Malmedy & Mont Rigi

Dag 2 van de “midweek-met-moeder”.

Vandaag trokken we naar Malmedy, een gemeente die weliswaar tot de Oostkantons behoort maar niet tot de Duitstalige gemeenschap. Duitstaligen hebben er wel “faciliteiten”.

Ik had op internet een leuke stadswandeling gevonden en die hebben we ook gedaan maar dat ging niet zo vlot als gehoopt. De wandeling was immers niet afgepijld, niet overal hingen leesbare straatnaambordjes, de combinatie van aandampende bril (mondmaskers weet je wel), warm weer … afin … ik miste mijn co-pilote 😉

Na de wandeling in de stad reden we een tiental kilometer verder naar Mont Rigi. Een heuvel met een hoogte van 680 m in de Hoge Venen, gelegen tussen de Baraque Michel en Signaal de Botrange.  Daar wachtte een wandeling van ongeveer 3,5km op ons.

Al bij al hebben we volgens de FitBit ruim 8km gestapt vandaag, meer dan voldoende voor een iemand van 86 jaar 😉.

Morgen trekken we naar Orval.

Banneux & Coo

In 1933 verscheen Maria, die zich de Maagd van de Armen noemde, tot acht maal toe aan de twaalfjarige Mariette Beco. Ze deed dat in Banneux, een onooglijk dorpje bij Louvegné nabij Sprimont.

Haar verklaringen werden tussen 1935 en 1937 door een bisschoppelijke commissie onderzocht. Vanaf 1948 bouwde men aan een basiliek. Op 19 maart 1942 gaf bisschop Kerkhofs van Luik toestemming tot de verering van Onze-Lieve-Vrouw van Banneux en op 22 augustus 1949 bevestigde hij het bovennatuurlijk karakter van de verschijningen, waarna in 1952 de erkenning door het Vaticaan volgde.

Banneux groeide uit tot een drukbezocht bedevaartsoord. Het wordt jaarlijks door zo’n 700.000 pelgrims bezocht.Er bevindt zich een bron, die door Maria aan Mariette getoond zou zijn, waaraan een geneeskrachtige werking wordt toegeschreven. In 1985 werd Banneux bezocht door Paus Johannes Paulus II. In juni 2005 werd er in de kapel brand gesticht en in april 2008 werden er acht metalen kruisen gestolen. In beide gevallen was er melding van een intense vislucht. In 2008 werd het 75-jarig jubileum gevierd.

Vandaag was er weinig volk. De reden lijkt me duidelijk te zijn. Wat wel opviel is dat iedereen een mondmasker droeg en 99% deed dat ook op een goeie manier.

Op weg naar ons hotel in Houffalize hebben we dan nog een tussenstop gemaakt aan de Cascade de Coo, ooit een klassieker die elke Vlaming wel  gedaan heeft. Tegenwoordig stelt dat al veel minder voor. Als je niet voor Plopsacoo komt dan ben je vrij wel rond. Bovendien stroomt er niet zoveel water meer onder de brug.

Ondertussen zijn we (moeder en ondergetekende) gesetteld in de Vayamundo van Houffalize. Klaar voor een midweekje Wallonië.

To Mask or not to Mask?

maskerGroene zones, oranje zones, groene zones … appelblauwzeegroene zones. Je kan het niet meer volgen want de kleuren wijzigen quasi om het uur.

Hoewel ik zelf in een zogezegd rode zone zit (met 3 besmettingen in één gezin op een totaal aantal inwoners van 7.861 zit je omgerekend aan 31 besmettingen op 100.000 inwoners en dat is dus rood) vertrek ik morgen toch naar een witte zone.

Deze keer echter zonder Conny ☹

Aanvankelijk zou ik immers mijn moeder vergezellen op een korte busvakantie naar Ost-Friesen (met OKRA!) maar die reis is ondertussen al een tijdje geschrapt. Als alternatief vertrekken we morgen voor enkele naar Houffalize.

Gewoon even weg zijn. Bezoekjes aan Banneux, Orval, Malmedy en de Hoge Venen … Zelfs al moet het met mondmasker (onder de taalgrens hebben ze daar blijkbaar veel minder last van). Ik moet namelijk toegeven dat ik het dragen van een masker tijdens mijn dagelijkse wandeling hier in het bos niet echt als nuttig ervaar. Op een uurtje wandelen komen we vaak niemand tegen.

En de fietsers die we zien kunnen ook in drie categorieën worden ingedeeld: zij die geen mondmasker dragen (30%), zij die wel een mondmasker dragen (30%) en zij die een alternatief masker dragen zoals het keelmasker, het kinmasker, het baardmasker, het elleboogmasker, het polsmasker (40%).

Maar aangezien bij onze zuidelijke landgenoten meer ingeburgerd is zullen we zeker mee doen.

When in Rome …