Foto

Vordensteyn

walkingwithlucEen reactie plaatsen

Nog steeds een weekje verlof en na de miezerige regen van deze voormiddag klaarde het gelukkig op zodat we toch nog een wandeling konden maken.

Daarvoor trokken we naar Schoten, meer bepaald naar Park Vordenstein.

Dit kasteelpark is 110 hectaren groot en bevat zowel Engelse als Franse bouwstijlen. Het grootste gedeelte van het landschap dateert uit 1850. Rond deze periode werden ook een groot aantal zeldzame boomsoorten aangeplant. Op het domein leven damherten, reeën en uilen.

Vordensteyn ontstond in de 14de eeuw na het samensmelten van twee leenhoven, het Hof van der Katen en het Hof van de Werve, respectievelijk afhangend van de heren van Schoten en de heerlijkheid van Villers. In 1552 was er voor de eerste maal sprake van een stenen huis. Het kasteel veranderde in de loop der tijden verscheidene malen van uitzicht en werd uiteindelijk in 1946 gesloopt. Het omringende park, de bijgebouwen en enkele vazen van de vroegere parterres zijn bewaard gebleven. Het bosgedeelte werd ontworpen in Franse barokstijl met rechte dreven en assen. Later werd een gedeelte heringericht volgens de Engelse landschapsstijl met afwisselend open grasvelden, vijvers en boomgroepen.

In het park bevindt zich ook de oranjerie, gebouwd rond 1800 in een neoclassicistische stijl. Deze oranjerie en de omringende tuinen hebben nu een educatieve functie waar de vzw Tuinpunt regelmatig tentoonstellingen, workshops en andere evenementen organiseert. De oranjerie is geklasseerd als beschermd erfgoed.(Bron : Wikipedia).

Die damherten, reeën en uilen hebben we niet gezien maar verder was het een mooie herfstwandeling. Wij kozen voor de rode wandeling die ongeveer 3,5 km lang is. De blauwe wandeling is 4 km lang en er is ook nog een 1 km lange gele wandeling. Alle wandelingen vertrekken op de parking aan de Kopstraat.

Enkele foto’s:

Mol

walkingwithlucEen reactie plaatsen

Ik heb nog wat verlofdagen staan met als gevolg dat ik al eens een weekje niet moet werken.

Omdat Conny wel moet werken ben ik vandaag nog eens op stap geweest met moeder. Zij wilde nog eens graag gaan eten in de Abdij van Postel.

Daar kan je ook wandelen maar de korte wandeling hebben we daar al dikwijls gedaan en die is eerlijk gezegd eerder saai.

Waarom dan niet naar het centrum van Mol en een stadswandeling doen?

In Mol hebben ze de “Spijkers met koppen” wandeling. Een wandeling waarbij je “spijkers” in de grond volgt om zo via informatieborden een beetje op te pikken van de geschiedenis van Mol.

De gemeente is voortgekomen uit de Voogdij Mol, Balen en Dessel, die in de Napoleontische tijd werd opgeheven en waarbij Balen en Dessel zelfstandige gemeenten werden. Het gebied van Postel, tot dan toe zelfstandig bezit van de Abdij van Postel, werd bij de gemeente gevoegd en in 1818 werd ook de Geelse enclave Millegem aan Mol toegevoegd, waarmee het de meest uitgestrekte gemeente van België werd. De bijnaam van de Mollenaars is “Sopweikers”.

Hoelang Mol bestaat, is niet geweten, maar het gebied wordt al duizenden jaren bewoond. In de middeleeuwen was de streek gekend als Molle. De eerste lettergreep (Mol) verwijst naar de mulle zand. De tweede lettergreep (le) betekent “beboste hoogte”. Sinds wanneer het gebied omschreven werd als Molle is evenmin geweten, maar men vermoedt rond 54 voor Christus, na de opstand van de Eburonen. En de bewoning door hun nog overlevende nakomelingen en opvolgers: Toxandriërs en Tungri. (Bron: Wikipedia)

Als je wandeling zou doen, druk dan zeker een plannetje af of zet de wandeling in één of andere app of GPS. De spijkers zijn vaak verwarrend en op sommige plaatsen lijken ze verdwenen. Straatnaambordjes kosten blijkbaar ook veel want in Mol zie je er niet zoveel.

Na de wandeling nog snel een koffietje gedronken “Onder den Toren” en dan heel smakelijk gaan eten aan de Abdij van Postel.

De wandeling:

Enkele foto’s

Herfstwandelingen

walkingwithlucEen reactie plaatsen

Verlengd weekend deze week en dat het een heel druk weekend is geweest.

Afgelopen vrijdagnamiddag gaan wandelen met moeder in Lier van Kloosterhei naar Oud Lier en terug (over het kerkhof).

Zaterdag nog eens een halve dag op mijnen buik gelegen om onkruid uit te doen (ik zou toch graag vóór de winter de tuin voor een groot deel onkruidvrij hebben).

En gisteren was er weer tijd voor ontspanning met de Mispeldonkwandeling in Bonheiden. Je vertrekt aan de kerk en dan volg je de pijltjes met het blauwe rechthoekje. Soms kan de wandeling bijzonder modderig zijn maar dat viel gisteren heel goed mee.

En in Mispeldonk is het heel het jaar door wel mooi om te wandelen.

De wandeling:

Enkele foto’s:

Vandaag zijn we gewoon in Peulis gebleven om te wandelen maar door de wisselende weersomstandigheden viel dat ook weer mee. Zon, regen en wolken en dan heb je veel kans op regenbogen. We hebben er een aantal gezien. Niet de mooiste maar ze waren er wel.

Wat ik hier in de buurt wel weinig zie ten opzichte van bij ons in de Kempen zijn paddenstoelen. Af en toe zie je er wel één maar niet zoals bij ons in Vorselaar.

Cassenbroek

walkingwithlucEen reactie plaatsen

Het blijft maar nazomeren.

In een T-shirt gaan wandelen op 26 oktober zou eigenlijk niet mogen maar we kunnen er maar van genieten.

Voor onze wandeling zijn we het vandaag niet ver gaan zoeken. Het was weeral een tijdje geleden dat we Cassenbroek nog eens hadden bezocht dus trokken we naar Rijmenam.

Vertrekken doen we op het Stationsplein. Via de Sint-Jansstraat, de Kikshamlei en de Oude Keerbergsebaan wandelen we rond de oude gebouwen van meubelfabriek Meurop.

Rechtsaf de Kruisstraat in om dan zowel de Lange Dreef als de Korte Dreef over te steken. Via de Broekstraat en de Huurstraat bereik je Cassenbroek. Het water aan het vlonderpad leek hoger te staan dan andere jaren.

Met een beetje geluk zie je er wel eens een ree. Vandaag hadden we dat geluk want we zagen er zelfs 2. De ene verborgen achter bosjes, de andere rustig grazend in de wei.

Via de Heidijkstraat en de Broekstraat bereik je de Elststraat die overgaat in het Heidijkpad dat dwars door de Esltloopbeemden loopt. Daar waren er dan weer heel veel paddenstoelen te zien.

Via de oevers van de Dijle en het Heemkundig museum kwamen we terug op het Stationsplein aan.

Peultebossen

walkingwithlucEen reactie plaatsen

Vanmiddag even op mijn eentje eropuit getrokken met de fotocamera in de aanslag.

Ik wandelde naar de Peultebossen.

‘De Peulte’ is een bos gelegen op de grens van Putte, Bonheiden en Sint-Katelijne-Waver. In de 16e eeuw maakte het al deel uit van het Grote Waverwoud, dat gans de streek tussen Lier, Heist-op-den-berg en Rijmenam bestreek. Keizer Karel V, die 15 jaar in Mechelen woonde bij zijn tante Margaretha van Oostenrijk, had er zijn jachtgebied.

Tot voor tweehonderd jaar sprak men niet van ‘De Peulte” doch wel van de ‘Krankhoevebossen’. Die benaming en de naam van de Grote Krankhoeve aan de overkant van de Mechelbaan, gebouwd in 1712, verwijst waarschijnlijk naar een pesthuisje dat gebouwd werd nabij de Oude Putsebaan. De zieken uit de stad werden er in de middeleeuwen afgezonderd in een hut in de bossen. Ze werden er, zonder enige vorm van opvang en verzorging, aan hun lot overgelaten.

De Peultenbossen bestaan voornamelijk uit eiken-haagbeukenbos met ondergroei van hazelaar, jonge esdoorn en lijsterbes. Het gebied wordt doorkruist door de Houten Brugbeek en de Waversebeek.

Ik was ook op jacht maar dan op paddenstoelen. Die heb ik bij hopen gevonden.

Helaas is het Peultebos een heel drassig bos en dat betekent dan ook muggen, muggen en nog eens muggen. En muggen zijn mijn grootste fans.

Wandelen in Hasselt en fietsen in Lier

walkingwithlucEen reactie plaatsen

Onze vakantieweek kabbelt rustig verder.

Gisteren, na de wissel van zomerbanden naar winterbanden, zijn we verder gereden naar Hasselt, de stad waar ik, toen de dieren nog konden spreken, de beste twee schooljaren uit mijn carrière heb gekend.

Maar van die stad herken ik eerlijk gezegd nog weinig. Vooral de Elfde Liniestraat waar zowel mijn school als mijn studentenhuis was gevestigd is aanzienlijk veranderd. En blijkbaar gaat ze nog meer veranderen naar een autovrije boulevard.

Hasselt is wel altijd leuk om door te wandelen. En hier en daar herken ik toch nog altijd iets. De Witte Non waar ik de Witte van Hoegaarden leerde kennen. De muur van het begijnhof waar tientallen schachten op hun knietjes zaten om een bloem-mayonnaise-ketchup douche te krijgen. Het café waar ik met schoenen vol ketchup moest 20 frank moest bijeen gaan bedelen. Afin, dus altijd goed voor een bezoekje. Wij kozen voor de stadswandeling die je kan doen door de koperen klinknagels met een eikel erop te volgen. Probeer wel de ondergrondse parking van het Dusartplein te vermijden. Die is immers vreselijk duur.

En vandaag hebben we geprofiteerd van het aangenaam weer om de fietsen nog eens van stal te halen. Nu het nog kan moeten we ervan profiteren. Ik had een fietstocht gevonden “Tussen reeën en koeien in den Boshoek”, een tocht van bijna 36 km. Die vertrok in Hove maar ik zag dat hij ook in Lier aan het C.C. De Mol passeerde. Het leek me dan ook beter om daar te vertrekken.

Het was een mooie en rustige fietstocht en het weer was zalig.

De fietsknooppunten (vertrek aan de Brug aan C.C. De Mol in Lier): 5 – 31 – 27 – 13 – 52 – 12 – 63 – 61 – 82 – 87 – 91 – 88 – 88 – 89 – 5

Als wil vertrekken vanuit Hove dan vertrek je aan knooppunt 62 (Parklaan Hove) en fiets je naar knooppunt 12. Eenmaal je terug aan knooppunt 12 bent ga je dan terug naar knooppunt 62.

Heksen in Leuven

walkingwithlucEen reactie plaatsen

Het was dus de bedoeling dat we afgelopen zondag ook nog in Brussel zouden doorbrengen maar de “Gaza-betoging” deed ons vroeger vertrekken.

We gingen echter nog niet naar huis maar reden van Mechelen, waar we onze auto oppikten, verder naar Leuven.

Het was immers de derde zondag van de maand en dan kan je in Leuven deelnemen aan de 3 x 3 wandeling. Een wandeling met gidsen van Lots of Leuven van 3 kwartier die 3 euro kost en om 3 uur in de namiddag ergens in Leuven vertrekt.

Deze keer was het onder de luifel van Café Gambrinus aan de Grote Markt. Het onderwerp van de wandeling was heksen in Leuven. Op de Markt, ter hoogte van het politiebureel werden trouwens twee heksen levend begraven.

De opkomst was groot. Ik schat toch wel een honderdvijftigtal personen. En net als de wandeling in de Bondgenotenlaan was ook dit weer een heel interessante wandeling met een heel enthousiaste gids.

Ik kan iedereen aanraden om eens zo’n wandeling mee te doen.

Leuven is sowieso een leuke stad om in rond te wandelen. Elke keer vind ik wel iets dat ik nog niet eerder zag.

Wandelen en fietsen

walkingwithlucEen reactie plaatsen

Soms stel je vast dat het weekend gepasseerd is voor je het echt beseft. Neem nu vorig weekend. Op vrijdag eerst een ontbijtje bij Nonkel Koek in Heist op den Berg ter gelegenheid van de verjaardag van Conny. Na de middag een fietstochtje naar Den Batteliek.

Op zaterdag werk je een dag in de tuin en op zondag ga je stemmen en voor je het weet zit je terug achter je bureau op maandag.

Gisteren heb ik dan een snipperdagje genomen omdat ik anders teveel aan recup-uren heb. Van dat dagje heb ik gebruik gemaakt om nog eens met moeder op stap te gaan. We trokken daarvoor eerst naar de Hoge Rielen. Daar was het bijzonder rustig en mooi wandelen. Vooral de vele paddenstoelen onderweg zorgden daarvoor.

Ook vandaag werd er nog gestapt maar dan wel in het Provinciaal Domein Vrieselhof in Oelegem. Daar kozen we voor de zwarte wandeling en ook daar waren er veel paddenstoelen om te fotograferen.

Nekker

walkingwithlucEen reactie plaatsen

Zaterdag was weer werken-in-de-tuin-dag (maar toch 24.000 stappen gedaan).

Vandaag begon ik met een uitstapje naar de Stadsfeestzaal in Aarschot voor een heel geslaafde stripbeurs. De collectie kunnen uitbreiden met 42 stuks en maar de helft van mijn voorziene budget uitgegeven.

Deze namiddag zijn we dan nog naar de Nekker in Mechelen getrokken om daar de A.S. Adventurewandeling te doen. Dat leek jaren geleden te zijn. Ze is trouwens nog altijd heel mooi om te doen.

De Averegten

walkingwithlucEen reactie plaatsen

Vandaag nog een vrijdaguitstapje met moeder gemaakt en daarvoor trokken we naar Heist-op-den-Berg (om een hapje te eten) en naar deelgemeente Hallaar (om een wandelingetje te doen).

In Halaar ligt immers het Provicinciaal Domein Averegten, één van mijn favoriete domeinen.

Ik ben vandaag ook te weten gekomen waar de naam “Averegten” vandaag komt. Aver komt van everzwijn en egten is een oude naam voor omheind gebied.

Het komt er dus op neer dat dit vroeger het omheinde jachtgebiet van het kasteel van Isschot was.

Nu is het een mooi domein met een mooi wandelpad waar het in eender welk seizoen aangenaam wandelen is.