Gisteren “De Poompejische voorspelling” van Philipp Vandenberg uitgelezen, het twaalfde boek dat ik van hem gelezen heb.

Het is niet zijn beste boek maar het geeft wel, zoals veel van zijn boeken, een mooi inzicht in de wereldgeschiedenis en in dit geval de Romeinse periode ten tijde van Keizer Nero.

Ik had wel één probleem met dit boek. Vandenberg gebruikt nogal veel Latijnse termen en uitspraken. Misschien plezant voor hen die Latijn kennen maar ik heb moderne talen gestudeerd en veel verder van Stante Pede en Perte Totale reikt mijn kennis niet.

Hij geeft achteraan wel een compleet overzicht met vertalingen van alle gebruikte termen maar het is wel vervelend wanneer je constant naar de laatste bladzijden van je boek moet grijpen.

Ondertussen ben ik begonnen aan mijn 13^e boek van Vandenberg : De Groene Scarabee. Dit verhaal speelt zich af tijdens de koude oorlog in de jaren ’60. De tempel van Aboe Simbel moet worden afgebroken en opnieuw worden opgebouwd omdat hij anders zou verdwijnen in het enorme stuwmeer van de Aswandam. De eerste pagina’s zijn alvast veelbelovend.

Jawel, ik heb vanmorgen een uur gelopen. Dat was eigenlijk niet de bedoeling maar het is er wel van gekomen.

Ik wou eigenlijk maar 7,5 km lopen. Maar toen ik onderweg was besloot ik om er, net als vorige week zaterdag, toch minstens 8km van te maken. Toen die 8km dichterbij kwam dacht ik bij mezelf  :”Waarom niet ineens het uur vol maken ?”. En dat heb ik dan maar gedaan en zo kwam ik uit op 8,78 km. Ik heb grotendeels het parcours van de Monumentenloop gedaan. Dit jaar wordt deze immers gelopen op 10 september en dan zit ik in Cornwall. Ik kan de Monumentenloop trouwens bij iedereen aanraden. Voor meer info : http://www.kasteellopers.be/ en doorklikken op Monumentenloop

Het moet een “eeuwigheid” geleden zijn dat ik nog eens een uur gelopen heb maar het zal zeker niet de laatste keer zijn.

Voor volgend weekend staat er nog eens een jogging op het programma : Dwars door Turnhout. Daar ga ik wel voor de korte afstand van 5,4 km. Een 11km zie ik op dit moment nog helemaal niet zitten.

En dan is het verder aftellen naar mijn vakantie want binnen twee weken is het eindelijk zover. Ik heb de afgelopen 6 weken al 8 keer een collega een “fijne vakantie” moeten wensen (en ik heb in mijn team maar 6 collega’s !) maar dan is het eindelijk aan mij.

De dag begon gisteren goed. Het was nog geen half zeven of ik was al bezig met mijn ochtendloopje van een dikke 5 km.

Op weg naar huis ’s avonds niet te veel last gehad van het weer. Ik vermoed dat ik tijdens de eerste grote plensbui net binnen was bij de Makro. Dat er een plensbui moet geweest zijn bewees de ondergelopen parking.

Thuisgekomen had ik dan wel een probleem met mijn internetmodem. De elektriciteit was even weggeweest en het leek alsof de modem geen of onvoldoende stroom kreeg. Het is dan ook een internetloze avond geweest.

Even ben je daar wel slecht gezind om maar als je dan de TV aan zet en je ziet die beelden van Pukkelpop dan relativeer je toch wel alles. Toen ik vanavond in Antwerpen-Centraal de train vanuit Hasselt zag binnenkomen en daar een hoop Pukkelpoppers zag uitstappen dan denk ik niet dat we ons ook maar een beetje kunnen voorstellen wat die mensen hebben meegemaakt.

De meesten onder hen functioneerden duidelijk op automatische piloot, nog steeds zwaar onder de indruk van wat een helse nacht moet zijn geweest. Waar ik me wel aan erger in heel het Pukkelpopverhaal is de berichtgeving in de kranten (zowel op papier als online). De onzin die sommige journalisten durven schrijven is onvoorstelbaar. Vergelijkingen met concerten waar mensen werden vermoord (met pistolen en messen en dergelijke) zijn volgens mij toch totaal ongepast. De onzin die wordt geschreven voor de meeste lezers op de verschillende forums is nog ongelooflijker. Het verschil is wel dat de meeste journalisten foutloos Nederlands schrijven (of een betere spellingchecker hebben). En uiteraard gaan de “specialisten” onder die lezers ook onmiddellijk op zoek naar schuldigen.

Mij lijkt het dat er niemand schuld heeft. Het is gewoon een kwestie van op het verkeerde moment op de verkeerde plaats zijn. Het was een “freak storm” waartegen je niets kan beginnen. Als de storm 2 kilometer meer naar het westen of het oosten was gepasseerd dan hadden we waarschijnlijk alleen maar plezante foto’s gezien van festivalgangers in de modder. En die ‘specialisten” zouden me ook eens moeten vertellen hoe je, zonder paniek of ongevallen te veroorzaken, een terrein met 60.000 mensen op een half uur kunt ontruimen ?

Het is gewoon een heel spijtige samenloop van omstandigheden geweest. Ik wens iedereen die de ramp van gisteren heeft meegemaakt veel sterkte.

Ik ben een fan van het openbaar vervoer. Ik rij heel graag met de auto maar als ik moet gaan werken dan neem ik toch veel liever de trein.

Een veel gehoorde klacht van treingebruikers is het feit dat de treinen “te laat” zijn en stipter moeten rijden. Ik begrijp dat trouwens niet. Als een trein 5 minuten later dan voorzien aankomt in het station dan is hij “te laat” maar wanneer ze met de auto een uur nodig hebben om een verplaatsing van 30 minuten te doen dan hebben ze een beetje tegenslag gehad. Je zal ze nooit horen klagen dat de auto 30 minuten “te laat” is.

De treinen die ik neem zijn dus zelden of nooit “te laat”. Ze komen wel geregeld wat later aan in het station met als gevolg dat ik wat meer heb kunnen lezen in mijn boek. En in de trein is het overwegend minder stressvol dan bijvoorbeeld op de Antwerpse ring (met uitzondering van die paar keren dat er een Studio 100 voorstelling is geweest in de Elisabethzaal).

Over de communicatie heb ik op mijn lijn ook weinig te klagen. Ik zou zelfs liever hebben dat de treinbegeleiders op de trein Antwerpen / Neerpelt-Hasselt wat minder zouden communiceren.

Maar vandaag was ik behoorlijk “pissed” op de NMBS en meer bepaald op het personeel van Station Herentals. Ik kwam zoals gewoonlijk rond 6u30 aan in het station. Ik heb dan twee keuzes : de “sneltrein” van 6u40 of de “boemeltrein” van 6u43. Uiteraard kies ik, net als de meeste pendelaars die rond dat uur aankomen in het station, voor de sneltrein.

Vanochtend waren er echter, net als vorige week, weer problemen met een “gestoord sein”, deze keer tussen Turnhout en Herentals. De trein naar Turnhout reed niet verder dan Herentals en dat werd netjes omgeroepen door de speakers. De trein naar Neerpelt zou uitzonderlijk vertrekken van spoor 5 in plaats van spoor twee en dat werd netjes omgeroepen door de speakers. De trein van 6u40 had een vermoedelijke vertraging van … 30 tot 35 minuten en ook dat werd netjes omgeroepen door de speakers.

Waarom was ik dan “pissed” ? Omdat dit laatste bericht werd omgeroepen … zo’n 5 minuten nadat de boemeltrein naar Antwerpen vertrokken was. Gevolg, de tientallen pendelaars trokken om 7u allemaal naar spoor A om daar in een twee stellen tellend treintje naar Antwerpen te stappen. Gevolg daarvan was dan weer dat de mensen van Bouwel, Nijlen en Kessel geen zitplaats meer hadden. En vanuit Lier reden we dan niet via Boechout en Mortsel naar Antwerpen maar wel via Kontich. Uiteindelijk kwam ik met 35 minuten vertraging aan op het werk. Als er in Herentals ook maar ene zijn hersenen had gebruikt dan waren dat maar 5 minuten geweest.

Morgen neem ik alvast niet de trein want dan wordt er ’s morgens gelopen en dat betekent met de auto gaan werken.

 

Normaal gezien loop ik tijdens de week op dinsdag en donderdag. Maar aangezien ik vandaag toch een dagje vakantie heb vond ik het praktischer om vandaag te gaan lopen.

Als locatie koos ik voor het Provinciaal Domein De Averegten in Hallaar. Dat is wel een twintig minuutjes rijden van bij mij thuis maar het is er heel aangenaam om te lopen. Ze hebben daar een mooi joggingparcours van 3,337 km dat in alle weersomstandigheden heel goed beloopbaar is dus ook na de zware regenval van de afgelopen dagen.

Toen ik daar om 8u aankwam was ik bijlange na niet de eerste jogger. Ik heb er twee rondjes gelopen al was het tweede rondje wel de “uitgebreide” versie. Na ongeveer 2,5km kan je namelijk het joggingpad verlaten en een extra lus van ongeveer 400 meter doen. Zo kwam ik uit op 7km, gelopen in 47:53.

Onderweg naar huis even gestopt bij de bloemenwinkel om een boeketje rozen te kopen voor mijn moeder, het is tenslotte Moederdag in de Antwerpse Kempen, en na een verfrissende douche kon ik verder gaan met mijn Star Wars marathon.

Gisteren al The Phantom Menace en Attack of the Clones gezien. Vandaag volgen nog zeker The Clone Wars (tekenfilm), Revenge of the Sith en A New Hope. De laatste twee afleveringen, The Empire Strikes Back en Return of the Jedi zullen later in de week wel volgen.

Het was de bedoeling dat ik vandaag 6,3 km tijdens de Cava-jogging in Zele zou lopen.

Iets voor de middag vertrok ik dan ook richting Zele-Heikant. Dat wat ruim op tijd maar ik zou nog langs de brandweerkazerne van Zele rijden om nog iets af te geven aan Kurt, één van mijn Roparunteamgenoten. Hij was daar van dienst bij de ambulancedienst tot 14u. Toen ik echter om tien voor één aankwam hadden ze net een oproep gehad. Ik had nog net de tijd om een CD door het raam van de ambulance te gooien en weg waren ze.

Ik dan maar enkele kilometers verder gereden naar Zele Heikant maar toen ik daar aankwam was er nog helemaal niets te zien. De jogging begon immers pas om 15u. Ondertussen was het daar ook aan ’t gieten. Ik had echt geen zin om daar nog twee uur rond te lopen in rotslecht weer.

Ik besloot dan maar om terug naar huis te rijden en onderweg te stoppen in Antwerpen om in het Nachtegalenpark te gaan lopen. Helaas, in Antwerpen was het weer al niet veel beter. Dan maar eens proberen hoe het weer in Lier zou zijn. En hoera, toen ik me daar parkeerde aan C.C. De Mol stopte het met regenen.

Ik dacht eerst om de vesten te lopen en daar nog wat bij te doen maar uiteindelijk heb ik gewoon twee keer de vesten gelopen, goed voor 8 km in een tijd van 55:42. Niet echt snel maar mensen die me kennen weten dat ik daar niet wakker van lig. Het belangrijkste is dat ik 1,7km meer heb gelopen dan ik van plan was en dat het vrij vlot ging (behalve misschien die laatste kilometer). En ik mis nu wel de fles Cava die iedere deelnemer in Zele krijgt maar dat is vooral slecht nieuws voor de kandidaat-overnemers van die fles, niet voor mezelf .

Volgende training wordt waarschijnlijk maandag gelopen. Vermoedelijk trek ik dan naar De Averegten in Hallaar. En dan kan ik op de terugweg ergens stoppen om bloemen te kopen want maandag is het immers 15 augustus en dat is bij ons in de Antwerpse Kempen nog altijd de enige echte Moederdag (in tegenstelling tot die “commerciële” dag in mei) (zie ook http://www.beleven.org/feest/moederdag_belgie)

De dag werd vandaag weer goed begonnen met een vroege ochtendloop (of “nachtloop” zoals mijn collega’s al eens plegen te zeggen).

Om half zeven vertrokken richting Nachtegalenpark. Daar het fietspad op en dan eigenlijk rond het park gelopen tot ik ter hoogte van het sportpark terug het park ben ingegaan. Ter hoogte van de oversteek naar het Park Den Brandt het Nachtegalenpark terug uit gelopen en dan via de Vogelzanglaan en de Van Rijswijcklaan terug naar den D100 zoals ons tijdelijk kantoor intern wordt genoemd.

Dit alles was goed voor 5,51 km en die werden afgelegd in een tijd van 35:32. Daar was ik op zich al heel tevreden mee maar wat me nog beter beviel was het feit dat ik mijn snelste kilometer (6:19) de laatste volledige kilometer was.

Ik kan alleen maar hopen dat het zo blijft evolueren. Toen ik vanavond bij mijn kapster zat te wachten op mijn beurt heb ik namelijk twee beslissingen genomen.

De eerste beslissing : ik ga (nog eens) proberen om te stoppen met roken. Ik heb me voorgenomen om vanaf 4 september, de dag dat ik op vakantie vertrek, de sigaretten te laten voor wat ze zijn. Waarom die datum en waarom niet direct ? Ten eerste omdat de echtgenoot van mijn collega ook heeft gezegd dat hij vanaf september gaat stoppen. Ten tweede omdat ik me daar mentaal moet op voorbereiden, roken is volgens mij immers een mentale verslaving en geen fysieke verslaving. En ten derde, als ik geen sigaretten meeneem op reis dan kan ik er ook geen roken. Hebben ze dan in Engeland geen sigaretten ? Toch wel maar dat is allemaal van die “slappe” rommel en bovendien zijn ze daar onbetaalbaar. Waarschijnlijk ga ik, net als bij mijn vorige poging, weer een spaarpotje aanleggen ten voordele van mijn Roparunteam.

De tweede beslissing heeft met het lopen te maken. Sinds ik in 2007 ben begonnen met Start-to-Run heb ik twee pogingen ondernomen om een marathon te lopen. Een eerste poging in 2008 in Eindhoven maar toen heb ik na 25km opgegeven. Ik heb dat jaar wel de Roparun meegelopen (60km gespreid over twee dagen). In 2009 ben ik dan naar Dublin getrokken om te starten in de marathon en die heb ik wel uitgedaan. Ik leg de nadruk op uitgedaan en niet uitgelopen. De laatste 10km heb ik toen namelijk half wandelend, half lopend afgelegd. Ik heb wel de finish gehaald zij het in 5u32. Ik wil het dus nog eens proberen en als het even kan volgend jaar in Antwerpen. Wordt vervolgd …

Het was vandaag nog eens tijd voor een dagje “recup”.

Ik had er wel een heel belangrijke reden voor : vorige week had ik een telefoontje gekregen van Mandy (de vriendelijkste reisconsulente van België) waarin ze me meedeelde dat mijn reisdocumenten waren toegekomen.

Ik vertrek wel pas op 4 september maar ik vond toch dat ik ze vandaag al moest gaan afhalen zodat ik me al mentaal kan beginnen voorbereiden op de reis.

Die reis brengt me trouwens terug naar het zuidwesten van Engeland : Cornwall. Eerst een weekje met Falmouth als uitvalsbasis en dan nog een weekje meer oostwaarts in Dunchideock (nabij Exeter in Devon).

Maar vóór ik naar Antwerpen vertrok ben ik eerst nog gaan lopen. Het is tenslotte dinsdag. Onder een stralend blauwe hemel (waar een uur later al niets meer van te zien was) bij een heel aangename looptemperatuur vertrok ik rond acht uur voor mijn vijf kilometer. Halverwege moest ik mijn training wel onderbreken omdat ik een SMS kreeg van een bezorgde collega die vroeg waar ik was. Ze was vergeten dat ik een dagje niet zou komen. Ik heb het gisteren nog gezegd dat ik fijne collega’s heb hè.

 

Collega’s … de meeste mensen hebben er mee te maken. Je hebt ze in alle maten en gewichten en net als familieleden heb je ze meestal niet te kiezen en moet je er mee zien te leven.

Sommige collega’s zullen je irriteren vanwege hetgeen ze doen, anderen wekken dan weer ergernis vanwege hetgeen ze niet doen. Met sommigen kom je goed overeen, anderen laten je eerder koud.

Als je zoals ik al meer dan een kwarteeuw (wat lijkt dat lang) voor dezelfde werkgever werkt dan heb je al veel collega’s zien komen en gaan. De irriterende collega’s zijn gelukkig in de minderheid. Met de meesten heb je een goede collegiale band.

Maar er zijn altijd een aantal collega’s waar het net dat tikje beter mee klikt. Daar doe je al eens iets meer voor en omgekeerd. Ik heb het geluk dat ik meer van die collega’s heb en gehad heb. Het zit ‘m soms in van die kleine dingen.

Neem nu bijvoorbeeld mijn collega Heidi. We zijn al een vijftal jaar “buren” op ’t werk. Als één van ons op vakantie gaat, dan zorgt de andere ervoor dat de mailbox niet uitpuilt van mails wanneer we terugkomen. Ook in projecten werken we goed samen. Alleen op muzikaal gebied durven we al eens van mening verschillen.

En als zij dan eens op vakantie gaat naar het buitenland, dan zal ze, indien mogelijk, altijd iets van Coca Cola meebrengen. Dit jaar was het dit heel “schattig” blikje uit Italië.

Bij deze nogmaals bedankt Heidi !

 

Vandaag een beetje de “snob” uitgehangen.

De NMBS bood me twee mogelijkheden om naar Brugge te sporen. Een rechtstreekse trein die me op 1u45 naar Brugge zou brengen, zonder overstappen. Of een verbinding die bijna twee uur zou kosten en waarbij ik in Berchem zou moeten overstappen. Ik koos voor de tweede optie. Als ik dan toch eens in eerste klasse zou reizen dan zou ik er zo lang mogelijk van genieten. Bovendien was die eerste trein een “dieseltje” en het eerste klasse compartiment in die treinen is klein en onvoldoende afgescheiden van het “gepeupel” uit tweede klasse .

Als ge dan toch eens in “luxe” wil reizen, dan moet ge het goed doen hè ?

En eigenlijk reist dat niet slecht die eerste klasse. De zetels zijn iets breder en je hebt iets meer beenruimte. Maar wat je vooral NIET hebt zijn medereizigers, of toch niet veel. En de medepassagiers die je dan toch hebt zijn meestal rustige mensen op leeftijd. Dat is een verademing in vergelijking met de “jengelende joeng” die ik gewoon ben. Gewoon zalig om rustig te lezen.

Mijn reisdoel waren de Zandfeesten in Brugge : een rommelmarkt die begint aan het Station en zich uitstrekt over het Koning Albert I Park, ’t Zand en nog wat omliggende straten. Toen ik aankwam was het weer alvast heel uitnodigend. En bijna onmiddellijk deed ik al een koopje : vier OHEE’s uit 1972 in heel goede staat voor slechts 2 euro (samen !). Dat beloofde veel goeds. Strips staan niet bovenaan de lijst als ik naar de Zandfeesten ga maar koopjes laat ik nooit liggen.

Ik ga vooral naar de Zandfeesten op zoek naar stukken om mijn verzameling van die Amerikaanse frisdrank met rood-witte kleuren aan te vullen. Ik zag al snel enkele mooie stukken liggen maar het probleem is dat objecten plots veel duurder worden wanneer er Coca Cola op staat.

Even dacht ik dat het snel zou gedaan zijn met rommelen want plots gingen de hemelsluizen open voor een hevige maar gelukkige korte regenbui. Op enkele minuten tijd was ’t Zand nagenoeg leeg. Maar na regen komt zonneschijn en al snel kon ik mijn zoektocht verder zetten.

Rond een uur of één was ik rond en kon ik met een buit van 15 stripverhalen, 1 Coca Cola domino spel en 6 Coca-Cola flesjes terug richting station. Onderweg bij de Panos nog snel 3 nieuwe Coca Cola blikjes op de kop getikt en dan in een wederom nagenoeg verlaten eerste klasse wagon richting Kempen.

Geslaagde dag dus !