Voor de tweede dag op rij gaan lopen en het ging “iets” beter dan gisteren maar toch nog altijd niet goed genoeg. Deze namiddag, na alweer enkele uren grote kuis, de loopschoenen aangetrokken en even naar het kasteel van Vorselaar en terug gelopen. Goed voor 5,1 km en net geen 36 minuten lopen.
Ondertussen zijn ook de bloedresultaten binnen. Alles behalve de suiker was prima in orde. Dat betekent dus een extra pilletje om dagelijks te nemen en natuurlijk ook afvallen. Ik zal maar terug beginnen met ’s morgens en ’s avonds van en naar het station te wandelen in plaats van de tram te nemen en ook wat vaker met de fiets naar Herentals te rijden in plaats van de auto te nemen. En helaas ook wat minder snoepen (en dat zal het moeilijkste zijn).
Morgen wordt er in ieder geval niet gewerkt. Een deel van de dag zal worden gebruikt om de Roparun verder voor te bereiden : een zoektocht naar tombolaprijzen en cosponsors. De rest van de dag zal worden besteed aan het uitgeven van de cadeaubons die ik vorige week van mijn collega’s heb gekregen. Veel plezanter dan werken.
’t Liep voor geen meter deze voormiddag. Normaal gezien zou ik gewoon thuis gelopen hebben maar aangezien Sally ook een dagje recup had hadden we afgelopen zaterdag afgesproken om deze voormiddag te gaan lopen. Maar ik heb dus wel afgezien.
Misschien lag het aan de grote kuis van gisteren (8 u trapje op, trapje af, plafond kuisen enzovoort) of misschien lag het wel aan bloedtekort. Vóór ik naar Lier reed stond er immers een bezoekje aan de huisarts op het programma. En dat betekent dus bloed trekken al is dat bij mij altijd een behoorlijke karwei. Mijn aders zijn blijkbaar heel moeilijk te vinden.
Na de middag heb ik dan mijn auto nog eens een heel goede wasbeurt gegeven. Dat was namelijk ook hoognodig. Wel jammer dat ik geen “voor en na” foto genomen heb.
De lente is blijkbaar in het land. De vogeltjes fluiten. De zwanen op de Lierse Vesten beginnen te nesten. En het wordt warmer. Soms zelfs al te warm, zeker wanneer je nog een beetje op z’n winters gekleed bent terwijl het 15°C is. En dat was ik dus deze ochtend toen, samen met Sally, aan een tochtje van 6km begon. Een tochtje dat we op exact dezelfde tijd als vorige week aflegden namelijk in 40:37 al had ik het gevoel dat het vorige week beter ging.
Misschien heeft de zware week op ’t werk daar wel mee te maken ? Ik heb voor de volgende week trouwens grootse plannen. Ik zou graag elke dag een half uurtje gaan lopen. Of dat er ook effectief van zal komen is natuurlijk een andere zaak maar ik ga in ieder geval mijn best doen. De grote lenteschoonmaak moet namelijk ook nog gebeuren.
Eerste dag van mijn vakantie maar van rusten is nog niet veel in huis gekomen. De hele dag op pad geweest.
Ik ben gisteren nog wel een mooi cadeautje vergeten vermelden (foei foei). Saskia, ondertussen al bijna 10 jaar ex-collega, had nog twee mooie Coca Cola blikjes bij.
Eentje uit Aruba (links op de foto) en eentje uit Venezuela (rechts op de foto). Aruba is trouwens een nieuw land in de collectie. Ik heb nu blikjes uit 53 verschillende landen.
Dat is nu één van die voordelen van 25 jaar dienst te hebben. Je ziet veel nieuwe collega’s komen (de ene al wat liever dan de andere) en je ziet er veel vertrekken (de ene al wat liever dan de andere).
Van de meeste hoor of zie je nadien niets meer maar er zijn er toch altijd wel een paar waar je nog contact mee houdt. En die collega’s brengen dan nog geregeld een paar blikjes Coca Cola “uit den vreemde” mee of laten er eentje meebrengen door een familielid. En zo kom je dus aan 603 blikjes.
Het was eigenlijk een dag waar ik met gemengde gevoelens naar uitkeek. Langs de ene kant is het natuurlijk wel iets speciaals … 25 jaar bij dezelfde werkgever werken doe je niet elke dag. En in mijn geval is het dan ook nog de enige werkgever want het was in 1985 de eerste die blijkbaar wat in mij zag. Langs de andere kant ben ik meer de “stille kracht achter de schermen” en sta ik niet graag in het centrum van de belangstelling.
Gisterenavond was ik er nog vrij gerust is. Ik was, samen met collega Bart, de laatste om naar huis te gaan dus mijn bureau versieren en dergelijke zat er waarschijnlijk niet in. En ’s ochtends ben ik de eerste om binnen te komen dus daar konden ze me ook niet verrassen. Maar dat was even anders. De heren van ons team, Gunter en Bart, zijn achter mijn rug terug naar binnen geslopen en hebben alle registers open getrokken. En ik moet eerlijk zijn … het was prachtig versierd.
Maar daarmee was ik er natuurlijk nog niet. Vanaf 9u kreeg ik om het uur (aangegeven door een keukenwekker) een ludiek cadeautje. Elk cadeautje had echt iets met mijn hobby’s, gewoontes of favorietjes te maken. Het begon met een doosje English Breakfast tea, uiteraard een verwijzing naar mijn favoriete vakantiebestemming en het feit dat ik altijd thee drink. Daarna volgde een “zwaantje”, mijn favoriete gebakje. Passeerden ook nog de revue : een blikje Coca Cola Light Lemon (favoriete drankje), een doosje Royco Minute Soup met een doosje toastjes (heb ik altijd een voorraad van in mijn bureau zitten), twee stripverhalen (uiteraard) en een ingekaderde foto van een Shelby Mustang GT500 (mijn droomwagen). Heel leuk gevonden van de collega’s en heel plezant.
Tegen half vijf trok ik dan naar ons restaurant waar de receptie zou doorgaan. De hapjes, snacks, wijn en fruitsap had ik geregeld via de keuken en Bientje (de kokkin) had er echt werk van gemaakt. Het stond er vol met fantastisch mooie en lekkere hapjes. En vanaf half vijf begonnen de gasten dan binnen te sijpelen. Nog even een moeilijk moment toen mijn manager met haar speech begon maar het werd een heel kort overzichtje van de carrière en een paar anekdotes. Daarna volgden de cadeautjes die ze echt heel goed gekozen hadden. Van de teamcollega’s een aankoopbon van Runners Service Labs en van de andere collega’s een reischeque van Carlson Wagon Lits, mijn reisbureau. Iets later kwamen dan de ex-collega’s van ING aan en zij gaven me dan nog een aankoopbon van Beo Stripwinkel.
Het was wel druk in het restaurant want aan de andere kant was het “patteekesdag” voor de gepensioneerden. Eens om de zoveel tijd organiseert de Personeelsclub een namiddag waar werknemers op rus kunnen samenkomen om herinneringen op te halen en een patteeke te eten. Ook de man die mij destijds heeft aangenomen was er dus dat was een meevaller.
Het was zeven uur toen we alles opgeruimd hadden en ik terug naar huis kon. Al bij al was het een heel aangename en geslaagde dag. Ik wil de collega’s hier dan ook van harte voor bedanken. En nu kan ik genieten van een weekje verlof.
Na een paar dagen inlogproblemen kan er nog eens iets gepost worden.
Gisteren zijn de nieuwe “leden” van de Rock and Roll Hall of Fame bekend gemaakt maar eigenlijk moet dat “Rock and Roll Hall of SHAME” zijn !
Niet dat ik bezwaren heb tegen Genesis, The Hollies, Iggy Pop & The Stooges, Jimmy Cliff. Ik kan zelfs leven met de toetreding van ABBA. Ik ben tenslotte jaren “ondergronds” fan van geweest (in die tijd kwam je daar niet zo publiekelijk voor uit).
Maar ze zijn één van de beste rockgroepen allertijden vergeten : KISS ! Nochtans voldoen ze aan alle voorwaarden. Hun eerste plaat is al meer dan 25 jaar oud en ze hebben in al die jaren toch een behoorlijke invloed op verschillend andere bands gehad en voldoende bijgedragen tot de ontwikkeling van de rockmuziek. Maar steevast worden ze dus vergeten.
En ze zijn niet alleen, ook Deep Purple en Alice Cooper schitteren door hun afwezigheid. Ik denk dat het selectiecomité dringend naar de dokter moet want dat is toch gewoon schandalig.
Vandaag stond dan weer in het teken van de Roparun. Na het werk de 1789 door Werner geduldig ingepakte zakjes “Paasmix” gaan afhalen. Morgen worden die zorgvuldig weggestopt op ’t werk en in de week vóór Pasen hopelijk allemaal verkocht (wat ons een kleine 3.500 euro voor Kom Op Tegen Kanker zou moeten opleveren).
En morgen staat dan weer in het teken van mijn jubileum. Morgen zal het namelijk exact 25 jaar geleden zijn dat ik mijn eerste stapjes zette bij wat toen nog De Vaderlansche heette, later ING Insurance is geworden en nu VIVIIUM is. En uiteraard vier ik dat met een receptie na ’t werk. Zo’n receptie geven is uiteraard niet verplicht. Sommige laten zo’n jubileum in alle stilte passeren maar ik vind dat zo’n mijlpaal toch moet gevierd worden, vooral omdat het 25 jaar op dezelfde afdeling is. In deze tijd van “jobhopping” is dat toch een prestatie.
En blijkbaar zijn er toch minstens 60 mensen die dezelfde mening zijn toegedaan want zij hebben toegezegd om te komen. Het is wel moeilijk om te kiezen wie je wel en wie je niet moet uitnodigen, zeker wanneer je zoveel mensen kent. Ik heb me beperkt tot de mensen van mijn afdeling, enkele collega’s van IT, enkele ex-collega’s en uiteraard ook de Roparunners. Hopelijk wordt het gezellig.
Om af te sluiten nog een clipje van de groep die al jaren in de Rock and Roll Hall of Fame zou moeten zitten :
Niet echt veel uitgespookt vandaag. Uitgeslapen, naar de Formule 1 gekeken en verder nog wat gewerkt aan mijn nieuwe blog.
’t Is eigenlijk geen echte blog maar wel een overzichtje van mijn collectie Coca Cola autootjes. Het zal nog wel even duren eer alle 367 auto’s er op staan. Ze moeten immers eerst allemaal gefotografeerd geraken. Die foto’s moeten bewerkt worden en dan moeten ze nog “gepost” worden.
Deze voormiddag weer naar Lier getrokken om “verlengde vesten” te lopen met Sally. We zijn wel een uurtje later vertrokken dan gewoonlijk. De vesten op zich zijn een dikke 4km ver. Tweemaal de vesten is op dit moment net een tikje te ver maar eenmaal de vesten is dan weer te weinig. Daarom breiden we er hier en daar een stukje bij aan. Na 40 minuten hadden we zes kilometer gedaan.
Na het lopen was het aanvankelijk de bedoeling dat ik nog in Lier iets ging eten met mijn moeder maar enerzijds was het weer niet echt aangenaam om in het centrum rond te lopen en anderzijds was het aan de Carrefour veel te druk.
We zijn dan maar naar huis gereden wat me de gelegenheid gaf om de eerste kwalificatieritten van het nieuwe F1 seizoen te bekijken. “Mijn” team – ik heb besloten om dit jaar voor Lotus te supporteren – deed het niet zo goed met een 20ste en 21ste plaats op de grid voor Trulli en Kovalainen maar mijn “back-up team” (Red Bull Racing) deed het dan des te beter met de Pole voor Vettel en een 6de plaats voor Webber. Het feit dat Rosberg vóór Schumacher eindigde was ook een meevaller (Ik ben nooit een Schumacher-fan geweest).
Waarom ik dit jaar voor Lotus supporter ? Het mooie Lotus Racing Green (al was hun John Player Special Black ook niet mis) en de “goeie ouwe” Cosworthmotor heeft er zeker mee te maken. En Jarno Trulli is ook niet de slechtste. Bovendien is Lotus een “naam” in de F1. Met racers als Jim Clark, Graham Hill, Emerson Fittipaldi, Mario Andretti en natuurlijk de grootste aller tijden Ayrton Senna heeft het team toch een rijke geschiedenis.
Gisteren hadden we het op ’t werk even over muziek tijdens het lopen.
Nu neem ik zelf niet zo vaak muziek mee tijdens het lopen. Ik hoor sowieso al niet zo goed en daar dan nog muziek bovenop maakt me helemaal doof. Wat niet wil zeggen dat ik nooit muziek meeneem. Als ik hier thuis in het bos ga lopen dan gebeurt het wel eens.
En dan ben ik me beginnen afvragen wat nu goede “loopliedjes” zijn. Niet alle muziek is goed om op te lopen wat mij betreft. Mijn top drie is :
Ik denk dat ik terug moet overschakelen naar (vroege) ochtendtrainingen. Tenminste als het gaat zoals het vanochtend ging.
Omdat we tijdens de middagpauze een receptie hadden naar aanleiding van het afronden van een groot project, moest ik vanochtend vóór ik begon te werken gaan lopen. Dat betekent dan met de auto gaan werken in plaats van met de trein.
Om kwart voor zeven begon ik er aan en 31 minuten later was ik al terug. Ik was mijn Garmin (weer) vergeten maar als ik het controleer op www.afstandmeten.nl kom ik uit op 4,9 km en daar ben ik heel tevreden mee.
Morgen is het weer een looploze dag maar als het een beetje meezit wordt er tijdens het weekend weer twee keer gelopen (zaterdag in Lier en zondag in Tervuren).
Voor de tweede dag op rij gaan lopen en het ging “iets” beter dan gisteren maar toch nog altijd niet goed genoeg. Deze namiddag, na alweer enkele uren grote kuis, de loopschoenen aangetrokken en even naar het kasteel van Vorselaar en terug gelopen. Goed voor 5,1 km en net geen 36 minuten lopen.
