Vandaag stond voor de tweede keer een 16km op het programma.

De vorige keer heb ik het in etappes afgelegd (2 km inlopen, een paar minuten rusten, 10km natuurloop doen, een paar minuten rusten, 4km vesten lopen).

Vandaag zou het dus in één (hopelijk vlotte) beweging gaan. Met het "débâcle" van vorige week in gedachten zou ik vandaag proberen om veel rustiger te starten. Om zeker te zijn het alarm van de Garmin ingesteld op 10,3 km/u. Om 9u dan de deur uit. De eerste twee kilometers gingen eigenlijk nog net iets te snel maar vanaf de derde had ik een goed ritme te pakken en dat ritme kon ik tot op het einde volhouden. Ik kon zelfs de laatste kilometer nog een beetje versnellen. Ik ben dan ook best tevreden met het eindresultaat : 16km in 1u46.

Deze namiddag dan nog naar Duffel gereden om bij RS Labs om een voorraadje Squeezy’s in te slaan. Vanaf nu staan er in ’t weekend immers steeds langere trainingen op het programma en dan schijnen die gellekes wel nodig te zijn.

Vandaag een dagje verlof.

Dat gaf me de tijd om een parcours voor volgende week uit te stippelen. Deze namiddag dan ook de fiets genomen voor een tochtje van om en bij de 25km. Het weer viel nog mee ook, al was het op sommige plaatsen wel beuken tegen de wind.

In ieder geval heb ik mijn parcours van 18km gevonden (met nog voldoende mogelijkheden om uit te breiden).

Het traject gaat doorheen het Land van Nete & Aa, grotendeels over rustige landwegen en passeert langs de "toeristische trekpleisters" van Vorselaar (Kasteel, Klooster, de "Kaak") en Grobbendonk (den Troon, de Watermolen).

’t Zou tof zijn wanneer we dit parcours met een paar Roparunners kunnen afwerken.

Als alles goed gaat zal het niet lang meer duren of mijn eerste loopsessie aan 10 km/u is een feit.

Het trainingsschema voorzag voor vandaag weer 45 minuten lopen. Deze ochtend dan ook met de auto naar ’t werk gereden zodat ik toch een kwartiertje vroeger dan anders kan beginnen aan de training.

Stipt 7u vertrokken voor de deur van Kantoren De Hertoghe om ongeveer dezelfde toer te doen als vorige donderdag. Toen de 7km achter de rug waren stelde ik vast dat ik nog geen 45 minuten had gelopen. Dan maar besloten om nog een paar 100 meter extra te lopen zodat de teller uiteindelijk op 7,3km kwam te staan.

De gemiddelde snelheid kwam hierdoor op 9,7 km/u, mijn hoogste gemiddelde tot nu toe. Ik heb wel eens een gemiddelde van 9,8 gehad maar dat was tijdens de shortrun in de rand van de marathon van Brussel en dat was maar 4km waarvan het grootste deel nog bergaf dus die tel ik niet mee.

Nu maar hopen dat ik de 16km die aanstaande zaterdag op het programma staan beter aanpak dan de geplande 14km van vorige week (die er uiteindelijk maar 12 zijn geworden).

Morgen ga ik dan een ronde van 18km uitstippelen, met de fiets weliswaar. Ex-collega Sally is de rondjes rond de vesten in Lier een beetje beu en zou  eens graag een ander parcours proberen. Vermoedelijk doet collega (en co-roparunner) Marleen ook mee. En waar is het beter lopen dan in de landelijke Kempen ? Misschien kan ik nog een paar andere roparunners mobiliseren zodat we er een leuke groepstraining van kunnen maken. Aangezien ik alleen de weg ken kan ik dan het tempo bepalen (haha).

Om af te sluiten nog even de details van deze ochtend

Even dacht ik dat ik vanaf vandaag zou kunnen rentenieren, mijn Ford Mustang GT 500 zou kunnen kopen en daarmee naar mijn cottage in Devon zou kunnen rijden.

Mijn horoscoop in de Metro voorspelde immers een verschrikkelijk drukke dag op het werk waar verschillende personen me zouden lastigvallen met allerlei vragen maar ’s avonds zou ik een beloning krijgen. Het gedeelte in verband met het werk klopte perfect. ’t Was weer heel druk met veel ambetante vragen. Het kon vanavond met de Lotto-trekking (met overdracht !) dan ook niet mislopen.

Helaas … ’t is beperkt gebleven tot 2,50 EUR.

Gelukkig geloof ik niet in horoscopen en astrologie. Dat is nu eens een typisch kenmerk van een steenbok !

Die 270 meter heb ik nog nodig om een gemiddelde snelheid van 10 km/u te halen.

’t Is dinsdag en dat betekent trainingsdag. Rond kwart na zeven stond ik dan ook klaar voor mijn klassieke rondje. Ik keek er, met de teleurstelling van afgelopen zaterdag in het achterhoofd, wel een beetje tegen op.

Bleek allemaal niet nodig te zijn. Ik ben gewoon vertrokken, onderweg geen enkele keer op de Garmin gekeken en na 36 minuten stond ik terug voor onze glazen toren met 5,73 km op de teller. Onderweg heel vlotjes gelopen, geen enkel probleem gehad, zelfs niet moeten stoppen voor een rood licht.

In westen de grote volle ondergaande maan, in het verre oosten het begin van een ochtendgloren. Ne mens zou van minder poëtisch worden.

De cijfertjes :

Al hebben we nog maar één meeting gehad met het VIVIUM Roparun organisatiecomité … de Roparun lijkt plots veel dichterbij gekomen.

19 van de deelnemers van vorig jaar hebben zich weer kandidaat gesteld. 7 onder hen zijn kandidaat lopers, de andere 12 willen graag weer begeleiden. Concreet betekent dit dus dat we nog een paar lopers te kort hebben. We hebben immers 8 lopers nodig (die elk 66 km lopen tussen zaterdagavond en maandagnamiddag) die ondersteuning krijgen van 8 begeleiders (die begeleiden met de fiets, kaart lezen en instaan voor de verplaatsingen met de mobilhomes. Daarnaast hebben we nog de Flying Food Squad die ervoor zorgt dat er op de grote wisselpunten kan genoten worden van een stevige maaltijd.

We gaan dus via ons intranet nog op zoek naar een paar extra mensen. Niet iedereen zal echter meekunnen maar collega Chris had hiervoor al een perfect alternatief : naast een Flying Food Squad kunnen we ook een Flying Supporters Squad oprichten die ons kunnen ondersteunen op de belangrijke plaatsen onderweg : het vertrek in Parijs, de doorkomst in Zele, de voetgangerstunnel in Antwerpen, Ossendrecht, Bergen op Zoom en natuurlijk Rotterdam.

We zullen wel zoveel mogelijk proberen samen te werken met onze ex-collega’s van ING, ook de trainingen.

Een vaste waarde bij de trainingen is Paasjogging in Olmen op Paasmaandag, dit jaar dus op 24 maart. Op 12 april komt dan de finale test : het Diamantpad met vertrek aan Café het Kruiske . Eventueel houden we ook nog een avondtraining op linkeroever.

Ander nieuws op gebied van de Roparun : het Roparun-stoppen-met-roken-spaarpotteke is weeral 15 EUR rijker. Ik ben immers al 3 weken gestopt met roken. Af en toe heb ik nog wel zin in een sigaret. Ik denk trouwens niet dat die zin snel gaat verdwijnen maar het wordt wel eenvoudiger om er tegen in te gaan. Gelukkig krijg ik veel steun van de collega’s

Vandaag stond in het teken van rust. Nadat de man met de schaar de benen gisteren had afgesneden verdienden die wel een dagje rust.

De activiteiten voor vandaag bestonden dan ook vooral uit liggen en zitten, afwisselend voor de TV en de PC.

Misschien is het beter dat ik de duurloop van volgend weekend samen met collega Marleen en ex-collega Sally ga doen (dan kan ik hen de schuld geven !)

… dan bekoop je ’t later wel.

’t Zou zo’n typische volkswijsheid kunnen zijn. Vandaag was ze in ieder geval op mij van toepassing.

Op het programma stonden 14km. Zo rond drie uur met volle moed vertrokken. Om een beetje afwisseling te hebben zou ik eens een andere route uitproberen.

Het ging best vlot, de wind in de rug was daar ongetwijfeld niet vreemd aan. Toen ik na een half uur een eerste keer op de Garmin keek schrok ik wel even. Er stonden immers al 5km op de teller. Vanaf dan geprobeerd om het rustiger aan te doen maar toen was het kwaad uiteraard al geschied. Het ging nog behoorlijk tot aan km 10 maar daar stond de man met de schaar. Met de schaar en niet met de hamer zullen sommigen zich misschien afvragen ? ’t Was wel degelijk met de schaar want het was net alsof mijn benen werden afgesneden. Na 12 km ben ik dan maar gestopt. Ik was nog maar een paar 100m van thuis en heb die rustig uitwandelend afgelegd. Uiteindelijk blijf ik wel met een dubbel gevoel zitten. Heel tevreden over die eerste 5km, minder tevreden over de rest.

Ik zal het maar houden bij een beginnersfout en aan de ervaren lopers op ’t werk eens vragen hoe je dat eigenlijk moet doen … traag starten.

Om af te sluiten de cijfers en het prentje

Over die nieuwe wagen later meer.

 

Ik moet het eerst even hebben over het optreden van het Soetkin Collier Quartet (samen met Tom Theunis, Didier Francois en Fons Van Hamel) dat de cultuurraad van Vorselaar ons gisteren heeft aangeboden. Als jullie ooit de kans krijgen om ze aan het werk te zien en willen genieten van mooie “luisterfolk”, laat die kans dan niet liggen.

Ik had Soetkin al een aantal keer op Na Fir Bolg (ons plaatselijk folkfestival) gezien maar in een zaal komt ze toch beter tot haar recht als in een tent. Bovendien hebben we nu de kans gekregen om kennis te maken met de “zweedse viool” zoals de Nyckelharpa ook wordt genoemd.

Als je zelf wil weten hoe dat ding eruit ziet, neem dan eens een kijkje op Wikipedia http://nl.wikipedia.org/wiki/Nyckelharpa

En dan nu die nieuwe wagen. Vanochtend stond ik om 10u aan de ingang van het Autosalon in Brussel. Ik zou kunnen vertellen wat ik daar allemaal gezien heb maar ik ga het samenvatten zoals SOS Piet dat zou doen ! En … wat hebben we geleerd ?

1. de meeste nieuwe wagens zien er niet uit (vooral de Japanners vielen tegen)
2. wagens kosten tegenwoordig (te) veel geld, vooral de wagens die bij mij in de smaak vielen
3. ik zal nog wel een paar jaar met mijn oud fiesta-ke blijven rijden

Uiteindelijk heb ik toch een nieuwe wagen gekocht ! ’t Is een Skoda Fabia geworden. Ik mocht hem trouwens onmiddellijk meenemen :

Donderdag … loopdag. Vanaf vandaag wordt de donderdagtraining met 10 minuten verlengd naar 45 minuten.

Vanochtend om 7u vertrokken om een nieuwe omloop uit te proberen in de buurt van het werk. Ik wist wel ongeveer hoe ik ging lopen maar het is toch altijd afwachten hoe het met de afstand zit. Na 45 minuten stond ik terug voor het kantoor en stonden er, net zoals ik gehoopt had, exact 7 km op de teller.

Tijdens de middag is het Roparun-avontuur dan officieel gestart met een "kick-off" meeting van het "organisatiecomité". Gelukkig zijn er een paar collega’s met behoorlijk wat Roparun-ervaring want met een bende van 18 mensen van Parijs naar Rotterdam lopen doe je niet zomaar. Daar komt heel wat bij kijken. Er moet gezorgd worden voor vervoer, eten, kledij … Er moeten ook voldoende deelnemers zijn. Je moet immers altijd wat volk in reserve hebben. Dat betekent misschien wel dat je later iemand moet teleurstellen omdat hij of zij uiteindelijk niet meekan. We mogen evenmin vergeten de nieuwe fusie-collega’s van Brussel erbij te betrekken. En naast dat alles moeten we ook nog geld inzamelen voor het goede doel, in ons geval Kom Op Tegen Kanker. Maar we hebben een enthousiaste ploeg dus dat komt allemaal wel in orde.

Tot slot nog de prentjes van vandaag en dan klaarmaken voor het optreden van Soetkin Collier vanavond.