walkingwithluc

Als je van een geslaagde kunt spreken dan is het wel vandaag geweest.

Eergisteren kreeg ik nog een mailtje van Uitgeverij Bonte (een stripuitgeverij) en daar las ik dat het dit weekend in Valkenswaard voor de 16^e keer het Brabants Stripspektakel werd georganiseerd. En laat dat nu net één van de beste stripbeurzen van het jaar zijn (samen met die van Gent en die van Houten).

En zo trok in vanmiddag dus naar Valkenswaard en ik ben blij dat ik dat gedaan heb. Na een uurtje had ik al enkele mooie koopjes gedaan (waaronder enkele moeilijk te vinden strips van Hultrasson, Bram Jager en De Krobbels).

Maar toen viel mijn oog op twee Ohee verhalen waar ik al jaren naar op zoek ben, zowel op stripbeurzen als op Ebay. Op die laatste veilingsite ben ik ze eens tegen gekomen maar daar liep de prijs al snel naar de drie cijfers en dat gaat mijn budget te boven. Maar daar lagen ze dus, allebei samen verpakt : Ohee nr 173 en 174 die samen het Dees Dubbel verhaal “De Ping Ping Lamp” bevatten. Uitgegeven op 6 en 13 augustus 1966 in perfecte staat. Sommige mensen zullen me misschien gek verklaren wanneer ze vernemen dat ik er 50 euro voor betaald heb maar als je bedenkt dat ik voor een avondje Status Quo hetzelfde betaal dan is dat toch niet veel ? Die moeten trouwens ook rond die tijd begonnen zijn. In ieder geval was het dus een heel geslaagde beurs.

Van Valkenswaard ging het dan naar Turnhout want daar was het vanavond Dwars door Turnhout. Om 19u werd de start gegeven van de Start to Run van 5,4 km en een half uur later was het dan Dwars door Turnhout van 11km. Ik had gekozen voor de 5,4km. Zoals gebruikelijk bij dergelijke joggings vertrok ik te snel maar na een paar 100 meter zat ik in mijn ritme en vanaf dan ging het behoorlijk goed. Op het stuk langs het kanaal tussen 3 en 4 km ging het iets rustiger maar uiteindelijk liep ik na 35 minuten over de finish en daar was ik uitermate tevreden mee.

Op weg naar huis werd ik dan nog getrakteerd op een prachtige en volledige regenboog en dat was de perfecte manier om de dag af te sluiten.

Oef … het is weekend !

Het werd tijd want het is een zware week geweest. En de volgende wordt ongetwijfeld nog zwaarder want er moet nog veel gebeuren vóór mijn verlof.

Gelukkig is het nog een verlengd weekend ook. Ik ben solidair met de Angelsaksen en ik neem maandag een “summer bank holiday”.

’t Belooft wel een druk weekend te worden. Morgennamiddag ga ik eerst naar Valkenswaard. Daar wordt voor de 26^ste keer het Brabants Stripspektakel georganiseerd. En vóór jullie vieze gedachten krijgen van mij … er staan daar 600 meter stands met stripboeken, zeefdrukken, merchandising en dergelijke meer. Er zullen daar geen schaars geklede dames of heren optreden die, naarmate de tijd vorder, steeds minder kledij aanhebben .

Van Valkenswaard gaat het dan naar Turnhout waar ik om 19u deelneem aan de 5,4 km van Dwars door Turnhout. En als het weer een beetje meezit dan wordt er weer gesport want dan wordt het Kempische zomerseizoen traditioneel afgesloten met De Schakel. Vanuit verschillende steden en gemeenten in de Kempen kan er aan fietstochten van verschillende afstanden worden deelgenomen. Voor iedereen is er wel een haalbare afstand en iedereen fietst op zijn eigen tempo. De weersvoorspellingen zijn echter niet al te goed dus die plannen zouden wel eens letterlijk in het water kunnen vallen.

Het spreekwoord zegt : “goed begonnen is half gewonnen”. Maar als er maar half gewonnen is, dan is er ook half verloren of vergis ik me ?

Mijn dag was vanochtend vroeg in ieder geval goed begonnen. Om 6u20 stond ik al klaar voor ons kantoor om een half uurtje te gaan lopen. ’t Was zelfs nog zo donker dat ik vertrokken ben met mijn fluo hesje aan. Na iets meer dan 33 minuten stond ik terug voor de deur en gaf mijn Garmin 5km aan. Na een verkwikkende douche kon ik dan om half acht aan mijn dagtaak beginnen.

Helaas is het vanaf dan bergaf gegaan. Druk, druk, druk … De lange periode zonder vakantie begint bovendien echt door te wegen. Ik heb het nog eens uitgeteld. Sinds 1 januari ben ik welgeteld 18 weekdagen niet gaan werken. En dat is dus inclusief feestdagen en brugdagen. In juni heb ik eens anderhalve week vakantie gehad maar dat was Roparunvakantie en dat betekent dus werken en stressen. Verder dus hier en daar een enkele dag “recup”.

En deze “zomervakantie” is het zo mogelijk nog erger. Juli en Augustus tellen samen 44 weekdagen. Gemiddeld zijn de mensen uit ons team (we zijn met 7) 21 dagen daarvan afwezig. Ik kom aan amper 7 dagen, behoorlijk onder het gemiddelde dus.

Enfin, nog 5 dagen werken (maandag heb ik één van die 7 dagen) en dan is het eindelijk mijn beurt.

Ik weet niet hoe het in de rest van het land gesteld was maar in Antwerpen leek het deze voormiddag wel de apocalyps, zelfs tot tweemaal toe. Gitzwarte hemel, stortbuien (met hagel) en het nodige klant- en lichtspel. Echt angstaanjagend en je weet dat je er niets kunt tegen beginnen.

Gelukkig had ik pas na ’t werk afgesproken met Sally om te gaan lopen. Al is “gelukkig” misschien “ongelukkig” gekozen. OK, ’t was droog en de zon scheen maar het was ook laf en drukkend en dus helemaal geen aangenaam loopweer.

Maar ondanks dat hebben we toch een rondje van 4,9km gelopen. Daar hadden we net iets minder dan 35 minuten voor nodig. Niet echt fantastisch te noemen maar na een verschrikkelijk zware dag en in weer dat me niet licht toch niet echt slecht. En het zijn toch maar weer 4,9 km meer op de teller hè ?

Gisteren “De Poompejische voorspelling” van Philipp Vandenberg uitgelezen, het twaalfde boek dat ik van hem gelezen heb.

Het is niet zijn beste boek maar het geeft wel, zoals veel van zijn boeken, een mooi inzicht in de wereldgeschiedenis en in dit geval de Romeinse periode ten tijde van Keizer Nero.

Ik had wel één probleem met dit boek. Vandenberg gebruikt nogal veel Latijnse termen en uitspraken. Misschien plezant voor hen die Latijn kennen maar ik heb moderne talen gestudeerd en veel verder van Stante Pede en Perte Totale reikt mijn kennis niet.

Hij geeft achteraan wel een compleet overzicht met vertalingen van alle gebruikte termen maar het is wel vervelend wanneer je constant naar de laatste bladzijden van je boek moet grijpen.

Ondertussen ben ik begonnen aan mijn 13^e boek van Vandenberg : De Groene Scarabee. Dit verhaal speelt zich af tijdens de koude oorlog in de jaren ’60. De tempel van Aboe Simbel moet worden afgebroken en opnieuw worden opgebouwd omdat hij anders zou verdwijnen in het enorme stuwmeer van de Aswandam. De eerste pagina’s zijn alvast veelbelovend.

Jawel, ik heb vanmorgen een uur gelopen. Dat was eigenlijk niet de bedoeling maar het is er wel van gekomen.

Ik wou eigenlijk maar 7,5 km lopen. Maar toen ik onderweg was besloot ik om er, net als vorige week zaterdag, toch minstens 8km van te maken. Toen die 8km dichterbij kwam dacht ik bij mezelf  :”Waarom niet ineens het uur vol maken ?”. En dat heb ik dan maar gedaan en zo kwam ik uit op 8,78 km. Ik heb grotendeels het parcours van de Monumentenloop gedaan. Dit jaar wordt deze immers gelopen op 10 september en dan zit ik in Cornwall. Ik kan de Monumentenloop trouwens bij iedereen aanraden. Voor meer info : http://www.kasteellopers.be/ en doorklikken op Monumentenloop

Het moet een “eeuwigheid” geleden zijn dat ik nog eens een uur gelopen heb maar het zal zeker niet de laatste keer zijn.

Voor volgend weekend staat er nog eens een jogging op het programma : Dwars door Turnhout. Daar ga ik wel voor de korte afstand van 5,4 km. Een 11km zie ik op dit moment nog helemaal niet zitten.

En dan is het verder aftellen naar mijn vakantie want binnen twee weken is het eindelijk zover. Ik heb de afgelopen 6 weken al 8 keer een collega een “fijne vakantie” moeten wensen (en ik heb in mijn team maar 6 collega’s !) maar dan is het eindelijk aan mij.

De dag begon gisteren goed. Het was nog geen half zeven of ik was al bezig met mijn ochtendloopje van een dikke 5 km.

Op weg naar huis ’s avonds niet te veel last gehad van het weer. Ik vermoed dat ik tijdens de eerste grote plensbui net binnen was bij de Makro. Dat er een plensbui moet geweest zijn bewees de ondergelopen parking.

Thuisgekomen had ik dan wel een probleem met mijn internetmodem. De elektriciteit was even weggeweest en het leek alsof de modem geen of onvoldoende stroom kreeg. Het is dan ook een internetloze avond geweest.

Even ben je daar wel slecht gezind om maar als je dan de TV aan zet en je ziet die beelden van Pukkelpop dan relativeer je toch wel alles. Toen ik vanavond in Antwerpen-Centraal de train vanuit Hasselt zag binnenkomen en daar een hoop Pukkelpoppers zag uitstappen dan denk ik niet dat we ons ook maar een beetje kunnen voorstellen wat die mensen hebben meegemaakt.

De meesten onder hen functioneerden duidelijk op automatische piloot, nog steeds zwaar onder de indruk van wat een helse nacht moet zijn geweest. Waar ik me wel aan erger in heel het Pukkelpopverhaal is de berichtgeving in de kranten (zowel op papier als online). De onzin die sommige journalisten durven schrijven is onvoorstelbaar. Vergelijkingen met concerten waar mensen werden vermoord (met pistolen en messen en dergelijke) zijn volgens mij toch totaal ongepast. De onzin die wordt geschreven voor de meeste lezers op de verschillende forums is nog ongelooflijker. Het verschil is wel dat de meeste journalisten foutloos Nederlands schrijven (of een betere spellingchecker hebben). En uiteraard gaan de “specialisten” onder die lezers ook onmiddellijk op zoek naar schuldigen.

Mij lijkt het dat er niemand schuld heeft. Het is gewoon een kwestie van op het verkeerde moment op de verkeerde plaats zijn. Het was een “freak storm” waartegen je niets kan beginnen. Als de storm 2 kilometer meer naar het westen of het oosten was gepasseerd dan hadden we waarschijnlijk alleen maar plezante foto’s gezien van festivalgangers in de modder. En die ‘specialisten” zouden me ook eens moeten vertellen hoe je, zonder paniek of ongevallen te veroorzaken, een terrein met 60.000 mensen op een half uur kunt ontruimen ?

Het is gewoon een heel spijtige samenloop van omstandigheden geweest. Ik wens iedereen die de ramp van gisteren heeft meegemaakt veel sterkte.

Ik ben een fan van het openbaar vervoer. Ik rij heel graag met de auto maar als ik moet gaan werken dan neem ik toch veel liever de trein.

Een veel gehoorde klacht van treingebruikers is het feit dat de treinen “te laat” zijn en stipter moeten rijden. Ik begrijp dat trouwens niet. Als een trein 5 minuten later dan voorzien aankomt in het station dan is hij “te laat” maar wanneer ze met de auto een uur nodig hebben om een verplaatsing van 30 minuten te doen dan hebben ze een beetje tegenslag gehad. Je zal ze nooit horen klagen dat de auto 30 minuten “te laat” is.

De treinen die ik neem zijn dus zelden of nooit “te laat”. Ze komen wel geregeld wat later aan in het station met als gevolg dat ik wat meer heb kunnen lezen in mijn boek. En in de trein is het overwegend minder stressvol dan bijvoorbeeld op de Antwerpse ring (met uitzondering van die paar keren dat er een Studio 100 voorstelling is geweest in de Elisabethzaal).

Over de communicatie heb ik op mijn lijn ook weinig te klagen. Ik zou zelfs liever hebben dat de treinbegeleiders op de trein Antwerpen / Neerpelt-Hasselt wat minder zouden communiceren.

Maar vandaag was ik behoorlijk “pissed” op de NMBS en meer bepaald op het personeel van Station Herentals. Ik kwam zoals gewoonlijk rond 6u30 aan in het station. Ik heb dan twee keuzes : de “sneltrein” van 6u40 of de “boemeltrein” van 6u43. Uiteraard kies ik, net als de meeste pendelaars die rond dat uur aankomen in het station, voor de sneltrein.

Vanochtend waren er echter, net als vorige week, weer problemen met een “gestoord sein”, deze keer tussen Turnhout en Herentals. De trein naar Turnhout reed niet verder dan Herentals en dat werd netjes omgeroepen door de speakers. De trein naar Neerpelt zou uitzonderlijk vertrekken van spoor 5 in plaats van spoor twee en dat werd netjes omgeroepen door de speakers. De trein van 6u40 had een vermoedelijke vertraging van … 30 tot 35 minuten en ook dat werd netjes omgeroepen door de speakers.

Waarom was ik dan “pissed” ? Omdat dit laatste bericht werd omgeroepen … zo’n 5 minuten nadat de boemeltrein naar Antwerpen vertrokken was. Gevolg, de tientallen pendelaars trokken om 7u allemaal naar spoor A om daar in een twee stellen tellend treintje naar Antwerpen te stappen. Gevolg daarvan was dan weer dat de mensen van Bouwel, Nijlen en Kessel geen zitplaats meer hadden. En vanuit Lier reden we dan niet via Boechout en Mortsel naar Antwerpen maar wel via Kontich. Uiteindelijk kwam ik met 35 minuten vertraging aan op het werk. Als er in Herentals ook maar ene zijn hersenen had gebruikt dan waren dat maar 5 minuten geweest.

Morgen neem ik alvast niet de trein want dan wordt er ’s morgens gelopen en dat betekent met de auto gaan werken.

 

Normaal gezien loop ik tijdens de week op dinsdag en donderdag. Maar aangezien ik vandaag toch een dagje vakantie heb vond ik het praktischer om vandaag te gaan lopen.

Als locatie koos ik voor het Provinciaal Domein De Averegten in Hallaar. Dat is wel een twintig minuutjes rijden van bij mij thuis maar het is er heel aangenaam om te lopen. Ze hebben daar een mooi joggingparcours van 3,337 km dat in alle weersomstandigheden heel goed beloopbaar is dus ook na de zware regenval van de afgelopen dagen.

Toen ik daar om 8u aankwam was ik bijlange na niet de eerste jogger. Ik heb er twee rondjes gelopen al was het tweede rondje wel de “uitgebreide” versie. Na ongeveer 2,5km kan je namelijk het joggingpad verlaten en een extra lus van ongeveer 400 meter doen. Zo kwam ik uit op 7km, gelopen in 47:53.

Onderweg naar huis even gestopt bij de bloemenwinkel om een boeketje rozen te kopen voor mijn moeder, het is tenslotte Moederdag in de Antwerpse Kempen, en na een verfrissende douche kon ik verder gaan met mijn Star Wars marathon.

Gisteren al The Phantom Menace en Attack of the Clones gezien. Vandaag volgen nog zeker The Clone Wars (tekenfilm), Revenge of the Sith en A New Hope. De laatste twee afleveringen, The Empire Strikes Back en Return of the Jedi zullen later in de week wel volgen.

Het was de bedoeling dat ik vandaag 6,3 km tijdens de Cava-jogging in Zele zou lopen.

Iets voor de middag vertrok ik dan ook richting Zele-Heikant. Dat wat ruim op tijd maar ik zou nog langs de brandweerkazerne van Zele rijden om nog iets af te geven aan Kurt, één van mijn Roparunteamgenoten. Hij was daar van dienst bij de ambulancedienst tot 14u. Toen ik echter om tien voor één aankwam hadden ze net een oproep gehad. Ik had nog net de tijd om een CD door het raam van de ambulance te gooien en weg waren ze.

Ik dan maar enkele kilometers verder gereden naar Zele Heikant maar toen ik daar aankwam was er nog helemaal niets te zien. De jogging begon immers pas om 15u. Ondertussen was het daar ook aan ’t gieten. Ik had echt geen zin om daar nog twee uur rond te lopen in rotslecht weer.

Ik besloot dan maar om terug naar huis te rijden en onderweg te stoppen in Antwerpen om in het Nachtegalenpark te gaan lopen. Helaas, in Antwerpen was het weer al niet veel beter. Dan maar eens proberen hoe het weer in Lier zou zijn. En hoera, toen ik me daar parkeerde aan C.C. De Mol stopte het met regenen.

Ik dacht eerst om de vesten te lopen en daar nog wat bij te doen maar uiteindelijk heb ik gewoon twee keer de vesten gelopen, goed voor 8 km in een tijd van 55:42. Niet echt snel maar mensen die me kennen weten dat ik daar niet wakker van lig. Het belangrijkste is dat ik 1,7km meer heb gelopen dan ik van plan was en dat het vrij vlot ging (behalve misschien die laatste kilometer). En ik mis nu wel de fles Cava die iedere deelnemer in Zele krijgt maar dat is vooral slecht nieuws voor de kandidaat-overnemers van die fles, niet voor mezelf .

Volgende training wordt waarschijnlijk maandag gelopen. Vermoedelijk trek ik dan naar De Averegten in Hallaar. En dan kan ik op de terugweg ergens stoppen om bloemen te kopen want maandag is het immers 15 augustus en dat is bij ons in de Antwerpse Kempen nog altijd de enige echte Moederdag (in tegenstelling tot die “commerciële” dag in mei) (zie ook http://www.beleven.org/feest/moederdag_belgie)