walkingwithluc

Op het moment dat ik dit berichtje schrijf zitten 60 van mijn collega’s in het Sportpaleis waar ze “genieten” van de Night of the Proms. Toen we nog ING waren werd er voor afdeling een budget van 50 euro per persoon ter beschikking gesteld als “motivatiebudget”. De bedoeling was om met dit budget aan teambuilding te doen.

VIVIUM, onze nieuwe eigenaar, heeft deze traditie verder gezet. De afgelopen jaren werd deze teambuilding meestal op teamniveau georganiseerd. Zo zijn we vorig jaar met ons team naar de “7 smaken van de Midi” te gaan voor een kookavond. In 2006 zijn we naar de Ardennen gegaan voor een kayaktocht gevolgd door enkele teambuildingactiviteiten zoals het “spinnenweb” en in 2005 zijn we voor een dagje naar Luik gegaan. Andere teams gingen gewoon eten of deden een toeristische wandeling door Antwerpen.

Dit jaar werd er echter besloten om “iets met heel de afdeling te doen” en zo zijn ze op het idee van de Night of the Proms te gaan. Waarom zit jij daar dan niet vragen jullie je misschien af ? Dat is vrij simpel. Ik wil naar veel dingen meegaan : naar Cirque du Soleil, naar Clouseau ja zelfs naar Mega Mindy maar naar “the proms” … van zijn leven niet.

Het begint al met de naam, “Night of the Proms”, alsof het ook maar iets te maken zou hebben met de “Last Night of the Proms” in Engeland. The Proms zijn eigenlijk een hele reeks zomerpromenadeconcerten waarmee de BBC de klassieke muziek naar een breed publiek wil brengen. Het seizoen wordt afgesloten met de ondertussen legendarische Last Night waar in het tweede deel het publiek luidkeels enkele klassieke “klassiekers” kan mee-kelen.

Oorspronkelijk was dat misschien ook de bedoeling van “onze” proms maar ondertussen blijft daar maar weinig van over. Niet dat ik iets heb tegen de combinatie van klassiek en pop hoor. Waar ik wel iets tegen heb zijn evenementen waar 90% van de bezoekers naartoe gaat voor “den ambiance” of omdat ge dat toch “moet gezien hebben”. Daar bedank ik voor. Ik ga naar een concert voor de muziek net zoals ik bijvoorbeeld naar een atletiekwedstrijd ga voor de atletiek. Daarom ga ik ook niet meer naar de Memorial Van Damme. Daar willen ze de meeste mensen alleen maar mexican waves doen, de atletiek interesseert hen niet.

Enfin … ik hoop dat ze zich amuseren (en hoop tegelijkertijd dat het dak van het Sportpaleis niet vandaag uitkiest om in te storten want anders kunnen we vanaf morgen heel de afdeling met z’n vijven runnen).

Afsluiten doe ik met minder positief nieuws : Michael Crichton is niet meer. De schrijver van onder andere Jurassic Park, The Lost World, The Great Train Robbery, Rising Sun is overleden.

Vandaag stond de eerste intervaltraining van het nieuw schema op het programma.

Wat had de coach voor me in petto ? Eerst 2km inlopen, dan 2 reeksen van 10 x 100 m in 29 sec met rusten tot hartslag 100 en tussen de twee reeksen 5 minuten rust en dan uiteraard nog 2 km uitlopen. Het wachten tot hartslag 100 had ik wel gewijzigd naar 120, zo win ik al snel 20 minuten want mijn middagpauze is uiteraard niet onbeperkt in tijd.

De piste in het Nachtegalenpark is perfect voor de “sprintjes”. Bovendien ligt de piste bijna exact 2km van ons kantoor.

De eerste reeks van 10 ging heel goed, gemiddeld 26 seconden en ongeveer een minuutje wachten tot de hartslag voldoende gezakt was. Tijdens de 5 minuten rust heb ik dan rustig een stukje gewandeld. De tweede reeks ging iets moeilijker met een gemiddelde van 27 seconden voor elke 100 meter (en slechts één keer 30 seconden). Het wachten op de hartslag duurde hier telkens een paar seconden meer. Het uitlopen ging aan 6:44/km.

Al bij al een geslaagde training, al heb ik het wel de hele namiddag gevoeld (en nu ook nog een beetje). In ’t totaal ben ik net geen uur bezig geweest en heb ik 6,61 km afgelegd. Ik heb echter maar 5,70 km echt gelopen (in 33:23). De rest heb ik rustig gewandeld. Volgende training zou me beter moeten liggen … een wisselloop van 10km maar dat is voor donderdag. Hieronder nog de cijfertjes (de rustpauzes heb ik er uit gehaald).

Onze eerste Roparun inzamelactie is vandaag begonnen.

De hele week lang zullen we proberen om zoveel mogelijk pakken wafels te verkopen (vanille en chocolade). Voor diegenen die geen wafels lusten kan er ook een blok marsepein worden gekocht en dit alles voor de prijs van 3 euro per pak.

Gelukkig hebben we een paar collega’s in Brussel bereid gevonden om daar in te staan voor de verkoop.

Zelf ga ik morgen op pad met collega Chris. Wij hebben de 7^de en 8^ste verdieping toegewezen gekregen. Op onze eigen 1^ste verdieping hebben Carine en Linda hun ronde al gedaan. Met 5 Roparunners op éénzelfde verdieping moeten er enkelen noodgedwongen op een “vreemde” verdieping gaan verkopen.

Gelukkig ken ik na zoveel jaren op de maatschappij op elke verdieping wel iemand. Zodra er één persoon koopt, volgt de rest nogal snel. Ik verwacht echter dat we niet al teveel moeite moeten doen. Onze wafelverkoop is ondertussen een klassieker geworden. De timing zou ook vrij goed moeten zijn. De wafels worden immers in de week vóór Sinterklaas geleverd.

Na onze verkoopronde is het dan snel omkleden en richting Nachtegalenpark voor mijn training. Want het lopen mag uiteraard ook niet vergeten worden.

De eerste training van het nieuwe schema zit er op.

Bedoeling was 12 km te lopen aan 6:45 min/km. Dus op tijd opgestaan en iets over negen kon ik eraan beginnen. De eerste twee kilometer reden er nog een massa mountainbikers in de weg. Als je ’t mij vraagt allemaal “watjes” die bang waren van een beetje want ze deden zo hun best om niet door de plasjes te rijden dat ze mij bijna in de gracht reden.

Gelukkig nam ik aan de watermolen in Grobbendonk een andere richting. ’t Was weer zalig weer om te lopen. Na bijna 1u20 stond ik terug thuis. Wel een tikje te snel gelopen maar zo erg is dat nu ook weer niet. Vanaf dinsdag beginnen dan de “moeilijke” trainingen.

’t Is weer begonnen … de jaarlijkse invasie van mensen met doorschijnende plastic zakken waarin in papier verpakte boeken zitten.

Inderdaad, de Boekenbeurs is vandaag van start gegaan en aangezien ons kantoorgebouw op een paar honderd meter van het bouwcentrum (alias Antwerp Expo) staat zie ik behoorlijk wat van die mensen lopen. Ook op de bussen, trams en treinen kom je trouwens die mensen tegen.

Of ik zelf naar de boekenbeurs ga ? Absoluut niet, daar ben ik al enkele jaren mee gestopt. Niet dat ik iets tegen boeken heb hoor, integendeel.Ik denk dat ik gemiddeld 2 boeken per maand koop.

Waarom ga ik dan niet naar de beurs ? Dat is vrij eenvoudig te verklaren, ’t is slecht voor mijn “geldbeurs”. Als je naar het Autosalon gaat en je koopt een auto dan krijg je de ene gratis optie bovenop de andere korting. Met andere woorden : op het autosalon kan je “zaakjes” doen.

Niet zo op de boekenbeurs echter. Nadat je een paar euro hebt moeten betalen om binnen te mogen moet je soms vechten om nog maar een boek te kunnen bekijken omdat er gewoon veel te veel volk is. Bovendien kosten de boeken daar minstens evenveel maar vaak nog meer dan in de gewone boekenwinkels (althans dat gevoel had ik de laatste jaren toch).

Kortom … voor mij hoeft de boekenbeurs niet. Dan ga ik veel liever naar het boekenfestijn . Daar kan je nog wel koopjes doen (vooral als je niets hebt tegen Engelstalige boeken. Dit weekend is het boekfestijn in het Beursgebouw in Eindhoven, eind november in de RAI in Amsterdam en dan eind december in Flanders Expo in Gent.

 

Vanmiddag weer richting Nachtegalenpark getrokken.

’t Was niet zo aangenaam lopen als afgelopen dinsdag, zeker niet het stuk naar het park en dan van het park terug naar ’t werk.

Door de mist bleven alle uitlaatgassen laag boven de grond hangen en er zijn prettigere zaken om in te ademen als diesellucht. Geef me dan maar den “boerenbuiten” met de zalige mestgeur 😉

Het lopen zelf leek ook iets moeizamer te gaan al bleek achteraf dat het tempo nagenoeg hetzelfde was als dinsdag. In ieder geval stond ik na een halfuur terug voor de deur, klaar om te douchen iets te eten en terug aan ’t werk.

Normaal gezien ga ik zaterdag nog een “vrije loop” doen om dan vanaf zondag aan het nieuwe schema van Coach Mario te beginnen.

Eigenlijk is de herfst mijn favoriete seizoen.

Oké, ik geef toe dat de regen niet zo aangenaam is om van de herfststormen maar te zwijgen maar wat de herfst zo mooi maakt is de natuur. Er is niets mooier dan door een loofbos lopen tijdens de herfst.

Geel, groen, oranje, (donker)rood schitteren in de zon op een achtergrond van donkere regenwolken … je zou voor minder poëtisch worden.

Een bewijs hiervan is onderstaande foto. Voor het grootste gedeelte van het jaar zijn het gewoon “die twee bomen voor het Wezenbergzwembad” maar nu is het een prachtig kleurenspektakel (waarvan ik kan genieten telkens ik van mijn bureau even opkijk en een blik door het venster werp).

Omdat mijn nieuw schema pas zaterdag begint heb ik deze middag een “vrije loop” gedaan.

’t Was wel lang geleden dat ik nog eens van de middagpauze gebruikt heb gemaakt om een toertje te doen. In de zomer deed ik dat liever ’s morgensvroeg vóór ik begon te werken omdat het ’s middags net iets te warm is naar mijn gevoel.

Maar deze middag was het best aangenaam al stond er een fris windje. Het werd uiteindelijk een tochtje van 5,50 km waarvoor ik net geen 33 minuten nodig had; Ik was dus weer best tevreden met het resultaat. Naar het einde toe heb ik zelfs nog een beetje kunnen versnellen. De hartslag is misschien nog wat hoog maar dat kan te maken hebben met het drukke werkschema.

“Zomertijd” in Google levert 343.000 hits op, wintertijd levert 157.000 hits op, hun Engelstalige tegenhanger “Daylight Saving Time” levert 1.910.000 hits op. Kort samengevat … er wordt behoorlijk wat neergeschreven over de zin en onzin van zomer- en wintertijd.

Persoonlijk vind ik het idee volledig achterhaald maar ik lig er niet echt van wakker. Het enige dat ik wel merk is dat het nu pikkedonker is wanneer ik thuis naar ’t werk vertrek en dat het pikkedonker is wanneer ik terug thuiskom.

Nog een geluk dat ik (momenteel) aan een raam zit en af en toe eens naar buiten kan kijken. Net als ik vroeger hebben sommige collega’s van mij dat geluk niet. Zo kan het dan gebeuren dat je ’s avonds buitenkomt en dat er ineens 10 cm sneeuw ligt zonder dat je daar iets van gemerkt hebt. Enkel in het weekend zie je dan nog wat daglicht.