Als Dixie Dansercoer ooit nog eens iemand zoekt om mee naar de Zuidpool te gaan dan mag hij me altijd vragen. Ik heb vandaag in ieder geval genoeg training gehad.

De dag begon ondanks het gure weer nochtans vrij goed. Aan een rustig tempo van 30 à 40 km per uur (met winterbanden !) door de blizzard naar het station gereden. Mijn trein was stipt op tijd in het station maar omdat de daarop volgende trein van Turnhout naar Brussel werd afgeschaft zijn we 5 minuten later vertrokken. Daardoor waren we uiteraard ook 5 minuten later in Antwerpen-Berchem.

Omdat ik niet het risico wou lopen te moeten wachten op een bus of tram die niet zou komen besloot ik om maar naar ’t werk te wandelen. Op de ene plek waar er maar een centimetertje sneeuw lag viel dat best mee. Op andere plekken was de sneeuw echter zo hoog opgewaaid dat het ruim 30cm was. Al bij al was ik niet zoveel later op ’t werk dan gewoonlijk.

In de loop van de voormiddag werd dan duidelijk hoeveel geluk ik had gehad. Op de weg was er blijkbaar geen doorkomen aan en zelfs op het spoor was er sprake van chaos. Toen het bijna tijd werd om naar huis te gaan was er volgens Railtime echter geen vuiltje aan de lucht.

Nadat ik me terug had omgekleed tot Poolreiziger ging het te voet naar Antwerpen-Centraal. Met de gure wind op kop was dat geen pretje. Evenmin een pretje was het aankondigingsbord in Antwerpen –Centraal. De trein naar Herentals-Turnhout was namelijk net vertrokken. En verder stonden er nagenoeg geen treinen op het bord. In het station zelf stonden wel treinen maar die reden allemaal naar “Niet Instappen”.

Na een kwartiertje vruchteloos rondlopen stond er een trein klaar om te vertrekken naar Brussel/Nijvel. Ik dacht om maar even mee te rijden tot in Berchem in de hoop daar een trein te vinden. Gelukkig was die trein nog niet vertrokken toen ik op een ander spoor de vertrouwde dieseltrein naar Neerpelt zag binnenrijden.

Om een lang verhaal kort te maken : vertrokken met 20 minuten vertraging en met evenveel vertraging aangekomen in Herentals en bijna een uur later dan anders thuisgekomen. Nog een meevaller dat de loopafspraak voor vanavond is verplaatst. Daar had ik nu echt geen zin in.

Onze PCM-IT bedevaart was een succes !

Om acht uur stipt vertrok ik gisteren richting Zichem, weliswaar met een omweg via Viersel en Kessel om collega’s B. en L. op te pikken. Zoals altijd was ik als eerste daar al volgden de andere collega’s vrij snel. Rond half tien vertrokken we dan met een konvooi van 3 wagens naar Aarschot waar de rest ons aan het station stond op te wachten.

Het zal ongeveer half elf geweest zijn toen we aan onze wandeltocht begonnen in de regen. Na 200 meter liepen we al verkeerd maar verder hadden we geen problemen. M. & M. hadden een mooie route uitgestippeld via het wandelknooppuntennetwerk. De paden lagen er hier en daar wel behoorlijk modderig bij maar dat kon de pret niet drukken.

Om de vijf kilometer was er een rustpauze ingelast. Niet alleen om wat de eten of te drinken maar ook om een ludiek spelletje te spelen of om ons “bedevaartlied” te zingen. Nou ja … “zingen” is misschien een groot woord. Ik denk niet dat er kandidaat-winnaars voor Idool of de Voice van Vlaanderen onder de collega’s te vinden zijn. En aan de Basiliek van Scherpenheuvel zijn we uiteraard enkele kaarsjes gaan branden.

Na een wandeling van net geen 19km stonden we terug voor het Hof van Zichem waar de avond werd afgesloten met een heel smakelijke maaltijd. Ik denk wel dat iedereen zich goed geamuseerd heeft. En het weer was ons uiteindelijk ook goedgezind. Het eerste uur hadden we nog regen maar de rest van de dag zijn we droog gebleven.

Vanochtend dacht ik dat het een goed idee zou zijn om de stramheid uit mijn benen te krijgen met een rustige looptraining. Dat lopen op zich ging nog behoorlijk goed (5km in 34min) maar die stramheid is niet weggegaan. In tegendeel, ik heb nu meer moeite om trappen te doen dan vanochtend. Eens benieuwd of we morgen de twee verdiepingen die ons scheiden van het restaurant met de trap of met de lift gaan doen.

Morgen is het zover ! Dan gaan we met ons team (process & change management Life) en de collega’s van informatica (information technology Application Delivery Life) op bedevaart naar Scherpenheuvel waar we “een kaarske gaan branden” als dank voor de geslaagde oplevering onze verschillende projecten in 2012.

Wat bijna een jaar begon als een grappige opmerking van onze manager wordt morgen dus werkelijkheid. Zo rond een uur of 10 zullen 19 collega’s in Aarschot vertrekken voor een 20 km lange wandeltocht naar Scherpenheuvel/Zichem.

We gaan er wel onze tijd voor nemen. Er is zelfs een speciaal bedevaartlied geschreven. Het weer ziet er niet veelbelovend uit maar ik denk wel dat we er een toffe teambuilding van gaan maken.

Misschien moet ik ook nog een “kaarske” branden voor mijn loopplannen van dit jaar? En dan hopen dat ik er op 15 september nog even “fris” uitzie als afgelopen zondag in Grasheide.  (met dank aan collega Wim voor de foto)

Als iemand me 10 jaar geleden zou gevraagd hebben om op een regenachtige donderdagavond in maart een half uurtje te gaan, dan zou ik hem (of haar) eens goed hebben uitgelachen. In 2008 (mijn Roparunjaar) of 2009 (mijn marathonjaar) zou ik gevraagd hebben of het ook iets langer mocht duren.

Maar vanaf 2011 ging het bergaf met het lopen en in 2012 is er nagenoeg niet gelopen. Er was altijd wel een (drog)reden om niet te lopen en ik denk niet dat ik zou bijgekomen zijn van het lachen na zo’n vraag.

Maar sinds ik op 1 januari de draad terug heb opgenomen probeer ik me te houden aan mijn schema van minstens 3 keer per week te gaan lopen. Daarom ben ik vandaag naar Lier gereden om dat halfuurtje te lopen, al regende het. Het werd weer een gezellige babbelloop waar je weinig zweet laat maar waar we deze keer toch behoorlijk nat werden. Gelukkig niet zo nat als Gene Kelly of Eric Morecambe 

Hier, j’ai passé une soirée très agréable en compagnie des acteurs et actrices de “Sois Belge et tais-tois”. Maar ik zal nu maar terug overschakelen naar de taal van Conscience en de taal van Voltaire laten voor wat het is zeker ?

Maar ik heb gisteren dus echt wel een heel aangename avond gehad. Voor het eerst in 15 jaar kon de show van deze Waalse groep in Antwerpen worden beleefd. De Stadsschouwburg was heel goed gevuld (en mogelijk uitverkocht maar dat kon ik van op mijn plaats niet zien). Ik had al wel enkele flarden gezien van eerdere shows dus ik wist wel een beetje wat ik mocht verwachten maar dat het zo goed ging zijn heeft me toch verrast.

Ruim 2,5 uur politieke satire waarbij niemand werd gespaard : Walen of Vlamingen, sossen of tjeven, links of rechts … ze kwamen allemaal aan de beurt. Hoofdfiguren in de show waren Di Rupo, Onckelinkx, Milquet, Michel, De Wever, De Croo, Peeters, Flahaut, Albert en Flilip, zelfs Dehaene en Verhofstadt en er werd met iedereen even hard gelachen. Ik denk wel dat ik hier en daar enkele grappen gemist heb. Mijn Frans is niet slecht maar soms ging het toch wel te snel.

Toen ik zat te wachten op het begin van de show ben ik ook een nieuw boek begonnen. Eergisteren heb ik immers “Doder dan Dood” van Stan Lauryssens uitgelezen. Mijn oordeel over dit boek is “onbeslist”. De jury is er immers nog niet uit. Enerzijds vond ik het wel een goed en spannend boek maar anderzijds vond ik het soms heel “plat” en vulgair. Ook het feit dat het boek uit 1 hoofdstuk bestaat is wennen. Misschien dat ik een betere besluit kan nemen na een volgend boek van hem.

Dat zal echter nog even moeten wachten want ik ben gisteren begonnen aan “Het Godsoordeel” van José Rodrigues dos Santos. Deze meer dan 500 bladzijden tellende literaire thriller belooft wel andere koek te worden dan de vlotlezende misdaadthrillers van de afgelopen weken. Ik ben nog maar 100 bladzijden ver maar heb al wel enkele diepgaande filosofische gesprekken mogen lezen. Ik citeer even een gesprek van Albert Einstein en Ben Gurion over de almachtigheid van God: “Er bestaat een paradox die de onmogelijkheid van de almacht verklaart en die als volgt kan worden geformuleerd : als God almachtig is, kan Hij een steen scheppen die zo zwaar is dat niet eens Hijzelf hem kan optillen. Daar zit ‘m de tegenstrijdigheid. Als God er niet in slaagt die steen op te tillen is Hij niet almachtig. Als Hij er wel in slaagt is Hij ook niet almachtig want dan is Hij niet in staat gebleken een steen te scheppen die Hij niet kan optillen”.

Ik kan u verzekeren, om zeven uur ’s ochtends, op nuchtere maag, moet ge zo’n zin twee keer lezen om hem te begrijpen.

Een geslaagd weekend zit er bijna op.

Het begon al goed op vrijdagavond. Ik had eerder in de week een bod gedaan op vier stripverhalen op Ebay waaronder twee biografieën van de hand van Jef Nys en waar die man zo geweldig goed in was en één stripverhaal van Dees Dubbel van de hand van Rik Clement. Dat laatste verhaal staat al jaren op mijn “nog te kopen” lijstje maar die zoektocht is nu eindelijk voorbij want heb de vier veilingen gewonnen. En dan nog voor een redelijke prijs. Het was niet echt goedkoop maar als ik de som maak voor de vier verhalen samen (die elk 48 jaar oud zijn) dan valt het echt heel goed mee. Binnenkort zou die verkoper trouwens een nog zeldzamer verhaal van Dees Dubbel te koop aanbieden. Spannend dus.

Zaterdagvoormiddag ben ik dan, zoals gepland, een half uurtje in de buurt gaan lopen. Met 4,42 km op de teller viel dat best mee. En ook vandaag is er weer gelopen maar dan wel in “wedstrijdverband”. Ik heb, ook zoals gepland, vandaag namelijk voor het eerst sinds minstens 1 jaar, nog eens deelgenomen aan een jogging. Ik had de keuze uit drie mogelijkheden : een jogging in het Bloso Domein in Hofstade, een jogging ten voordele van een goed doel in Vilvoorde of de 28^ste Volksjogging in Grasheide (Putte).

Ik heb gekozen voor de laatste. Niet alleen omdat IT-collega Wim mee in de organisatie zit maar vooral omdat ik wel hou van die kleinere joggings. Je moet geen lening aangaan om te kunnen deelnemen (wat bij de grotere joggings van Golazo wel vaak het geval is) en na afloop krijgt vaak elke deelnemer een naturaprijs (een fles wijn, een fles bier, een zak fruit of zoiets).

Ik had me wel verkeken op het startuur maar stond gelukkig net op tijd aan de start. Ik had wel het gevoel dat de start veel te snel ging en al snel liep ik helemaal alleen. Maar bij joggings loopt er altijd wel iemand voor je en dan ga je automatisch proberen om die persoon in te halen, wat me vandaag twee keer gelukt is. En zo ben ik geslaagd in de twee doelstellingen die ik altijd voorop stel wanneer ik aan een jogging deelneem : aankomen en dan liefst niet als laatste. Uiteindelijk had ik maar 33 minuten nodig om de 5 kilometer af te werken en dat was veel beter dan verwacht.

Joepie ! Het is vrijdag en dat werd tijd ook.

Er is vandaag behoorlijk wat gezucht op ’t werk (en ik was echt niet de enige). Ik denk dat we allemaal een beetje last hebben van wintermoeheid.

Al sinds het najaar staat de druk op de ketel enorm hoog op ’t werk en het ziet er niet naar uit dat die druk snel zal dalen. Dat in combinatie met de donkere dagen heeft er voor gezorgd dat we allemaal behoorlijk moe zijn.

Gelukkig heeft het (voorlopig) nog geen invloed op het lopen want dat begint gaat wel beter en beter. Gisteren heb ik de maand afgesloten met een tochtje van 4,3 km waarvoor ik net geen 29 minuten nodig had. Daarmee zit ik vrij dicht in de buurt van mijn beoogde 9 km/u. Bovendien heb ik de derde kilometer gelopen aan een gemiddelde snelheid van 9,4 km/u.

 

Ik weet als geen ander dat één zwaluw de lente niet maakt maar als ik het vergelijk met het gestrompel van waarmee ik op 1 januari terug ben begonnen dan ziet het er zeker niet slecht uit. Als er niets tussenkomt dan wordt er dit weekend weer twee keer gelopen. Morgen een rustig loopje thuis en zondag naar Putte (Grasheide) voor de 28^ste Volksloop. Het moet van 2011 geleden zijn dat ik nog aan een jogging heb deelgenomen.

Maar vóór dat alles ga ik nog een paar uurtjes zenuwachtig kijken naar Ebay. Ik heb geboden op enkele zeldzame stripverhalen en hopelijk haal ik het. Fingers Crossed.

De eerste “gok” van mijn muziekzomer is al zeker geslaagd.

Toen ik hoorde dat Bruce Springsteen dit jaar TW Classic zou afsluiten heb ik onmiddellijk een ticketje besteld.

Voor hetzelfde geld zadelen ze je later op met een hoop groepen waar je absoluut niets van moet hebben maar nu de rest van de line up bekend is gemaakt valt dat heel goed mee.

Het festival wordt geopend door Balthazar, een mij onbekende Belgische groep maar de flarden die ik op YouTube heb meegepikt vallen best mee.

Daarna is het de beurt aan Blondie. Ik kan me best voorstellen dat ze niet meer het niveau zullen halen dat ze eind jaren ’70, begin jaren ’80 haalden maar Deborah Harry heeft op pubers als mezelf destijds toch een bijzondere indruk nagelaten. Nostalgie alom dus.

Derde groep is Ben Harper & Charlie Musselwhite, alweer twee nobele onbekenden. Als ik op YouTube mag afgaan dan wordt het blues en ik weet niet of dat wel werkt op een grote festivalwei. Ondertussen is het al wel vier uur en is het tijd voor een hapje en een dutje.

Om 18u is het dan tijd voor wat hopelijk één van de hoogtepunten van de dag moet worden : Carlos Devadip Santana. De man die er al bij was op Woodstock 1969. Eén van de beste gitaristen ooit, samen met Clapton, Page, Blackmore, Hendrix …

En vóór the Boss de avond afsluit krijgen we nog een optreden van Keane. Kortom : een dag om naar uit te kijken.

’t Is hier weer een paar dagen stil geweest maar ik heb zeker niet stil gezeten.

Sinds het laatste berichtje is er 4 keer gelopen. Afgelopen dinsdag een solo van 4,30 km (in exact 30 minuten). Donderdag een babbelloopje met Sally, ook weer goed voor 4,30 km (maar dan wel in 31 minuten). Gisteren ben ik dan naar het mooiste looppark in de provincie geweest – de Averegten in Hallaar – om wederom 4,30 km te lopen (in 29:30) en vandaag heb ik dan de sneeuw getrotseerd om 5 km te lopen in 36 minuten. Hier en daar was het vandaag toch behoorlijk tricky om te lopen. Vooral op sommige bospaden waar je door de sneeuw de kuilen niet meer zag.

Maar ik ben toch weer vier keer weggeweest. De ene keer ging het wat vlotter dan de andere keer maar als het zo blijft gaan dan moet ik binnenkort toch wel mijn “streefsnelheid” van 9 km/u gaan halen. Voor echte lopers is dat natuurlijk om mee te lachen maar voor mij moet dat niet meer zijn.

Waar de teller ook op 4 staat is in het aantal boeken van Jef Geeraerts die ik ondertussen gelezen heb. Zijn Vincke & Verstuyft misdaadverhalen bevallen me wel. Eigenlijk onbegrijpelijk dat ik die vroeger niet heb gelezen. Zijn ondertussen de revue gepasseerd : Het Rashomon Complex, De Trap, Romeinse Suite en Double-Face. Liggen nog klaar om te lezen : Zand, De Cu Chi Case en Drugs.

Wanneer ze aan de beurt komen zal de tijd uitwijzen. Ondertussen ben ik begonnen aan Schedelkraker van de Gentse advocate Marthe Maeren. Dit is de derde advocatenthriller rond Meester Frieda Degraeve die ik lees en voorlopig voldoet hij aan alle verwachtingen.

De volgende 10 boeken op de leestlijst zijn trouwens allemaal van Vlaamse auteurs : Stan Lauryssens, Jef Geeraerts, Piet Baete en Bavo Dhooge.

De meeste mensen komen 1 keer per jaar in aanraking met Autoveiligheid n.v., in de volksmond beter bekend als “de keuring”. Ik ben er dit jaar al VIER keer geweest.

Vorige maand met de auto van mijn ouders voor een keuring en een herkeuring en vandaag met mijn auto voor een keuring en een herkeuring. Nu vond ik de herkeuring van hun auto wel terecht: een roetuitstoot van 5,50 terwijl het maximum maar 1,50 mag zijn is wel een gegronde reden voor afkeuring.

In mijn geval vandaag was ik het niet volledig eens met de beslissing. Alles was dik in orde behalve de dimlichten. Die stonden namelijk, in stand 0, te hoog afgesteld. En daar hebben ze me dus een rode kaart voor gegeven. Van mij hadden ze het bij een waarschuwing mogen houden. Dat had me een tripje naar de lokale Fordgarage en een herkeuring bespaard maar ja … ik kan er weer tegen voor een jaar.

Ik heb vandaag trouwens ook een – berekend – risico genomen. Ik heb alvast een combiticket voor Suikerrock 2013 gekocht. Er zijn nog maar twee namen bekend gemaakt (Kaiserchiefs en Sting komen op zaterdag) maar ik heb me daar vorig jaar zo goed geamuseerd dat ik het risico neem. En zeg nu zelf, 120 euro voor vier concertdagen is toch geen geld ?

Dat betekent wel dat elk weekend van de eerste maand van de grote vakantie bezet is : Graspop, Na Fir Bolg, TW Classic, The Wall en Suikerrock.