Al bij al viel het deze morgen nog behoorlijk goed mee op de baan. Ik moet wel maar een goeie 8 km rijden tot aan ’t station maar ik was toch maar iets vroeger vertrokken. Bij ons in ’t straat was er (uiteraard) nog niet gestrooid maar verder waren de wegen zo goed als open met uitzondering van die hoopjes sneeuw links, rechts en in het midden van de baan.

Even had ik toch een bang moment toen mijn auto besloot dat die vluchtheuvel in het midden zo mooi was dat hij hem even van wat dichterbij wou bekijken. Gelukkig kon ik hem van gedacht doen veranderen (al weet ik niet hoe ik dat gedaan heb). Echt spectaculair was het niet hoor maar toch genoeg om de hartslag een paar slagen te doen stijgen.

Vanavond had ik veel meer last van de winterprik ! Bij aankomst in het station bleek de deur langs de chauffeurskant al niet open te gaan. Gelukkig kreeg ik de deur langs de passagierskant wel los te gaan. Op de ruiten lag dan een mooie laag aangevroren sneeuw van zo’n 2 à 3 cm dik. Eer die laag losgekomen was waren er zo’n 10 minuten gepasseerd. Dan nog aan een rustig tempo naar huis want ik betrouwde het niet echt. Wel eens benieuwd hoe het morgen gaat zijn. Ik ben er ook nog niet of ik al dan niet ga lopen.

Toen ik vanochtend vertrok voor een tochtje van 8 km was het een gewone frisse herfstochtend. Een frisse wind, dat wel, maar verder vrij aangenaam om te lopen behalve op die stukken die een beetje modderig waren door de sneeuw van gisteren.

Het was de bedoeling om gewoon 8km loslopen te doen en dat heb ik dan ook maar gedaan. De resultaten zijn hieronder te zien.

Na de middag ben ik dan met mijn moeder naar de matineevoorstelling van “Het Smirnoffvaccin” gaan zien. Dit blijspel (in drie bedrijven of wat had je gedacht ?) werd gebracht door het VAT, het Vorselaars Amateur Toneel, één van de twee toneelgezelschappen in ons kleine Vorselaar. Het zijn misschien geen professionele acteurs maar als ik ze vergelijk met sommige dingen die ik soms op TV zie dan mogen ze direct op van beroep wisselen.

Na de voorstelling, zo rond een uur of vijf, moesten we dan tot onze grote verrassing vaststellen dat er ineens minstens 5 cm sneeuw was gevallen. Toen ik een uurtje vroeger nog even buiten was geweest was er nog niets te zien geweest !

Nu zie ik even graag sneeuwlandschappen als iemand anders maar ze zouden het moeten gedaan krijgen dat de sneeuw NAAST de wegen valt hè want dat zorgt toch altijd voor zoveel miserie. Enfin, morgen maar een halfuurtje vroeger opstaan om zeker op tijd naar ’t werk te vertrekken.

Toen ik vanmorgen de rolluiken omhoog trok zag het er niet echt uitnodigend uit om te gaan lopen. Een ware sneeuwstorm leek over de Kempen te razen. Gelukkig was het helemaal opgeklaard toen ik klaar stond om te vertrekken.

Wat stond er op het programma ? Twee kilometer inlopen, 2 reeksen van 1000-2000-1000 m aan 5:50 min/km met 2 minuten rust en tussen de twee reeksen 5 minuten rust en tenslotte 2 km uitlopen.

De versnellingen gingen behoorlijk goed maar toen ik aan de tweede reeks begon werd het in de verte weer heel donker. Omdat de beentjes daarbij nog duidelijk maakten dat ze vermoeid begonnen te geraken leek het me beter om recht naar huis te lopen.

Een kwartiertje later leek het een goeie beslissing te zijn geweest toen er een bui van smeltende sneeuw gevolgd door gewone sneeuw overtrok. Ter compensatie zal ik morgen proberen om een paar kilometers extra te lopen.

Neen, ik ga de NMBS hier niet ophemelen en evenmin bekritiseren. Ik ben namelijk best tevreden met de service die ik van de NMBS krijg.

Toen ik na een deze avond, na een dag die niet vooruit leek te gaan, buitenkwam stond een eerder bizarre wagen voor de deur.

Het bleek een NMBS-reclamewagen te zijn want wat stond er op het bord aan de zijkant van het “aquarium” :

Jammer genoeg had ik op mijn trein niet zoveel plaats al was het vrij rustig voor een vrijdagavond.

Aangezien we deze middag met het volledige team “buitenshuis” gingen lunchen vanwege de recente verjaardag van twee teamleden moest de training van vandaag ’s ochtendsvroeg worden afgewerkt.

Niet dat ik dat tegen mijn zin doe hoor, eigenlijk is het mijn favoriete moment om te lopen.

Even zag het er naar uit dat het een kletsnatte training zou worden want toen ik thuis vertrok was het behoorlijk aan ’t regenen maar eenmaal ik omgekleed klaar stond om te vertrekken was er geen druppel regen meer te zien.

De opzet van de training was een wisselloop van 10km te doen (afwisselend 1 km loslopen en 1km aan 6:15). Deels door het “gevaarlijke” parcours is dat niet helemaal gelukt zoals onderstaande cijfers kunnen bevestigen. Natte voetpaden, deels bedekt door een hoop glibberige bladeren, die bovendien niet overal even effen liggen zijn niet echt bevorderlijk voor een vlotte passage.

Volgende training is gepland op zaterdag. Als de weersvoorspellingen kloppen dan belooft het “leuk” te worden.

’t Is weeral een tijdje geleden dat ik het nog eens over mijn autoverzameling heb gehad. Op dat gebied is het dan ook vrij rustig geweest.

Vorige week heb ik er echter nog eentje gevonden op Ebay. Een mooie Chevrolet Corvette uit 1953. Dat breng het totaal nu op 349 stuks in de collectie.

Daar zal binnen twee weken wel verandering in komen wanneer ik mijn jaarlijkse bezoek aan de Motor Show in Essen breng. Dat is voornamelijk een auto- en tuningbeurs maar er is wel één zaal waarin bijna uitsluitend miniatuurauto’s worden verkocht. Voor een verzamelaar als ik is dat bijna het paradijs. Bovendien is die dagtrip ook een hoogtepunt voor mijn Fiesta. De 40km tussen Venlo en Duisburg is er immers geen snelheidsbeperking

 

Het was niet mijn eigen batterij die plat was maar wel die van de Garmin. Er zat nog wel een beetje stroom in maar omdat ik dacht dat hij het toch niet tot het einde zou halen besloot ik vanmiddag om zonder Garmin te vertrekken.

Ik was sowieso van plan om gewoon een kort tochtje te doen en niet de intensieve intervaltraining die gepland was.

Om 11u30 stipt vertrok ik richting Nachtegalenpark. Via het fietspad ging het dan naar het ziekenhuis en over de Craeybeckxtunnel rond het Middelheimpark naar de Groenenborgerlaan om zo via de Beukenlaan terug naar de Desguinlei te lopen.

Van in het begin had ik weer het gevoel dat het niet liep zoals het hoort. Ik geraakte precies niet vooruit. Na 35m25s stond ik terug voor de deur, blij dat ik terug was. Toen ik na mijn middagpauze dan even op www.afstandmeten.nl mijn route ging uittekenen kwam ik tot mijn verbazing uit op 5,70 km. Dat zou betekenen dat ik toch een tempo van 6:13 min/km gehaald heb. Vermoedelijk heb ik zelf iets sneller gelopen maar af en toe heb ik een 20 à 30 seconden gewandeld.

Hopelijk gaat het donderdag iets beter.

Vandaag nog eens een dagje verlof gehad. Deze voormiddag dan ook lekker lang geslapen (tot halfnegen !). Rustig de tijd genomen om de krant helemaal door te lezen. Deze namiddag dan eerst naar de bank om onze Roparunwafelverkoop winst op de rekening te laten zetten en in tegenstelling tot vorige vrijdag is het wel gelukt.

Dan nog even een bezoekje gebracht aan de ECI winkel. Ik moest dit wel doen NADAT ik van het Roparungeld af was, anders zou de verleiding misschien te groot geweest zijn.

Nu heb ik me beperkt tot drie boeken : De Cock en de dood in gebed (het zeventigste en laatste De Cock verhaal van Appie Baantjer), De jacht op Red October van Tom Clancy (was tijdelijk verkrijgbaar aan 9 euro dus die kans mocht ik niet laten liggen) en tenslotte De Duivelse Bijbel van Richard Dübbel (een historische thriller). Een vierde boek op mijn lijstje (De Schaduw van de bevrijding) was helaas tijdelijk uitverkocht. Dat neem ik bij mijn volgende bezoek dan wel mee.

Van de toch vrij zware training van gisteren heb ik vandaag trouwens heel weinig last gehad. Ik voel uiteraard wel “iets” maar het valt tot mijn verrassing bijzonder goed mee.

Zoals ik gisteren al zei stond er vandaag een gevarieerde intervaltraining op het programma.

Na een twee kilometer inlopen moesten er 10 versnellingen van 100 meter bergop worden gelopen aan 29 sec/100 m. Tussen elke versnelling 2 minuten rust. Dat werd gevolgd door een kilometer loslopen en driemaal 500 m tegen 2:30 min/km met 500m loslopen ertussen, gevolgd door nog een kilometer loslopen, een kilometer aan 5:45 min/km en tenslotte uitlopen.

Bij gebrek aan een geschikte berg of brug in de onmiddellijke buurt is Herentals het geschiktste alternatief. Aan het Bloso sportcentrum ligt een perfect heuveltje en in de woonwijk daar in de buurt is het rustig lopen, zeker op een zondagvoormiddag.

De versnellingen bergop gingen nagenoeg perfect (en de twee minuten durende wandeling ertussen waren welgekomen). De versnellingen van 500 m gingen iets moeizamer. Enkel de eerste werd op de voorgeschreven tijd afgewerkt. Misschien had dat te maken met de jagers die vlakbij de nodige hagel in de lucht joegen (en waarschijnlijk ook in een aantal fazanten of konijnen). ’t Klinkt eigenaardig maar net zoals Red Bull geeft de aanblik van enkele mensen met een geweer je vleugels.

De andere versnellingen gingen iets trager maar toch nog sneller dan mijn normale snelheid. Het loslopen tussendoor had wel meer weg van wandelen dan lopen. De laatste opdracht, een kilometer aan 5:45 heb ik wel gelaten voor wat het was. De fut was er helemaal uit. Niettemin ben ik tevreden over de training. Nu is het rusten tot dinsdag wanneer de volgende intervaltraining volgt.

 

Vanmorgen vroeg uit de veren want ik had immers een loopafspraak met Sally. Op het programma stonden 12 kilometers oftewel 3 keer rond de vesten van Lier. Volgens het trainingsschema moesten die kilometers worden afgewerkt aan een rustig tempo van 6:45 min/km.

Het tempo zorgde ervoor dat er voldoende tijd was om te praten. En deze keer was het geen éénrichtingsverkeer ! We zijn allebei weer op de hoogte van wat er allemaal op ’t werk gebeurt. We kennen mekaars plannen op loopgebied. Sally gaat voor de marathon van Antwerpen, mijn eerste doel is de halve marathon van Sluis. Vóór we het wisten was de training voorbij.

Morgen zal het heel wat anders zijn. Dan staat er weer een intervaltraining geprogrammeerd met o.a. sprintjes van 100 m bergop en een paar versnellingen van 500 meter. Ik heb er nu al schrik van !