"Ze" komen naar België !

Wie zijn "ze" ? "Ze" zijn the hardest band in the world … KISS !

Kiss bestaat dit jaar 35 jaar en daarom komen ze nog eens op tournee door Europa. Even vreesde ik dat ik ze zou missen. Sinds ik ze voor de eerste keer zag in 1980 (samen met mijn leraar biologie) heb ik nog geen enkel concert in België gemist. Ze kwamen weliswaar naar Nijmegen maar op dat moment ben ik op vakantie in Noorwegen.

Maar vandaag kwam dan het verlossende nieuws : KISS wordt op zaterdag 28-06 de headliner op Graspop in Dessel. Het ticket is dan ook al besteld.

Het tweede goede nieuws van de dag stak vandaag in de brievenbus. De zomerbrochure 2008 van Bureauscandinavie is aangekomen EN de reis die ik gevonden had in de brochure vorig jaar kan ook dit jaar nog geboekt worden. Dat wordt in juni dus een 15-daagse "Berg- en fjordenpromenade".

Om af te sluiten wil ik nog een groepje mensen in de bloemetjes zetten : de webloglopers … een bende lopers die bloggen of een groepje bloggers die lopen. Vorig jaar hebben ze tijdens de marathon van Eindhoven 11.400 euro ingezameld voor Make A Wish (een bedrag waartoe ik ook mijn (kleine) steentje heb bijgedragen) en daarom kregen ze een vermelding in het Make-A-Wish krantje dat ook vandaag in de brievenbus stak. Het is mede dankzij hun inspirerende en motiverende blogs dat ik na mijn Start-to-run-cursus ben blijven lopen. Daarom een woordje van dank aan hen allemaal.

Vandaag voor de eerste keer terug IN het Nachtegalenpark gaan lopen in plaats van errond.

Omdat er weer "versnellingen" op het programma stonden zou ik dit eens proberen op de piste aldaar. Ik kan trouwens zeggen dat er om 7u ’s ochtends weinig volk rondloopt in zo’n park.

Buiten een paar meeuwen, merels, kauwen en een enkel (schattig) eekhoorntje is er op dat uur weinig beweging. Des te meer plaats voor mij en ik was op dat moment dus wel de rapste loper in het park hè ! (al ging dat eekhoorntje wel verschrikkelijk snel maar die sprong in de bomen en was daardoor gediskwalificeerd)

Een kwartiertje inlopen bracht me recht op de piste. Daar stonden 5 x 2 minuten ‘snel’ telkens gevolgd door 1 minuut ‘traag’ te wachten. De laatste versnellingen gingen zoals verwacht iets trager dan de eerste maar al bij al ben ik toch tevreden met het resultaat.

Volgende week donderdag wordt er verwacht dat ik die snelheid gedurende 10 minuten kan aanhouden (zonder rustpauzes ertussen). Afwachten wat dat gaat geven.

Op het programma voor vandaag : 45 minuten aan een "normale" snelheid.

De weersverwachtingen waren gisteren niet al te best maar toen ik deze morgen na een heel vlotte rit in Antwerpen aankwam was het zalig loopweer.

Om kwart voor zeven stond ik klaar met mijn nagelnieuwe sloefkes aan.

Toen ik vertrok was het nog behoorlijk donker maar halfweg mijn (nieuwe) toertje was het al behoorlijk licht. Dat betekent dat ik binnenkort terug de parken in de buurt kan induiken in plaats van errond te moeten lopen.

De ondergrond is daar misschien niet altijd even goed maar je hebt er toch minder last van uitlaatgassen.

Om halfacht en ruim 7km later stond in onder een frisse douche zodat ik rond acht uur aan de slag kon.

Elke dag een stukje schrijven is niet zo eenvoudig.

Ik zou het kunnen hebben over al de bevallingsverhalen die ik vandaag heb gehoord. Als er een collega bevallen is, dan hebben andere vrouwen blijkbaar de behoefte om herinneringen aan hun eigen bevalling op te halen en te delen (zelfs tijdens het middagmaal). Als je dan zoals ik omringd bent door vrouwen dan hoor je wel één en ander.

Maar daar ga ik het dus niet over hebben.

Ik zou mijn verontschuldigingen kunnen aanbieden aan de blogger die blijkbaar één of meerdere slechte ervaringen heeft gehad met mijn werkgever. Ik kan hem alleen maar verzekeren dat het mijn schuld niet was, echt waar niet.

Maar dat ga ik dus ook niet doen.

Ik zou het kunnen hebben over Bart die sinds vandaag het testosteron-gehalte van onze groep komt helpen verhogen. Dat brengt de stand op 3 mannen tegen 6 vrouwen … een ongelijke strijd.

Ik weet dus echt niet wat te schrijven … Tot morgen dan maar !

Voor vandaag stond de derde "Roparun-groepstraining" op het programma : een toer van 22,5km met vertrek aan het Bloso Sportcentrum in Herentals.

Toen ik gisteren om 22u45 nog een SMS kreeg vreesde ik al dat er nog iemand zou afzeggen maar het was beter nieuws : collega Leni is gisteren namelijk moeder geworden van een zoontje. Dat was wel 14 dagen vroeger dan verwacht maar ja, zo zijn wij nu eenmaal bij Vivium, altijd binnen de termijn klaar !

Nu terug naar de training. Om tien voor negen was iedereen present. Vivium werd vertegenwoordigd door Stef, Eric, Marleen en mezelf als loper en Carine als onmisbare fietsbegeleiding en bevoorrading. ING was vertegenwoordigd door Peter en dan hadden we nog als "gastlopers" Sally en Yannick.

Het verschil met vorige training was het feit dat er nu een paar heel ervaren Roparunners bij waren (Eric met 3 deelnames, Stef met 2 deelnames en Peter met 1 deelname). Sally heeft de Roparun ook al twee keer gelopen en Marleen zit aan 1 deelname als loper. Het tempo lag de eerste kilometers dan ook behoorlijk hoog, eigenlijk te hoog voor mij maar ik kon nog vlotjes mee (ondanks de lichte snotvalling).

Na 10 kilometer voelde ik echter al dat het een kalvarietocht zou worden. Misschien toch meer last van die snotvalling dan gedacht of gewoon een "off-day ? Op dat moment was er immers al een behoorlijke afscheiding tussen de staartgroep (ikzelf) en de kopgroep (de rest).

Na bijna 12km ben ik zelfs nog even "de natuur ingedoken" (als de natuur roept moet ge antwoorden hè ?).

Op sommige stukken hadden we trouwens een behoorlijke tegenwind, niet zo sterk als die van gisteren maar toch nog vrij stevig.

Na 14 kilometer dan een eerste pauze van een à twee minuutjes ingelast. Op 16km en 18km even een paar honderd meter gewandeld. Toen had ik ook al lang besloten om een "shortcut" te nemen zodat ik niet op 22,5 km maar eerder bij 20km zou uitkomen. Mijn slappe benen waren het volkomen eens met die beslissing.

Toen ik uiteindelijk terug in Herentals aankwam stonden de heren al onder de douche. Na een verkwikkende douche dan nog snel een paar Ice Tea’s gedronken in de Cafetaria om dan naar huis te rijden om samen met mijn ouders in de cafetaria van het Vorselaarse Sportcentrum smakelijk te gaan eten.

Straks nog even een relaxen in een warm bad met Sporza Radio op de achtergrond en deze avond vroeg gaan slapen.

Om af te sluiten de cijferkes van vandaag :

Na een onstuimige nacht (allez, dat zeggen ze toch, ik ben er gewoon doorheen geslapen) rond een uur of negen vertrokken richting Rijswijk voor het jaarlijkse bezoek aan de Stripboekenbeurs.

Bleek in de andere hallen van de Evenementenhal ook een Platen- en DVDbeurs en een Gothic & Fantasybeurs plaats te vinden.

Ik stond aan de kassa dan ook achter enkele zwartgekleurde middeleeuwse dames en vóór Obi Wan Kenobi en een Imperial Guard. Links en rechts stonden enkele stormtroopers een oogje in het zeil te houden. Tijdens het aanschuiven heb ik trouwens meer Star Wars figuren gezien dan vorige maandag op de Star Wars Exhibition in Brussel !

De beurs op zich viel een beetje tegen dit jaar. Niet dat er geen strips waren die ik wou kopen hoor. Het probleem was dat er drie cijfers voor de komma stonden op het prijskaartje en dat is nou net te veel.

Toch heb ik een paar betaalbare zaken gevonden zoals een originele Oktaaf Keunink (Geeft Gas !) en verhaal 2 en 3 van Chick Bill. Deze laatste weliswaar in een heruitgave maar de originele versies zullen ook wel onbetaalbaar zijn.

Daarnaast nog een paar Jommekes en Suske en Wiskes gekocht (voor één euro per stuk kunt ge die niet laten liggen).

Omdat ik nog wat budget over had leek het me een goed idee om via Duffel naar huis te rijden en even bij Runners Service Labs in de Kapelstraat binnen te springen. Mijn één paar loopschoenen is immers dringend aan vervanging toe. Na een paar Nikes en Reeboks te hebben geprobeerd heb ik toch maar een nieuw paar Asics Gel Foundation 7 gekocht.

Ik ga ze morgen nog niet aandoen voor de 22km maar dinsdag worden ze zeker ingelopen.

Al bij al is het dus toch nog een dure zaterdag geworden.

De tweede maand van 2008 zit er weeral op.

Het is dus tijd voor een overzichtje.

Deze maand heb ik 126,91 km gelopen in 12 beurten. Ik heb daarvoor 13u24m32s nodig gehad wat neerkomt op een gemiddeld tempo van 6,11min/km of een snelheid van 9,71km/u.

Februari was ook de maand waarin ik voor de eerste keer meer dan 20km aan één stuk door heb gelopen waaronder mijn eerste officiële halve marathon.

De gemiddelde snelheid op de "korte" afstanden die ik tijdens de week loop ligt ook steevast boven de 10km/u.

Ter vergelijking : in november, de maand waarin ik met mijn Roparun-trainingsschema begon, heb ik 69,55 km gelopen en daar had ik 7u52m19s voor nodig. Dat kwam neer op een gemiddeld tempo van 6,45min/km oftewel 8,89km/u.

Aanvankelijk leek het trainingsschema iets TE ambitieus en had ik twijfels over de haalbaarheid van de Roparun maar na 4 maanden is het resultaat toch echt wel zichtbaar en is de Roparun dichter bij dan ooit.

Voor de eerste keer in maanden niet gelopen op donderdag. Ik had mijn training gisteren immers al gehad.

Dat geeft me vandaag de tijd om mijn Coca-Cola blikjes bestand up-to-date te brengen.

In de eerste plaats met het nieuwe Belgische Coca Cola Light Lemon blikje (dat er met de nieuwe look terug gezellig ouderwets uitziet). In de tweede plaats met een blikje uit Thailand dat mijn ex-collega Saskia van vakantie had meegebracht. Al werkt Saskia al jaren voor de concurrentie (die tevens onze buren zijn aan de Desguinlei), toch brengt ze elk jaar nog minstens 1 Coca-Cola blikje mee. Zij heeft dan ook een aanzienlijke bijdrage geleverd aan mijn collectie waarvoor ik haar uiteraard heel dankbaar ben.

Hierdoor zitten er nu 557 blikjes in de collectie. Deze blikjes komen uit 47 verschillende landen. België staat met 120 blikjes bovenaan het klassement. Op de tweede plaats komt Duitsland met 76 blikjes (wat dan weer te danken is aan mijn broer die daar jaren als "boeffer" gelegerd is geweest. Op de derde plaats komt dan het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland (mijn favoriete vakantieland).

Het mooiste blikje komt echter uit Japan. Andere landen van herkomst zijn Bahrein, Bangladesh, Brazilië, Cambodja, Canada, Cyprus, Egypte, Finland, Frankrijk, Guatemala, Hong Kong, Hongarije, Ierland, Indonesië, Israël, Italië, Jordanië, Kroatië, Macedonië, Marokko, Mexico, Namibië, Nederland, Noorwegen, Oostenrijk, Peru, Polen, Portugal, Puerto Rico, Rusland, Singapore, Slovenië, Spanje, Thailand, Tsjechië, Turkije, Venezuela, Verenigde Arabische Emiraten, Verenigde Staten van Amerika, Vietnam, Zuid Afrika en Zweden.

Ontbreken nog op mijn palmares : Australië en Nieuw-Zeeland (al komt daar dit jaar misschien verandering in, alweer dankzij Saskia ?).

Ik wil hierbij dan ook alle familieleden, vrienden en collega’s (en hun familie) bedanken die meegeholpen hebben met het uitbouwen van deze collectie die ooit begonnen is met 1 blikje op mijn boekenrek op kot in Hasselt.

… het kan ook ’s avonds !

Met een beginnende "snotvalling" leek het me geen goed idee om morgenvroeg bij vriestemperaturen bezweet te gaan rondlopen in Antwerpen. Vooral niet omdat weer versnellingen op het programma stonden.

Daarom onmiddellijk nadat ik thuiskwam van ’t werk de loopschoentjes aangetrokken en weg was ik voor 45 minuten lopen waaronder 10 versnellingen van telkens 1 minuut afgewisseld met 1,5 minuten traag.

De ene versnelling ging al "versnelder" dan de andere maar algemeen gezien ben ik best tevreden met het resultaat. Bovendien heb ik nu een beetje extra rust met de 22km van volgende zondag in het vooruitzicht. Trouwens gemengd nieuws wat die tocht betreft. Enerzijds zal collega-blogger Ruthje verstek moeten laten gaan (veel beterschap !), anderzijds is de kans groot dat er twee extra Roparuncollega’s zullen meelopen. Nu is het enkel maar hopen dat het weer een beetje gaat meezitten.

Tot slot de cijferkes van vandaag :