaag, op 7 druppels na, geen regen gevallen.

Gelukkig maar want voor vandaag had ik een bezoekje gepland aan Elburg, een pareltje van een stad die ik vorig jaar met Conny al had bezocht. Ik wist wel zeker dat moeder dit bezoek zou kunnen appreciëren en ik had gelijk.

We waren vrij vroeg in Elburg. Omdat het VVV pas om 11u open ging moest ik eerst naar de lokale boekhandel om een folder van de stadswandeling te halen. Deze wandeling bracht ons langs enkele van de honderden rijksmonumenten die Elburg rijk is.

Daartoe behoort bijvoorbeeld ook het Orgelmuseum in het Arent Thoe Boecophuis. Het huis op zich is al een bezoek waard, de orgels (sommige op ware grootte, andere in maquettevorm) maken het bezoek compleet.

Na ruim twee uur wandelen was het tijd om te gaan eten. Toen sloeg de vermoeidheid een beetje toe bij moeder. Gelukkig stond er een rustgevende activiteit op het programma voor de namiddag : een boottochtje van ongeveer een uur op het Veluwemeer.

Dat meer had men ook het Zwanenmeer kunnen noemen. Blijkbaar komen deze dieren hier altijd de zomer doorbrengen. Nog nooit heb ik zoveel zwanen gezien. Het is ook bekend voor zijn watertoerisme.

Alweer een geslaagde dag gehad dus.

Buien of Grillen

Met de Mei-se buien of grillen in het achterhoofd zijn we vandaag maar niet te ver weg gaan wandelen. Beter nog … voor mij was het een thuismatch en voor Conny dus een half-thuismatch.

Het gaf ons ook de gelegenheid om de Vraaliewandeling van 1 juni nog eens te verkennen. Die vindt dit jaar immers in Vorselaar plaats maar daarover later meer.

Het was een vrij fotogenieke wandeling, mede dankzij de dramatische wolken. Niets zo mooi als een bewolkte hemel. Zelfs donkere donderwolken zijn dan mooi om te zien.

Het geluk was met ons want 9,75 km gestapt en geen druppel regen gehad. Nog geen minuut nadat we thuis waren viel de regen en de hagel met bakken uit de hemel.

Toch wel een beetje tegenslag ook want de brasserie waar we wilden gaan eten op 1 juni is dan gesloten. Dat wordt dus zoeken naar een alternatief.

Gerwin

gersGerwin Pardoel, Gers voor de vrienden en de fans.  Geboren in Nijmegen en tegenwoordig inwoner van muziekstad Tilburg. Afgelopen donderdag was hij te gast in Heist op den Berg en ik was daar ook voor mijn laatste avondje in CC Zwanenberg dit seizoen. Conny was er niet bij maar mijn moeder wel. Zij vond de jongen vorig jaar heel goed in Liefde voor muziek op VTM en wou hem wel eens live aan het werk zien.

Zo waren er blijkbaar nog want ik heb nog nooit zo’n divers publiek gezien. Kinderen van 8 jaar, tieners, jonge ouders, vijfitgers en “ouderen van dagen” … ze waren er allemaal. Ik heb Gers al twee keer eerder gezien, telkens op Suikerrock, en dat viel best mee. Maar hoe zou dat gaan in een theater? Wel … heel goed. Tussen de nummers door wist hij ons te onderhouden met grappige en soms ook emotionele verhalen over zijn jeugd. Voor we het wisten waren de twee uur voorbij.

Zaterdag was het dan aflevering zoveel van “Hoe demonteer ik twee tuinhuizen af” bij Conny thuis en na dat harde werken hadden we vandaag wel een wandeling verdiend. We zijn het niet ver gaan zoeken. Effe met de auto naar het Bloso Sportcentrum van Herentals om vandaar langs de oevers van de Kleine Nete naar Lentehei in Vorselaar te stappen en terug naar Herentals. Slechts 7 km maar wel een hele mooie wandeling, eender in welk seizoen je dat doet. Onderweg een mooie Aalscholver kunnen fotograferen en ook mooie roofvogels al kan ik die met uitzondering van de Rode Wouw nooit identificeren.