Wandelen

Cultuur

walkingwithlucEen reactie plaatsen

Wij houden volgende week onze “herfstvakantie” en die hebben we eigenlijk afgelopen woensdag al ingezet.

Toen hebben we, na de valse start van eind september, ons cultuurseizoen 2025-2026 geopend.

Over die valse start van 26 september kunnen we kort zijn. Na 25 minuten hebben we de zaal toen verlaten. Twintig minuten moesten we wachten op het begin en toen eindelijk het eerbetoon aan David Bowie moest beginnen hadden er al genoeg van. David draaide zich om in zijn graf.

Herstart dus afgelopen woensdag in ‘Blikveld in Bonheiden met “Portie Gemengd – Sketch”. In deze show maken Steven Beersmans, Julie Delrue en Liesa Naert een gedeelde (kinder)droom waar. In de voorstelling mogen ze zich laten gaan in een reeks sketches – een format dat, volgens hen, door theaterliefhebbers vaak wordt beschimpt.

Even was er bij ons lichte paniek aangezien we op de eerste rij zaten maar de interactie met de spelers bleef gelukkig beperkt. We hebben wel ruim anderhalf uur goed gelachen.

Donderdag trokken we dan naar het Cultuurcentrum Mechelen voor History of New Wave part 2. Enkele jaren terug hadden we Part 1 gemist maar vorig jaar hadden we de muzikanten wel aan het werk gezien en gehoord met hun History of Britpop. Deze keer hadden ze niet Luk Janssens bij als verteller maar Stijn Meuris als verteller/zanger.

Dik 2 uur nostalgie met het betere new wave werk uit de jaren ’80. De muzikanten waren  Stijn Meuris(VERTELLER & ZANG), Filip Heylens  (GITAREN & ZANG), Leen Diependaele (KEYBOARDS & ZANG), Kris Delacourt (GITAREN & ZANG), Bart Van Lierde  (BAS)en Ron Reuman (DRUMS).

Vrijdag en zaterdag is er werk gemaakt van het maaien en opkuisen van onze “grasvlakte”.

Vandaag was het opnieuw de beurt aan cultuur: ik ben naar GC Klein Boom in Putte getrokken met de bedoeling om mijn lijstje van “nog te vinden stripverhalen” iets kleiner te maken (voor een schappelijke prijs). En daar ben ik alweer in geslaagd.

Vrijbroekpark

walkingwithlucEen reactie plaatsen

Afgelopen weekend stond volledig in het teken van de verjaardag van Conny: verjaardagsontbijt op zaterdag in Leuven, op zaterdagnamiddag in Heist op den Berg gaan winkelen voor een verjaardags-high-tea op zondag, op zaterdagavond een verjaardagsetentje in Bonheiden, op zondagochtend alles klaarzetten voor het feestje in de namiddag en dan de high tea om af te sluiten.

Maar vóór we aan dat weekend begonnen was ik nog gaan wandelen met moeder in Mechelen, in het Vrijbroekpark. De herfst was daar nog niet volledig doorgebroken maar de rozentuin en de dahliatuin leken er beter bij te liggen dan bij ons laatste bezoek ergens in juni.

Close Encounter

walkingwithlucEen reactie plaatsen

Gisteren nog eens taxi moesten spelen voor moeder en haar kaartvriendinnen en dan van de gelegenheid gebruik gemaakt om een namiddag in Turnhout te spenderen.

Vandaag dan de wandelschoenen aangetrokken en dicht bij huis gaan wandelen in Peulis en een bezoekje gebracht aan de Peultenbossen.

De “Peulte” maakte in de 16de eeuw al deel uit van het Grote Waverwoud. Keizer Karel V, die 15 jaar in Mechelen woonde bij zijn tante, Margaretha van Oostenrijk, had er zijn jachtgebied. De Peultenbossen zijn een moerassig overblijfsel van wat ooit een uitgestrekt bosgebied is geweest. Ze bestaan voornamelijk uit eiken-haagbeukenbos met ondergroei van hazelaar, jonge esdoorn en lijsterbes. Tijdens de paartijd kan je er de bruine kikker horen “brommen”. In de nattere delen groeit moerasspirea, gele waterkers, dalkruid en kleine maagdenpalm. De sperwer, buizerd en boomvalk bouwen hun nest tussen de naaldhoutbomen. (bron: infobord aan de ingang)

Van dat alles hebben helaas niks gezien. De grachten stonden zo goed als droog. Er waren zelfs zo goed als geen paddenstoelen te vinden (terwijl dat andere jaren wel zo is).

Maar dat alles werd goedgemaakt door de ontmoeting die bij het binnenkomen van het bos hadden : een reetje verwelkomde ons. Ik heb er al wel enkele gespot in de buurt maar het was me nog niet eerder gelukt om er eentje deftig te fotograferen. Deze keer dus wel. Ze bleef lang genoeg staan en poseerde gewillig. Zoiets maakt je dag wel goed.

De wandeling:

Enkele foto’s (klik op de foto’s voor een groter exemplaar)

Vordenstein

walkingwithlucEen reactie plaatsen

Na twee weken vakantie was er vandaag nog een “vrije” vrijdag om met moeder op stap te gaan.

Deze keer trokken we richting Schoten naar Park Vordenstein waar we de rode wandeling van 3,5 km zouden doen. .

Vordensteyn ontstond in de 14de eeuw na het samensmelten van twee leenhoven, het Hof van der Katen en het Hof van de Werve, respectievelijk afhangend van de heren van Schoten en de heerlijkheid van Villers. In 1552 was er voor de eerste maal sprake van een stenen huis. Het kasteel veranderde in de loop der tijden verscheidene malen van uitzicht en werd uiteindelijk in 1946 gesloopt. Het omringende park, de bijgebouwen en enkele vazen van de vroegere parterres zijn bewaard gebleven. Het bosgedeelte werd ontworpen in Franse barokstijl met rechte dreven en assen. Later werd een gedeelte heringericht volgens de Engelse landschapsstijl met afwisselend open grasvelden, vijvers en boomgroepen.

In het park bevindt zich ook de oranjerie, gebouwd rond 1800 in een neoclassicistische stijl.

Het park wordt nu beheerd door het Agentschap voor Natuur en Bos volgens de principes van Harmonisch Park en Groenbeheer. (Bron : Wikipedia)

We waren bijna rond toen het wandelpad naar de Parking plots afgesloten was. De omleiding gevolgd en uiteindelijk stonden er 4,25 km in plaats van 3,50 km op de teller.

De wandeling (inclusief omleiding)

Enkele foto’s (klik op de foto voor een groter exemplaar)

Even terug naar Valkenburg

walkingwithlucEen reactie plaatsen

Nu de eerste werkdag achter de rug is lijkt het me een goed idee om even terug naar Valkenburg te gaan.

Bij ons laatste bezoek aan Valkenburg, in 2019, had ik al tal van replica’s van oude reclameschilderingen gezien.

Dit jaar zaten we aan de andere kant van Valkenburg en heb ik er andere gezien. Ik vind die dingen dus echt mooi, net zoals van die oude huizennamen uit de tijd toen er nog geen huisnummers waren.

Ik wil de buit van dit jaar graag met jullie delen (klik op een foto voor een groter exemplaar):

Schupleerpad

walkingwithlucEen reactie plaatsen

Vroeg uit de veren vandaag want we werden om 9u in Vorselaar verwacht voor de herdenkingsmis van ons vader die ondertussen al 8 jaar overleden is.

Om de tijd te vullen tussen de mis en het middagmaal trokken we de wandelschoenen aan om het Schupleerpad eens uit te proberen.

Dat pad is sinds 25 mei van dit jaar open voor het publiek en verbindt “de Schapenstal” in Vorselaar met kasteelhoeve “Den Herberg” in Grobbendonk.

De website van Natuurpunt leert ons dat dit pad door bijzonder waardevol en tot voor kort ontoegankelijk natuurgebied loopt. In de bossen en hooilanden schuilen reeën en bevers. In de onmiddellijke omgeving broeden kleine bonte specht, houtsnip, kleine karekiet, ijsvogel, wespendief, matkop, havik en grote gele kwikstaart. Om die kwetsbare soorten te beschermen, zijn honden niet toegelaten op dit wandelpad

Van al die vogels hebben we enkel het ijsvogeltje gezien (en ik heb het zelfs kunnen fotograferen zij het van ver). Reeën noch bevers hebben we gezien.

Het is wel een mooi wandeling maar niet voor iedereen geschikt. Sommige vlonderpaden zijn bijzonder smal en dat geldt ook voor enkele gewone paadjes. Vooral bij nat weer lijkt het me “een uitdaging”.

Hoewel duidelijk staat aangegeven dat het pad enkel voor voetgangers geopend is probeerden er toch enkele fietsers de doorsteek te kunnen maken. Helaas voor hen kwamen ze de boswachter tegen en werden ze gewoon teruggestuurd.

Enkele foto’s (klik op de foto voor een groter exemplaar:

Back home

walkingwithlucEen reactie plaatsen

Zo’n vakantie vliegt toch echt wel voorbij hè? Hoe komt dat toch.

Gisteren stond onze laatste fietstocht in Nederlands Limburg op het programma : van Hotel Mercure in Valkenburg terug naar Hotel Berg en Dal in Epen. En ook nu was het weer hopen dat onze bagage ons zou volgen (of beter nog : ons voor zou zijn).

Eigenlijk deden we dus de rit van dinsdag maar toen hebben we de rit van gisteren gedaan. Dat bleek achteraf gezien een goede beslissing.

Nu was onze rit dus ruim 15 km korter en met het vooruitzicht van een twee uur durende autorit was dat beter. Het was weer constant op en neer en we hebben vaak de hulp van Mijnheer Bosch kunnen gebruiken 😉

Op één of andere manier heb ik, in tegenstelling tot de vorige dagen, minder foto’s genomen. Niet dat het niet mooi was, in tegendeel, maar soms heb je zo van die dagen.

Wat we gezien hebben? Een bestelwagen die zonder kijken van zijn erf de weg op reed en mij (volgens Conny) op enkele centimeters na miste, een koffie met een keischattig ijsje, een vreemde spreuk met een verwijzing naar de Franse revolutie (denk ik toch) en veel mooie panorama’s.

Bij aankomst in Epen stond onze bagage al aan de receptie. Alles ingeladen, boodschappen gaan doen (dan moesten we dat thuis niet meer doen), nog een stukje Limburgse Vlaai met een koffie en de auto in.

Het aftellen naar de volgende vakantie kan beginnen. En misschien is die ook wel weer met Fietsrelax.nl. Het was alvast een prettige kennismaking met deze organisatie.

De knooppunten:

De rit:

De foto’s (klik op een foto voor een groter exemplaar):

Valkenburg

walkingwithlucEen reactie plaatsen

Deze voormiddag waren er enkele buien aangekondigd en die zijn ook wel uitgekomen.

Daarom besloten we om de geplande fietstocht van een kleine 50 km te schrappen en te vervangen door een stadswandeling in de voormiddag en een kleinere fietstocht in de namiddag.

Valkenburg hebben we in 2019 al uitgebreid bezocht tijdens ons verblijf in de Landal op de Cauberg. Maar omdat we nu aan een totaal andere kant van Valkenburg verblijven hebben we een stuk gezien dat we niet eerder hadden bezocht.

Verder blijft het een gezellige stad waar je een ruime keuze hebt aan drank- en eetgelegenheden.

Ook leuk aan Valkenburg zijn de replica’s van oude reclameschilderingen op huisgevels. Die toon ik later deze week wel. Valkenburg toont zich in alles ook graag als fietsstad. Dat zagen we al in het hotel maar ook in de stad zelf merk je dat: fietsverhuur, fietsroutes, …

Toen we terug aan het hotel waren stonden er 5 km op de teller.

Dan was het de beurt aan de fiets. Deze keer heb ik de route laten uitstippelen door Fietsknooppunt.be zelf.

Je kiest de optie “surprise me”, je selecteert een startknooppunt en een afstand en tot slot moet je nog aanduiden welke richting je wenst te fietsen (noord – zuid – oost – west). Onze route bracht ons naar het Geleenbeekdal. Regen hebben we niet meer gehad, de wind was aanwezig maar veel minder dan de afgelopen dagen en de beklimmingen waren er natuurlijk ook.

Om onze korte vakantie af te sluiten hadden we een tafel geboekt in het nabijgelegen restaurant “De Beren” waar je voor 3 euro een driegangenmenu kunt kiezen. Heel lekker alleen waren ze wel onze hoofdschotel vergeten. Zogezegd omdat we al op “dessert” stonden maar ook dat kwam niet. Afin, we hebben een paar sokken en een kortingbon voor een volgend bezoek gekregen 😉.

Morgen fietsen we terug naar Epen om vandaar terug met de auto naar België te rijden.

Time Flies when you’re having fun.

De knooppunten van de fietstocht

De fietstocht

Enkele foto’s van Valkenburg (klik op de foto voor een groter exemplaar)

Doorheen Zuid Limburg

walkingwithlucEen reactie plaatsen

Hoe sterk zijn de eenzame fietsers die kromgebogen over hun stuur tegen de wind zichzelf een weg banen?

Dankzij de motortjes van Mijnheer Bosch valt dat best wel mee. Zonder die motortjes zou het een veel lastigere dag zijn geworden.

Vandaag maakten we de verplaatsing van ons eerste hotel in Epen naar ons tweede hotel in Valkenburg. We hoopten maar dat onze bagage date ook deed want die zou door de organisatie worden verplaatst.

Eigenlijk stond er een rit van zo’n 40km op het programma maar we hebben deze rit bewaard tot donderdag en vandaag dan de voorziene rit van donderdag (in omgekeerde richting) gedaan. Die was immers een dikke 15 km langer en dan donderdag moeten we ook nog de verplaatsing naar België maken.

De rit begon direct pittig met een beklimming van zo’n 2 km lang. En met tegenwind van 4 à 5 Bft. Lang leve de functie Sport en Turbo 😉. Ook vandaag kregen we weer te maken met een afgesloten fietspad maar ook hier was een omleiding voorzien. Wij hebben deze uiteraard gevolgd hetgeen niet kan gezegd worden van enkele wielertoeristen.

Het was weer een mooie afwisselende rit met leuke dorpjes en prachtige vergezichten.

Onderweg zijn we ook een standbeeld te ere van de Cramignon tegengekomen. Dat is een traditionele reidans waarbij de dansers hand in hand huppelend en zigzaggend door de straten dansen. Vooral in acht grensdorpen in Zuid Limburg leeft die traditie nog. Aanvankelijk werd deze dans uitgevoerd op de Sacramentsprocessie (de 2de zondag na Pinksteren) maar tegenwoordig heeft elk dorp zijn eigen datum.

En zo zijn we dus aangekomen in het Mercure hotel in Valkenburg, een echt fietsershotel. Ze hebben hier geen fietsenstalling maar een fietsen-wellness. Vanuit onze slaapkamer kijken we uit op het Shimano Experience center. In de inkomhal hangen fietsen aan de muur.

De knooppunten van vandaag:

De route:

Enkele foto’s (klik op de foto voor een groter exemplaar).

Drie landen op één dag

walkingwithlucEen reactie plaatsen

Na een uitgebreid ontbijt in Hotel Berg en Dal vertrokken we vanochtend voor onze tweede fietstocht. Die zou ons in eerste instantie naar Vaals brengen.

Vaals is niet enkel het hoogste punt van Nederland (322,5 meter boven Amsterdams Peil), het is ook een drielandenpunt waar de grenzen van België, Nederland en Duitsland samenkomen.

Van 1839 tot 1919 was het zelfs een vierlandenpunt want toen was daar ook nog het ministaatje Neutraal Moresnet.

Dan ging het verder naar Vijlen en naar Mechelen waar het tijd was voor onze lunch. Dit Limburgse Mechelen is bekend voor zijn vakwerkhuizen. Die zie je hier trouwens overal in de buurt, ook in Epen.

Het was wel vrij lastig fietsen vandaag. Niet enkel door de soms pittige beklimmingen maar ook door de stevige wind (ZuidWester 5Bft volgens Buienradar). Maar dankzij de motortjes van Mijnheer Bosch is dat vrij goed te doen 😉.

Na een korte rust hebben we ook nog een kleine wandeling door Epen gemaakt. Morgen fietsen we naar Valkenburg (en hopen we dat onze bagage volgt 😉).

De knooppunten:

De fietstocht.

De foto’s van de fietstocht (klik op een foto om een groter exemplaar te zien)

De wandeling

De foto’s van de wandeling (klik op een foto om een groter exemplaar te zien)