In tegenstelling tot wat ik gisteren dacht, heb ik de dag pijnloos doorgebracht. Gisterenavond voelde ik die 32 km wind tegen toch behoorlijk in de kuiten maar niets van dat dus.

De fietstocht van gisteren heeft trouwens nog een leuke bonus opgeleverd. Net als de voorbije jaren is Coca Cola Light ook dit jaar weer een samenwerking aangegaan met een modeontwerper. Vorig jaar was het nog Jean-Paul Gaultier, dit jaar is het Marc Jabobs.

Er zijn drie blikjes uitgegeven waarvan ik er al twee had gevonden. En eerder deze week heb ik van een collega nog zo’n metalen flesje gekregen. Mijn collega’s spelen trouwens een belangrijke rol in mijn verzameling Coca Cola blikjes. Maar één blikje van Marc Jabobs ontbrak nog in de collectie en dat heb ik gisteren gevonden in de GB van Zandhoven waar ik even gestopt was.

De blikjes stellen de laatste drie decennia voor : de ‘80s (rechts), ‘90s (links) en ‘00s (midden).

Aangezien ik even een looppauze heb ingelast besloot ik, zoals ik in de vorige post al had meegedeeld, vandaag de fiets nog eens van stal te halen. Bestemming : Antwerpen.

Het was ook de gelegenheid om mijn Teasi fietsgps eens uit te testen. Ik had hem al we gebruikt maar enkel om “op te nemen” tijdens het wandelen of het lopen. Blijkt dat het ding wel goed werkt maar helaas kan je er op de fiets weinig mee aanvangen.

Op de eerste plaats kan je, zeker bij zonnig weer als vandaag, niets van het scherm lezen. Erg vervelend wanneer je moet zien waar en wanneer je links of rechts moet afdraaien.

In de tweede plaats lijkt hij teveel tijd nodig te hebben om een aangepaste route te rekenen wanneer je een afslag mist. Ik denk dus niet dat ik hem nog veel ga gebruiken om te fietsen maar wel om te wandelen. Ik zal dan nog wel ergens de kaarten van Engeland moeten vinden. Er staan 27 landen op maar het belangrijkste vakantieland staat er niet bij ! Nu ja, ’t is van Duitse makelij en misschien zijn ze boos dat ze daar zo’n 70 jaar geleden niet geraakt zijn.

Het fietstochtje kan trouwens worden ingedeeld in twee delen : een aangename rit naar Antwerpen en een marteling terug naar huis. 32 km aan een stuk wind tegen is geen lachertje. Dan mogen Frank & Sabine nog spreken van matige wind, als je bijna achteruit bolt, dan is dat GEEN matige wind. Ik was dan ook blij dat ik thuis geraakt ben.

De reden waarom ik naar Antwerpen reed en niet een gezellig ritje langs de jaagpaden gemaakt heb zat in mijn portefeuille : een volle klantenkaart van Stripwinkel Beo goed voor bijna 50 euro aan strips. En als je zoiets te lang laat liggen dan wordt dat slecht.

 

Gisteren, in Lier, nog een kleine 5 km gelopen (heel rustig aan) maar ik denk dat ik nu enkele dagen rust ga inlassen.

Af en toe krijg ik een korte maar hevige pijnscheut in mijn linkerenkel. Daarna voel ik weer uren niets om dan weer een scheutje te krijgen. Terwijl ik dit schrijf is het trouwens alweer vele uren geleden dat ik nog iets gevoeld heb. Het is trouwens niet mijn Roparunenkel die opspeelt. In 2009 was het mijn rechterenkel die ik zwaar verstuikt heb tijdens een val in het nachtelijke Frankrijk.

Omdat ik deze maand toch al 10 keer ben gaan lopen (op 16 dagen) vermoed ik dat het geen kwaad kan om eens een paar dagen niet te lopen. Als het weer het toelaat dan zal ik tijdens het weekend wel wat gaan fietsen. Binnen het een maand is het trouwens Roparun en daar zal ik ook behoorlijk wat moeten fietsen. Bovendien is het binnen twee weken “Antwerpen Fietst” en daar heb ik me ook voor ingeschreven.

In ieder geval ga ik maandag aan mijn dokter vragen of hij iets ziet of voelt aan die enkel.

De ene dag is de andere niet.

Zo goed als het gisteren ging, zo slecht liep het vandaag. De eerste vijf kilometer was er nochtans niet veel aan de hand. Maar toen “riep” de natuur en moest ik een geschikt plaatsje zoeken om te “antwoorden”. Niet zo eenvoudig wanneer je tussen de weilanden zit en er geregeld een groepje wielertoeristen passeert.

Toen ik van het “antwoord” verlost was, was ik ook het ritme kwijt en vanaf dan liep het voor geen meter meer. Misschien was het ook wel een beetje overmoedig om, na de 9 km van gisteren vandaag nog eens 7,5 km te lopen.

Het weekend is alvast goed begonnen. Ik heb immers weer 3 bekertjes gekregen van Endomondo.

Het eerste bekertje was verwacht namelijk dat voor de beste 1 uur loop. Sinds mijn herstart had ik namelijk nog nooit een uur gelopen. Vandaag dus wel. Ik had op voorhand een parcours uitgestippeld dat, afhankelijk van waar ik links of rechts zou afslaan, tussen de 8 en 9 km zou lopen. Het zijn er uiteindelijk exact 9 geworden op exact 1 uur. En daar ben ik meer dan tevreden mee.

Wat me nog meer tevreden stelde was het feit dat ik mijn P.B. op de 5 km heb verbeterd. OK, het was maar met 12 seconden maar het waren wel de laatste 5 km (waarvan minstens 1km “vals” plat). De laatste kilometer was trouwens de snelste van allemaal maar ik wou dan ook absoluut die 9km halen en heb daarom naar het einde toe nog wat versneld.

 

De eerste test van de Forerunner 310 XT is een feit. In gezelschap van Sally werd er  – op ’t gemakske – 5 km op en rond de Lierse vesten gelopen in 34:39.

Op zich is het een heel eenvoudig en gebruiksvriendelijk toestel maar ik heb voorlopig toch enkele heel kleine minpuntjes. Zo vind ik voorlopig niet hoe ik een alarm op te hoge snelheid kan instellen. Ik vind wel een alarm wanneer ik een bepaalde afstand, tijd, calorieverbruik of hartslag bereik maar niet wanneer ik een bepaalde snelheid bereik. De 305 had dat mis ik wel een beetje. Misschien staat het er wel ergens op maar heb ik het gewoon nog niet gevonden.

Wat ik ook een beetje vervelend vind is het feit dat er altijd wordt gesproken in minuten/km en niet in km/u. Nu is dat waarschijnlijk interessant voor echte lopers maar ik beschouw mezelf niet als een echte loper en 10 km/u is voor mij veel begrijpelijker dan 6 min/km.

Wat me nog niet lukt is het uploaden van de geschiedenis naar Endomondo of naar GarminConnect. Dat heb ik vandaag dan maar manueel gedaan.

Misschien moet ik toch eens de volledige handleiding lezen

 

Ik heb hem !

Aangezien mijn Garmin Forerunner het had begeven moest ik een nieuw hebben. Nu ja, “moeten” is misschien overdreven want je hebt dat niet echt nodig om te lopen maar ik vind het gewoon handig dat ik niet alleen weet hoe lang ik heb gelopen maar ook exact hoever dat was. En aangezien ik heel tevreden was over de 305 heb ik gekozen voor de 310. Misschien dat er andere toestellen zijn die even goed zijn of die goedkoper zijn maar eens ik een goed merk gevonden heb dan blijf ik dat meestal trouw. Ik rij niet voor niets al sinds het prilste begin met een Ford. Ik loop al van in het begin met Asics. Ik fotografeer al jaren met Canon …Een ander merk dat ik heel trouw ben is Meindl.

Meindl is een Duitse firma die al sinds 1683 schoenen maken. Nou ja, in 1683 is er voor de eerste keer melding gemaakt van een Meindl die schoenen maakt. De moderne versie van de firma is gesticht in 1928. Nu zijn ze vooral gekend om hun wandelschoenen. “Gewone” schoenen koop ik eigenlijk niet omdat ze zelden passen rond mijn hoge wreef. De schoenen van Meindl lijken echter speciaal voor mij gemaakt. En het model dat ik nu gekocht heb, de Meindl Vakuum Men Ultra zou nog veel beter moeten passen. Speciaal aan deze schoen is het Memory Foam System in de schacht en onder het voetbed. Door de warmte van de voet past het foam zich aan en ontstaat de perfect aansluitende pasvorm. Na enkele minuten voelde ik al direct dat deze schoen als gegoten zat. Nadeel is wel dat ze niet goedkoop zijn maar je hebt maar 1 paar voeten en die moet je goed verzorgen.

Enfin, A.S. Adventure had aan mij alvast een goede klant vandaag.

 

 

Vaderland … Dat was de titel van de show die Bert Kruismans gisteren gaf voor 266 gasten in het de gebouwen van ING in Brussel. Dit alles ten voordele van Roparunteam 234. Ik kan niet zeggen dat ik een grote fan ben van Kruismans maar ik heb gisteren wel erg genoten. Ik kan me wel indenken dat het voor “onze generatie” iets beter was dan voor “de jeugd”. Sommige stukken over zijn jeugdjaren en de “goede oude tijd” waren heel herkenbaar. Hij is dan ook maar twee jaar jonger.

Vóór en na de voorstelling moest er wel worden gewerkt waardoor ik niet de kans kreeg om even bij te praten met enkele ex-collega’s maar dat haal ik later wel in.

Door het optreden was het wel middernacht eer ik thuis was en nog later eer ik de slaap had gevat. Het leek dan ongelooflijk vroeg toen de wekker me uit bed joeg. Nochtans was ik beter blijven liggen want onze servers hadden weer kuren vandaag. Op zo’n momenten wordt nog eens duidelijk hoe afhankelijk we geworden zijn van de technologie. Toen ik in 1985 begon bij De Vaderlandsche was er nog geen sprake van PC’s. Er stonden 2 terminals op de afdeling waar we af en toe iets konden raadplegen. Als de elektriciteit uitviel dan staken we bij wijze van spreken enkele kaarsen aan en werkten we verder. Vandaag was iedereen bijzonder geprikkeld. Vooruitgang ? Absoluut ! Maar soms denken we toch terug aan “de goede oude tijd”.

Geen paniek. Ik ben zelf niet gecrasht maar mijn ouwe trouwe Garmin Forerunner 305 heeft vandaag de geest gegeven. Hij doet helemaal niets meer.

Dat gaf natuurlijk een probleem toen ik deze namiddag mijn nieuwe schoenen wou proberen. Gelukkig heb ik onlangs een fiets-gps gekocht en heeft die me uit de nood geholpen.

Of het aan de nieuwe schoenen lag weet ik niet maar het ging behoorlijk goed vooruit. Zo goed dat ik op iets minder dan 27 minuten 4,25 km had afgelegd wat neerkomt op een gemiddelde snelheid van 9,60 km/u.

Ik moet nu wel op zoek naar een nieuwe hartslagmeter/Gps. Vermoedelijk wordt het de Garmin Forerunner 310. Het komt wat dat betreft goed uit dat ik morgen een dagje vakantie heb. Morgenavond staat er immers een optreden van Bert Kruismans ten voordele van mijn nieuwe Roparunteam op het programma en ik wordt daar op tijd verwacht om te helpen.

Ik zit nog altijd “op schema” voor de Great North Run van September. Vanochtend werd het weekend sportief ingezet met een looptochtje van 50 minuten dat me 7,33 km ver zou brengen. Wat me achteraf het meest beviel waren de constante rondetijden. Op de eerste kilometer na werden de overige kilometers afgelegd in 6:52, 6:51, 6:53, 6:45, 6:49 en 6:51.  

En deze namiddag heb ik mezelf nog eens getrakteerd op een uitstapje naar Duffel. Niet dat het zo’n grote toeristische trekpleister is maar er is natuurlijk wel een winkel van Runners Service Lab en ik dacht dat ik wel een nieuw paar loopschoenen had verdiend.

Nu duurt dat bij mij niet zo lang. Ik loop al sinds ik begon met Start-to-Run met hetzelfde model : de Asics Gel Foundation. Als ik het me goed herinner was het toen nog nummer 6, nu is het nummer 10. Ik heb wel eens andere merken en modellen gepast maar er is maar één model dat mijn hoge wreef verdraagt en het lijkt me dan ook zinloos om te veranderen. Ik kijk er wel naar uit om ze morgen te proberen.