Enkele overpeinzingen die misschien eigen zijn aan onze Moderne Tijd (of er misschien helemaal niets mee te maken hebben).

1. De bankcrisis.

Ik heb vandaag eigenhandig de enige en echte oorzaak van de fameuze bankcrisis ontdekt ! ’t Is heel simpel : de banken moeten ons geld niet meer hebben. Deze middag ging ik naar mijn bank (ik noem geen namen maar ’t is die met de oranje leeuw) om de opbrengst van onze Roparun wafelverkoop op de rekening te zetten. Het was trouwens mijn eerste bezoek aan het kantoor sinds het vernieuwd werd om mij “een nog betere service te kunnen bieden”. Ze moesten het geld echter niet hebben. Een deel van het bedrag was immers muntgeld en dat kon de loketbediende dus niet aannemen. Het was nochtans mooi verpakt in van die plastic rollekes. Tellen hoefde dan ook niet meer. Ik ben dus onverrichterzake terug naar buiten moeten gaan. Waarschijnlijk is dat modern bankieren … om uw eigen geld van uw rekening te halen moet ge betalen en cash geld op uw rekening laten zetten kan niet meer. 

2. discriminatie van de derde leeftijd

De derde leeftijd wordt zwaar gediscrimineerd. Tijdens de week mogen ze van de NMBS met hun seniorenbiljet immers niet op de trein tijdens de ochtend- en avondspits, zogezegd om de pendelaars geen plaatsen af te nemen. Ik stel voor om dat te wijzigen zodat de senioren onbeperkt mogen treinen. De beperking om niet tijdens de spits op de trein te stappen zou ik voortaan aan de kotstudenten opleggen. Gepensioneerden hebben immers enkel hun sjakoske bij en geen zware reistassen waarvoor ze zelfs op een vliegtuig zouden moeten bijbetalen. Die dingen wegen dan ook zo zwaar dat ze niet op het bagagerek kunnen gezet worden en daardoor elke doorgang op de trein versperren. Ik heb daar eerder in een blog ook al eens mijn beklag gedaan maar ik blijf er last van hebben. 

3. Boeken

Gisteren was de Pollvraag op de homepage van Skynet : “Wat is jou lievelingslectuur”. Maar liefst 16% van de 2384 deelnemers gaf als antwoord dat ze nooit lezen. Als fervent boeklezer kan ik me niet indenken dat je nooit iets leest. Zelf lees ik elke dag : de kranten, boeken (fictie en non-fictie, Nederlands of engels of zelfs Frans) en uiteraard stripverhalen … het maakt niet uit maar er gaat geen dag voorbij dat ik niet gelezen heb. Blijkbaar heb ik dat van kleinsaf aan al gehad. Ik kan ook zonder problemen een boek meerdere malen herlezen. Zo moet ik minstens één keer per jaar The Secret Diary of Adrian Mole (aged 13 ¾) van Sue Townsend gelezen hebben. Sue Townsend is trouwens één van mijn favoriete auteurs samen met Andreas Eschbach en Philipp Vandenberg.

Voilà, de frustraties zijn ook weeral van mijn lijf geschreven. Nu kan het weekend beginnen.

Vanmorgen toch maar besloten om te gaan lopen. Dus niet met de trein gaan werken maar wel met de auto. Om kwart voor zeven stond ik dan ook voor de ingang, klaar voor een tochtje van om en bij 8 kilometer.

Lopen in het park zit niet in als het zo donker is. Gelukkig heb ik een paar alternatieve routes in de buurt. Dat betekent wel altijd over voet- of fietspaden lopen maar het is in ieder geval overal behoorlijk tot goed verlicht.

De bedoeling was dus om 8 km te lopen aan een tempo van 6:20 min/km en dat is ook redelijk goed gelukt. Na ruim drie kwartier had ik  net iets meer dan 7km op de teller staan, goed voor een gemiddeld tempo van 6:18, een bevredigend resultaat.

Eén van de redenen waarom ik zo graag ’s morgensvroeg ga lopen is het feit dat het bij ons ’s middags zo druk is aan de douches. Er wordt vrij veel gelopen en als je dan maar twee douches hebt dan is het daar dikwijls overbevolkt.

’s Morgens is dat normaal gezien niet het geval, behalve vandaag dan. Op een gegeven moment stonden we met z’n vijven in een lokaaltje dat eigenlijk gemaakt is voor twee. Prettig is anders. Volgende training is gepland voor zaterdagochtend. Dan ga ik de vesten van Lier nog eens paar keer lopen in gezelschap van Sally, kwestie van nog eens bij te praten, euh … ik bedoel natuurlijk bij te luisteren 😉

’t Gaat de goeie kant op.

Heeft het te maken met het feit dat ik vandaag terug mocht gaan werken of zou het toch de Dafalgan zijn die ik gisteren dan toch maar genomen heb ?

’t Zal ongetwijfeld wel het werk geweest zijn 😉

Waarschijnlijk ga ik morgenvroeg proberen om nog eens een training af te werken. Het schema zegt 8km aan 6:20 min/km en dat lijkt een goede manier om de dag te beginnen.

Veel zal wel afhangen van het weer. Als het pijpenstelen regent dan begin ik er vermoedelijk niet aan.

Twee dagen platte rust hebben me goed gedaan. Niet dat ik me nu op en top voel maar in ieder geval wel veel beter. Nog niet genoeg om vandaag mijn training af te werken maar wel genoeg om te bloggen. 

Omdat er weinig valt te vertellen wanneer je twee dagen in bed hebt gelegen ga ik voor de verandering eens poëzie op mijn blog zetten en dan nog wel een gedicht van John McCrae, een Canadese arts die in 1914 in een noodhospitaal in West-Vlaanderen werkte voor hij in 1915 werd overgeplaatst naar Frankrijk waar hij in 1918 overleed.

 In Flanders Fields

In Flanders fields the poppies blow

Between the crosses, row on row,

That mark our place; and in the sky

The larks, still bravely singing, fly

Scarce heard amid the guns below.

 

We are the Dead. Short days ago

We lived, felt dawn, saw sunset glow,

Loved and were loved, and now we lie

In Flanders fields.

 

Take up our quarrel with the foe:

To you from failing hands we throw

The torch; be yours to hold it high.

If ye break faith with us who die

We shall not sleep, though poppies grow

In Flanders fields.

Niet veel uitgespookt vandaag. Ik ben een beetje zoals de Engelsen zo mooi kunnen zeggen “under the weather”.

Niezen, hoesten, snuiten … en verder onder een deken liggen. Gisteren in Mol blijkbaar iets te lang bezweet in de wind gestaan. Ofwel is het een cadeau van mijn collega’s want daar was de laatste weken altijd wel iemand met een verkoudheid.

Gelukkig moet ik morgen niet gaan werken.

Het trainingsschema voorzag voor dit weekend :

• – op zaterdag : lange versnellingen : 3 km in- en uitlopen en daartussen 5 x 1km aan 5:50 min/km met 4 minuten rust ertussen.
• – op zondag : een vetloop van 12km aan 6:45 min/km

Aangezien vandaag in Mol de 6^e Zilvermeerloop werd georganiseerd door de club van Coach Mario had ik gedacht om de vetloop te verplaatsen naar vandaag en dus een rustige tocht van 10km te lopen in plaats van 12 en dan morgen de versnellingen.

Aangekomen op de parking kwam ik al direct collega Bob (ook lid van Vabco Mol) tegen. Even later zag ik ex-roparunner Harry die blijkbaar ook al lid is van Vabco Mol. Ook collega Pascal was op de afspraak.

Om 15u werd dan het startschot gegeven en vertrok ik voor 4 rondjes van 2,5km. De eerste kilometer ging snel maar dat overkomt me wel meer in wedstrijden. De twee kilometer nagenoeg even snel en dat overkomt me minder. Toen ik voor kilometers 3 en 4 telkens in de buurt van de 6 minuten bleef hangen besloot ik om maar door te gaan en zien hoever het me zou brengen.

Bij de tweede doorkomst aan de finish toch even de tijd genomen om iets te drinken, iets dat ik zou herhalen bij de volgende doorkomst. Het tempo bleef verrassend genoeg in de buurt van 6 min/km. Bij aankomst gaf de Garmin een tijd van 1u00m25s aan voor een afstand van 9,90km. Ik heb dan nog even 100 meter uitgelopen om de 10km rond te maken zodat ik op een totale tijd van 1u01 uitkwam, een verbetering van mijn PR met bijna 3 minuten.

Vóór het eind van het jaar moet het met zeker lukken om onder het uur te gaan. Ongeveer een jaar geleden liep ik mijn allereerste 10 km. Toen had ik in Lier tijdens de natuurloop ruim 1u09 nodig.

Wat ik nu morgen ga doen zal afhangen van hoe ik me voel. Momenteel voelt alles nog prima aan maar wat morgen zal geven is nog af te wachten.

 

Eindelijk is het vrijdag en kan ik beginnen aan een verlengd weekend van 4 dagen. ’t Is dan ook een behoorlijk zware week geweest. Het is immers nog altijd druk op ’t werk maar deze week kwam er dan ook nog onze eerste Roparun inzamelactie bij met de onverwachte uitstap naar Brussel er boven op. Gelukkig werd heel de actie in goede banen geleid door Carine.

Maar nu is het gelukkig weekend en dat zou in het teken van het lopen moeten staan. Morgen is er in Mol de 6^e Zilvermeerloop (10km). Zondag staan er dan lange versnellingen op het programma (totale afstand 11km) en ook dinsdag is het intervaltraining (maar dan zijn het weer korte sprintjes).

Het weekend inzetten gebeurt met humor : eerst Neveneffecten op Canvas en dan De Lama’s op Nederland 3.

Vandaag onverwacht een dagje in Brussel doorgebracht.

In onze hoofdzetel in Brussel (de P&V Toren) was vandaag namelijk onze Roparun wafelverkoop gepland. Nu hebben we daar wel enkele mensen zitten die ons team helpen en die de Roparun kennen maar zij waren allemaal verhinderd.

Geert, de enige die wel tijd had is echter een nieuw teamlid en vroeg dan ook versterking vanuit Antwerpen. Veel kandidaten waren er echter niet dus heb ik maar een dagje verlof genomen en heb ik deze ochtend de trein naar Brussel genomen.

Het was een vermoeiende maar toch wel nuttige dag. We hebben 69 pakken wafels en marsepein verkocht. Ik heb de gelegenheid gehad om nader kennis te maken met een nieuw teamlid en dat is heel goed meegevallen. Ik heb er nog een nieuw teamlid bij gekregen die ons heel graag wil helpen met onze acties en ook graag zou meegaan (maar er niet mee inzit wanneer dat niet zou lukken) En tenslotte heb ik enkele personen dit ik tot dusver enkel via mail of telefoon heb gesproken nu ook eens in ’t echt gezien.

Toen de verkoop in Brussel achter de rug was de trein genomen naar Antwerpen om “af te rekenen” en vandaar dan terug naar huis. Onze wafelactie is trouwens een succes. Normaal gezien zou het een goeie 1.500 euro voor het goede doel moeten opbrengen.

Lopen is er vandaag niet van gekomen, daarvoor was ik te moe. Maar ik heb toch minstens 8 km gewandeld vandaag dus mijn beweging heb ik wel gehad.

Op het moment dat ik dit berichtje schrijf zitten 60 van mijn collega’s in het Sportpaleis waar ze “genieten” van de Night of the Proms. Toen we nog ING waren werd er voor afdeling een budget van 50 euro per persoon ter beschikking gesteld als “motivatiebudget”. De bedoeling was om met dit budget aan teambuilding te doen.

VIVIUM, onze nieuwe eigenaar, heeft deze traditie verder gezet. De afgelopen jaren werd deze teambuilding meestal op teamniveau georganiseerd. Zo zijn we vorig jaar met ons team naar de “7 smaken van de Midi” te gaan voor een kookavond. In 2006 zijn we naar de Ardennen gegaan voor een kayaktocht gevolgd door enkele teambuildingactiviteiten zoals het “spinnenweb” en in 2005 zijn we voor een dagje naar Luik gegaan. Andere teams gingen gewoon eten of deden een toeristische wandeling door Antwerpen.

Dit jaar werd er echter besloten om “iets met heel de afdeling te doen” en zo zijn ze op het idee van de Night of the Proms te gaan. Waarom zit jij daar dan niet vragen jullie je misschien af ? Dat is vrij simpel. Ik wil naar veel dingen meegaan : naar Cirque du Soleil, naar Clouseau ja zelfs naar Mega Mindy maar naar “the proms” … van zijn leven niet.

Het begint al met de naam, “Night of the Proms”, alsof het ook maar iets te maken zou hebben met de “Last Night of the Proms” in Engeland. The Proms zijn eigenlijk een hele reeks zomerpromenadeconcerten waarmee de BBC de klassieke muziek naar een breed publiek wil brengen. Het seizoen wordt afgesloten met de ondertussen legendarische Last Night waar in het tweede deel het publiek luidkeels enkele klassieke “klassiekers” kan mee-kelen.

Oorspronkelijk was dat misschien ook de bedoeling van “onze” proms maar ondertussen blijft daar maar weinig van over. Niet dat ik iets heb tegen de combinatie van klassiek en pop hoor. Waar ik wel iets tegen heb zijn evenementen waar 90% van de bezoekers naartoe gaat voor “den ambiance” of omdat ge dat toch “moet gezien hebben”. Daar bedank ik voor. Ik ga naar een concert voor de muziek net zoals ik bijvoorbeeld naar een atletiekwedstrijd ga voor de atletiek. Daarom ga ik ook niet meer naar de Memorial Van Damme. Daar willen ze de meeste mensen alleen maar mexican waves doen, de atletiek interesseert hen niet.

Enfin … ik hoop dat ze zich amuseren (en hoop tegelijkertijd dat het dak van het Sportpaleis niet vandaag uitkiest om in te storten want anders kunnen we vanaf morgen heel de afdeling met z’n vijven runnen).

Afsluiten doe ik met minder positief nieuws : Michael Crichton is niet meer. De schrijver van onder andere Jurassic Park, The Lost World, The Great Train Robbery, Rising Sun is overleden.

Vandaag stond de eerste intervaltraining van het nieuw schema op het programma.

Wat had de coach voor me in petto ? Eerst 2km inlopen, dan 2 reeksen van 10 x 100 m in 29 sec met rusten tot hartslag 100 en tussen de twee reeksen 5 minuten rust en dan uiteraard nog 2 km uitlopen. Het wachten tot hartslag 100 had ik wel gewijzigd naar 120, zo win ik al snel 20 minuten want mijn middagpauze is uiteraard niet onbeperkt in tijd.

De piste in het Nachtegalenpark is perfect voor de “sprintjes”. Bovendien ligt de piste bijna exact 2km van ons kantoor.

De eerste reeks van 10 ging heel goed, gemiddeld 26 seconden en ongeveer een minuutje wachten tot de hartslag voldoende gezakt was. Tijdens de 5 minuten rust heb ik dan rustig een stukje gewandeld. De tweede reeks ging iets moeilijker met een gemiddelde van 27 seconden voor elke 100 meter (en slechts één keer 30 seconden). Het wachten op de hartslag duurde hier telkens een paar seconden meer. Het uitlopen ging aan 6:44/km.

Al bij al een geslaagde training, al heb ik het wel de hele namiddag gevoeld (en nu ook nog een beetje). In ’t totaal ben ik net geen uur bezig geweest en heb ik 6,61 km afgelegd. Ik heb echter maar 5,70 km echt gelopen (in 33:23). De rest heb ik rustig gewandeld. Volgende training zou me beter moeten liggen … een wisselloop van 10km maar dat is voor donderdag. Hieronder nog de cijfertjes (de rustpauzes heb ik er uit gehaald).