Vandaag stond in het teken van de Roparun.

Het was immers de eerste teambijeenkomst in Ahoy, Rotterdam. Dat is toch al snel een anderhalf uurtje rijden heen en anderhalf uurtje terug.

Tel daar nog een twee uur durende bijeenkomst bij en hou rekening met het feit dat ik overal heel ruim op tijd ben dan begrijp je dat mijn hele dag daarmee gevuld is.

Wat er allemaal gezegd is kunnen jullie lezen op onze Roparunblog. Na de bijeenkomst nog even een klapke gedaan met één van de Kloddelopers van Zele.

Onderweg naar huis op de E19 weer wel zo’n mooi natuurmoment gehad :

… duren niet lang.

Laatste dag verlof vandaag (het weekend niet meegerekend). Dat vliegt toch voorbij hè ?

Eerste taak vanochtend : naar Decathlon om afspraken te maken en nog een paar vragen beantwoord te krijgen in verband met onze Roparunkledij. De ontvangst was daar heel open en vriendelijk. De offerte die we van hen gekregen hadden was al veelbelovend. Dat we onze kledij daar gaan kopen staat zo goed als zeker vast. Het is nu enkel nog wachten op de “nieuwe collectie” vóór we onze bestelling doorgeven.

Dan naar de bank om enkele belangrijke stortingen te doen : enerzijds het lidgeld voor 2009 van BRABANTSTRIP VZW en anderzijds een zo mogelijk nog belangrijkere storting namelijk die voor de intekening van de Fenix Collectie 2009. Tenslotte nog op zoek gegaan naar wat kerstcadeaus’s (en ik heb ze nog gevonden ook).

Ik weet het, het is niet direct de meest smaakvolle titel maar hij vat wel in drie woorden samen hoe mijn training van vandaag verlopen is (voor zover je van een training kan spreken).

Ik had dus pap in de benen, een neus vol snot en wat er uit mijn mond kwam kan enkel als slijmen worden beschreven. Veel meer kan ik er niet over zeggen. Het was de bedoeling dat er deze voormiddag 10km werd gelopen maar ik was al heel blij dat ik deze namiddag eindelijk vertrokken ben en dat ik aan 4km ben geraakt.

Echt perfect waren de loopomstandigheden trouwens ook niet. ’t Was koud, nat en winderig en de stank die uit sommige schoorstenen kwam was niet echt bevorderlijk voor de ademhaling. Ik weet niet wat sommige mensen in hun kachel of hun open haard gooien maar het deed me denken aan de geur van verbrande turf.

De volgende trainingen zouden zaterdag en zondag moeten plaatsvinden maar ik denk dat ik ze ga laten schieten en zo de kans geef aan mijn ademhalingsorganen om terug beter te worden.

Er zou sowieso niet veel tijd zijn want zaterdag moet ik naar Rotterdam voor de Roparun en zondag zit ik een hele dag in Gent voor de stripbeurs en een bezoekje aan stripwinkel Adhemar.

Voor wat het waard is hieronder nog de cijferkes van vandaag.

Gezien de weersvoorspellingen voor Nordrhein-Westfalen had ik gisterenavond al besloten om niet naar Essen te rijden. De MotorShow zal niet voor dit jaar zijn aangezien er de rest van de week geen tijd meer voor is.

Hoe vul je dan een verlofdag ? Je gaat naar de stad waar je al meer dan 20 jaar werkt en bezoekt enkele zaken waar je al honderden keren voorbij bent gewandeld maar nog nooit bent binnengeweest. In Engeland zou ik die plaatsen al lang bezocht hebben maar hier was het er dus nog nooit van gekomen.

Nadat ik even via ’t werk was gepasseerd om collega Bart even uit de nood te helpen was mijn eerste stop het RUBENSHUIS aan de Wapper. Al zo vaak gepasseerd op weg naar de Free Record Shop, De Slegte of Stripwinkel Beo maar dus nog nooit binnengegaan.

Tweede stopplaats was de Onze-Lieve-Vrouwe Kathedraal . Ook die had ik nog nooit langs de binnenkant gezien. Van de Kathedraal was het dan een kleine wandeling verder tot aan de Schelde.

Dan begon de terugtocht richting station waar ik aan het Astridplein nog even zou binnenspringen bij AQUATOPIA . Onderweg kon ik niet weerstaan aan een bezoekje aan Boekenvoordeel op de Meir (26 euro armer en 4 boeken rijker kon ik dan mijn wandeling verderzetten).

Hoewel het woensdagnamiddag was liep ik in Aquatopia nagenoeg alleen rond. Dat gaf me ruim de tijd om te genieten van de verschillende aquariums. Het is niet het beste aquarium dat ik ooit gezien heb (dat blijft THE DEEP in Hull) maar zeker niet het slechtste.

Dan met de trein terug naar Herentals en vandaar verder naar huis en onderweg kreeg ik nog een mooi spektakel aangeboden door Moeder Natuur … gratis voor niks !

Wat had Mario vandaag in mijn excelfile gezet ? “Versnellingen. 2km in- en uitlopen. 3x (200 – 400 – 600 – 400 – 200 m tegen 29 sec/100m met 1 min rust tussen) en na elke reeks 5 minuten rust”.

Wat dat zoal gegeven heeft kunnen jullie hieronder zien. Het is niet echt wat er gepland was maar sommige versnellingen zijn toch gelukt. ’t Was in ieder geval vermoeiend en de laatste paar honderd meters heb ik me echt moeten verder slepen.

Maar men vertelt mij dat ik van dergelijke trainingen later wel de vruchten zal plukken. Ik hoop dat ze gelijk hebben.

Als het weer een beetje meezit rij ik morgen naar de MotorShow in Essen, één van de grootste tuningbeurzen in Europa.

Vandaag de eerste dag van een week verlof dus wat doet iemand op zijn eerste dag verlof ? Juist, hij gaat nog vroeger dan anders naar ’t werk … Het was gelukkig niet om te werken maar wel om de bestellingen van wafels en marsepein per gebouw en per verdieping te sorteren zodat onze Roparunverkopers met de verdeling zouden kunnen beginnen.

Terug thuisgekomen heb ik dan mijn stripverzameling nog eens gereorganiseerd. Aanleiding was de omslag met twee nieuwe stripverhalen die ik vorige week via Ebay had gekocht : “De Blauwe Banaan” en “Goede Bijverdienste” door de Nijlense tekenaar Danny, duidelijk een grote fan van POM, de tekenaar van Piet Pienter en Bert Bibber.

Door deze twee verhalen staat het totaal nu op 2205. Dit aantal zal tegen volgende week wel flink verhoogd zijn aangezien het volgende zondag stripbeurs is in Gent aan de Martelaarslaan.

Vandaag trouwens ook gelezen dat Jørn Utzon overleden is. Who the f**k is Jørn Utzon vragen sommigen zich misschien af. Ik eigenlijk ook tot ik ontdekte dat het de architect is die één van mijn favoriete gebouwen heeft ontworpen namelijk Sydney Opera House. Ooit hoop ik eens op de trappen van dit machtige gebouw te staan want zeg nu zelf … is het geen pareltje ?

Gisteren vroeg ik me nog af of ik de 6 dan wel de 9 km zou lopen in Balen. Ik heb er een typisch Belgisch compromis van gemaakt : ingeschreven voor de 9 en de 6 gelopen. Maar ik had eigenlijk wel een goede reden.

Ik heb vanochtend wel getwijfeld of ik naar Balen zou rijden. De regen die neerviel vroor onmiddellijk aan op mijn auto. Maar ik was nu toch wakker en aangekleed dus toch maar vertrokken.

In Balen aangekomen toch maar ingeschreven voor de 9km. Volgens collega Bob zou de omloop zeker niet drassig zijn. Hij bleek gelijk te hebben, het was niet drassig, het was een modderpoel. Na nog geen kilometer lopen draaiden we het bos in en daar ontstond al direct een file. En dan begon de pret pas echt. De ene modderbrij na de andere, afgewisseld met boomstronken en -wortels en natuurlijk was er ook nog een hoop zand waar we door mochten.

Dat is niet echt “my cup of tea” en zeker niet mijn idee van een gezellige jogging. Na 1 ronde 6 km, 7 slippartijen en 4 struikelpartijen had ik er dan ook meer dan genoeg van. Ik besloot dan ook om het aanvullende rondje van 3km niet uit te lopen maar rechtstreeks naar mijn auto te gaan en me terug om te kleden. Ik kreeg nog wel een enveloppe toegestopt voor de aanwezigheidstombola en wonder boven wonder had ik nog prijs ook !

Nadat ik droge kledij had aangedaan ben ik dan gaan genieten van een gratis kopje soep. Onderweg naar de soeptent kreeg ik van een andere loper dan nog een tweede enveloppe toegestopt en daar zat weer een prijs in. Nadat ik mijn prijzen had afgehaald ben ik dan naar huis gereden om te genieten van een lang warm bad.

Conclusies van de dag

• – financieel gezien is de Bosloop zeker een succes geweest : voor vier euro inschrijvingsgeld heb ik een DVD (King Arthur) en drie koffiemokken en een warme kop soep gekregen
• – sportief is het niet geworden wat ik gedacht had. Bij droog weer is de Keiheuvel Bosloop ongetwijfeld een hele mooie wedstrijd maar in de modder naar mijn gevoel niet (al kan ik me heel goed indenken dat er mensen zijn die daar veel plezier aan beleven)

Ik weet het … ’t is hier de afgelopen dagen een beetje stil geweest maar dat was met een goede reden !

Donderdagavond na het werk onmiddellijk doorgereden naar de WIMA in Schelle voor een gezellige bowling- en eetavond met enkele VIVIUM-collega’s enerzijds en medewerkers van Bank Van Breda anderzijds, georganiseerd door onze Account Manager Stephan om de banden tussen de twee bedrijven te verbeteren. ’t Was wel heel gezellig maar ik voel het vandaag nog altijd in mijn armen. Gevolg was uiteraard wel dat het bijna middernacht was eer ik thuis was, niet echt een tijdstip om nog te gaan bloggen.

Gisteren was er dan weer geen tijd. Thuisgekomen, snel een bad genomen en dan naar de WOKVILLA  in Zandhoven voor een uitgebreide Chinese maaltijd ter gelegenheid van de verjaardag van mijn broer. Deze keer was het niet zo laat maar ik zoveel gegeten dat ik tot niet veel meer in staat was. Als je eens zin hebt om voor een zeer democratische prijs heel veel en heel smakelijk te eten dan moet je daar zeker eens een bezoekje brengen.

 

Vanmiddag is er dan eindelijk nog eens gelopen. De eerste Natuurloop van A.C. Lyra stond immers op het programma. Ik had er geen goed oog op. ’t Is nogal druk geweest de laatste week, niet alleen op ’t werk maar ook met de Roparun en het slechte weer in het begin van de week heeft voor het begin van een verkoudheid gezorgd.

Enfin, om kwart voor twee stond ik met Yannick en Marleen aan de start. De eerste paar kilometers gingen heel goed maar aan de bevoorrading halfweg was het beste er af. Van Marleen en Yannick was dan al geen spoor meer te bekennen. Rustig de tijd genomen om iets te drinken en vanaf dan elke kilometer een tien- à vijftiental seconden gewandeld om de hartslag wat te doen zakken. Aan de aankomst, na 1u02, was ik toch vrij snel gerecupereerd.

Welke afstand ik morgen in Balen ga lopen tijdens de Keiheuvel Bosloop weet ik nog niet. ’t Zal waarschijnlijk 9km worden maar het zou evengoed 6km kunnen worden.

Zware dag – stop – moe – stop – geen inspiratie – stop – foto’s – stop – Cornwall en Noord Holland – stop – morgen bowling na ’t werk – stop

 

Het mag zo stilletjesaan gaan stoppen … dat smerige winterweer. Ik heb niets tegen de winter maar dan moet zo’n ijskoude maar droge winter zijn. Dat mogen behoorlijk wat graden onder nul zijn, zolang het maar droog blijft.

Maar toestanden zoals vanmorgen kan ik missen als de pest. Het begon al toen ik wou vertrekken naar het station. Ik merkte dat ik vergeten was mijn haar te kammen maar dat was geen probleem … de straat lag er immers als een spiegel bij. Misschien komt dat wel door die voor ons onzichtbare borden met “toegang verboden voor strooiwagens” op.

Onderweg viel het dan wel redelijk mee maar echt op mijn gemak voelde ik me toch niet. De korte verplaatsing van de wagen naar het stationsperron zou voor Kevin Van der Perren misschien plezant geweest zijn, ik vond het minder prettig.

Bij het buitenkomen van het station van Berchem voelde het al veel warmer aan dan bij ons in de Kempen maar dat maakte de voetpaden er niet veiliger op. Zolang ik tussen de huizen bleef kon ik gewoon stappen maar zodra er ergens een “open gat” was moesten er heel kleine stappen genomen worden om toch maar niet te vallen.

Verder was het een doordeweekse (vermoeiende) dag met één verschil : we krijgen deze week op ’t werk allemaal een gloednieuwe PC en dat met een groot scherm ! Eindelijk kunnen we alle blogs bekijken zonder met de scrollbar van links naar rechts te moeten schuiven.