Wandelen

Vakantie

walkingwithlucEen reactie plaatsen

We zijn half juni en dat is, als ik mijn herinneringen op Facebook mag geloven, zo de tijd dat we op vakantie gaan.

Deze keer hebben we gekozen voor Duitsland en meer bepaald voor Rijnland-Palts.

In de voormiddag vertrokken en op ons gemakske naar Saarburg gereden.

De naam Saarburg duikt voor het eerst op rond 964. Toen liet graaf Siegfried von Luxemburg, de stichter van Luxemburg-stad, een burcht oprichten. In de loop der tijd werd de burcht de residentie van de aartsbisschoppen van Trier. De burcht wist talloze vijandelijkheden te trotseren.

Saarburg is een belangrijk wijndorp in de wijnstreek Mosel. De ligging aan de bergen rondom de Saar maakt de omgeving geschikt voor wijnbouw. Vanwege de hellingsgraad van de bergen groeien de druiven hier goed. De regio Saarburg is bekend om haar witte wijnen. De opvolging van de wijnboeren verloopt niet zonder problemen zodat de voortzetting van de wijnbouw in gevaar is. Beroemd is het Weinfest dat elk jaar in het eerste weekend van september in Saarburg wordt georganiseerd en waar men regionale wijnen kan proeven. (bron: Wikipedia)

Ons vakantiepark ligt op de Warsberg, vanaf het centrum is dat ruim 4km klimmen aan 10% met 12 haarspeldbochten. We zijn nog niet zeker of we dat wel met de fiets willen of kunnen (zowel naar omhoog als naar omlaag).

Ze hebben hier wel lekker eten en ook zeker de goeie Cola, zo van die drieëndertigers!

Oefenen

walkingwithlucEen reactie plaatsen

Alweer een verlengd weekend achter de rug en deze keer hebben we een beetje geoefend voor onze “grote” vakantie die volgende vrijdag gaat beginnen.

Zaterdag hebben we nog wel een beetje in de tuin gewerkt. Maar gisteren zijn we op toeristische uitstap geweest naar Mechelen.

Eerst naar de Minderbroedersgang waar we ingeschreven waren voor “Het Kunstuur” van 12u20. Ik denk dat het onze vierde keer was en ja hoor, ook deze keer was het weer heel boeiend. Vooral de vaak heel persoonlijke verhalen die sommige mensen, zowel bekende als onbekende, vertellen zijn soms ontroerend. Op een uurtje krijg je 29 schilderijen te zien en Fien Sabbe is de gids onderweg.

Een hapje eten gingen we doen in de Vleeshallen. Onderweg ben ik, voor de eerste keer in mijn leven, eens binnengestapt in de Sint-Romboutskathedraal.

En vandaag hebben we onze laatste fietstraining vóór onze vakantie afgewerkt. We reden via de beide Wavers en Duffel naar Lier om dan terug via Waver naar Peulis te rijden. Er stond bijwijlen bijzonder veel wind maar dan ga je gewoon even van “Tour” naar “Sport” hè?

Enkele foto’s:

Rozen in het Vrijbroekpark

walkingwithlucEen reactie plaatsen

Voor mijn Vrijdaagse wandeling met moeder trok ik vandaag naar het Vrijbroekpark in Mechelen. Dat is altijd een bezoekje waard maar zeker nu de rozen in bloei staan.

De geschiedenis van het Vrijbroek gaat terug tot 1260. Het bestond uit weiden waarvan slechts een beperkt aantal mensen gebruik van kon maken. Het Vrijbroek had zelfs een eigen bestuur. In 1929 kocht de provincie Antwerpen dit stuk grond en stelde het open voor het publiek.

Extra verlengd Weekend – deel 2

walkingwithlucEen reactie plaatsen

Op donderdag begon dan het “echte” verlengde weekend.

Op Hemelvaartsdag zelf fietsten we naar Hofstade. Daar was immers een grote Rommelmarkt waar wel 25 straten aan deelnamen. Jammer genoeg waren het geen 25 aaneensluitende straten zoals dat op 15 augustus in Boortmeerbeek wel is.

Hier had je een straat met misschien 1 deelnemer, dan weer een straat met een tiental deelnemers om in de volgende straat niemand te zien. Zonder plannetje is het moeilijk om alles te vinden.

Vrijdag was een tuinwerkdag. Zo’n dag waar je meer dan 20.000 stappen doet maar niet van “het erf” komt.

Zaterdag was het te warm om iets te doen.

En gisteren hebben we de fietsen op de auto gezet om daarna vanuit Werchter een fietstochtje te maken door de “achtertuinen van Leuven”.

Dat is een fietstocht die eigenlijk in Heverlee vertrekt maar aangezien hij ook knooppunt 72 in Werchter passeerde, vond ik het eenvoudiger om daar te starten. Sommige stukken kenden we al maar vooral het gedeelte Heverlee, Abdij van Park en het Kasteel van Arenberg was mooi om te ontdekken.

De knooppunten:

De Tocht:

Enkele foto’s

Extra verlengd weekend – deel 1

walkingwithlucEen reactie plaatsen

Als je deze blog al eens meer leest dan weet je dat ik wel eens van een boottochtje hou.

Ik zal dat van mijn moeder hebben want die gaat nog veel liever een dagje varen.

Toen ik onlangs een berichtje kreeg van Rederij Zilvermeeuw uit Drimmelen dat er vorige woensdag nog plaatsen vrij waren op hun tocht rond Hoeksche Waard wilde het toeval dat ik op die dag net een dagje recup had gepland.

Even gecheckt bij moeder en twee minuten later waren de tickets geboekt, goed voor 7 uur varen inclusief koffie en taart bij ontvangst, een uitgebreide lunch en snacks in de namiddag.

We weten uit ervaring dat je daar altijd waar voor je geld krijgt en deze route hadden we nog niet gevaren. We hadden wel geluk met het weer. Zonnig, niet te koud en vooral droog. Al stond er wel vrij veel wind en die zorgde, vooral op het Haringvliet, voor flink wat deining.

De tocht:

Enkele foto’s:

Rare jongens …

walkingwithlucEen reactie plaatsen

Gisteren waren er twee redenen om van Peulis even tot Vorselaar te rijden.

Er was de jaarlijkse eetdag van Okra waar een heerlijke Paella werd geserveerd.

Maar er was ook, in het kader van de archeologiedagen, een Romeins Weekend in “Den Herberg” in Grobbendonk.

Grobbendonk lag vroeger op een kruising van Romeinse wegen tussen Breda, Tongeren en Tienen. Ook de nabijheid van de Nete zorgde voor extra vervoermogelijkheden.

Al in de 16e eeuw vond de toenmalige Heer van Grobbendonk, Gaspard Schetz, een collectie munten.

Aan het kruispunt werd een gebouw van 20m bij 38 m neergezet. Men vermoedt dat dit ofwel een statio (herberg) ofwel een horreum (magazijn) was. Ook een badgebouw, een oven en enkele tempels werden gebouwd.

Om deze Romeinse geschiedenis wat meer in de aandacht te brengen werd er dus een Romeins weekend georganiseerd.

Ik vrees wel dat wij net op het verkeerde moment daar waren. Veel animatie was er niet.

’s Morgens moet er een mooie parade zijn geweest en dat stond ook op de planning voor ’s avonds maar wij kwamen daar net op een rustig of misschien beter gezegd een saai moment.

Nu ja, we hebben een korte wandeling gehad en de Paella was echt heerlijk. Volledig mislukt was de dag dus niet.

Orde

walkingwithlucEen reactie plaatsen

De laatste dag van de “midweek met moeder” bestond er vooral uit om terug naar huis te rijden. Die korte vakantie is weeral voorbij. Moeder heeft er wel van genoten dus missie geslaagd.

Daarna was het terug tijd voor de orde van de dag.

Vrijdagavond was het de orde van Wouter Deprez. In een show van bijna 2u30 (zonder pauze) wist hij ons te boeien zoals hij alleen dat kan. Soms lopen de tranen over je wangen van het lachen en 5 minuten later pink je een traan weg van ontroering. Als je kans krijgt om deze show te bekijken dan moet je ze zeker weten.

Zaterdag was tuinwerk de orde van de dag. Net als vorige week zijn er weer kruiwagen na kruiwagen schors verplaatst. Erg vermoeiend maar achteraf heb je er wel veel plezier van.

En vandaag was ontspanning de orde van de dag. Ontspanning maar ook bijleren. Bijleren over de geschiedenis van Peulis.

Eerder dit jaar verscheen “Het verhaal van Putte in 366 dagen”, een boek waarin voor elke dag van het jaar een verhaal wordt verteld over één van de deelgemeenten van Putte : Putte, Beerzel, Grasheide en Peulis.

Twee van de drie schrijvers, Herwig de Lannoy en Petra Aertzen namen ons mee op een korte wandeling doorheen Peulis en vertelden onderweg leuke weetjes. Weetjes die zelfs voor geboren en getogen Peulisenaar Conny, soms nieuws waren.

En morgen terug gaan werken, dat gaat toch pijn doen.

Zandsculpturen Garderen

walkingwithlucEen reactie plaatsen

Voor onze laatste dag van deze midweek maakten we de verplaatsing naar Garderen.

De Beeldentuin met ruim 150 zandsculpturen en daarnaast ook nog houtsnijwerk en andere beelden begon in 2008 toen Adri van Ee op zoek was naar iets om meer volk te trekken naar zijn lifestyle winkel.

Zandsculpturen leek wel iets te zijn. In het eerste jaar stonden er een tiental. Tegenwoordig werken een dertigtal kunstenaars uit de hele wereld aan de bouw van een 150 sculpturen, het ene al indrukwekkender dan het andere.

Gisteren hebben we er in Armelo ook enkele gezien maar die zijn niet te vergelijken.

Elk jaar wordt een nieuw thema gekozen. Bij mijn vorige bezoek was het de geschiedenis van de TV, dit jaar was het de 750ste verjaardag van Amsterdam.

Als je dit jaar in de buurt van de Veluwe komt, rij zeker eens naar Garderen. Ook bij slecht weer een prima keuze want quasi alles is overdekt.

Lemelerberg en Kasteel Warmelo

walkingwithlucEen reactie plaatsen

De derde dag alweer van de midweek met moeder.

In de voormiddag maakten we een korte maar mooie wandeling op de Lemelerberg. In “Park 1813” is er een rolstoelwandeling die me perfect leek voor iemand met een rollator. Het park werd aangelegd in 1913 naar aanleiding van de 100ste verjaardag van de onafhankelijkheid van Nederland.

Ik had gelezen dat je op de Lemelerberg veel kans had om de Zandhagedis te zien. Dat is, met zijn lengte van 16 tot 20 cm (inclusief staart), de grootste hagedis van Nederland. Ik dacht niet dat ik het geluk zou hebben om er één te zien maar we hebben er drie gezien (en ik heb ze zelfs kunnen fotograferen).

Na de “middagpauze” reden we naar Diepenheim om een bezoekje te brengen aan Kasteel Warmelo. Het is geen echt kasteel maar een mooi landhuis met een mooie tuin. Van 1952 tot aan haar dood in 1971 werd het bewoond door prinses Armgard zur Lippe-Biesterfeld. De naam zal je niets zeggen maar het is de moeder van ene Bernhard Leopold Frederik Everhard Julius Coert Karel Godfried Pieter, Prins der Nederlanden, Prins van Lippe-Biesterfeld. De grootvader van de huidige Koning Willem-Alexander.

In de tuinen, die sowieso het bezoeken waard zijn, zijn er ook een dertigtal zandsculpturen te bezichtigen. Dit jaar is het thema “betoveren”.

De tuin:

Enkele van de 28 zandsculpturen

Paleis Het Loo en de Holterberg

walkingwithlucEen reactie plaatsen

Tweede dag van de midweek met moeder.

Die dag begonnen we met een korte trip naar Apeldoorn meer bepaald naar Paleis Het Loo. Daar waren we al eens geweest maar toen stond heel het paleis nog in de steigers en toen was het bovendien slecht weer.

Vandaag uiteraard een slecht weer en, zoals ik samen met Conny afgelopen december heb kunnen ontdekken, van steigers of werken is er geen sprake meer.

Het was wel een beetje afwachten wat het zou worden nu moeder tijdelijk (sinds ze twee weken geleden “het verschot” kreeg) een rollator gebruikt als ondersteuning. Maar dat ging prima. Paleis Het Loo is echt wel voorzien op mensen die minder goed te been zijn. De medewerkers zijn er trouwens ook heel vriendelijk en behulpzaam.

Het paleis werd tot 1975 door leden van de Koninklijke familie van Nederland bewoond. Sinds 1984 is het als Nationaal Museum Paleis het Loo opengesteld voor publiek. De term ‘loo’ staat voor een op hogere zandgrond gelegen open loofbos.

Stadhouder Willem III, achterkleinzoon van Willem van Oranje, kocht in 1684 het middeleeuwse kasteel Het Oude Loo aan, om ernaast een nieuw jachtverblijf op te trekken. Het paleis was de zomerresidentie van de Nederlandse stadhouders en koningen van 1686 tot 1975. Het werd voor het laatst bewoond door prinses Margriet en haar echtgenoot Pieter van Vollenhoven. (Bron : Wikipedia)

Na de middagrust zijn we nog even naar de Holterberg gereden.

De Holterberg is een heuvelachtig gebied, dat deel uitmaakt van het Nationaal Park Sallandse Heuvelrug. Hij dankt zijn naam aan het Overijsselse dorp Holten waar wij dus in de Landal zitten. Het natuurgebied omvat veel heidevelden die worden afgewisseld door (naald)bossen. Alleen op de Holterberg komen in Nederland korhoenders voor.

Op de Wullenberg, het zuidelijk deel van de Holterberg, ligt het Natuurmuseum Holterberg waar je een aantal diorama’s kan bekijken. Ze zijn niet allemaal even geslaagd maar wel mooi (en zeker de moeite om met kinderen te doen).

Van het museum zijn we dan te voet naar het nabijgelegen Holten Canadian War Cemetery gewandeld. Daar liggen 1.394 soldaten begraven waarvan 1.355 Canadezen. Er liggen ook 36 Britten, 2 Australiërs en 1 Belg.

Omdat de weg terug naar de parking flink omhoog liep heb ik die alleen afgewerkt om daarna moeder met de auto op te pikken.