walkingwithluc

Twee zaken stonden er vandaag op het programma :

• – intervaltraining
• – grote schoonmaak

Ik ben uiteraard begonnen met het minst inspannende namelijk de intervaltraining. Het was de bedoeling om eerst 2km in te lopen, dan 6 x 200 m (29sec/100m) met daartussen telkens een rustpauze tot hartslag 110 (maximaal 2 minuten), kilometertje loslopen om opnieuw 6 reeksen te doen maar dan van 400 m te lopen (met maximaal 3 minuten rustpauze) en af te sluiten met 2 kilometer uitlopen.

Een foutje bij het programmeren van de training in de Garmin heeft ervoor gezorgd dat de er maar 2 in plaats van 4 reeksen van 400 m zijn gelopen maar voor de rest is de training prima verlopen. De versnellingen waren bijna "spot on" en het in- en uitlopen ging ook nog behoorlijk. Wat me het meest verbaasde was het feit dat mijn hartslag na elke versnelling behoorlijk snel zakte, zelfs sneller dan die twee minuten (maar ik heb telkens toch lekker 2 minuten gerust hèhè). Hieronder de cijferkes (de rustpauzes heb ik eruit gegooid).

De rest van de dag werd dus besteed aan de grote schoonmaak. In vergelijking daarmee was de looptraining een lachertje. Morgen is het een rustdag wat het lopen betreft maar de grote schoonmaak gaat gewoon verder. En daar neemt ge dan verlof voor hè … ’t is eigenlijk niet eerlijk. Naast zwangerschapsverlof, vaderschapsverlof, ouderschapsverlof, educatief verlof zouden ze eigenlijk ook een paar dagen per jaar "grote schoonmaakverlof" moeten geven.

Ondanks het feit dat ik nog kan genieten van een volledige week vakantie ben ik vandaag toch een halve dag op ’t werk geweest. En neen, ik begin niet gek te worden.

Vandaag hebben we echter officieel afscheid genomen van twee collega’s, waarvan er één mijn manager is. Beiden vertrekken terug naar het bedrijf met de oranje leeuw. Vanmiddag zijn we met heel de ploeg even naar Pizzahut geweest en om 16u was er dan een bescheiden afscheidsdrink. Morgen zouden we dan te weten komen wie onze nieuwe "baas" wordt. Jammer genoeg kan ik dan niet aanwezig zijn maar mijn andere collega’s hebben me beloofd om me op de hoogte te houden.

Zoals eerder beloofd kan ik ook al een paar vakantiefoto’s laten zien. Het eerste hoogtepunt was Whitby Abbey in Yorkshire. Ik heb een zwak voor ruïnes van kastelen en abdijen en dan zit je in het Verenigd Koninkrijk wel op z’n plaats natuurlijk. Whitby Abbey ligt hoog op een klif en bij je bezoek krijg je ook een gratis audio-tourguide mee. Het weer was perfect : zwaarbewolkt maar droog en winderig.

Whitby Abbey :

Whitby :

Ik ben blijkbaar nog niet helemaal bekomen van mijn boatleg. Vanmorgen even vóór 10u vertrokken met de bedoeling 10km te lopen.

Of ik hier uiteindelijk in geslaagd ben weet ik niet zeker. Ik was de straat al uit vóór ik er aan dacht om op "start" te drukken en na 7km had de Garmin er genoeg van. Bleek immers dat ik totaal vergeten was om hem op te laden en de batterij was dus volledig plat.

Uiteindelijk zal ik wel heel dicht in de buurt van 10km gezeten hebben want iets over elven was ik terug thuis. ’t Was op dat moment trouwens al behoorlijk warm om te lopen, naar mijn zin zelfs TE warm.

Als er trouwens nog mensen zijn die niet weten naar waartoe op 6 juli a.s., er is een benefiet run aan het Galgenweel op de Antwerpse Linkeroever (Beatrijslaan). De start wordt gegeven om 11u, inschrijven kan vanaf 9u30. Dit alles ten voordelen van van Bert, een 20-jarige botkankerpatiënt.

Vandaag begint de zomer maar mijn zomervakantie voor dit jaar zit er weeral op.

En hoe is ’t geweest ? Awel, het was vooral vermoeiend maar dan wel van die ontspannende vermoeidheid.

Een deel van die vermoeidheid is een gevolg van het autorijden, zeker tijdens het tweede deel van de vakantie. Het links rijden op zich is geen probleem. Wat is dan wel zo vermoeiend ? De soms lamentabele toestand van de wegen, het constant op en neer rijden, de ene bocht na de andere (wat heel moeilijk is wanneer je aan de "verkeerde kant" van de auto zit) en als kers op de taart zetten ze dan links en rechts van de weg vaak nog een goeie stevige muur. In Yorkshire viel het de eerste week nog best mee maar tijdens de tweede week in de Lake District was het dan weer dubbel zo erg. Bovendien denkt elke Britse chauffeur dat hij de reïncarnatie van Ayrton Senna is. Maar verder was het een zalige vakantie. Ik heb mijn portie ruïnes van kastelen en abdijen voor dit jaar weer gehad, enkele mooie Stately Homes bezocht, heel smakelijk eten binnengewerkt en op een paar fikse buien na behoorlijk goed weer gehad. De komende dagen zal er af en toe wel één van de ruim 600 foto’s die ik genomen heb op deze blog verschijnen.

Wat het lopen betreft heb ik het een beetje laten afweten. Het is er maar twee keer van gekomen (één keer 4 km en één keer 5 km). Toen kwamen een serieuze snotvalling maar vooral die onveilige wegen roet in het eten gooien.

Vanaf vandaag zal dit terug worden opgeschroefd want welk goed nieuws zat er in mijn mailbox toen ik hem vandaag terug opende ? Het trainingsschema van Coach Mario dat me zou moeten klaarstomen voor de marathon van Eindhoven in oktober. Helaas zat er ook slecht nieuws in die mailbox namelijk het trainingsschema van Coach Mario dat me zou moeten klaarstomen voor de marathon van Eindhoven in oktober. Als ik dat schema zo eens bekijk dan lijkt het quasi onmogelijk, zelfs angstaanjagend. Maar ja, in februari 2007 leek 5 km lopen ook een utopie en in oktober van dat jaar zou ik zeker niet geloofd hebben dat ik dit jaar de Roparun zou lopen. Ik ga in ieder geval mijn best doen om het schema zo nauwkeurig mogelijk te volgen.

Voor vandaag stond er een wisselloop van 8km op het programma, 4 x 1 km aan een rustig tempo afgewisseld met 1 km aan 6 min/km. Omdat ik nog wat last had van Boatleg (dat is zoiets als jetlag maar dat slaat dan op de benen) heb ik deze training wel gehalveerd. De resultaten van vandaag en van de 2 vakantieloopjes zijn hieronder terug te vinden. Voor morgen staat er dan een duurloop van 10km op het programma.

Samen met ruim 40.000 andere mensen ben ik gisteren dus naar TW Classic geweest. De affiche zag er alvast veelbelovend uit met The Scabs, Iggy & Stooges en The Police als afsluiter. Heeft elke groep aan de verwachtingen voldaan ? Dat zal moeten blijken uit het volgende verslag (dat uiteraard heel subjectief is).

MILOW : jonge Leuvenaar, begon alvast ijzersterk door helemaal op zijn eentje, enkel begeleid op zijn gitaar, zijn hit "You don’t know" te spelen. Daarna kwam de rest van de groep op het podium voor een sterke set. Score : 8/10

JUANES : Colombiaanse groep, zo goed als onbekend voor mij met uitzondering van die paar liedjes die ze al eens op Radio 1 spelen. Bracht frisse Latino-muziek, normaal gezien niet echt mijn smaak maar toch een meevaller. Score : 8/10

THE SCABS : misschien wel voor de laatste keer samen. 25 jaar geleden heb ik ze op datzelfde podium op diezelfde wei ook al zien spelen en ze zijn nog steeds even goed. Guy Swinnen straalt gewoon Rock ‘n’ Roll uit en vergeet Keith Richards, Willy Willy is de beste rockgitarist aller tijden. Ijzersterke nummers, ijzersterke groep, zij die na hen zouden komen zouden wreed hard hun best moeten doen om beter te scoren. Score : 11/10 (met een extra puntje voor het rock’n’roll gehalte van de Guy en de Willy)

IGGY & THE STOOGES : mede-uitvinders van de punk en Iggy is volgens mij de uitvinder van ADHD. Enerzijds moet je hem bewonderen voor hetgeen hij op 61-jarige leeftijd nog presteert maar anderzijds is het een beetje genant. Een zestigjarige "rebel" die de ene f**k na de andere uitstoot, spuwt naar camera’s en dergelijke … ’t was er toch wat over. Score : 6/10

THE POLICE : nog zo’n jeugdherinnering van formaat. Ik had ze in Antwerpen gemist en keek dus wel uit naar dit optreden. Hun nummers "staan" er nog altijd en Andy Summers is nog altijd een gitaarvirtuoos maar daarmee is het meeste gezegd. Sting (met baard) kon het tempo dat de nummers vroeger hadden blijkbaar niet meer aan. Daardoor klonken ze een beetje te braaf, te zacht, niet scherp genoeg. Het optreden voldeed dan ook bijlange niet aan mijn verwachtingen. Na ruim een uur leek het me dan ook beter om rustig naar mijn auto te wandelen en de grote drukte vóór te zijn. De rest van het concert heb ik van op afstand gehoord. Score : 9/10 (uitsluitend te danken aan de virtuositeit van Andy Summers).

CONCLUSIE  : goeie dag gehad, leuke concerten gezien en The Scabs waren de beste Belgische rockgroep, zijn de beste Belgische rockgroep en zullen altijd de beste Belgische rockgroep zijn ! SCABS RULE !

Ik dacht dat het nooit zou gebeuren maar het is eindelijk zo ver … ik heb drie weken vakantie !!!!!!

De laatste werkdag werd afgesloten met een gezellige brok verkeersproblemen. Door een ongeval in Ranst stond het verkeer tot ver op en voorbij de Antwerpse ring stil. Dan maar besloten om via de E19 en Rumst-Duffel-Lier naar huis te rijden. Of dat een goeie beslissing was zal ik nooit weten. Ik weet wel dat het daar toch ook niet zo vlot ging maar veel kon dat me niet schelen, ik was immers met vakantie !!!!!!

Morgen zet ik de vakantie pas echt in met het muziekfestival voor midlifers zoals ik : TW CLASSIC met optredens van The Scabs, Iggy Pop en natuurlijk The Police.

Het doet me echt denken aan het begin van de jaren ’80. De schoolvakantie werd toen gevierd met het dubbelfestival Torhout-Werchter zoals het toen nog heette. Niet te vergelijken met Werchter anno 2008. Op het dubbelfestival Torhout-Werchter kwamen 8 groepen optreden (allemaal op hetzelfde podium, stel je voor !). Je nam een koelbox vol eten en drinken mee, je at met ijzeren bestek, zelfs een fotocamera mocht nog mee binnen. Zo heb ik ergens nog een mooie reeks dia’s staan van The Pretenders en Eurythmics.

Of het dit jaar de moeite was lezen jullie zondag wel.

Het is me weer gelukt om droog te blijven vandaag. ’t Is moeilijk te geloven maar ik loop nu bijna 16 maanden, gemiddeld 3 keer per week en de keren dat ik nat ben geworden van de regen zijn op twee handen te tellen. Het moet zijn dat de weergoden me goed gezind zijn.

Hoedanook, vanochtend om 7u vertrokken voor een dikke 5km. Een even dik half uur later stond ik onder douche.

En toen ik uiteindelijk achter mijn bureau zat en naar buiten keek zag ik iedereen onder een paraplu lopen.

Over de rest van de dag valt weinig goeds te vertellen. Hele zware voormiddag op ’t werk. Het was de bedoeling om rond 11u30 te stoppen maar ’t was ruim 13u eer ik kon vertrekken. Onderweg naar huis dan bijna geramd door een onoplettende chauffeur die alle richtingen uitkeek behalve de richting waaruit ik kwam (en ik had wel degelijk voorrang). Meer dan 5cm kan er niet tussen onze auto’s gezeten hebben. De dame had absoluut geen idee waar ik plots vandaan kwam. ’t Had niet veel gescheeld of ik had maandag niet moeten vertrekken naar Engeland.

Om af te sluiten moet ik het goede nieuws van gisteren even nuanceren. Blijkbaar verstaat de OVS iets anders onder "stiptheidsactie". Ze gaan de treinen dus niet stipt laten rijden maar wel met 15 minuten vertraging. Toch betekent dit misschien voor vele reizigers nog wat tijdwinst 😉

’t Is vandaag in het radionieuws geweest dus is het zeker waar.

De onafhankelijke spoorvakbond OVS gaat actie voeren tegen het nieuwe sociale plan van de NMBS. Ze overwegen twee soorten acties.

Een eerste mogelijkheid is een zaterdagstaking. Dat kan ik als pendelaar alleen maar toejuichen. Dan hebben wij er als pendelaar zeker geen last.

Als de zaterdagstaking niet doorgaat overwegen ze een stiptheidsactie. Dat zou nog beter zijn. Is dat immers niet waar alle pendelaars al JAREN om vragen : treinen die stipt rijden ? Of zouden ze misschien iets anders bedoelen met die stiptheid ? Al bij al is het natuurlijk beter dat ze helemaal geen actie voeren maar dat zit er niet in met de OVS vrees ik. Hopelijk plannen ze het tijdens mijn vakantie.

Die vakantie kan trouwens niet rap genoeg beginnen. Maar hoe dichterbij die komt, des te langer schijnt het te duren. Ik ga nog anderhalve dag werken maar ik heb nog voor anderhalve week werk liggen. Je moet geen wiskundig genie zijn om te beseffen dat zoiets niet kan. ’t Zal nog zwaar worden.

Ondanks het dreigende weer vanochtend toch maar vertrokken voor mijn dinsdagloopje. Gelukkig bleef het slechte weer uit en was het geen klank- en lichtspel zoals we gisterenavond voorgeschoteld kregen.

Voor alle zekerheid toch maar gekozen voor het rondje rond de parken in plaats van erdoor. Als het in Antwerpen even lelijk had gedaan als bij ons dan zou het daar gegarandeerd een modderpoel geweest zijn op sommige plaatsen.

Dan was het over het fietspad rond het Nachtegalenpark, over de Craeybextunnel, langs het UZ rond het Middelheimpark en dan recht terug naar De Hertoghe veel properder om te lopen.

Sinds vandaag heb ik trouwens terug een hartslag tijdens het lopen. Na de Roparun was mijn sensor plots spoorloos verdwenen maar gisteravond dook hij even plots weer op. Gelukkig maar want wie weet, misschien heb ik de afgelopen twee weken wel zonder hartslag gelopen ? Naar ’t schijnt is dat heel ongezond 😉

Wat er ook van zij, vandaag zijn mijn cijfers weer volledig. Het zijn 5,5 km geworden in bijna 33 minuten, niet overdreven snel maar wel aan een vrij egaal tempo (enkel aan het laatste rode licht gaat het even omhoog maar daar heb ik dan ook even moeten wachten).