Het andere Valkenburg

Eergisteren viel Valkenburg ons eigenlijk een beetje tegen maar vandaag is gebleken dat we gewoon het verkeerde, hypertoeristische, gedeelte hebben gezien.

Vandaag hebben we een heel ander Valkenburg gezien.

Onze dag begon met een bezoekje aan de kasteelruïne dat we konden combineren met de Fluwelengrot. Deze mergelgrotten hebben niets te maken met de stof fluwijn maar werden genoemd naar de Franse eigenaar.

Grot is trouwens ook een verkeerde benaming want Nederland kent geen natuurlijke grotten. Alle “grottten” zijn dus eigenlijk groeven. Uit deze grotten worden al sinds mensenheugenis blokken “mergel” gehaald. Wat bij ons mergel wordt genoemd wordt bijvoorbeeld in Engeland chalkstone genoemd.

Je kan deze grotten trouwens enkel bezoeken met een gids. Doe je dat op je eentje dan loopt het ongetwijfeld slecht af. Wij hadden het geluk van een heel enthousiaste gids te hebben die ons ruim een uur heeft onderhouden.

Ons bezoekje aan de grotten hebben we afgerond met een stukje Limburgse Vlaai. Dat was er nog niet van gekomen en morgen moeten we helaas weer naar huis. Onze laatste kans dus.

Daarna zijn we naar het centrum getrokken maar dus een ander gedeelte dan het stuk waar we dinsdag doorheen zijn gelopen.

Heel rustig, heel netjes en heel mooi. Wat we ook vandaag weer zagen zijn reproducties van oude gevelreclames. Die hadden we dinsdag trouwens ook al gezien.

Na onze tweede beklimming (te voet toch) van de Cauberg zat alweer een heel mooie dag er op.

Vanavond nog effe nagenieten van een leuk verblijf in Landal Kasteeldomein Cauberg en morgen terug richting België.

Grijs (maar mooi)

Zo zonnig als het gisteren was … zo grijs was het vandaag.

De wandeling van vandaag zou ons langs verschillende kastelen brengen al is de term “kasteel” misschien misleidend. Eigenlijk waren het eerder kasteelhoeves maar dat maakte de wandeling niet minder mooi. Integendeel zelfs.

Af en toe moesten we de paraplu open doen maar met uitzondering van dat ene buitje rond de middag viel het al bij al nog heel goed mee. Gelukkig kwamen we onderweg een oude waterput tegen met een afdakje want tijdens die ene fikse bui was het net etenstijd. Verder bleef het beperkt tot enkele druppels.

Uiteindelijk hadden we 15 kilometers op de teller staan waarvan de laatste kilometer een stijgingspercentage van gemiddeld 12% had. Landal De Cauberg ligt immers op de top van … de Cauberg.

Terwijl ik dit schrijf valt de regen trouwens ook behoorlijk uit de lucht maar wat er vandaag valt kan morgen niet meer vallen. En morgen dat betekent voor ons een uitstapje naar Maastricht.

Het witte stadje

Iedereen kent Thorn waarschijnlijk wel als het “witte stadje” in Zuid (Nederlands) Limburg. Maar in de buurt van Thorn is het ook leuk vertoeven hoor.

Ze hebben daar bijvoorbeeld ook de Kapellenroute, een wandeling van een zestal kilometer die je langs tal van kapelletjes brengt, grote en kleine en bijna allemaal gewijd aan een andere heilige. Bij ons zijn het vooral Maria-kapelletjes maar hier hebben we er ook gezien van Sintt Jozef, Sint Barbara, Sint Antonius en Sint-Nepomucenus.

De mooiste kapel was wel de Kapel onder de Linden. De grootste die we gezien hebben maar heel mooi. Daar hebben we ook een kaarsje gebrand voor al die studenten die binnenkort weer aan de blok moeten beginnen.

Wij hebben de wandeling wel tegendraadsi gedaan, eerder per toeval maar uiteindelijk leek dat beter omdat we het stadje zelf dan op het einde van de wandeling hadden. Thorn is zeker een mooi stadje maar we hadden wel het geluk dat het seizoen nog niet echt bezig is. Ik denk dat het daar in de zomer niet te doen is van de toeristen.

Ondertussen zitten we knusjes in ons appartementje in het Landal Kasteeldomein De Cauberg met een heel mooi uitzicht. Alleen jammer dat het morgenvroeg net iets te koud zal zijn om te ontbijten op het terras.