walkingwithluc

Vandaag onze eerste “Triple R” gehad … onze eerste Roparun-Reünie-Run dus. Eigenlijk is het gewoon een excuus om met ons Roparunteam af en toe nog eens samen te gaan lopen.

Vandaag stond er een training in Lier op het programma. Wegens de vakantie waren we maar met een heel beperkt gezelschap. Naast mezelf waren ook nog Kim, Carine en Marc aanwezig. Ook Sally, toch ook een Roparun “veterane” was paraat. Plaats van vertrek was “Molbrug”.

We vertrokken langs het jaagpad van de Nete richting Duffel, voorbij de melkerij en via het jachthaventje naar het Netekanaal. Ondertussen waren er twee groepjes ontstaan. Sally, Marc en ik enerzijds en Kim met fietsbegeleiding door Carine anderzijds.

Eens aan het Netekanaal gekomen, dat we zouden blijven volgen tot aan de “jachthaven” van Emblem, kwam de zon geregeld van achter de wolken vandaan. Aangenaam voor sommigen, ik had ze liever achter de wolken dan ervoor. Aan de spoorwegbrug, na 8 km, verliet Sally ons. Gelukkig was Marc er nog of ik was haar misschien gevolgd en dan hadden er 2 km minder op de teller gestaan. Nu waren het er dus 14. Snel ging het zeker niet maar als ik bedenk dat ik vorige dinsdag op dezelfde tijd 2,5km minder liep dan ben ik best tevreden.

Dwars door Kasterlee zat blijkbaar toch nog een (heel klein) beetje in de benen. Ik was eerst van plan om tijdens de middagpauze te gaan lopen maar omdat het vanochtend toch droog was en nog vrij goed wat temperatuur betreft, heb ik me maar onmiddellijk omgekleed en ben ik nog vóór de “aanvang der werken” gaan lopen.

Echt slecht ging het niet. Vooral in het begin ging het iets moeilijker, naar het einde toe ging het al terug wat vlotter. Na 36 minuten en 5,80 km verder stond ik terug voor de deur en kon ik gaan douchen en kon ik beginnen aan een (zware) werkdag.

… moet je sporten maar als het jeukt moet je krabben. En dat laatste heb ik vandaag veelvuldig moeten doen.

Blijkbaar hebben de dazen me gisteren meermaals gebeten. De achterkant van mijn benen staat in ieder geval vol met beten met een vervelende en irriterende jeuk als gevolg. Gelukkig moest er vandaag niet gewerkt worden. Morgen helaas wel … mooie liedjes duren niet lang.

Ik heb nog wel enkele vakantiefoto’s bewerkt.

Ik heb vandaag inderdaad een beetje een duatlon gedaan.

Tussen Kasterlee en Tielen werd vandaag namelijk Dwars door Kasterlee gelopen over een afstand van 16km. Rond 13u zat ik op de bus die ons van Tielen naar de start in Kasterlee zou brengen. Daar werden we om exact 14u op gang gefloten. Ik was sowieso van plan om het rustig aan te doen. Men had me namelijk gewaarschuwd dat het “ne lastige” zou worden en gelijk hadden ze.

De eerste paar kilometers door de Hoge Mouw doen je helemaal vergeten dat je in de zogenaamde “vlakke” Kempen bent. Neem daar nog de zanderige ondergrond, de verraderlijke boomstronken en temperaturen van zo’n 30°C bij en dan weet je dat dit niet mijn ding is. Ook het leger van dazen of steekvliegen was niet bevorderlijk voor de sfeer.

Al snel zat ik helemaal alleen, alhoewel echt alleen was het niet. Ik had namelijk het gezelschap van een fietser van de organisatie. Buiten het feit dat hij tegen elke seingever nog eens bevestigde dat ik wel degelijk de laatste was en dat hun taak er op zat was het wel aangenaam gezelschap.

Het lopen ging echter lastiger en lastiger. Aan de ademhaling lag het niet, ook de hartslag ging niet uitzonderlijk hoog. Ik had gewoon geen kracht meer in de benen, waarschijnlijk compleet maar dan ook compleet verzuurd. Af en toe wandelen hielp helemaal niets. Na 11,5 km was het al meer wandelen dan lopen en dat had ook weinig zin.

Ondertussen had ik wel gezelschap gekregen van de bezemwagen. De fietser stelde dan voor om even zijn fiets te nemen wat ik dan ook een drietal kilometer gedaan heb. Toen waren we terug bij de laatste lopers en hebben we terug gewisseld : hij op de fiets en ik achterin de jeep (liggend). Het werd dus een DNF vandaag. Maar toch ben ik blij dat ik naar ginder geweest ben. Anders had ik waarschijnlijk toch maar in de zetel gelegen.

Afzien. Dat heb ik deze namiddag gedaan. Nadat James Bond met de hulp van Pussy Galore de goudvoorraad van Fort Knox had gered en daarbij Goldfinger en OddJob had verslagen heb ik mijn loopschoenen aangetrokken. Verder was het moeilijk kiezen : lopen met of zonder windjack. Dat er wind stond was vrij duidelijk. Maar het was ook warm. Hoedanook, ik heb het toch maar aangedaan.

Opzet was om minstens een uur te lopen maar hopelijk zouden het 15 minuten meer worden.

De start ging vrij vlotjes met vijf kilometer op een goeie 31 minuten. Van de wind had ik tot dan weinig last. Ik had al spijt dat ik mijn windjack had aangedaan. Maar toen nam ik een bocht naar links, kwam ik tussen de open velden terecht en … had ik de wind recht in het aangezicht. En gedurende een dikke twee kilometer geen huis of boom in de buurt die me enigszins tegen de wind kon beschermen.

Tot overmaat van ramp moet ik ergens op de stoptoets van de Garmin geduwd hebben want ondanks het feit dat steeds dichterbij het centrum kwam bleef de teller op 34 minuten staan. Ik wist dus enkel bij benadering hoe lang ik onderweg was.

De laatste paar kilometer waren een verschrikking. Nog altijd die wind en de benen die steeds meer van zich lieten voelen. Na 1u06 stond ik dan terug voor de deur.

Via www.afstandmeten.nl heb ik dan berekend dat ik op die tijd iets meer dan 10 km heb gedaan wat toch wel een beetje tegenvalt maar met die wind zat er niet meer in vandaag. Als ik op tijd uit bed geraak morgen dan ga ik vermoedelijk nog wel een vijftal kilometer doen.

Omdat ik een vijfdagenweekend voor de deur heb staan, ben ik vanmiddag een uurtje vroeger naar huis gegaan, kwestie van al in de sfeer te komen.

Verder valt er weinig te vertellen over vandaag. Daarom nog wat foto’s van mijn vakantie.

Dankzij de morele steun van mijn Mental Coach heb ik vandaag nog eens een 10K gelopen. Dat was geleden van het Ons-Heer-Hemelvaart weekend dus bijna twee maanden geleden !

Vanochtend weer goed op tijd vertrokken naar het werk (met de auto) zodat ik iets over half zeven kon vertrekken. De bedoeling was om een uur te lopen.

Na zowat 8,5 km aan de Vogelzanglaan stond ik voor de keuze : ofwel rechtdoor lopen, nog een goeie 500 m tot aan ons kantoorgebouw ofwel links afslaan, de Vogelzanglaan in en via het Bouwcentrum en het fietspad naast de ring terug naar ’t werk.

Ik heb gekozen voor de tweede optie waardoor ik uiteindelijk 1u03 heb gelopen en er exact 10km op de teller stonden. Goed hè Coach ?

Morgen is het weer rustdag, wat het lopen betreft toch want op het werk is er geen tijd om te rusten. Zaterdag probeer ik er dan nog eens minstens een kwartier bij te doen. Zondag zou ik toch ook nog een halfuurtje willen gaan lopen. Volgende week dinsdag staat immers Dwars door Kasterlee (16km) op het programma en naar het schijnt is dat gene simpele.

’t Wordt hoog tijd dat ik tijdens de week eens terug wat vroeger ga slapen want anders ben ik tijdens het weekend niet goed genoeg uitgerust en als ik nog eens een weekendje niet durf te lopen dan krijg ik last met mijn (mental) coach denk ik.

Vandaag zal ik maar beginnen want ik wil morgen iets vroeger opstaan want het is de bedoeling dat ik een uur ga lopen vóór ik begin te werken.

Ondertussen vul ik dezer dagen met jeugdsentiment. Omdat er in de zomer toch niets op TV is (behalve Tour 2009 met Karl Vannieuwkerke) heb ik mijn DVD collectie bovengehaald. Zo geniet ik op dit moment van KEROMAR, de serie uit 1971 met o.a. (een piepjonge) Mike Verdrengh (met haar !!!), Janine Bischops, Jan Decleir, Rik Andries enzovoort.

Na mijn schandalig gedrag tijdens het weekend (NIET gelopen vanwege een uitzonderlijk luie bui) heb ik me vandaag een beetje beter gedragen.

Vertrokken met maar twee gegevens zichtbaar op de Garmin : de tijd en de hartslag. De bedoeling ? Drie kwartier lopen. En het ging goed. Af en toe biepte hij wel wanneer de snelheid te hoog was maar verder ging het prima.

Resultaat : 46 minuten gelopen en 7,25 km op de teller.

Donderdag probeer ik er nog een kwartier bij te doen.