Zierikzee en de Oosterschelde

Onze laatste volledige dag bestaat uit een vastelandgedeelte en een watergedeelte. Voor beide zaken moesten we de Oosterschelde oversteken naar Schouwen-Duiveland.

De eerste oversteek, naar Zierikzee, deden we via de Zeelandbrug. Deze brug, die oorspronkelijk de Oosterscheldebrug werd genoemd) is geopend in 1965 en was met zijn 5.022 meter destijds de langste brug van Europa.

Even voorbij de brug ben je onmiddellijk in Zierikzee.

In 976 komt Zierikzee onder de naam Creka (kreek) voor in een oorkonde waarin de Sint-Baafsabdij door keizer Otto II wordt bevestigd in haar bezittingen. De naam Zierikzee komt voor het eerst voor, als Siricasha, in een oorkonde uit 1156. n 1248 werden de stadsrechten van Zierikzee door graaf Willem II van Holland bevestigd en uitgebreid. De eerste stadsrechten waren verleend tussen 1217 en 1220.

In 1303 en 1304 werd de stad meerdere malen belegerd door Vlaamse troepen onder leiding van Gwijde van Namen. De Vlamingen slaagden er niet in Zierikzee in te nemen en werden uiteindelijk verslagen in de slag bij Zierikzee op 11 augustus 1304 door een Zeeuws-Franse vloot, waarbij Gwijde van Namen werd gevangengenomen.

Tijdens de Eerste Wereldoorlog werden op 30 april 1917 door een verdwaalde Britse piloot zes bommen op de stad geworpen. De piloot had Zierikzee verward met Zeebrugge, er vielen drie slachtoffers. Na de Tweede Wereldoorlog werd bij Zierikzee zo’n 30 miljoen kilo munitie in de Oosterschelde gedumpt, waarmee dit munitiestort de grootste van Nederland is. (Bron: Wikipedia)

Na de lunch ging het via de Plompe Toren naar Burghsluis. Daar lag het passagiersschip De Onrust op ons te wachten. Op het programma een 2,5 uur durende tocht langs de zandbanken en mosselvelden van de Oosterschelde.

Onderweg kregen we een resem aan vogels te zien waaronder lepelaars die bij ons in de Kempen toch vrij zeldzaam zin 😉. We kregen ook enkele bruinvissen te zien maar die kon ik, op één foto na, niet vastleggen.

De zeehonden wel maar die lagen dan weer behoorlijk ver weg en je moet dus wel een beetje fantasie gebruiken om ze te herkennen.

Morgen moeten we helaas terug naar de Kempen. Hoogstwaarschijnlijk met een tussenstop in Yerseke om te kijken of er nog mosselen te krijgen zijn.

Plaats een reactie