Feestdagen

 We zitten, na de “Kersttweedaagse” halfweg wat ik al eens de “overbodige week” durf te noemen.

Ik ben dus geen fan van de feestperiode. Kerstmis valt op zich nog wel mee, misschien ook omdat het ook mijn verjaardag is, maar de dagen die er gaan aankomen zijn helemaal niet aan mij besteed. Als er één overroepen feestdag is dan is het wel Nieuwjaar.

Soit, voor het zover is hebben we vandaag nog eens de wandelschoenen aangetrokken voor een aangename winterwandeling.

Vertrekken deden we in het Vrijbroekpark. We volgden de knooppunten 187 – 126 – 125 – 51 – 258 – 187, samen goed voor 6,15 km.

Na een kort stukje verlieten we het Vrijbroekpark via de uitgang Stuivenberg.

In de Stuivenberglaan staat een Onze-Lieve-Vrouwe-kapelletje . Veel blijkt daarover niet te zijn geweten. Ze zou ergens in de 18de eeuw zijn gebouwd en tot kort voor de tweede wereldoorlog trok er jaarlijks een processie naartoe. Eind 1977 werd het gerestaureerd en binnenin versierd door leger-aalmoezenier E.H. Georges Herregods uit Leest.  Aan de ene kant 20 keramieken beeldjes die een Mariaprocessie uitbeelden, aan de andere kant wordt een begrafenisstoet uitgebeeld.

Dan gaat de wandeling verder door beemden langs de Zenne. Daar mochten we genieten van de vliegkunsten van een Torenvalk (volgens Obsidentify).

Uiteindelijk kwamen we terug in het Vrijbroekpark aan via de Eekhoornparking.

Een goeie cappuccino in Bar Broek en we konden terug naar huis.

De wandeling:

Enkele foto’s

Vrijbroekpark

Afgelopen weekend stond volledig in het teken van de verjaardag van Conny: verjaardagsontbijt op zaterdag in Leuven, op zaterdagnamiddag in Heist op den Berg gaan winkelen voor een verjaardags-high-tea op zondag, op zaterdagavond een verjaardagsetentje in Bonheiden, op zondagochtend alles klaarzetten voor het feestje in de namiddag en dan de high tea om af te sluiten.

Maar vóór we aan dat weekend begonnen was ik nog gaan wandelen met moeder in Mechelen, in het Vrijbroekpark. De herfst was daar nog niet volledig doorgebroken maar de rozentuin en de dahliatuin leken er beter bij te liggen dan bij ons laatste bezoek ergens in juni.

Rozen in het Vrijbroekpark

Voor mijn Vrijdaagse wandeling met moeder trok ik vandaag naar het Vrijbroekpark in Mechelen. Dat is altijd een bezoekje waard maar zeker nu de rozen in bloei staan.

De geschiedenis van het Vrijbroek gaat terug tot 1260. Het bestond uit weiden waarvan slechts een beperkt aantal mensen gebruik van kon maken. Het Vrijbroek had zelfs een eigen bestuur. In 1929 kocht de provincie Antwerpen dit stuk grond en stelde het open voor het publiek.