walkingwithluc

De handen die dit stukje typen zitten aan vrij rode armen. Ik lijk wel de mascotte van de Cleveland Indians. De oorzaak ? Een hele dag in de zon staan om wagens naar een parking te begeleiden. Ik had me nochtans vaak ingesmeerd maar het heeft niet mogen baten.

Ik zal beginnen bij het begin. Om zes uur opgestaan vandaag zodat ik om zeven uur kon vertrekken naar Averbode. Daar werd immers het Benelux kampioenschap Mountainbike gereden.

Collega Chris ging daar helpen met enkele leden van zijn rallyclub en had het briljante idee om dat te combineren met de Roparun. Dus stonden Kim en ik hem om 8u op te wachten aan het secretariaat.

Onze taak : zorgen dat de bezoekers op de juiste parking terecht kwamen. Chris stond aan parking A, Kim en ik aan parking B (en later aan parking D). De eerste paar uur hebben we het niet echt druk gehad maar eens parking A vol stond veranderde dat onmiddellijk.

Het is a bij al een gezellige dag geweest, ik heb bijvoorbeeld Roland Liboton de weg gewezen. Na afloop nam de politie onze taak over om het verkeer terug op gang te brengen en mochten wij op kosten van de organisatie een lekker pakje friet gaan eten. En het belangrijkste … in principe heeft dit toch weer 100 euro voor de Roparun opgebracht.

Ach ja, naar het schijnt heeft Sven Nys gewonnen. Ik zou het echt niet kunnen zeggen want we hebben hooguit 5 minuten koers gezien.

’t Wordt precies tijd dat ik nog eens een echte rustdag neem want blijkbaar ben ik echt moe.

Vanochtend vrij vroeg uit bed want om 9u werd ik aan Café ’t Kruiske in Bevel verwacht. Op het programma stond immers de laatste grote Roparuntraining, het Diamantpad over zo’n 32 km. Met Carine, Yannick, Nadine, Marc, Pascal, Veerle, Marleen, Eric en Stef was VIVIUM vrij goed vertegenwoordigd. Onze ex-collega’s van ING Life waren met z’n drie dankzij Peter, Filip en Tin. Daarnaast hadden we nog enkele “gasten” zoals Sally.

De grootste vertegenwoordiging kwam echter uit Nederland dankzij het team van Richard, de man die eigenlijk de Roparun bij ons op de maatschappij introduceerde. Zij waren met zeventien teamleden naar Bevel gekomen.

Het was dan ook een bonte bende die iets over negen vertrok. Een hoop fietsers, een hoop lopers, een bestelwagen van onze Nederlandse vrienden en dan ik met onze eigen bezemwagen (een monovolume die ons door ING Car Lease gratis ter beschikking werd gesteld).

Na het Diamantpad werd er dan verbroederd op het gezellige terras van Café ’t Kruiske. Toen ik uiteindelijk thuis was heb ik dan gegeten, heb me rond 16u nog even in de zetel gezet met de bedoeling om een tweetal uurtjes later te gaan lopen. Dat draaide echter iets anders uit. Het nieuws van 19u was net gedaan toen ik wakker werd. De lange dagen van de afgelopen weken beginnen precies door te wegen. Van lopen is er dus helaas niets in huis gekomen.

En morgen belooft ook weer een zware dag te worden. Dan moet ik immers om 8u in Averbode zijn waar ik samen met collega-Roparunners Chris en Kim ga helpen op het Benelux-kampioenschap Mountainbike. Dat wordt weer ontiegelijk vroeg opstaan maar het brengt ons wel een paar euro’s op voor de Roparun dus het is het waard. Ik mag zeker niet vergeten om zonnecrème mee te nemen want ik heb gemerkt dat ik vandaag behoorlijk verbrand ben.

Zware maar toch goeie dag gehad vandaag.

Soms heb je van die dagen dat je keihard werkt maar met het gevoel naar huis gaat dat je toch niets gedaan hebt gekregen. Dan heb je ook dagen dat je even hard werkt maar tenminste een resultaat ziet van al die inspanningen. En ik heb nog eens zo’n dag gehad.

Daarnaast kwam dan nog het goede nieuws dat we met onze Roparuntombola al bijna 1.700 lootjes verkocht hebben ! Een onverhoopt succes.

Ik ben vandaag ook een nieuw boek begonnen namelijk “Hitler 1945 – 1953) van Wim Schamp. Nu moet ik van Schamp niet echt veel hebben maar zijn boek leest wel vrij vlot. Het onderwerp ligt me wel. Wat als het nu eens niet Hitler maar een dubbelganger was die zelfmoord heeft gepleegd in 1945 ?

Het feit dat ik vandaag een nieuw boek begonnen ben betekent ook dat ik gisteren “De Geheime Newton” heb beëindigd. Ik ken nu dus het “geheim” van Sir Isaac Newton (net als ik een “kerstekind” !). Wat dat geheim is ? Dat ga ik niet vertellen want dan is het geen geheim meer. Het boek op zich is me wel goed meegevallen. Ik hou wel van dit soort historische thrillers waarvan je vaak wel denkt dat het echt zou kunnen gebeurd zijn.

Als slot nog even melden dat er deze week ook nog twee strips zijn bijgekomen namelijk Sammy Boy (uit de reeks “Sammy” van Jean-Pol & Cauvin) en De erfenis van Jari (uit de reeks “Jari” van Raymond Reding).

Gisteren is het er niet van gekomen om te gaan lopen maar dat heb ik vandaag goed gemaakt tijdens de middagpauze.

Vertrokken richting station Antwerpen Zuid om dan via het fietspad langs de ring richting Berchem te lopen. Tussen de Grote Steenweg en het station van Berchem dan de fietsersbrug genomen en dan kris kras door Berchem terug naar ’t werk.

Daar aangekomen had ik 8,70 km op de teller staan, goed voor 54 minuten loopplezier. Want plezier had ik er wel aan deze middag.

De Garmin (die weer enorm veel tijd leek nodig te hebben om zijn satellieten te vinden) was ingesteld om me een seintje te geven zodra ik boven de 10km/u ging en echt veel heeft hij niet moeten piepen.

 

Mijn broer zit na 6 dagen fietsen al in Duitsland. Wie eens foto’s van zijn vertrek in Ieper wil bekijken kan dit op volgende link : http://picasaweb.google.com/Videobigdigit/VertrekDannyCambreNaarNOORDKAAP?feat=directlink

Onze Roparun tombola is vandaag begonnen. Na de eerste dag staat de teller van verkochte lootjes al boven de 600. Verder is het een dag zoals zovele andere geweest.

Alhoewel … ik denk niet dat ik al ooit zoveel keer de uitspraak “’t is hier koud” gehoord heb als vandaag. Persoonlijk vond ik het prima, 22°C is wat mij betreft een prima temperatuur (behalve om in te lopen). Maar blijkbaar ben ik de enige want de rest had het blijkbaar koud.

Het is wel jammer dat de skynetblogs (en alle andere blogs) sinds een paar weken geblokkeerd zijn op ’t werk.

Anders hadden ze zich kunnen warmen aan onderstaande foto 😉

Gisteren was het quasi onmogelijk om aan te loggen op de skynetblogs dus vandaag een weekend overzicht.

Gisteren heel vroeg moeten opstaan. Om 10u was het immers Roparun teambijeenkomst in AHOY. Normaal gezien doe ik daar anderhalf uur over dus zou ik om 8u vertrekken maar met die werken op de E19 ten Noorden van Antwerpen nam ik liever geen risico.

Om half acht precies reed ik de carpoolparking in Grobbendonk op waar Carine al stond te wachten. Het was verdacht rustig op de E313 maar ik ging er nog altijd van uit dat dit zou veranderen op de E19 maar neen hoor … ook daar was het heel rustig. Gevolg ? We waren een uur te vroeg in Rotterdam.

De Roparun organisatie was nog alles aan ’t uitpakken. Gelukkig stonden koffie en thee al wel klaar. Een halfuurtje later toch maar onze informatie gaan halen (waaronder de nummers die we op onze wagens moeten kleven) en om 10u begon dan de eigenlijke meeting. Tijdens de pauze dan even bijgepraat met onze ex-collega’s Kristof en Richard.

Na de meeting dan naar Hotel New York om ons after-Roparun-dinner vast te leggen maar dat kan helaas enkel tijdens de kantooruren. Omdat de magen een beetje knorden hebben we daar wel iets gegeten.

Vanavond dan nog snel even een halfuurtje gaan lopen. ’t Was zalig om te lopen, 5 km op iets minder dan een half uur. Geslaagd einde van de dag was dat.

Vandaag was het dan de bedoeling om naar de opening van de Kardinaal Van Roey fietsroute te gaan maar enkele regenbuien in de voormiddag en een weerbarstige maag van mijn moeder hebben er anders over beslist.

Ik heb deze namiddag dan maar verder besteed aan de Roparun voorbereidingen. Met nog 26 dagen te gaan komt die immers wel heel dichtbij.

Eerste van twee Roparundagen dit weekend.

Op het programma een groepstraining in Kontich van 20km of 26km, uitgestippeld door Marleen. Op dit moment zit er dat nog niet in voor mij dus ik heb meegedaan als begeleider op de fiets.

We hadden afgesproken om 9u15 dus om 9u was ik al ter plaatse, al snel gevolgd door Carine en Werner. Even later volgden Marleen, Sally, Veerle, Chris, Pascal, Steven en Kris en om half tien vertrok het groepje van 6 lopers en 3 fietsers voor hun tochtje. Sally had wel een truitje aan van de concurrentie maar we hebben haar toch maar laten meedoen. Je moet het natuurlijk wel durven … zomaar met een oranje leeuw tussen een hoop VIVIUM’ers lopen.

Met nog een maand te gaan zit het wel goed met onze lopers. Kris had het op het einde wel een beetje lastig maar dat zal wel goed komen. Pascal en Marleen waren de enige die voor de 26 km zijn gegaan.

Terug thuisgekomen heb ik dan mijn auto zijn eerste wasbeurt gegeven. Morgen mag hij immers op uitstap naar Rotterdam voor de laatste Roparun-teambijeenkomst en dan moet hij toch proper voor de dag komen hè ?

Als alles volgens plan verloopt staat er morgenavond dan nog een looptraining op het programma.

’t Was Koninginnedag in Nederland vandaag en het was er aan te merken op de Belgische autowegen.

Mijn extra dagje vrijaf begon met een bezoekje aan Vandenborre. En ik heb goed gekozen ! Ik ben de winkel buiten gestapt met de Toshiba Satellite L300-1G7 (en ik heb er zelfs niet mijn volledige lottowinst van afgelopen zaterdag aan moeten besteden). Ik heb er ook onmiddellijk een externe kaartlezer bij gekocht want daarvoor heb ik hem voornamelijk gekocht. Zodat ik op reis al kan beginnen met het bewerken van foto’s en zodat ik mijn foto’s gemakkelijker op verplaatsing kan laten zien.

Van Vandenborre ging het dan verder naar Pearle waar ik een nieuwe bril besteld heb. ’t Was nog eens tijd voor iets nieuws.

En vandaar ging het dan verder naar het Shopping Center in Wijnegem. Onderweg naar daar heb ik meer Nederlandse nummerplaten dan welke andere nationaliteit ook. Eerste stop in het shopping center was ECI waar ik het eerste deel van de Millennium Trilogie van Stieg Larsson (Mannen die vrouwen haten) heb gekocht. Die kostte maar 9 euro dus dat kon ik niet laten liggen. Ik heb er ook de nieuwe roman van Wim Schamp gekocht. Niet dat zo’n fan ben van die man maar het onderwerp intrigeert me wel. De roman gaat namelijk uit van de veronderstelling dat Adolf Hitler geen zelfmoord heeft gepleegd in 1945 maar ontsnapte en onderdook in de DDR.

En nu ik daar toch was kon ik de FNAC niet voorbij gaan. Daar ging ik buiten met 4 boeken van mijn favoriete uitgever, Karakter Uitgeverij : twee boeken van Gregg Loomis (De Julianus Inscriptie & De Poorten van de Hel), eentje van Jörg Kastner (Het blauw van Rembrandt) en één van Michael Peinkofer (De broederschap van de Runen). Ik heb er ook mijn Columbo-collectie kunnen vervolledigen met de DVD-box met seizoenen 8 en 9.

Tenslotte heb ik mijn “shopping-spree” beëindigd met bezoekjes aan C & A, H & M en Mak & Ro om een paar broeken en vooral hemden te kopen. “Mijn vrouwen” op het werk hebben namelijk gezegd dat ik dat meer moet dragen en aangezien ze zo lief zijn doe ik dat maar hè. Eigenlijk heb ik er schrik van maar dat hou ik maar stil 😉

Toen ik uiteindelijk terug thuis was heb ik mijn loopkledij aangetrokken en ben ik vertrokken voor een halfuurtje lopen. En dat ging verrassend goed. Vijf kilometer op 28:42 hetzij een tempo van 5:44 min/km oftewel 10,5 km per uur. Er zat zelfs een kilometer bij aan een gemiddelde snelheid van 10,8 km per uur.

Morgen start dan het echt sportieve weekend. Het begint met een Roparuntraining van 20 km in Kontich (maar daar ga ik fietsen, niet lopen). Zaterdag naar Rotterdam voor de Roparun-teambijeenkomst. ’s Avonds zou ik wel enkele kilometers willen lopen. En zondag wordt er in Vorselaar een nieuwe fietsroute geopend dus die gaan we ook proberen.

Nog een maand en ons groot Roparunavontuur kan weer beginnen.

Mijn broer moet nog één dag wachten voor zijn groot avontuur (waarbij het onze toch maar een peulenschilletje is). Overmorgen vertrekt hij immers voor zijn vier maanden durende fietstocht van Ieper naar de Noordkaap en terug.

Het doel van beide tochten is echter hetzelfde : wij zamelen (via de Roparunstichting) geld in voor Kom Op Tegen Kanker, hij zamelt geld in voor het Kinderkankerfonds van het UZ in Leuven. Hij offert er zijn vakantie aan op (met nog twee maanden verlof zonder wedde erbij en ik heb, met veel plezier, al behoorlijk wat vrije tijd opgeofferd aan de voorbereidingen van de Roparun.

Waar we wel verschillen is het feit dat zijn exploten in het (lokale) nieuws komen. Eerder stond er al een artikel in het Laatste Nieuws en was er een interview voor Radio 2 West Vlaanderen. Vandaag was het Nieuwsblad aan de beurt. (zie ook www.dannycambre.be)

Wij hebben dat geluk met onze Roparunploeg nog niet gehad. Met een beetje geluk komen we wel op ATV tijdens de doortocht in Antwerpen. De voorbereidingen daarvoor zijn al in een vergevorderd stadium (zie onze Roparunblog : http://team231.skynetblogs.be/)

http://www.nieuwsblad.be/Article/Detail.aspx?ArticleID=0229KT7L&PostCode=8900

 

Over de meevaller heb ik het zo dadelijk, eerst komt het sportieve aan bod.

Na een drukke voormiddag van de middagpauze gebruik gemaakt om te gaan lopen. Toen ik me aan ’t omkleden was kwam ik tot de vaststelling dat ik mijn Garmin thuis vergeten was.

Op zich is dat uiteraard geen echt probleem, alleen jammer dat je niet exact weet hoeveel kilometers je gelopen hebt. Het blijkt echter ook wel zijn voordelen te hebben. Je bent immers minder bezig met die afstand en op één of andere manier loopt dat meer relax (maar dat kan ook maar een gevoel zijn).

Een ander voordeel is dat je onmiddellijk kan beginnen lopen en niet moet wachten tot alle satellieten gevonden zijn. Met al die hoge gebouwen aan de Singel kan dat al wel eens een probleem zijn.

Ik had gelukkig nog wel de chrono op mijn horloge en ik weet ondertussen ook wel een beetje welk rondje ik moet lopen om een bepaalde afstand te halen. Het rondje dat ik in gedachten had (en dat ik heb nagemeten op www.afstandmeten.nl was er eentje van 6 km waarvoor ik 35 minuten bleek nodig te hebben.

Na een eveneens drukke namiddag dan op weg naar huis mijn “meevallertje” gaan oppikken. Eigenlijk wou ik dat gisteren al doen maar toen hadden ze in de krantenwinkel niet genoeg voorraad.

Wat is dan dat “mysterieuze” meevallertje ? Awel, dat zijn 4 correcte cijfers van het jokernummer tijdens de trekking van afgelopen zaterdag … goed voor 500 euro. Geen bedrag om al te beginnen denken aan rentenieren maar het komt wel van pas. Ik denk er al een hele tijd over om me een laptopje aan te schaffen. Niets bijzonders, gewoon een handige laptop die gemakkelijk mee te nemen is op reis, waarop ik een beetje kan internetten, een DVD’tje kan bekijken en uiteraard ook foto’s kan bewerken.’t Zal weer moeilijk kiezen zijn tussen al die verschillende modellen dus als er iemand een tip heeft … altijd welkom.