Lieven, Arnoud en Jan

Het zijn weer drukke dagen tegenwoordig.

Afgelopen woensdag zijn we nog eens naar het Depot in Leuven geweest. Deze keer niet voor muziek maar wel voor een twee uur durend “klapke” van Lieven Scheire over Artificial Intelligence. We hadden hem al eens eerder over DNA horen praten en ook deze keer stelde hij niet teleur.

Scheire weet als geen ander een soms toch complexe materie duidelijk en onderhoudend uit te leggen. Mocht je nog de kans krijgen om naar zijn show te gaan … zeker doen. Al zal het wel moeilijk zijn want nagenoeg alles is uitverkocht.

Gisteren ben ik dan, op mijn “vrije vrijdag” gaan werken. Nu ja, niet echt werken maar het was wel werkgerelateerd. Elk jaar kiest onze werkgever immers een goed doel waar we geld voor inzamelen. Dat wordt dan gekoppeld aan een leuke namiddag. Er wordt dan wel van elke deelnemer verwacht dat er een bijdrage van minstens 10 euro wordt gestort.

Het goede doel waren de mobiele schooltjes van Arnoud Raskin. Dat deed bij mij direct een belletjes rinkelen. Zo’n twintig jaar geleden was er op TV immers een programma Napels Zien waarin sommigen mensen met “een droom” werden gevolgd. Arnoud was één van hen ik was onmiddellijk door hem gecharmeerd.

Dit jaar ging alles door in het Provinciaal Domein Hofstade. Er waren verschillende activiteiten zoals een touwenparcours, een soort paintball met bogen, tafeltennis en ook wandelen. Avontuurlijk als ik ben koos ik uiteraard voor de wandeling van 8,5 km.

Een bijzonder mooie wandeling, zeker met de herfstkleuren. Gelukkig bleven we gespaard van regen.

Lang kon ik niet blijven want ’s avonds moesten we nog naar de Zwanenberg in Heist op den Berg voor een optreden van Jan de Smet en de Grote Luxe. Hij werd begeleid door Stoy Stoffelen (van de mythische Centimeters), Les Guitares Magiques (Raf Timmermans, Gijs Hollebosch, Mathias Moors) en The Bonnie Blues (Nele Paelinck, Laura vanden Heede, Juno Kerstens).

Jan is dit jaar tweemaal 35 jaar oud geworden en dat was een uitgelezen moment om terug te blikken op zijn carrière. Er kwam uiteraard werk van de Nieuwe Snaar aan bod maar ook andere nummers. Ook hier kan ik alleen maar zeggen dat, als je de kans krijgt om een show bij te wonen … twijfel niet.

Wakkerzeel

De winter komt eraan en begin december gaan we een midweekje wandelen in de Veluwe … hoogste tijd dus om wat meer te gaan wandelen.

Vandaag kozen we voor Wakkerzeel.

De oudste gekende vermelding van de plaats stamt uit 1157 en maakt gewag van Wackersele. Deze naam valt etymologisch te verklaren als het klein huisje van Walchari. Wakkerzeel was eeuwenlang een bedevaartsoord en is sinds 1577 een parochie. Bij de oprichting van de gemeenten in 1795 vormde Wakkerzeel samen met Werchter en Tremelo de gemeente Werchter. Bij de gemeentelijke herindeling van 1977 verhuisde het dorp van Werchter naar Haacht.

Het dorp was ooit genomineerd als “mooiste dorp van Vlaanderen”. De eerlijkheid gebied me wel te zeggen dat ze deze prijs nu niet meer zouden winnen al staan er nog wel enkele mooie gebouwen. De streek rond Wakkerzeel daarentegen is wel de moeite waard om te bezoeken.

Vooral vandaag me de “dramatische” wolken (waar af en toe een fikse bui uitviel).

De Knooppunten 523 – 522 – 534 – 524 – 521 – 520 – 55 – 56 – 57 – 637 – 636 – 523. Parkeren kan onder andere achter de kerk waar ook het vertrek van de wandeling is.

Nostalgie

Afgelopen zondag zijn we nog eens teruggekeerd naar onze jeugd.

In Het Depot in Leuven kwam Lloyd Cole immers op bezoek. Zonder zijn Commotions maar wel met Neil Clark (lead guitar), Blair Cowan (keyboards), Signy Jakobsdottir (drums en percussie).

Hij begon met een set van ongeveer 45 minuten die me deed denken aan de Unplugged concerten van MTV (toen die nog muziek speelden). Onder andere 2cv, Rattlesnakes en Are you ready to be Heartbroken passeerden de revue.

Toen was er tijd voor een korte pauze van ongeveer 25 minuten en kon hij aan het tweede deel beginnen dat ongeveer anderhalf uur zou duren.

In dit tweede deel, dat iets minder unplugged was werd meer aandacht besteed het recentere werk waaronder ook zijn nieuwste album On Pain. Uiteraard bracht hij ook Perfect Skin.

Het optreden was top maar hij was precies iets minder spraakzaam dan bij zijn vorige passages. Misschien was dat wel omdat hij die vorige keren hetzij alleen hetzij met zijn zoon op het podium stond. De muziek is natuurlijk het belangrijkste maar de man kan ook heel grappig zijn.

Wat we wel hebben gemerkt, al was dat maandagochtend, is dat we misschien wel terugkeerden naar onze jeugd maar onze jeugd niet terugkeerde naar het heden.

We waren allebei heel blij dat we maandag een dagje verlof hadden genomen. Om half zes opstaan om te gaan werken zou me niet gelukt zijn denk ik 😉.

De Setlist:

Set 1:

  • Don’t Look Back
  • Mr. Malcontent (Lloyd Cole and the Commotions song)
  • Trigger Happy
  • On Pain
  • Why I Love Country Music (Lloyd Cole and the Commotions song)
  • Headlights
  • No More Love Songs (Lloyd Cole and the Negatives song)
  • My Other Life
  • 2cv (Lloyd Cole and the Commotions song)
  • Undressed
  • Tried to Rock (Lloyd Cole and the Negatives song)
  • Rattlesnakes (Lloyd Cole and the Commotions song)
  • Are You Ready to Be Heartbroken?(Lloyd Cole and the Commotions song)

Set 2:

  • No Blue Skies
  • Night Sweats
  • Minor Character (Lloyd Cole and the Commotions song)
  • Violins
  • Blue Like Mars
  • Mister Wrong
  • Pay for It
  • Perfect Skin (Lloyd Cole and the Commotions song)
  • Wolves
  • Perfect Blue (Lloyd Cole and the Commotions song)
  • The Flipside
  • Myrtle and Rose
  • The Idiot
  • Brand New Friend (Lloyd Cole and the Commotions song)
  • Forest Fire (Lloyd Cole and the Commotions song)

Encore:

  • The Young Idealists
  • Mainstream (Lloyd Cole and the Commotions song)

Kilometers kilometers

Ook de afgelopen dagen hebben we onze plannen een beetje moeten wijzigen.

Vrijdag begon nog “normaal” met een bezoekje aan de bandencentrale om de winterbanden er terug op te leggen en daarna naar de kapper om de haartjes wat bij te knippen. Daar had ik een gemiste oproep van mijn broer die op vakantie was in Zuid Afrika. Kort daarna gevolgd door een kort bericht : “kan jij mij morgen komen halen in Zaventem? Ik loop op krukken”.

Blijkbaar een ongelukkige uitschuiver gehad tijdens een wandeling op de laatste dag met een gebroken kuitbeen als gevolg. Dus … de zaterdagochtend naar Zaventem en vandaag verder naar de spoed in Herentals. De “receptioniste” wilde ons niet binnen laten want “wij doen niet aan second opinions” maar voor we goed en wel buiten waren hield de spoedarts zelf ons tegen en die stuurde ons onmiddellijk terug voor een nieuwe RX-scan en vooral bloedverdunners. Toch niet zo’n beste beurt van die persoon achter de balie.

Zondag brachten we eerst nog een bezoekje aan Leuven voor de Dieric Bouts tentoonstelling in het M-museum in Leuven. Een echte aanrader, al was het maar voor de supergrappige maar toch leerrijke audiogids ingesproken door Warre Borgmans. Die is wel voor kinderen bestemd maar als man wordt je toch nooit volwassen dus dat is geen probleem.

’s Avonds zijn we dan nog eens richting Brussel gereden maar dan de andere kant uit naar Halle en Dworp om de plusdochter naar een Jonge Heldenkamp te brengen.

Gisteren stond er weer een verplaatsing op het programma, deze keer Peulis naar Vorselaar en terug. In Vorselaar was er immers een Kempisch Buffet ten voordele van het Vorselaars Wieler Comité. Uiteraard brachten we ook een bezoekje aan het kerkhof. Dat zouden we ook nog eens doen in Peulis.

En vandaag zijn we dan “even” naar Ieper gereden om een paar verzekeringsdossiers te openen en om wat medicijnen op te halen. Dat had een leuke toeristische uitstap kunnen worden ware het niet dat er net vandaag een van de zwaarste stormen van de afgelopen jaren over het land trok. Hoe dichter ik bij Ieper kwam, des te steviger moest ik mijn stuur vasthouden.

Ik moet toegeven dat ik een paar keer heb gevreesd om te worden opgepikt door de wind en ergens anders terug te worden neergeplakt.

Plannen wijzigen

Alweer een goedgevulde week achter de rug, een week die niet volledig volgens plan is verlopen.

Afgelopen woensdag nam ik een snipperdag omdat ik naar het AZ Sint Jozef in Turnhout moest voor mijn jaarlijkse check up bij de oogarts. Dat is zo één van die zaken die je moet doen wanneer je in het Zorgtraject Diabetes zit. Gelukkig ging het daar vrij vlot en waren de resultaten positief. Nog altijd geen sporen van diabetische retinopathie te zien op mijn netvlies. En ik zie nog altijd even goed (of even slecht?) als vorig jaar.

Omdat ik toch een hele dag vakantie had was moeder meegereden. Het plan was om naar Meersel Dreef te rijden, daar een wandeling te doen en iets te eten in de brasserie. De weg naar Meersel Dreef was er echter een met veel hindernissen. En toen we uiteindelijk aankwamen was de brasserie gesloten. Geen koffie, geen lunch … Dan ook maar geen wandeling behalve een kort uitje doorheen het Mariapark.

Na deze wandeling terug naar Turnhout waar we iets zijn gaan eten en wat boodschappen hebben gedaan om, eens terug in Vorselaar, daar nog een wandeling van 3,5 km te doen.

Vrijdag stond er ook een uitstap gepland maar het weer was veel te slecht.

Zaterdag zouden Conny en ik aanvankelijk ook ergens gaan wandelen maar onze “achterban” deed ons onze plannen omgooien. Heel erg was dat niet want het was toch geen weer om te gaan wandelen.

Gisteren was het dat wel. Ik vorige week een wandeltip van Wandelknooppunt.be gezien op Facebook die me wel aansprak. Daarvoor moesten we naar Loonbeek, deelgemeente van Huldenberg. Niet zo ver rijden en het leek zeker de moeite waard.

Daar kan je de Margijswandeling doen (knooppunten: 216 – 219 – 223 – 222 – 221 – 104 – 103 – 102 – 212 – 213 – 214 – 215 – 216). Vertrekken deden we aan Kasteel Van der Vorst, Sint-Jansbergsteenweg 24 in 3040 Loonbeek. Daar is een parking op een paar 100 meter van knooppunt 216.

De wandeling begint met een fikse klim door het Margijsbos. Het gaat verder langs de Dijle naar het Natuurreservaat de Doode Beemde. Via de oevers van de Ijse gaat het dan terug naar de parking.

Onderweg wel een beetje regen gehad maar verder was het een heel mooie wandeling, eentje om te bewaren. Wel jammer dat we onderweg niets zijn tegengekomen waar we een koffietje of zo konden drinken.

Inhaalbeweging

Ondertussen zijn er alweer een aantal dagen gepasseerd sinds het laatste bericht.

Je zou dan misschien denken dat er dan niets vermeldenswaardig is gebeurd maar dat is niet het geval geweest hoor.

Er is voldoende gebeurd maar er is niet altijd de tijd of de goesting (of allebei) om even achter die laptop te kruipen en die foto’s te bewerken en/of een stukje te schrijven.

Zo hebben we afgelopen woensdag de verjaardag van Conny gevierd. Een smakelijk ontbijt bij Tante Trien in Heist op den Berg, schoenenshoppen bij Torfs in Temse, fietstochtje naar Battel met bezoekje aan de Batteliek … afin, een fijne dag.

En afgelopen vrijdag ben ik met moeder naar het Kasteel van Laarne gereden waar op dit moment Bloemenbanket loopt. We maakten van de gelegenheid gebruik om de Gentse kant van de familie nog eens te bezoeken. We zien elkaar niet zo vaak dus grijpen we elke gelegenheid aan om even bij elkaar binnen te springen.

Omstreeks 1200 werd er in Laarne een houten paalconstructie opgetrokken. Kort daarop hoogde men de grond op en kwam er een nieuwe, sterkere opbouw. Pas circa 1300 verrees het eerste stenen gebouwtje waaruit later het huidige poortgebouw ontstond. Daarna evolueerde de kasteelzone in minder dan anderhalve eeuw naar de huidige waterburcht. Na een restauratie in 1962 doet het dienst als museum bekend om zijn collectie van zilverwerk.

Het poortgebouw, de weermuur, de drie ronde torens en de donjon van Kasteel Laarne is opgetrokken uit Balegemse steen. De donjon was via de weermuur verbonden met de drie verdedigingstorens. Deze vallen op door de stenen torenspitsen.

De dakconstructie van de donjon stamt uit de tweede helft van de 17e eeuw. In de loop der tijd verdwenen de kantelen, de valbrug en valhekken. Een vaste brug met drie bogen en de loggia (het barok voorgebouw) stammen uit de 17e eeuw toen de hoofdingang naar het dorp werd verplaatst. Daarnaast werden de verbindingsmuren tussen de verdedigingstorens vervangen door woongedeelten. Die worden gekenmerkt door grote ramen met kruiskozijnen.(Bron: Wikipedia)

De tentoonstelling Bloemenbanket toont het werk van de floristen Tim Beyens, De Wolf, Owen Wim De Ruyver, Moniek Vandenberghe, Haruko Noda, Julie & Sarah Vanneste, Elena Werner, Chantal Van Damme, Nele Destoop, Kruiden Claus, Gentse Azalea & Dhaese Plants.

Zij werkten samen met Hannes Couvreur, Scheppersinstituut Wetteren o.l.v. Tom De Wilde, Tectura Melle o.l.v. Dominique Bauwens, PTI Kortrijk campus Wetenschap & Groen.

Het was zeker mooi en het bezoek meer dan waard maar je kan het niet vergelijken met de Floraliën van vroeger.

Moeder heeft er in ieder geval weer van genoten al heeft ze nog meer genoten van het bezoek aan haar drie Gentse neefjes.

Leuven

Mijn weekend lijkt de hele tijd in het teken van Leuven te hebben gestaan. Niet dat het zo gepland was nochtans.

De uitstap vrijdag naar het Provinciaal Domein in Kessel-Lo was dat wel maar de bezoeken van gisteren en vandaag waren dat eigenlijk niet. De oorzaak van deze bezoekjes was een zieke kat.

De kat van de (plus)dochter is behoorlijk ziek en aangezien het baasje op weekend moest zijn wij dan maar 2 keer op ziekenbezoek geweest. Gisteren met de auto en dan een wandeling door de stad gemaakt.

Vandaag met de fiets en zo nog eens het mooie Wijgmaalbroek bezocht en een mooi stuk langs het kanaal Leuven Mechelen gereden.

We hadden die tocht al eens eerder gedaan maar toen had ik mijn fotocamera niet mee. Deze keer dus wel. 

Rijmenam – Leuven – Rijmenam (knooppunten 73 – 22 – 83 – 23 – 25 – 71 – 72 – 30 – 35 – 40 – 81 – 04 – 80 – 33 – 12 – 93 – 31 – 32 – 28 – 97 – 20 – 77 – 41 – 65 – 73)

Kessel-Lo

Na een bijzonder drukke eerste werkweek na de vakantie was het vandaag tijd om te ontspannen. Omdat Conny moest werken ging ik nog eens op stap met moeder.

We verplaatsten ons naar onbekend terrein namelijk het Provinciaal Domein Kessel-Lo. Daar zouden we de Loverarenbroekwandeling doen.

Ooit was het Lovenarenbroek een groot moerasgebied, in de vallei van de Dijle, dat zich uitstrekte van de 12de-eeuwse Leuvense ring tot aan de voet van de Kesselberg. Tegenwoordig is het een educatief natuurgebied in het provinciedomein Kessel-Lo, beheerd door Natuurpunt. Deze korte wandeling vertrekt in het provinciedomein en leidt je langs twee prachtige vijvers naar verdoken kleine wegjes tussen tuinen en huizen van Beneden-Kessel, om uiteindelijk uit te komen aan de abdij van Vlierbeek.

Op het einde van de wandeling brachten we ook een bezoekje aan de Abdij van Vlierbeek.

Daar werd in 1127 een priorij gesticht door de Benedictijnen van Affligem. Rond 1165 werd ze verheven tot abdij. Tijdens de Franse overheersing werd het klooster (net zoals alle andere kloosters) opgeheven. De monniken werden verdreven. De gebouwen en de inboedel werden verkocht. Toen in 1798 de Boerenkrijg uitbrak, opereerden de opstandelingen onder meer vanuit de abdij. Op 25 oktober 1798 trok de aanvoerder Corbeels met 3000 “brigands” van Diest naar Leuven en logeerde met zijn verzetsleger op de hoogte van Kessel en Linden. Op 1 december kwam het tot een treffen en men zegt dat de Fransen er 60 doden achter lieten.

De Leuvenaar Jan Antoon de Becker, broer van een der monniken, was de nieuwe eigenaar geworden. In 1801 keerden de abt en enkele monniken terug, maar tot een echte bloei van de abdij kwam het niet. In 1838 stierf de laatste monnik van Vlierbeek.

De abdij en het kerkhof zijn zeker een bezoek waard. Je kan er “In de Rozenkrans” ook nog iets eten of drinken.

Liedjes

Ken je dat van die mooie liedjes? Die duren niet lang hè?

Wel, in ons geval dus twee weken. Na ons weekje fietsen in Zuid Holland als training voor het wereldkampioenschap windop fietsen, lag er nog een andere uitdaging voor ons klaar in Peulis.

Er was immers nog een berg werk te doen in de tuin zoals het maaien van enkele honderden vierkante meters gras, hoog gras dus. Een behoorlijke karwei, zeker voor het “kleine” bosmaaiertje op batterijen dat we zelf hebben.

Gelukkig kwam buurman Jean-Marc op de tweede dag “to the rescue”. Hij zag me sukkelen en stelde voor dat ik zijn quasi professionele bosmaaier zou gebruiken. De viertaktmotor was een stuk krachtiger zodat we op die tweede dag meer dan twee keer zo snel vooruit gingen. Zelfs zo snel dat ’s avonds alle gemaaide gras weg was.

Ook de andere dagen werden voornamelijk gevuld met tuinwerk al was er ook nog wel de tijd voor een fietstochtje, een rommelmarktje en een historische avondwandeling in Vorselaar.

En daarmee zit onze “zomervakantie” erop. Het was kort maar mooi.

Naar de Nieuwkoopse plassen

Gisteren kozen we opnieuw voor de fiets.

Ik had een route uitgestippeld naar de Nieuwkoopse plassen.

De Nieuwkoopse Plassen is een natuurgebied van 1400 ha groot in de Nederlandse provincie Zuid-Holland, bij de plaatsen Nieuwkoop, Noorden en De Meije. Daarvan is ruim 1000 ha eigendom van de Vereniging Natuurmonumenten. De plassen zijn vanaf de 16e eeuw ontstaan door vervening van het gebied

Van het lintdorp De Meije bij watertoren Het Potlood naar Nieuwkoop loopt een fietspad, het Meijepad, dwars door de Zuideinderplas, met in het midden een houten brug (kwakel) om scheepvaart van het ene deel naar het andere deel van de plas mogelijk te maken.

Naast plassen en de vaak grillige watergangen kent dit gebied vooral een grote oppervlakte aan rietvelden, die vooral het oosten van het gebied een merkwaardig weids en open karakter geven. De rietteelt gebruikt nog een flinke oppervlakte en biedt nog altijd veel werk aan mensen in en om Nieuwkoop en Noorden.

De wind was nog steeds heel erg voelbaar maar niet zo erg als de eerste dagen.

En zo zitten we ondertussen terug thuis in Peulis en draait de wasmachine op volle toeren. Het was een heel aangename vakantie in een bijzonder mooi gebied dat vraagt om opnieuw te worden bezocht. Ook het Landal park zelf was heel mooi al waren er toch enkele minpuntjes zoals die schattige eendjes die elke dag ons terras volkakten en toch ook wel de soms heel povere WIFI-verbinding.

De knooppunten van onze laatste fietstocht: 20-18-19-94-94-89-55-60-57-65-22-82-79-83-53-28-54-88-88-93-92-30-17-90-95-21-20