1 wagen wijkt af van zijn lijn. 4 vrachtwagens en 6 personenwagens  en 2 bestelwagens versperren 6 rijstroken. Dit zorgt voor honderden kilometers file en duizenden geblokkeerde pendelaars. En helaas ook voor 1 dode en 3 zwaar gewonden.

Omdat ik vanochtend vroeg nog eens wou gaan lopen had ik vandaag helaas gekozen voor de auto als vervoermiddel. Mijn normale route huiswaarts leek me geen goed idee. Om half vijf was de Ring nog altijd volledig afgesloten en alle wegen richting noordoost zaten eivol. Daarom koos ik maar voor de E19 richting zuiden om dan via Rumst-Duffel-Lier naar huis te rijden. Normaal gezien is dat een goed alternatief. Toen ik echter in Rumst aankwam stonden ze tot op de autostrade aan te schuiven aan de afrit. Geen probleem, dacht ik, ik rij verder naar Mechelen-Noord en neem daar de “oude steenweg” naar Lier. Die paar kilometers extra maken de zaak niet en zo vermijd ik de mogelijke problemen in Duffel.

Dat ging goed tot ik linksaf naar Lier moest afslaan. Blijken de werken aan de spoorwegbrug in Duffel de weg te versperren. Er staat dan uiteraard gewoon een bord dat de weg verderop geblokkeerd is maar de borden “omleiding” waren helaas uitgeput. Wat volgde was een route die me via Sint-Katelijne-Waver, Koningshooikt, Berlaar, Itegem, Wiekevorst, Herenthout, Bouwel en Grobbendonk na en reis van 2 uur thuisbracht. Onderweg nog enkele files en wegwerkzaamheden gehad. Misschien had ik in Rumst toch moeten aanschuiven? Misschien had ik gewoon in Antwerpen moeten aanschuiven? Ik zal het nooit weten.

Er is blijkbaar ook een kindje geboren in de file. Of de conceptie in diezelfde file had plaatsgevonden stond er niet bij.

Op het plannetje hieronder in het blauw mijn normale route naar huis, in het rood mijn Kalvarietocht van vandaag.

 

Wat is er beter om een zware werkweek af te sluiten dan eens goed lachen ? Niet veel denk ik.

En dat heb ik gisteren dan ook gedaan. Het was immers een zware week geweest. Het project waaraan ik de afgelopen maanden heb meegewerkt werd deze week opgeleverd. Er waren nog weliswaar nog enkele “last minutes” probleempjes die een extra inspanning vroegen maar uiteindelijk is toch alles gelukt.

Maar ik had het over lachen. Gisterenavond ben ik de nostalgische toer op geweest en ben ik naar de revueshow van André van Duin geweest. Als kind was ik daar een grote fan van. Ik heb er zelfs nog elpees van.

Vóór ik naar de Stadsschouwburg trok heb ik nog wel enkele belangrijke zaken geregeld. Eerst heb ik een bezoekje gebracht aan Mandy van Carlsson Wagon Lits. Helaas was de nieuwe brochure van Gallia Reizen nog niet binnen. De definitieve plannen voor mijn vakantie naar Wales in juni zullen nog even moeten wachten. Ik heb nog wel enkele brochures meegenomen over Normandië en Bretagne. Het zou immers kunnen dat ik in september nog een weekje naar Frankrijk trek.

Ik heb ook een bezoekje gebracht aan Grand Bazar Shopping center. De cadeaucheque die ik met Kerstmis gekregen had brandde immers al lang een gat in mijn portefeuille. Ik ben er buiten gegaan met 4 boeken, telkens van schrijvers die me tot dusver onbekend zijn : Arnaldur Indridason, Sam Christer, Tami Hoag en José Rodigues Dos Santos.

En dan oude rot André Van Duin. Ik heb lang getwijfeld of ik wel een kaartje zou komen. Oké, ik vond hem als kind wel goed maar zou dat nu nog altijd het geval zijn ? Zijn “Dik Voormekaar show” die hij nog niet zo lang geleden voor TV bracht was me immers tegengevallen. Maar mijn twijfels waren al na 5 minuten weg. De man is gewoon geniaal. Geen ingewikkelde humor, geen politieke statements, gewoon 2,5 uur amusement en muziek. Vooral zijn “Wie van de drie” sketch waarin hij op zijn eentje de drie kandidaten speelt is grandioos.

Ik heb er dus helemaal geen spijt van. Hopelijk heb ik dat ook niet van het ticket voor die andere oude rot dat ik vandaag heb gekocht : Bryan Adams in het Sportpaleis op 20 maart. Ik heb Adams al een tiental keer gezien maar de laatste jaren stoorde ik me meer en meer aan zijn “trage nummers” met Everything I Do als dieptepunt. Deze keer brengt hij echter Heather Nova mee als voorprogramma en die wil ik ook wel eens zien. En zodra ze beschikbaar zijn ga ik me zeker een ticketje kopen voor TW Classic met oude rotten Sting en Lenny Kravitz.

Morgen staat er trouwens weer een concert op het programma maar dan wel van een heel ander kaliber. Dan vergezel ik mijn moeder naar de Elisabethzaal in Antwerpen voor ruim twee uur muziek van Johann Strauss (haar Kerstcadeau).

“Klant is Koning”.

Tenminste dat beweert men toch altijd. Dan is natuurlijk wel jammer dat je vaak te maken heb met republikeinse bedrijven.

Eerste niet-koningsgezind bedrijf : Telenet. In De Morgen stond te lezen dat ze (weeral) een paar zenders gaan schrappen uit het analoge kabelaanbod. Zogezegd om plaats te maken want de analoge kabel “zit vol” en de VRT een derde kanaal lanceert. Daar geloof ik dus geen bal van. Een tijdje geleden moesten er al een paar zenders verdwijnen om plaats te maken voor de ondertussen ter ziele gegane Exqi Plus. Daar moet dus nog voldoende plaats zijn voor dat derde VRT net. ’t Gaat hen er gewoon om om nog meer geld te verdienen. Niet dat het me eigenlijk veel uitmaakt want dat betekent gewoon een paar zenders minder waarop er niets deftigs te zien is maar het gaat om het principe.

Tweede republikeinse bedrijf : de NMBS of beter gezegd, zijn werknemers. De “bemanning” van het seinhuis in Berchem vond het deze namiddag een prima idee om het werk neer te leggen voor een halfuurtje. Gevolg : grote chaos op het spoor. Zelf heb ik met slechts 15 minuten vertraging nog veel geluk gehad maar er zullen er ongetwijfeld weer duizenden zijn die minder geluk hebben gehad. Oorzaak : ze klagen het personeelstekort aan en de gesprekken met de directie verlopen niet zoals het hoort. Kan best waar zijn maar waarom moeten wij, de onschuldige pendelaars, daar altijd voor gestraft worden? ’t Is niet dat wij daar iets kunnen aan verhelpen.

Er is gelukkig ook nog goed nieuws te melden. “De wraak van Montezuma”, het boek dat ik vorige week ben begonnen werd vandaag uitgelezen. Het verhaal is een beetje vergezocht maar het leest wel als een TGV. Vanaf morgen zal het wel iets minder snel gaan want dan begin ik aan “De Zusjes Boleyn” van Philippa Gregory.

En het tweede goede nieuws : ik heb min vakantiebestemming voor dit jaar gekozen. Ergens in juni steek ik weer het Kanaal over en zal ik een tiental dagen in Zuid Wales doorbrengen.

Welwn ni chi cyn bo hir.

 

Eerste weekend van het jaar en al direct de eerste stripbeurs van het jaar bezocht : de Strip-, Platen-, CD en DVD beurs in de Aarschotse Stadsfeestzaal. Niet direct de grootste stripbeurs van het jaar, vooral omdat het niet alleen om stripverhalen gaat in Aarschot.

Toch ga ik er graag naartoe omdat er elk jaar wel koopjes te vinden zijn. En dat was ook dit jaar weer het geval : 19 stripverhalen gekocht. De meeste waren spotgoedkoop, aan enkele heb ik iets meer gegeven maar die stonden dan ook al lang op mijn “nog te kopen” lijstje.

Ik heb ook wel gemerkt dat ik voor sommige stripverhalen beter kan blijven gebruik maken van Ebay. Met een beetje geluk kan ik daar voor een paar euro een strip kopen die op beurzen onbetaalbaar zijn.

Andere strips zullen wel overal onbetaalbaar blijven. En dan heb ik nog het geluk dat ik de echt dure reeksen niet verzamel. Ik heb op de beurs in Aarschot een bak zien staan waar misschien 30 stripverhalen zaten maar die tussen de 12.000 en 15.000 euro waard was.

Men zegt wel eens dat de Vlaming wordt geboren met een baksteen in zijn maag.

Ik heb daar ten zeerste twijfels over. Volgens mij is de Vlaming geboren met een zaag in zijn maag. Want als er iets is waarin wij Vlamingen goed zijn dan is het toch wel zagen.

Om te zien hoe goed ze dat wel kunnen volstaat het om de lezersreacties op de websites van de kranten te lezen. We klagen over van alles en nog wat (en voor de lezers van de GVA is alles de schuld van Patrick Janssens).

Vandaag waren de “smeerlappen” van De Lijn het mikpunt van alle klachten. Ze gaan immers hun prijzen verhogen. Vanaf 1/2/2012 gaat een jaarabonnement wel 232 euro kosten ! Schandalig duur is dat ! En voor jongeren tot 25 jaar kost het wel 172 euro ! Nog schandaliger !

En ze hebben natuurlijk gelijk : 0,63 euro om een hele dag in gans Vlaanderen te mogen rijden met bus of tram. Wie kan dat nog betalen de dag van vandaag? En die arme studenten moeten wel 0,47 euro per dag betalen. Dat is een kwart van een pintje hè !

Wat me het meeste stoort aan al die reacties is het feit dat ze worden geplaatst door mensen die meer dan waarschijnlijk zelden of nooit de bus nemen. Ze hebben ongetwijfeld wel een PC, een laptop, een I-Pod of MP3 speler en een GSM (die minstens 500 euro heeft gekost).

Het zijn ook altijd diezelfde mensen die klagen dat de trein zo duur is. Ook daar ben ik het niet mee eens. Voorbeeldje ? Als ik van Herentals naar Oostende moet dan kost me dat met een Rail Pas exact 7,40 euro enkele reis. Voor 74 euro kan ik dus met 5 personen heen en terug naar de zee. Met mijn auto zou die reis me 107 euro kosten. Ik geef toe, aan diesel alleen kost de reis veel minder maar je moet ook rekening houden met wegentaks, verzekering, onderhoud en “waardeverlies” van de auto en dat vergeten de meeste mensen al eens. Als ik dat uitreken dan kost mijn wagen 0,36 euro per kilometer.

Ik ben de eerste om toe te geven dat er veel aan het openbaar vervoer zou moeten verbeterd worden maar al dat gezaag over hoe duur het wel is ben ik een beetje beu.

En zo heb ik mijn gezaag en geklaag voor vandaag ook weeral gehad.

Echt weer om gezellig binnen te zitten niet ?

Al moet ik toegeven dat wij er op ’t werk weinig van gemerkt hebben. Sinds kort zijn we verhuisd naar de “achterkant” van het gebouw en daar is het veel rustiger dan aan de voorkant. Op weg naar huis heb ik er uiteraard wel iets van gemerkt maat toen leek het ergste voorbij. Ik ben wel zo slim geweest om mijn paraplu op ’t werk te laten want ik heb verschillende slachtoffers in vuilbakken zien steken.

’t Is ook zo van dat weer om, wanneer je gezellig binnen zit, een goed boek te lezen. Gelukkig had ik mijn boek vanochtend vroeg op de trein al uitgelezen want deze avond zou er weinig van in huis gekomen zijn. Ik had namelijk de pech dat er “een joenk” op de trein zat. Niet echt bevorderlijk voor de concentratie.

Dat boek was trouwens “Dochter van Aphrodite” van Philipp Vandenberg. Niet direct zijn beste boek maar ook niet zijn slechtste. Deze keer ging het niet over het oude Egypte of het oude Rome maar wel het oude Griekenland ten tijde van de Perzische oorlogen. De verhaallijn op zich was vrij eenvoudig maar hij weet wel als geen ander hoe hij het verleden weer tot leven moet brengen.

Volgende boek op de leeslijst is “Montezuma’s wraak” van Lynn Sholes & Joe Moore.

Het lijkt alsof ik gisteren nog maar pas mijn voornemens voor 2011 heb gepost en morgen is het alweer de laatste dag van 2011 en wordt het tijd om nieuwe voornemens te posten.

Zeggen dat het jaar voorbij gevlogen is, is een understatement. Dat heeft natuurlijk veel te maken met het drukke werkjaar. Van begin tot einde is het heel druk geweest en hebben we met ons kleine team toch veel kunnen realiseren.

Er is het afgelopen jaar ook weer veel vrije tijd besteed aan de Roparun. Inzamelacties organiseren, trainingen organiseren, jogging organiseren, Roparunweekend organiseren, reünie-BBQ organiseren … Het vraagt veel tijd en af en toe heb ik me wel afgevraagd waarom ik het blijf doen. Maar ik doe het graag en gelukkig heb ik als teamcaptain een klein maar sterk organisatiecomité achter me staan. De “beloning” maakt natuurlijk ook veel goed : 9.500 euro hebben we kunnen overmaken aan de Roparunstichting voor de steun aan kankerpatiënten in België. De dankwoorden van de juiste mensen maken ook veel goed.

Het is ook jaar geweest waarin weer veel strips en boeken zijn gekocht. Ook de Coca-Cola verzameling heeft het goed gedaan net als de DVD-collectie.

Op loopgebied is het een minder jaar geweest. De laatste maanden ging het weer terug beter maar de luchtwegen houden me nu toch weer even “aan de grond”.

En zo beginnen we dan aan het meest overbodige weekend van het jaar : het oudjaar- en nieuwjaarsweekend. Zoals ik eerder deze week al aangaf : ik ben er geen fan van. Bij ons zal het een rustige avond worden : smakelijk eten en gezellig TV kijken;

Voor iedereen een gezond en sportief 2012 !

Net als gisteren had ik vandaag weer het gevoel dat ik de enige was die moest gaan werken vandaag. Ik was al 5km onderweg toen ik mijn eerste tegenligger tegenkwam. Ook op de trein is het, voor ’s ochtends, bijzonder rustig. Daar hoor je me zeker niet over klagen.

Het probleem is wel dat er ook op ’t werk veel mensen vakantie hebben. Het is dan met momenten ook moeilijk om de motivatie te blijven behouden. Werk hebben we zat dus dat is het probleem niet maar het is toch plezanter werken wanneer je af en toe al eens kan overleggen of een “second opinion” kunt vragen.

Enfin, nog een paar dagen en het is weer terug business as usual. Die paar dagen gaan nog wel heel lang duren maar daar is niets aan te doen. Ik zal in ieder geval blij genoeg zijn. Tegen Kerstmis heb ik niets, ook al wordt er fel overdreven met als die Kerstverlichting, maar al dat “Oudjaar / Nieuwjaar” gedoe … dat zegt me weinig of niets. Heeft waarschijnlijk ook wel iets te maken met het feit dat ik een hekel heb aan dronken mensen. En aan mensen die je “het beste” wensen voor het nieuwe jaar terwijl je zeker weet dat ze je eigenlijk liever kwijt dan rijk zijn.

Vandaag, zo’n 47 jaar geleden, kwam er om 4u ’s ochtends, terwijl er buiten een heuse sneeuwstorm woedde, een stevig bazeke op de wereld., na een bevalling die amper een half uurtje duurde.

Dat verhaal van die geboorte komt elk jaar toch weer terug. Eigenaardig genoeg is dat de enige keer per jaar dat het geboorteverhaal wordt verteld terwijl ik toch 2 broers heb. Zou het dan toch “speciaal” zijn om op Kerstmis te worden geboren ?

Ik denk het niet, maar ja, ik heb nooit anders geweten. Bovendien heb ik een neef, een aangetrouwde neef, een achternicht en een onlangs overleden tante die allemaal op Kerstdag geboren zijn. Daarnaast heb ik nog een collega waarmee ik mijn verjaardag deel en een oud directie-attaché was ook een “Kerstekind”.Zo speciaal is dat dus niet.

Als kind heb ik er nooit echt last van gehad. Oké, het was vervelend dat ik nooit op mijn verjaardag zelf een verjaardagsfeestje kon geven maar daartegenover staat dat ik nooit examens heb gehad op mijn verjaardag of heb moeten werken op mijn verjaardag. En als kind kreeg ik altijd “grote” cadeaus want die werden gecombineerd met Kerstmis en Nieuwjaar.

Ik moet wel toegeven dat ik in 1997-1998 wel een beetje zorgen heb gemaakt. Was de grote man “himself” niet gestorven op zijn 33 ?

Terzijde enkele beroemdheden die hun verjaardag met me delen : Annie Lennox, Sissy Spacek, Humphrey Bogart, Cab Calloway, Shane McGowan, Anwar Sadat, Conrad Hilton en natuurlijk Sir Isaac Newton.

Aangezien VIVIUM vandaag al om 12u de deuren sloot vond ik het de moeite niet om te gaan werken en ben ik gisterenavond al begonnen aan mijn (vierdaags) Kerstweekend.

Het was alweer een tijdje geleden dat ik nog eens in Brussel was geweest en daar er in Autoworld de tentoonstelling “Belgian Racing Legends” liep en in het nabije K.M.K.G. de tentoonstelling “De toekomst kwam uit de lucht” over het teloorgegane SABENA leek me vandaag de uitgelezen gelegenheid om nog eens naar onze hoofdstad te trekken.

De treinen reden vandaag gelukkig wel, en nog stipt ook. Eerst op de agenda  : het bezoekje aan Autoworld. De gewone collectie heb ik al meerdere keren gezien (en die lijkt nooit te wijzigen) maar ik kwam dus voor de Belgian Racing Legends : een verzameling van een dertigtal racewagens. Heel mooi om te zien al waren er toch een aantal foutjes : de Benetton T188 was van Nanini en niet van Boutsen, de legendarische Belga Ford Capri van de gebroeders Martin was er niet. De Belga Ford RS200 van Droogmans ontbrak net als de Texaco Ford Sierra RS500 waarmee o.a. Boutsen en Dieudonné op de circuits hebben rondgereden. Maar misschien ben ik als Ford fan wel lichtjes bevooroordeeld. Er waren toch enkele mooi Fords te zien (GT40, Capri, Escort). De Jacques Swaters corridor was ook wel mooi. Ik heb nog nooit zoveel (miniatuur) Ferrari’s samen gezien.

Na de auto’s stapte ik over op de vliegtuigen. Een korte wandeling naar de andere kant van de Jubelboog bracht me naar het Koninklijk Museum voor Kunst en Geschiedenis. Daar loopt “De toekomst kwam uit de lucht”. Deze tentoonstelling geeft een beeld van Sabena door de jaren heen. Deze tentoonstelling heeft me wel een beetje teleurgesteld. Er hingen iets teveel uniformen en iets te weinig foto’s, affiches en memorabilia naar mijn zin. Maar de verschillende filmpjes die er getoond werden waren wel interessant.

Om de dag af te sluiten heb ik nog een bezoekje gebracht aan de Nationale Bank van België. Te voet was dat maar een goeie 3km van het Jubelpark dus dat kon geen probleem zijn. Helaas ben ik ergens een te vroeg of te laat links afgedraaid zodat ik helemaal op het foute spoor zat. Het heeft een tijdje geduurd eer ik het juiste spoor terug gevonden had. In plaats van 3km heb ik zeker het dubbele gedaan. En dan was het nog tevergeefs ook want de oude Belgas uit de jaren ’30 konden niet meer worden omgewisseld naar euros. Ik zou dus ergens een verzamelaar moeten vinden die er nog iets voor geeft.