Een jaar later

16/03/2020 … alsof het gisteren was.

De eerste dag thuiswerken. De lockdown zelf zou pas twee dagen later op woensdag beginnen maar onze directie had besloten om iedereen, of toch nagenoeg iedereen, vanaf maandag te laten beginnen.

Ik was nooit een grote voorstander van thuiswerken hoewel ik dat in mijn functie al wel enkele jaren kon. De meeste van mijn teamgenoten werkten geregeld een dagje van thuis uit. Maar nu had ik dus geen keuze. Het móest.

Verbazingwekkend genoeg ging de omschakeling echter heel vlot. Er waren voor sommigen wel enkele technische problemen maar die werden door enkele ingrepen van onze IT’ers snel opgelost. Ondertussen ben ik het thuiswerken zo gewoon dat ik eigenlijk niet meer terug wil naar de oude situatie. Ik zie mezelf echt niet meer 4 keer per week naar Antwerpen pendelen. De afgelopen 365 dagen ben ik welgeteld 9 dagen naar Antwerpen gaan werken en dat was genoeg.

’s Morgens een uurtje langer slapen en ’s avonds vóór het avondeten al een uurtje wandelen. Dat bevalt me prima hoor. Bijna elke dag is er het afgelopen jaar gewandeld. De ene dag al wat meer dan de andere. De conditie is nog nooit zo goed geweest 😉

In de wandelgangen wordt verteld dat we, eens de situatie terug min of meer normaal is, twee dagen op kantoor zouden worden verwacht en dat we de rest thuiswerken. Dat vind ik een prima vooruitzicht.

Tot verbazing van velen mis ik trouwens ook de concerten en festivals niet. Conny en ik hebben ontdekt dat gezellig samen thuis zitten, in de zomer op het terras met een boek of in de winter binnen voor de buis, ook heel aangenaam is. En bovendien een pak rustiger. Misschien gaat het nog wel terugkomen maar voorlopig hebben we alvast geen behoefte om samen met enkele duizenden anderen in één of andere concertzaal te zitten.

Was er dan niets negatiefs aan het afgelopen jaar? Toch wel hoor. Die eerste 60 dagen dat ik niet naar Peulis mocht … die waren heel lastig. Gelukkig bestaan er zaken zoals Whatsapp maar dat is toch niet hetzelfde hè? Veel langer had die periode niet mogen duren of we zouden burgerlijk ongehoorzaam zijn geworden 😉.

En waar staan we nu een jaar verder? Ik werk nog altijd thuis en ben dit jaar al één dag naar kantoor geweest. Ik zit ook te wachten op mijn uitnodiging voor een vaccinatie. Mijn moeder mag volgende week haar eerste spuitje gaan halen. Ik hoop dat het bij mij niet te lang meer duurt. In principe zou ik als risicopatiënt, bij één van de eerste lichtingen moeten zijn maar je weet maar nooit.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s