Horoscopen. Sommige mensen zijn ervan overtuigd dat ze altijd juist zijn, andere mensen vinden het pure nonsens. Sommige horoscopen zijn zo algemeen dat ze wel voor iedereen “iets” van waarheid in zich hebben. Zelf betwijfel ik dat je geboortedatum een invloed heeft op je toekomst. “Waar” je geboren bent en “Wie” je ouders zijn misschien wel maar “Wanneer”, dat denk ik niet.

Maar soms zijn die horoscopen wel beangstigend realistisch en dat heb ik vandaag vastgesteld. Maar misschien moet ik eerst even teruggaan naar gisteren. Tijdens onze teammeeting vertelde onze manager dat de collega’s van beheer tegen een behoorlijke achterstand aankijken en dat er, voor de eerste keer in jaren, waarschijnlijk nog eens overwerk op zaterdag zal worden gepland. Hoewel wij geen dossierbeheer doen mochten we onze “diensten” eventueel wel aanbieden. Vandaag kwam de manager van beheer inderdaad vragen of er bij ons eventueel kandidaten zouden zijn die een handje kunnen en willen helpen.

Wat is er nu zo spooky ? Het feit dat er vandaag bij de horoscoop van de Steenbok het volgende stond in de metro:

 

Straf hè ? Ik heb me dan maar als vrijwilliger opgegeven. Wat kon ik anders doen ? Verder geloof ik dus niet in al dat gedoe. Zo zeggen ze altijd dat Steenbokken koppig zijn. En dat is dus niet waar hè. Ik heb het al duizend keer gezegd en zal het nog duizend keer blijven zeggen … IK BEN NIET KOPPÏG !

Halfweg december heb ik het gehad over de reacties die je op sommige forums kunt lezen, vooral op die van www.hln.be.

Vandaag waren er ook weer enkele mooie voorbeelden terug te vinden. Bovendien werd op diezelfde website bewezen dat die klagers heel consequent zijn. Er zijn vandaag 3 artikels verschenen over verschillende ongevallen.

Om 7u30 ging het over twee kleine ongevallen op de aansluiting van de Antwerpse ring met de E19 en de A12 richting Brussel. Meer details werden niet gegeven, alleen dat het uren aanschuiven was van in Massenhoven (zo’n 20km verder dus). Aantal reacties van de lezers 2u na het verschijnen : 5.

Om 11u30 verschijnt een tweede artikel. Op de E40 was er een ongeval met een vrachtwagen en twee personenwagens. Om een onbekende reden week de vrachtwagen uit naar links. De E40 was volledig versperd. Binnen de 2 uur waren er 20 reacties, na 4 uur stond de teller op 42.

Om 17u37 verscheen dan het derde artikel. Op de E314 botsten 3 personenwagens op elkaar. Gevolg : minstens anderhalf uur aanschuiven. Reacties op dit artikel na 3u : zero !

Dat woord “vrachtwagen” werkt dus echt als een rode lap op een stier. En daar kan ik dus echt niet tegen. Mensen die absoluut niet weten wat de juiste oorzaak is van het ongeval. Mensen die vermoedelijk nog nooit de binnenkant van een vrachtwagen hebben gezien. Maar over één ding zijn ze het wel allemaal eens: de vrachtwagenbestuurder is een cowboy en het is met 200% zekerheid zijn schuld. En het niveau van sommige reacties is ook om te huilen:

kom&taar schreef : “al dat transport via de baan, ze zouden beter terug met boten beginnen.. die gaan minder snel en dus minder gevaar voor overdreven snelheid…”

samson123 schreef: “Een dode meer of minder doet er voor die paljaskes niet toe…… Zijn onze grote lichten van de regering er nog altijd niet van bewust dat een algemeen inhaalverbod misschien zinvol zou zijn??”

AllezAllez schreef: “Tiens, WEERAL een vrachtwagen. Echte wegpiraten zijn het”

Gelukkig ben ik niet de enige die zich ergert aan dergelijke uitspraken en die niet alle vrachtwagenchauffeurs over dezelfde kam scheren. Er komt dan ook regelmatig tegenreactie op dergelijke onzin. Ik weet wel dat er cowboys achter het stuur van zo’n tientonner zitten maar volgens mij niet meer dan er achter het stuur van een BMW of een Mercedes zitten. Ik weet wel dat, wanneer ik een vrachtwagen laat tussenvoegen of ruimte geef om ergens af te slaan, ik van 99% ervan een bedankje krijg. Bij gewone auto’s zal dat eerder 9% zijn.

En zo heb ik mijn “zaagstukje” voor deze maand ook weeral gehad.

Stilaan begint er zich terug enige regelmaat te vormen.

Daar waar we vorige week vrijdag nog met 3 aanwezige teamleden waren, stond de teller zowel gisteren als vandaag op 10 ! Volledig met andere woorden en dat is, met al die thuiswerkers, een unicum.

Ook op de trein loop alles weer “als een trein” : veel volk, weinig plaats, een trein die niet kan vertrekken, alle reizigers die worden verzocht om over te stappen op een andere trein, die andere trein die dan met 5 minuten vertraging vertrekt omdat hij eerst die eerste trein (waar net de meeste passagiers zijn uitgestapt) te laten voorgaan … heel plezant dus (maar nog altijd plezanter dan de file).

En ook de wekelijkse loopafspraak in Lier stond terug op het programma. Je voelt wel dat meer dan een maand inactiviteit zijn gevolgen heeft maar net als Sally heb ik geen grote “doelen” voor dit jaar dus dan maakt het niet uit hoeveel, hoe lang of hoe snel je loopt. Het belangrijkste is dat het plezant blijft.

Nu zou het ook wel kunnen dat het middagmaal er mee voor gezorgd heeft dat het vanavond iets minder vlot liep. Deze middag zijn met het team namelijk “buiten” iets gaan eten. “Buiten” betekende vandaag “De Pelgrim” in de Boomgaardestraat (recht tegenover Brouwerij De Koninck. Beperkte en eenvoudige kaart maar wel van die goeie ouderwetse traditionele Vlaamse gerechten zoals Friet-Stoofvlees, Friet-Vidé en (mijn keuze voor vandaag) Stoemp met kool en boerenworst. Het was dus eenvoudig maar wel heel smakelijk. De frieten leken ons trouwens vers en met de hand gesneden. Een aanrader dus.

 

Bizar moment deze namiddag toen ik op de trein de laatste bladzijden van “Loutering” van Guido Eekhaut aan ’t lezen was.

Loutering is, na “Absint” het tweede boek rond Walter Eekhaut, de Belgische speurder die wordt verbannen naar de AIVD in Nederland. Eekhaut raakt na 4 maanden stilaan ingeburgerd in Amsterdam. Zijn baas, Alexandra Dewaal, neemt hem echter terug mee naar België, meer bepaald naar de Ardennen. Ergens ver weg van de bewoonde wereld doen ze een gruwelijke ontdekking: 7 aan een paal vastgebonden en gruwelijk verbrande lichamen. Alles wijst er op dat ze levend verbrand werden.

Hun speurtocht brengt hun naar een religieuze sekte die zich voorbereid op de Apocalyps van 2012. Zij geloven dat je gered zal worden wanneer je gelouterd bent en die loutering komt er door ongelovigen de vuurdood te doen sterven. Zij zouden ook achter rampen zoals de brand in de Innovation, Los Alfaques en zelfs de vliegtuigramp in Tenerife zitten.

Net als de andere twee boeken van (Guido) Eekhaut over (Walter) Eekhaut is ook dit weer een spannende en vlotlezende thriller. Ik kijk al uit naar nummer 4.

Wat was er nu bizar? Wel, op het moment van de laatste bladzijden leek het buiten ook wel de Apocalyps. Felle regen en een lichtspektakel om U tegen te zeggen. Gelukkig zat ik in een comfortabele trein en was het ergste voorbij toen ik in Herentals aankwam. Jammer genoeg hebben andere mensen minder geluk gehad al lijkt het vooral om materiële schade te gaan.

Het volgende boek op de leeslijst brengt me terug naar de 16^e eeuw van Henry VIII. Revelation is het vierde boek rond Matthew Shardlake van C.J.Sansom.

De kop is er af ! Terwijl ik nog altijd moest wennen aan het feit dat we in 2013 zaten stond er plots al 2014 voor de deur. Het jaar lijkt wel te zijn voorbij gevlogen.

Gelukkig is dat ook het geval geweest met die laatste week van het jaar. Ik hou er echt niet van, van die week dus.

Kerstmis gaat nog. Op Kerstavond hapjes eten en naar een muziekshow op ARD kijken, met Kerstmis zelf zoveel eten bij de Wokchinees dat je de rest van de avond niets meer kunt eten terwijl je naar een andere muziekshow op ARD kijkt.

Dan enkele dagen gaan werken terwijl het lijkt alsof je de enige bent die moet gaan werken en dan komt oudejaarsavond. De meest overroepen avond van het jaar. Nu ja, anderen kijken er blijkbaar toch elk jaar weer naar uit.

Soit, de week is voorbij en we kunnen terug vooruit kijken. Ik heb me voorgenomen om dit jaar maar één voornemen te hebben namelijk geen voornemens hebben. Plannen heb ik wel. Nog eens goed genieten van de (laatste ?) Roparun, een shortbreak naar Oxford en The Cotswolds en een longbreak in Normandië. Daarnaast geregeld gaan joggen en proberen zoveel mogelijk te fietsen.

En voor we het weten is het weer terug Kerstmis en Nieuwjaar. Het wordt wel een bijzondere Kerst aangezien ik de afgelopen Kerst voor de 49^ste keer mijn verjaardag mocht (of moest) vieren. Dat betekent dus dat ik dit jaar op een andere tram moet stappen. Gelukkig ben ik dit jaar niet alleen in die situatie. Sandra Bullock, Keanu Reeves, Michelle Obama, Teri Hatcher, Russell Crowe, Nicholas Cage, Elle McPherson, Courteney Cox, Stany Crets, Bridget Fonda, Juliette Binoche, Neneh Cherry, Rob Lowe, Lenny Kravitz, Dan Brown, Luc Steeno, Andrea Croonenberghs, Antje De Boeck, Peter van den Begin, Stijn Meuris, Kris Wauters en Eddie Vedder om er maar enkelen te noemen : ze stappen allemaal op tram 5 dit jaar. Gelukkig doen ze dit allemaal vóór mij. Nog iets minder dan 360 dagen te gaan.

Lichte paniek gisteren. Enerzijds omdat de Markt van Vorselaar volledig was afgesloten toen ik thuiskwam. Bleek dat Vorselaar volgens Mijnheer Konijn de gulste gemeente was met meer dan 11.000 euro voor 7.700 inwoners. Niet slecht, al moet ik toegeven dat ik zelf deze keer in gebreke ben gebleven. Om het goed te maken heb ik vandaag wel Music for Life gesteund.

De tweede reden om paniekerig te doen was het bekijken van mijn lijstje met nog te lezen boeken. Bleek dat ik nog maar 157 boeken moest lezen. Daar moest dus dringend iets aan gebeuren. Bleek het dit weekend toch wel net Boekenfestijn in Gent te zijn zeker.

Naar Gent rijden was geen probleem maar op de parking van Flanders Expo.was wat anders. Sinds de laatste keer dat ik daar geweest ben hebben ze blijkbaar The Loop geïnstalleerd. Het zal misschien bedoeld zijn om het verkeer in goede banen te leiden maar dan hadden ze het beter The Flop genoemd. ’t Is echt niet te doen.

Gelukkig ging het binnen beter. Zoals altijd had ik me een budget (van 50€) opgelegd. Achteraf gezien zat ik daar 0,47 euro boven maar dat telt niet hè?Ik kwam buiten met 13 boeken:

• 1830 – De Geboorte van een staat – Roland Van Opbroecke
• Het verborgen Raadsel – Will Lavender
• Advocaat van de President – Geert-Jan Alexander Knoops
• Getuigen – Rudy Soetewey
• Scherprechter – Bob Mendes
• Klem – Frank van Zwol
• Drieëndertig Tanden – Colin Cotterill
• De slangenkuil – Ariana Franklin
• Fandorin – Boris Akoenin
• Verdwijnpunt – Arnaldur Indridason
• Grafteken – Arnaldur Indridason
• Moordkuil – Arnaldur Indridason
• Changeling – Philippa Gregory

Op de terugweg van Gent naar huis zou ik ook nog een bezoekje aan de binnenstad van Antwerpen en aan de Makro brengen. De auto achtergelaten op Linkeroever en via de voetgangerstunnel naar het centrum waar het vreselijk druk was. Even dacht ik mijn bezoekje aan de FNAC uit te stellen maar het Nieuwjaarscadeau van mijne werkgever (35€ aan cadeaucheques) brandt al te lang in mijne portefeuille. Dus maar de pijn doorstaan en met nog eens drie boeken buitengekomen:

• De Schim – Jo Nesbo
• De Verlosser – Jo Nesbo
• Onschuldig – Scott Turow

Verder dan de FNAC ben ik niet gegaan, wel gewoon de tram op en terug naar Linkeroever om naar de laatste tussenstop van de dag te rijden maar dat is er niet meer van gekomen. Als ze al vanop de autostrade staan aan te schuiven om de afrit naar Wijnegem te nemen dan pas ik.

In ieder geval staat de teller van de nog te lezen boeken terug op 172. Nu nog de tijd vinden om ze te lezen.

 

11 juli 1302 … Een datum die zelfs de jeugd zou moeten kennen. Ik weet sinds gisteren dat bijna alles wat ik wist over die dag grotendeels uit leugens bestaan. En dat is de schuld van Hendrik Conscience, de “man die zijn volk leerde lezen” en van Hugo Claus die het boek verfilmde.

Conscience ging nogal ver in het romantiseren van de Slag om Kortrijk. Zo zaten Robbrecht van Bethune en Gwijde van Dampierre al jaren gevangen in Frankrijk toen in 1302 de slag werd uitgevochten.

De Slag der Guldensporen zoals wij hem kennen heeft trouwens niets te maken met een zucht naar onafhankelijkheid van “de Vlaming”. Ik heb uit het boek “1302 – Opstand in Vlaanderen” (J.F. Verbruggen en Rolf Falter) vooral onthouden dat alles gewoon draaide om geld en macht. Wat dat betreft is er niets nieuws.

Vlaanderen bestond toen trouwens vooral uit de streek die wij nu kennen als Oost-Vlaanderen, West-Vlaanderen, Frans-Vlaanderen en Zeeuws-Vlaanderen. De Antwerpenaars, Brabanders en Limburgers vochten niet echt mee. Wie mee vocht aan de kant van de Vlamingen waar onder andere de Namurois. De Van Dampierres spraken trouwens vooral Frans.

Nog iets wat vaak wordt vergeten is het feit dat de Vlamingen na 1302 nog flink geprobeerd hebben om hun macht uit te breiden door middel van veldtochten (met veel geplunder) in het Noord-Frankrijk en Zuid-Nederland. Sommige veldslagen werden gewonnen, anderen verloren. In 1304 kwam er na de Slag van Pevelenberg een einde aan een periode van 7 à 8 jaar van oorlogen, wapenstilstanden en vooral veel slachtoffers.

Naast de historische feiten geeft het boek ook een goede indruk van het leven in het begin van de 14^e eeuw. Hoe graven, ridders, koningen en geestelijken omgingen met macht. Hoe bijvoorbeeld de Koning van Engeland leenman was van de Koning van Frankrijk. Ridder X gaf geld aan Ridder Y om Ridder Z niet aan te vallen. Ridder Y gaf dan weer geld aan Ridder Z om Ridder X wel aan te vallen. Enfin, het was gewoon politiek zoals het nu is en alles draait dus om macht : zij die geen macht hebben willen macht krijgen en zij die wel macht hebben willen meer macht.

Ondertussen ben ik terug in de wereld van de fictie gedoken met “Loutering”, het tweede boek van Guido Eekhaut met Walter Eekhaut in de hoofdrol. Het eerste boek (Absint) en het derde boek (De Schuld van Roseboom) waren steengoed en zoals het er nu naar uitziet wordt het driemaal scheepsrecht.

Eindelijk ! Gerechtigheid is geschied !

Vanaf 2014 wordt KISS, de beste rockgroep ter wereld, toegelaten tot de Rock and Roll Hall of Fame.

Dit museum in Cleveland, Ohio neemt sinds 1986 inductees op. Deze inductees zijn artiesten of muzikanten die volgens een jury een belangrijke invloed hebben gehad op de muziekwereld. Inductees kunnen ten vroegste 25 jaar na het uitkomen van hun eerste plaat worden toegelaten tot de Hall of Fame.

Al jaren proberen fans van over heel de wereld te lobbyen om KISS toegelaten te krijgen tot de Hall, helaas zonder succes. Maar nu is het dus eindelijk zo ver. De hardest band in the world mag zich lid van de Rock and Roll Hall of Fame noemen.

Zelf ben ik fan geworden in 1979. Enerzijds dankzij dat “foute” nummer “I Was Made for Loving You”. Anderzijds dankzij Harry, een leeftijdgenoot die toen ook op het Internaat in Lier zat. Hij heeft me kennis laten maken met het vroegere werk van KISS en sindsdien ben ik dus een verknocht KISS fan.

Op één concert na heb ik al hun concerten in België sinds 1980 gezien. Dat eerste concert was trouwens mijn tweede “echte” concert ooit, na de Kreuners die ik in 1979 zag. Mijn leraar biologie wist dat ik een KISSfan was en bood me aan om mee naar Vorst Nationaal te gaan. Hij zou zorgen voor de kaarten en voor het vervoer. Ik moest gewoon mijn kaartje betalen en meegaan. En ik ben Mijnheer Verbiest daar nog altijd heel dankbaar voor. De concerten die daarna gezien heb zijn niet meer te tellen.

KISS anno 1980:

 

KISS samen met The Melbourne Symphony Orchestra :