Dinsdag = loopdag. Om 7u stond ik dan ook klaar voor een dik halfuur lopen. Het weer zag er alles behalve veelbelovend uit. Even dacht ik dat ik de Ark van Noë zag voorbij varen. Het bleek echter bus 38 te zijn. Terwijl ik stond te wachten op de Garmin die moest opwarmen waaide ik bijna uit mijn jasje. Ik had veel goesting om terug binnen te gaan maar toen dacht ik aan de Roparun en ben ik toch maar vertrokken. Na een tiental minuten was de ergste regen voorbij en was ik toch blij dat ik doorgebeten had. Qua temperatuur was het zalig en met die regen had ik ook minder last van uitlaatgassen. Na een halfuurtje kon ik onder de douche. Tijdens het lopen trouwens geen last gehad van de "brandwondjes". Tijdens het gewoon wandelen wel, dan voel ik me een cowboy die te lang in het zadel gezeten heeft.

De duurloop van gisteren heeft toch zijn sporen nagelaten.

Spierpijnen heb ik niet echt, al voel je natuurlijk wel dat je gisteren 2u gelopen hebt.

Waar heb ik dan wel last van ? Awel, ik heb last van schaaf- of brandwonden. Ik heb er geen andere benaming voor. De oorzaak ? Een broekje dat blijkbaar een beetje te groot was en dat de laatste kilometers een beetje los kwam te zitten. Gevolg : dat begint dan een beetje te "schuren" en dan heb je van die irriterende schaafwondjes bovenaan de binnenkant van je billen.

Ik verdenk mijn vroegere werkgever (een bankverzekeraar waarvan ik de naam niet ga zeggen maar ze hebben een oranje leeuw in het logo) dan ook van sabotage.

Ook mijn trainingspartners, Marleen en Carine, voelden vandaag toch ook dat ze gisteren een mooie inspanning hadden gedaan. Van Sally heb ik niks gehoord maar zoals die gebabbeld heeft moet ze zeker last hebben van een verstuikte tong.

De volgende afspraak is alvast gemaakt : op 16 februari gaan we proberen om tijdens de vierde Natuurloop in Lier de halve marathon af te werken (voor meer info zie www.aclyra.com).

Een volgende groepstraining komt er ook nog zeker, vermoedelijk een week later op 24 februari. Morgenvroeg direct voorstellen op de meeting van het organisatiecomité.

Maar eerst staat er nog een training van 35 minuten op het programma. Hopelijk regent het niet te hard. Hoe dan ook, ik ga toch lopen. Tijdens de Roparun zelf kan ik immers ook niet zeggen dat ik even wacht tot het gestopt is met regenen !

Vandaag afgesproken met Marleen, Carine, Yannick en Sally om een groepstraining te doen. Marleen, Sally en Yannick zouden meelopen. Carine zou voor de noodzakelijke bevoorrading zorgen. Ook mijn fiets zou meegaan. Tenslotte gaat die in principe ook mee van Parijs naar Rotterdam dus die kan de training ook gebruiken.

We hadden afgesproken om 9u aan het Bloso Sportcentrum in Herentals. Tien minuten later begonnen we aan onze ronde doorheen het Land van Nete & Aa.

’t Was behoorlijk fris bij het begin maar na een paar kilometer gingen de handschoentjes al uit. Het zou een rustige tocht worden aan een gezapig tempo. Zoals zal blijken uit onderstaande gegevens zijn we daar prima in geslaagd.

Het parcours had ik vorige week al verkend maar omdat ik toen uitkwam aan 18,7 km heb ik gisteren naar een verkorting gezocht zodat we uiteindelijk op 17,75 km uitkwamen (al zei de fietscomputer 18,25 en pod 18 km).

Rest me nog Marleen, Sally en Yannick te bedanken voor het meelopen en uiteraard Carine voor levensnoodzakelijke bevoorrading. Op zo’n manier kan de Roparun niet mislukken. We gaan dit zeker nog herhalen. Voor Yannick was het trouwens ook de eerste keer dat hij dergelijke afstand liep … volgens heeft hij zeker potentieel om een serieuze lange-afstandsloper te worden.

Tot slot de teamfoto :

Yannick, zoon van collega Carine, heeft besloten om een schoolwerk rond de Roparun te maken en heeft ons enkele vragen opgegeven waarop we een antwoord moeten verzinnen en wie ben ik om daar neen tegen te zeggen ?

Waaraan dachten jullie toen je voor het eerst hoorde van de Roparun ?

Toen ons bedrijf voor de eerste keer deelnam aan de Roparun in 2005 was dat eigenlijk de ver-van-mijn-bed show. Het is pas vanaf 2006 toen onze toenmalige CEO John Heller besloot om 3 teams in te schrijven en dat ik zelf een eerste keer meedeed dat ik meer betrokken geraakte. Wat ik moest denken wist ik echt niet. Het was een stap in het onbekende

Hoe was jullie ervaring tijdens de Roparun ?

Ik heb tweemaal deelgenomen als begeleider. De eerste keer zaten we met 8 onbekenden in het team (al werkten 4 ervan in hetzelfde gebouw). Het feit dat ons team ruim een uur na de 2 andere teams vertrok maakte dat we de Roparun anders beleefd hebben. Na twee dagen waren we echter 8 vrienden. Bij de tweede deelname was het helemaal anders. Ik had immers enkele naaste collega’s kunnen overhalen om ook mee te doen en 2 ervan zaten in mijn team. De sfeer onderweg was daardoor uitbundiger. In beide gevallen was het echter een unieke ervaring die ik nergens mee kan vergelijken. Dit jaar hoop ik mee te doen als loper en zal het ongetwijfeld weer anders zijn.

Waarom doen jullie het ?

In de eerste plaats omdat het een uniek evenement is. In de tweede plaats omdat we tegelijkertijd nog iets kunnen doen voor het goede doel.

Hoe vinden julliede organisatie ?

Hoed af voor de mensen van de Stichting Roparun. Vorig jaar hebben 209 teams deelgenomen. Dat komt neer op ongeveer 4.000 mensen (lopers en begeleiders), 420 fietsen, ruim 420 mobilhomes, nog een aantal bussen, bestelwagens, vrachtwagens. Heel die bende moet dan op twee dagen van Parijs naar Rotterdam over 530 km. En toch slagen ze erin om alles in goede banen te leiden.

Welk gevoel hadden jullie bij aankomst aan de Coolsingel ?

Dat is moeilijk te beschrijven aan iemand die het niet zelf heeft meegemaakt. De eerste keer in 2006 stonden enkele kankerpatiëntjes langs de kant en dan krijg je een krop in de keel en vergeet je dat je stikkapot bent. De tweede maal zou je denken dat het beter zou gaan maar je wordt gewoon enorm emotioneel. Sommigen worden uitbundig, anderen (zoals ik) zouden liefst ergens stil in een hoekje gaan zitten genieten. Wat het dit jaar wordt ?Ik laat het wel weten. Aangezien beelden soms meer zeggen dan woorden :

Vandaag was een typische vrijdag. Tijdens de voormiddag ging het nog maar na de lunch was het vooral aftellen naar half vijf.

Veel valt er dus niet te vertellen.

Daarom ben ik maar eens in mijn fotodatabase gedoken op zoek naar een foto die de moeite waard is om te "publiceren". In de folder "sport" heb ik onderstaande foto gevonden. Deze foto werd genomen tijdens de Monumentenloop die in september in Vorselaar werd gelopen. Ik heb geen flauw idee wie het is maar het is wel één van mijn betere loopfoto’s.

Weet je toevallig wie dit is of ben je dit zelf ? Geef me een seintje en ik mail je de foto.

2008 is vandaag een maand oud. Hoogste tijd dus voor een eerste terugblik en dan stel ik vast dat er toch wel enkele primeurs zijn geweest.

Primeur 1 : voor de eerste keer sluit ik een maand af met meer dan 100 km in de benen (118,80 om exact te zijn)

Primeur 2 : voor de eerste keer ligt de gemiddelde snelheid constant boven de 9 km/u

Primeur 3 : voor de eerste keer heb ik een gemiddelde snelheid gehaald die boven de 10km/u lag (en dat gedurende 6 km aangehouden).

Dat belooft alvast voor de rest van het jaar. Hopelijk zet deze trend zich verder met de Roparun als (eerste) hoogtepunt en nadien … wie zal het zeggen ?

Nog even de training van deze ochtend samenvatten : met de auto naar het werk in plaats van de trein en omdat het op de baan bijzonder rustig was kon ik al om 6u50 vertrekken voor mijn tochtje van 45 minuten. Toen ik terug aan De Kantoren De Hertoghe was stonden er 7,25km op de teller, hetzelfde dus als vorige donderdag. De details staan hieronder

’t Zat er al een tijdje aan te komen en toch is ie er nog sneller gekomen dan verwacht : het gemiddelde van 10km/u is een feit.

Zoals gewoonlijk op dinsdag rond een uur of zeven vertrokken voor 35 minuten lopen.

De eerste kilometers zou ik eens proberen om wat sneller te lopen dan anders. Het ging echter zo vlot dat ik het tempo zonder problemen kon volhouden gedurende de hele tocht. Na 35 minuten stonden er 6 km op de teller wat dus neerkomt op een gemiddelde van 10,2  km/u of een tempo van 5:52 min/km. Al zeg ik het zelf … het begint toch al een beetje op lopen te gelijken. Als ik dit ooit gedurende bijvoorbeeld 20km (of meer ?) kan aanhouden zal ik een gelukkig man zijn.

Het was dus een veelbelovende start van de dag en het mag dan ook niet verbazen dat de rest van de dag voorbijgevlogen is, ondanks doorlopend meetings van 9u tot 14u. Bovendien is het groepje voor onze roparun training volgende zondag uitgebreid tot 4 lopers ! Nu maar hopen dat het weer een beetje meezit.

Hieronder nog eens de details van de ochtendloop :

Maandagen kunnen soms lastig zijn, vooral na een verlengd weekend.

Vandaag was zo’n dag. Een hoop mails in de mailbox, nog veel werk waarvan het ene al dringender is dan het andere. Het duurde dan ook even eer ik op dreef geraakte.

Gelukkig werd de dag goed gemaakt door een paar leukere berichten.

Zo zijn een aantal problemen in één van de projecten waar ik het testen coördineer opgelost.

Mijn uitnodiging om volgende zondag een Roparun groepstraining te houden is goed ontvangen. We zijn in principe al met 3 lopers en, misschien nog veel belangrijker, er is ook iemand die ons wil begeleiden met de fiets (bedankt Carine !!!). Zo’n begeleiding is toch altijd heel handig om drinken mee te nemen.

Ik denk wel dat er aantal lopers meer hadden geweest maar blijkbaar is het volgende week krokusvakantie en gaan er nogal wat mensen skiën.

Er zal later zeker nog eens een "groepstraining" worden georganiseerd.

Oh ja, ondertussen zijn we 4 weken sigaretloos en zit er 60 euro in het Roparun-stoppen-met-roken-spaarpotje. Ik moet er wel bijzeggen dat het lastig blijft, vooral tijdens het weekend. Tijdens de week heb ik vooral na het werk zin in een sigaret. Overdag heb ik het meestal te druk om er aan te denken.

Vandaag stond de eerste stripbeurs van het jaar op het programma : De Strip-platen-CD-DVD-beurs van Putte.

Dankzij collega Heidi die me een vrijkaart bezorgde mocht ik gratis binnen. ’t Is maar een besparing van 3 euro maar als ’t een beetje meezit zijn dat 3 extra strips dus : bedankt Heidi !!

Putte is geen heel grote beurs maar er staan wel een paar goede verkopers. En wat is er plezanter dan op een zondagnamiddag tussen de strips te snuffelen terwijl je naar het WK veldrijden op de radio luistert ? In ieder geval is het beter dan thuis zitten en naar die twee zageventen op TV te moeten luisteren.

Na anderhalf uur was ik weer wat euros armer maar wel 17 strips rijker waaronder de 2 albums van Agent 212 die nog ontbraken in de collectie en een moeilijk vindbare Draagbare Biebel (die me zelfs maar 2,50 euro heeft gekost).

De volgende beurs zou Maasland Strip worden op 17 februari in Maasmechelen maar dan moet ik helaas zal werken. Ik zal dus moeten wachten tot het weekend van 1 en 2 maart vóór ik weer (teveel) geld kan uitgeven. Dan is het namelijk de Stripboekenbeurs van Rijswijk in Nederland (samen met die van Valkenswaard en die van Gent één van mijn favoriete evenementen).