Ik weet dat ik met een dergelijke titel waarschijnlijk een hoop mensen tegen me in het harnas jaag, maar ik moet dus echt niets hebben van dit weer. Veel te warm (zeker om te lopen), weinig zuurstof in de lucht (zeker om te lopen) en na een paar dagen gegarandeerd een warmte-onweer met de nodige schade als gevolg.

Ik ben dan ook meer een winterman dan een zomerman, toch zeker wat de temperaturen betreft. Misschien heeft het wel iets te maken met het feit dat ik in de winter geboren ben en nog net op een dag dat het flink gesneeuwd had.

Afgelopen zondag had ik het heel moeilijk in Oostende. Ik had gehoopt dat het deze ochtend beter zou zijn. Qua temperatuur voelde het inderdaad iets beter aan maar om nu te zeggen dat het voor de rest beter was lijkt me overdreven.

Eigenlijk stond er een training van 11 km met versnellingen op het programma maar als ik eerlijk ben dan ligt dat soort training me helemaal niet. Laatst heb ik op een andere blog gelezen dat schema’s wel goed zijn maar dat je ook veel op je gevoel moet vertrouwen en dat heb ik dan ook gedaan. Ik heb de training dan ook vervangen door een simpel loopje van 10km. Halverwege, na twee rondjes in het Park Den Brandt wel even de tijd genomen om al wandelend rustig wat te drinken.

Hopelijk is het morgen wat aangenamer om te lopen.

 

Hebben jullie gisteren ook zo “genoten” van het klank- en lichtspel ? Net na afloop van de laatste Tour 2008 van dit jaar brak bij ons de hel los. Na de Hel van het Westen was het nu de Hel van de Kempen. Regen en hagel leken wel door de rolluiken te komen. De lucht leek wel het plafond van een discotheek waar een massa stroboscoop lichten in werking werden gesteld. Neem daarbij nog een fikse wind en voor we het wisten kwam de regen onder de deur de hal binnen. Via het keldergat kwam ook wat water de kelder in. Gelukkig was het lang niet zo erg als bijvoorbeeld in Baarle Hertog maar toch voldoende om een halfuurtje te dweilen in plaats van te gaan slapen. Toen ik vanochtend naar ’t werk vertrok viel de regen weer met bakken uit de hemel. Onderweg waren de sporen van het onweer nog goed zichtbaar. Verscheidene grote bomen lagen in stukjes gezaagd naast de weg. De brandweer heeft een zware nacht gehad.

Terug thuisgekomen was er dan goed nieuws op verzamelgebied. Niet alleen heb ik onderweg de twee ontbrekende blikjes van de Happiness Factory collectie gevonden. Er stonden ook nog 2 Oostenrijkse blikjes klaar om toe te voegen aan de collectie. Het totaal staat nu op 577.

De post had ook nog een pakje afgeleverd. De inhoud van dit pakje ? Een prachtige miniatuurversie van de Ford GT 40 waarmee Jacky Ickx samen met Jackie Oliver in 1969 heeft deelgenomen aan de 24 uur van Le Mans en ze bovendien nog heeft gewonnen.

 

Waarom besluit iemand om twee uur in een trein te gaan zitten om dan op het warmste moment van de dag 10km te gaan lopen en nadien nog eens twee uur in een trein te kruipen ? Als iemand het antwoord weet dan hoor ik het graag zodat ik kan voorkomen dat het nog eens gebeurt.

Enfin, vanochtend dus om 9u de trein richting kust genomen. Eigenaardig genoeg was het een speciale toeristentrein die nagenoeg leeg was. Dat was dus wel een meevaller.

Iets voor halftwaalf kwam ik in Oostende aan en kon ik op zoek naar trainingspartner Sally. Onderweg kwam ik dan ex-collega’s Kristof, Marleen en Joeri tegen dus even gestopt voor een klapke, al was de ene al iets spraakzamer dan de andere 😉

Even later passeerde Sally met haar familie en kon er iets gegeten en gedronken worden . Ik hield het bij drinken. Wisten jullie trouwens dat een liter Vittel al snel 10 euro kost in een Oostendse zaak ! En wij maar klagen dat de benzine duur is.

Tegen twee uur was het dan tijd om ons om te kleden en klaar te maken voor de start. Daar kwamen we nog een paar collega’s en ex-collega’s tegen. Ook Gella Vandecaveye liep er rond. Om halfdrie stonden we dan samen met een hoop andere mensen aan de start “voor te bakken” zoals ze met echte frieten doen. Met z’n drieën stonden we daar : ikzelf, Sally en Yannick. Deze laatste twee waren “niet in conditie”, verzekerden ze me. Ze gingen het “rustig aan” doen, verzekerden ze me. Het startschot was echter nog maar net gegeven en Yannick schoot als een pijl uit een boog weg en na 400m was Sally ook verdwenen in de massa.

De eerste 5 kilometer ging het nog. Tussen kilometers 5 en 7 ging het al iets minder en vanaf kilometer 7 begon de kalvarietocht. Om niet helemaal te ontploffen werd lopen al eens afgewisseld met wandelen. Na 1u11 kon ik me dan eindelijk aan de finish laten uitscannen, kletsnat van het zweet en van het water dat ik en anderen over me heen hebben gegoten.

De eindtijd was niet echt waar ik op gehoopt had maar ik zal me maar tevreden stellen met het feit dat ik vrij snel na de aankomst gerecupereerd was. Dat betekent toch dat het met de conditie vrij goed is. De “aanrijding” met het winkelkarretje was ook niet zo erg als ik gevreesd had. Alleen kan ik gewoon niet tegen warm weer.

 

Inderdaad, deze morgen het slachtoffer geworden van een botsing.

Plaats van het onheil : de parking van de GB

Oorzaak van het onheil : een GB-winkelwagentje

Binnen de kortste keren stond er een joekel van een bult op mijn rechterscheenbeen. Ik heb de training van vandaag dan ook maar gelaten voor wat ze was. Hopelijk heb ik er morgen in Oostende niet al te veel last van.

Ondertussen ziet het er al veel beter uit maar straks, als ik in de zetel zit, toch maar een ijspakske opleggen denk ik.

 

De Roparun 2008 ligt nog niet zo lang achter ons of we beginnen bijna aan de voorbereidingen voor de volgende editie.

Vandaag heb ik namelijk een mail gekregen van het directiecomité dat er ook voor volgende editie een budget zal worden vrijgemaakt.

Zodra de inschrijving in september in orde is kunnen we, met het nieuwe organisatiecomité, op zoek gaan naar een team. Ongeveer de helft van het team waarmee we dit jaar hebben deelgenomen heeft al toegezegd voor volgende editie.

Hopelijk moeten we niet al te lang zoeken naar “nieuw bloed”. Als het een beetje meezit komt er ook van onze Brusselse collega’s een beetje reactie en kunnen we op 01-06-2009 weer zo’n mooie foto nemen op de Coolsingel in Rotterdam

In ieder geval staat het Pinksterweekend 2009 al geblokkeerd in mijn agenda.

Goed nieuws ! Mijn dagje in de voedselverwerkingsindustrie heeft geen grote sporen nagelaten.

Op het schema stond 7km tegen 6:45 min/km. Het ging beter dan verwacht en ook nog stukken beter dan gisteren en zeker dan eergisteren.

Niet alleen voelden de benen beter, ook het tempo zat goed. Ik zat maar 27 seconden onder het doel. Als ik dat tempo binnen een paar maanden in Eindhoven kan aanhouden zal ik een gelukkig man zijn.

Morgen mogen we nog eens rusten maar tijdens het weekend staan er weer twee trainingen op het programma (waarvan ik één training vervang door de ING Run in Oostende).

 

De dag begonnen met een wisselloop van 8 km : 500 m loslopen afwisselen met 500 m aan 3:10 min.

De rest van de dag stond (en staat nog steeds) in het teken van bonen, bonen en nog eens bonen.

Er zit al 5,5 kilo snijbonen in de diepvries (gewassen, gesneden en geblancheerd). Nu is het de beurt aan de prinses- en boterbonen.

Het probleem is natuurlijk wel dat dit soort werk moordend is voor de rug en de benen. Ik hoop dat het morgen niet al teveel last geeft bij het lopen.

Normaal gezien moest ik vandaag versnellingen doen (2 km in- en uitlopen en daartussen 10 x 300m tegen 28sec/100m met rust tot hartslag 110).

Ik had vanmorgen echter helemaal geen goesting, eigenlijk zelfs geen goesting om te gaan lopen. Maar aangezien het echt “mijn weer” was (fris, bewolkt maar droog) en aangezien ik toch mijn loopkledij bij me had, ben ik toch maar vertrokken richting Nachtegalenpark.

Een intervaltraining is het niet geworden maar wel een rustig loopje van 5,70 km. Echt vlot ging het niet (heel “zware” benen) maar ik heb ze toch maar weer gehad.

Morgen een dagje verlof om te werken. Eerst gaan lopen, dan bonen plukken, bonen kuisen, (snij)bonen snijden, bonen blancheren en bonen invriezen. Tussendoor nog gaan winkelen en natuurlijk naar de Ronde van Frankrijk kijken.

De cijferkes van vandaag :

’t Is Nationale Feestdag, slecht weer en rustdag zowel wat het lopen betreft als wat de Ronde van Frankrijk betreft.

Wat is er dan gezelliger dan languit in de zetel genieten van een paar DVD’s ?

Waarschijnlijk wordt het een “geschiedkundige” namiddag met  “Tora ! Tora ! Tora !”, de film over de aanval op Pearl Harbor die stukken beter is dan “Pearl Harbor” die zielige remake van enkele jaren terug. Daarna wordt het genieten van “Midway”, het “vervolg” van het verhaal. Al iets meliger maar toch één van de beter oorlogsfilms.

En als dan nog lukt kan ik nog altijd naar “The Final Countdown” kijken, misschien een minder bekende film over het nucleaire vliegdekschip Nimitz dat door een elektrische storm in 1940 beland.

 

Normaal gezien moest ik vandaag een wedstrijdje van maximaal 7km lopen en zorgen dat ik op 42 minuten terug binnen zou zijn.

Probleem 1 : zo’n wedstrijdje is niet zo snel gevonden.

Probleem 2 : als ge een uitnodiging krijgt om samen met enkele dames een gezellige babbeltraining te doen, dan kunt ge daar toch geen neen op zeggen ?

Ik heb dus gewoon het weekend geswitched. De duurloop van volgende week naar dit weekend verhuisd en volgende week de wedstrijd (al zullen het er in Oostende wel 10 worden).

Om 8u vertrokken richting Lier en daar overgestapt in de auto van Sally na eerst het waardevolle Coca-Colablikje dat helemaal uit Cuba gekomen is in mijn koffer te steken (nogmaals bedankt Ruth). Dan naar Rumst om aan de oprit van de autostrade Marleen op te pikken en samen naar Mechelen te rijden waar Ruthje ons al stond op te wachten.

Om kwart over negen vertrokken we voor wat een tochtje van een dikke 15km zou worden. Ze gingen het rustig aan doen want het moest toch een “tettertraining” worden en ze hebben woord gehouden. Onderweg hebben we wel een paar fikse regenbuien te verwerken gekregen maar zo erg was dat nu ook weer niet. Uiteindelijk stonden we, doorweekt, na 1u50 terug aan de auto. Ik moet er wel bij zeggen dat die laatste kilometer behoorlijk zwaar was maar al bij al was het plezant en zeker voor herhaling vatbaar. ’t Is altijd een leuke afwisseling om eens in “vreemd gebied” te lopen. Dus, bedankt meisjes voor de uitnodiging.

De rest van de dag werd dan vooral aan passief sporten besteed (Formule 1, Ronde van Frankrijk, motocross).