’t Is hier twee dagen “radiostilte” geweest maar het was gedwongen.

Alles is begonnen met een plastic potje met bevroren peterselie. Toen ik die zaterdag met een aardappelmesje uit het potje probeerde te halen bleek het mesje scherper te zijn dan gedacht en ging het vlotjes door de bodem van het potje.

Op zich is dat geen probleem. Dat werd het wel toen het potje in mijn linkerhandpalm bleek te staan. Het mesje was namelijk ook scherper dan mijn handpalm.

Op het eerste zicht bleek het niet zo erg. Het bloedde wel flink maar verder had ik geen last. Naarmate de avond vorderde begon ik echter meer en meer last te krijgen van pijnlijke vingers, zelfs een flesje vasthouden ging amper.

Gisteren ging het al veel beter en bleef de pijn beperkt tot de ringvinger en middenvinger en vandaag voel ik nagenoeg niets meer (en kan er terug vlotjes met 10 vingers worden getypt). Maar ik ben toch even ongerust geweest. Was het mesje te diep gegaan en was er iets vitaals geraakt ? Gelukkig niet maar toch …

In het vervolg toch maar iets voorzichtiger zijn met bevroren spullen

De vakantieweek zit er weeral bijna op.

Ik was van plan om te rusten en de batterijen op te laden maar daar is niet veel van in huis gekomen.

Na de zware dinsdag en woensdag ben ik ook vandaag weer een hele dat in de weer geweest. Ik ga niet zeggen waarom maar het heeft wel iets te maken met het nakende Pinksterweekend.

Ik vermoed dat ik vandaag alleen al een kleine 300 km met de auto heb gedaan. De grootste verplaatsing ging naar Denderhoutem waar ik bij Jartazi de trainingspakken voor onze nieuwe Roparunteamleden ben gaan afhalen.

De rest van de kilometers zijn het gevolg van een bedeltocht langs verschillende drankencenters en lokale supermarkten. Die is wel vrij succesvol geweest want ik heb toch 99 liter drank bijeen kunnen verzamelen.

Het is wel een meevaller dat mijn zomerbanden er terug op liggen want dat scheelt toch al snel een halve tot een hele liter diesel per 100km.

Het rusten zal moeten wachten tot zondag want morgen wordt er ofwel gejogd ofwel gefietst.

Ik wordt oud want ik ben nog altijd niet bekomen van gisteren. Het was wel een lange en zware dag maar toch …

Iets over zessen was ik al op weg naar Antwerpen zodat ik tegen kwart over zeven de Roparun winkel kon openen. Een uurtje later was mijn vervanger daar. Dat gaf me de tijd om me om te kleden, mijn auto naar de garage te doen en dan, via een omweggetje, terug naar ’t werk te lopen. Na een verfrissende douche stond er een driehonderdtal appelen, peren, kiwi’s, sinaasappelen en bananen te wachten om in zakjes te worden gedaan. Dat was dus wel 300 stuks van elk hè ! Tegen de middag was dat klusje geklaard en kon ik aan mijn tweede verkoopsessie van de dag beginnen.

Om 2u kon ik dan mijn tweede douche nemen, mijn auto (terug met zijn fuel efficient zomerbanden) en naar ’t Sportpaleis rijden. Daar had ik geluk want ik vond onmiddellijk een heel goed plaatsje aan de Noordersingel. Nog even de binnenstad ingetrokken inclusief een bezoekje aan Stripwinkel BEO en McDonald’s (dat had ik wel verdiend na al die inspanningen vond ik) en dan terug naar het Sportpaleis voor een avondvullend concert van Sir Paul McCartney.

Wat kan ik zeggen over het concert ? Het was goed, het was heel goed maar het was niet fantastisch. De 40 nummers die hij gebracht heeft zijn ijzersterk, ook na al die jaren. Muzikaal was het nagenoeg perfect. Maar persoonlijk vond ik wel dat zijn stem hem af en toe in de steek liet. Waarschijnlijk de vermoeidheid van de tour ? Anderzijds moet je het hem wel bewonderen : een concert van 3u op “zijn leeftijd” … veel jonge snaken zouden ze niet aan durven beginnen.

Ik was wel “kapot” toen ik iets over middernacht terug thuis kwam dus veel is niet gebeurd en zal er ook niet meer gebeuren. Wat ik wel gedaan heb is een Combiticket besteld voor Suikerrock in Tienen. Ik ben nog nooit naar Suikerrock gegaan maar dit jaar kon ik het niet zomaar laten passeren. Op het programma staan namelijk Triggerfinger en ZZ Top op donderdag, Status Quo en Alice Cooper op vrijdag en Daan en Texas op zondag. Weer enkele “oude knarren” die ik kan toevoegen aan het lijstje. Voorlopig ziet het er wel naar uit dat de zaterdag aan me ga laten voorbij gaan maar dat beslis ik wel wanneer het programma volledig is. En zeg nu zelf : 100 euro voor de vier dagen … daar kunt ge niet voor thuisblijven ? De concertkalender wordt alleen een beetje drukker dan hij al was.

Het was al een druk jaar wat concerten betreft en het wordt er niet rustiger op.

Morgen staat Sir Paul McCartney op het programma. En het lijstje van volgende optredens (Scorpions, TW Classic met The Scabs, ’t Hof van Commerce, Amy McDonald, Kaiser Chiefs, Kreuners, Sting en Lenny Kravitz en in juli dan Madonna) is sinds vandaag uitgebreid met twee extra optredens : Paul Simons die op 17 juli zijn elpee Graceland komt brengen en The Cranberries die in november naar Antwerpen komen.

Vóór het zover is staat er nog wel een hele hoop andere zaken op het programma met bovenaan de lijst uiteraard de Roparun.

We zijn sinds gisteren begonnen met onze Paasactie en dat was dan ook de reden waarom ik vandaag naar Brussel ben getrokken. Ik heb weliswaar een weekje vakantie maar aangezien ik morgen toch naar Antwerpen moet (zomerbanden terug laten steken en Sir Paul in de avond) had ik voorgesteld om morgen de collega’s in Antwerpen een handje toe te steken.

De collega’s in Brussel verdienen uiteraard ook een beetje extra steun (misschien zelfs nog meer omdat onze “kern” daar veel kleiner is). En zo trok in vanochtend dus naar Brussel. Ik ben wel een uurtje vroeger dan voorzien vertrokken zodat collega H. niet op haar eentje naar onze hoofdstad moest.

Het nadeel was wel dat ik een uurtje meer tijd had om geld uit te geven in mijn favoriete Engelse bookshops in Brussel : Waterstone’s aan de Adolphe Maxlaan en Sterling Book’s aan de Wolvengracht. Het heeft me in ieder geval weer enkele interessante boeken en DVD’s opgeleverd.

Wat doet een mens op een vakantiedag in de lente ?

In de voormiddag rommelt hij wat in de garage zodat moeder iets vlotter in en uit de garage en de auto kan dan Eugène uit Man Bijt Hond.

http://youtu.be/uls1eQWoj3I

Hij gaat bijvoorbeeld op bedeltocht langs drankencentrales. Daar kunnen we tijdens de Roparun immers nooit genoeg van hebben. Een eerste bezoekje heeft toch al 24 liter water opgeleverd. Tegen het einde van de week moet daar zeker nog wat bijkomen.

En uiteraard neemt hij eens een kijkje op internet en daar koopt hij … een auto. En niet zomaar een auto. Neen, het is een Ford Thunderbird uit 1955.

En hij heeft me nog geen 40 euro gekost ! Spijtig genoeg is het niet bovenstaand exemplaar dat ik heb gekocht maar wel onderstaande miniatuurversie.

Hij zal in ieder geval heel goed passen bij de andere 11 exemplaren uit die reeks. Jammer genoeg heb ik nog niet kunnen terugvinden uit hoeveel exemplaren de reeks bestaat. Maar tijdens mijn zoektocht heb ik weer wel een nieuwe “interessante” website gevonden waar honderden en honderden miniatuurautootjes worden aangeboden. Het probleem met die “interessante” website is dat mijn portefeuille ze niet zo interessant vindt.

Waar men gaat langs Vlaamse wegen komt men niet alleen Mariakapelletjes tegen maar ook Roparunners, toch zeker wanneer die wegen in de buurt van loopwedstrijden liggen.

Ondanks het uur minder slaap was ik toch vrij vroeg wakker en was ik om 9u al onderweg naar Lier. De vesten heb ik er niet gelopen. Door de marathon waren mijn favoriete parkeerplaatsen immers volledig afgesloten. Ik heb dan maar gekozen voor het Netekanaal en de Nete om mijn klein halfuurtje te lopen.

Ik had net geen 4km op de teller staan en heb die afstand daarna nog eens herhaald om mijn flyers voor onze jogging te verdelen. Het was er trouwens behoorlijk druk. Svetlana heb ik niet gezien (maar wel gehoord). Ik wel enkele bekenden van Roparunteam Lotgenoten Vlaanderen gezien. Zij gingen de aflossingsmarathon lopen.

Mijn beweging heb ik deze voormiddag wel gehad. Dat gaf me een perfect excuus om deze namiddag niets te doen, behalve de TV op Sporza te zetten (uiteraard met de mute button ingedrukt) en te luisteren naar Sporza radio, de enige manier waarop ik nog een koers kan bekijken. Ik hoop dat M.W. nog kan genieten van een vervroegde uitstap.

Sportief dagje gehad.

Vanochtend naar Sint-NIklaas gereden voor de voorlaatste Roparungroepstraining van bijna 21km. Het was een gezellige training met een behoorlijk deelnemersveld. Dat was misschien wel te danken aan het feit dat de helft van ons team tegenwoordig uit het Waasland komt

Na een terrasje bij Pascal en een uitgebreide brunch bij Kurt trok iedereen huiswaarts maar ik ben onderweg nog even gestopt aan het Nachtegalenpark in Antwerpen.

Er moest immers nog gelopen worden ook vandaag. Bovendien gaf het me de gelegenheid om het parcours van onze ontbijtjogging te proberen. Er zijn namelijk werken bezig in het park en ze hebben hier en daar een paar poorten bijgeplaatst. Ik wil niet het risico lopen dat die poorten op zondagmorgen gesloten zijn. Daarom heb ik een nieuw parcours uitgetest en dat ziet er niet alleen goed uit, er is geen risico op gesloten poorten en het blijft toch nog 5km.

En het wordt zeker een afwisselend parcours : eerst een rondje over de piste, gevolgd door 2 km op asfalt, dan duiken we het bos in over een smal bospaadje (met een korte beklimming in) om dan verder over de wandelpaden terug naar de piste.

Morgen ga ik de vesten in Lier nog eens lopen. En dan kan ik daarna nog wat flyers onder ruitenwissers gaan steken. Er wordt immers een marathon en een 10 mijl gelopen dus allemaal kandidaat deelnemers voor onze jogging. Ik heb even overwogen om deel te nemen aan de kortste afstand : de kidsrun. Die mannekes krijgen hun medaille immers van Svetlana Bolshakova. Ik ga het uiteindelijk toch maar niet doen, ik kan die mannekes toch niet volgen.

Er lag toch wel een brief van de Nationale Loterij op me te wachten toen ik thuiskwam zeker !

Tiens, zou ik misschien het groot lot gewonnen hebben ? Of zouden ze nog wat geld op overschot hebben en mij willen bedanken voor mijn jarenlange sponsoring ?

Helaas, niets van dat. Een tijd geleden had ik via de website van de Lotto een aanvraag gedaan voor een sponsorpakket, uiteraard met de bedoeling om wat extra prijzen te hebben voor onze tombola.

En vandaag heb ik de bevestiging gekregen dat ik een pakketje mag gaan afhalen. Gelukkig kan ik dat aan de Grote Steenweg in Berchem doen, vlak bij ’t werk dus. Ik heb wel moeten beloven aan de Nationale Loterij dat alles wat ik krijg zal weggeven en niet persoonlijk zal gebruiken.

Jammer want het had wel een mooi begin geweest van mijn weekje verlof. Normaal is mijn eerste vakantie altijd in juni (de enkele dagen rond de Roparun tel ik niet mee want dat is 5 dagen hard werken). Ik zeg al een paar jaar dat ik in het voorjaar een week verlof ga nemen.want anders is het veel te zwaar maar het kwam er gewoon niet van.

Maar dit jaar dus wel. Een week tijd om de batterijen terug op te laden. Alhoewel, die batterijen gaan niet veel rust krijgen. Morgenvroeg naar Sint-Niklaas voor een Roparuntraining en waarschijnlijk op de weg naar huis een tussenstop in Antwerpen om het parcours van onze ontbijtjogging nog eens te verkennen (al lopend).

Zondagvoormiddag naar Lier om folders voor diezelfde jogging uit te delen tijdens de marathon van Lier. Dinsdag naar Brussel, onder andere om tijdens de middag paaseitjes te verkopen. Woensdag naar Antwerpen, onder andere om paaseitjes te verkopen (en ook wel om de winterbanden van mijn auto te laten vervangen en om ’s avonds naar Sir Paul McCartney te gaan kijken en luisteren).

Om maar te zeggen dat het weer een drukke week zal worden.

 

Inderdaad, ik heb een geslaagde dag gehad.

Die dag begon al heel vroeg met een ochtendloopje van 4,50 km. Het weer was goed, of beter, zalig. En ook het gevoel was goed. En over de tijd was ik ook heel tevreden : 30:39 wat neerkomt op een gemiddelde snelheid van 8,8 km/u. Dat ligt heel dicht bij mijn streefdoel van 9 km/u, sneller moet het voor mij niet gaan. Verder dan 4,50 km uiteraard wel maar dat komt wel in orde.

En voor de eerste keer deze week was ik eens op een “normaal” uur thuis. Er moesten immers geen paaseitjes meer worden ingepakt. Thuis lag er trouwens een mooi pakje op me te wachten : de nieuwste (althans in het Nederlands) van Philippa Gregory : De Witte Roos. De Witte Roos is het derde en laatste deel van de Rozenoorlog-trilogie, na De Rozenkoningin en De Roos van Lancaster. Als dit boek even sterk is als die twee andere, en daar twijfel ik niet aan, dan staan er mij weer vele uren aangenaam leesplezier te wachten. Zodra ik Winternacht van Indridason uit heb begin ik er aan. Ik zal nog maar even wachten met het lenen van andere boeken om te lezen en eerst die stapel van twee meter die hier nog ligt om gelezen te worden aanpakken.

 

De week is half en dat werd tijd.

Het zijn weer drie lange dagen geweest. Maandagavond na ’t werk nog anderhalf uurtje langer gebleven om paaseitjes in te pakken in gezelschap van Nicolas, Chris en Kim. Dinsdagavond anderhalf uurtje langer gebleven om paaseitjes in te pakken, deze keer in gezelschap van Inge, Carine en Tom. Een vandaag dan een uurtje langer gebleven om … paaseitjes in te pakken. Deze waren Waseem, Tom en Kim mijn lotgenoten. OP drie dagen tijd een goeie 150 kg paaseitjes ingepakt … heel flink gewerkt van ons al zeg ik het zelf.

Op zich is dat niet zo zwaar maar gisteren kwam daar dan nog een avondje in gezelschap van Heather (Nova) en Bryan (Adams). “Den Bryan” heb ik al verschillende keren gezien maar omdat hij nu Heather Nova in het voorprogramma had ik besloten om nog eens te gaan. Spijt heb ik er niet van gehad want het was een geslaagde avond.

Heather Nova had wel een halfuurtje vroeger mogen beginnen van mijn zodat we een uur van haar hadden kunnen genieten in plaats van een half uur. Als ze nog eens in de buurt komt voor een full-concert dan ga ik er zeker proberen bij te zijn.

En om halftien was het dan de beurt aan de Canadees. Zijn rocknummers blijven fantastisch maar ik zou toch willen dat hij zou ophouden met die lome ballads. Vooral van “Everything I Do …” krijg ik de kriebels. En ze breken altijd het tempo van het concert. Enfin, het overgrote deel van het meer dan twee uur durend concert was wel genieten.